Libier
homines ad impietatē. ita ſeductinon poſſunt ꝑſpicere nec boītatem nocere nec pͥuitatē iuuare vnꝙͣ poſſe. Nam ut nō pōt caliditas ut Slato ait frigiditatēinducere nec frigiditas caliditatē ſic ner iuſtitia nocere poteſt.Iuſtiſſimꝰ aūt omniū deus eſt noē enim deus niſi eſſꝫ iuſtus. Quare alia quedam eſt virtus bonorum demonum. alia malorum.Qui enim ad nocendū nati ſunt⁊ iſtud omnibus peragunt viribus bonis contrarij ſunt. contraria vero in eodē eſſe non poſſuntAb iſtis auteꝫ maleficequoqꝫ artes cōſtitute ſunt. hos enim ſuminopere ⁊ preſidentem iſtorummalefici omnes venerantur. Hijplem ſunt omni falſa fantaſticaqꝫ viſione qua facile decipiuntmōſtra quedā ⁊ ꝓdigia ſenſui⁊ magmacōni preponētes. vn̄amatoīa ⁊ incētiua libidinū p̄paratur. quibus omnis luxuria etdiuiciarū copia. ⁊ manis gloriecumulus cōparari atqꝫ acquiricreditur. hac falſitate hoīes decipiunt. Dij enim eſſe volūt quūindore carnium ⁊ fumis gaudeant. Hijs enim yaporibus confirmari ⁊ roborari videntur. hecoīa eius ſūt qui exactiſſime iſtaſciebat. Prenoīatus em̄ ph̓us qͥmaxime omniū iſta ſcrutatus ēprauos demones omēs qui ſanguine gaudent appellauit ⁊ ml̓
titudini a poetis ⁊ nōnull̓ philoſophis perſuaſiſſe falſo bonoſvideri aſſeruit Caplmū xiiDē declarat malignorū¶ demonupn̓cipes Serapī ⁊Proẜpma eē. d̓inavero ſcriptura belzebub prauitatis principem appellat. Sūt aūtverba eius hec in libro reſponſorum ꝯſcripta. malignos oēs demōes nō temere Serapidi ſubicimus. Non enim ſacrorū eiusſymbolis ſolūmodo perſuaſi ſumus. verum etiā quia quecūqꝫallitiūt ⁊ quecūqꝫ repellunt Plutom attribuūtur ut ī pͥmo libromōſtrauimꝰ Serapis aūt apd̓egyptios hijs deꝰ ē qͥ apud grecos Pluto nūcupat̉. idcirco prauis demonibꝫ iſte pn̓ceps ē. Nāiſte ſymbolaquoqꝫ dedit hoībusqͥbꝰ demones expelluntur. Iſteſupplices docuit quomodo brutorum aſlumpta figura demōeshoībus inſiluūit vn̄ apud egyptios ⁊ ceteros omnes qui prudentes in agedis cerimonijs deoꝝeſſe vidētur. corrigie in templiˢirruputur ⁊ aīalia an inuocacōne deoꝝ expulſa multitudine cedūtur. ita domo ceteris rebꝫ vacua ⁊ mūda ſpū ⁊ ſāguine aīaliū deꝰ inuocatur Sunt aūt corpora hoīm iſtis plena ⁊ maxīe illoꝝ qͥ delicatis cibis viuunt Comedētibꝫ enī nob̓ adueniunt ⁊inherēt corpori: idcirco ieiuniū ⁊