Druckschrift 
De evangelica praeparatione
Entstehung
Seite
XXIIv
Einzelbild herunterladen
 

Liber

cognomines moͣrles extiter̄t vtip̄i aiunt. quos in numerū deorūtranſlatos exiſtimāt. celeſtiū neformas ī ſiml̓acris impͥmūt. anqd̓ ipſe viſus oſtēdit morliū hominū? Qd̓ ſi ipſi reſpondere recuſent. res tamē per ſe magna voceclamant morles fuiſſe onēs qͦꝝſiml̓acra ꝯſtituūtur. Plutarchꝰeii libro de Iſide vel qͣlitatē corpoꝝ deſcribit ſic dicens egypcorum hiſtoria flaui/ corꝑis fuiſſeTyphona tradidit Martem albi. ſubmgri Oſirim. hec Plutarchus. Mortales ergo dij ſui fuerūt. interp̄tacō fabulaꝝ ꝑijtvniu̓ſa Quid enī neceſſe fuit hominū formas elemētis accōmodare. quom eciā abſqꝫ hijs colere ea potuerint? vtris aūt hec appellacōnes indite pͥmū fuerunt.Utrū Vulcanus iniuerua iuppiter neptunꝰ iuno nomina deelemētis primo. deinde de hoībꝰequiuoce dicta. an ecōtra hominibꝰ pͥmū īpoſita ad elemēta deinde tranſlata ſūt? Cur aūt moͣrlium hominibꝰ elemēta nominarūt? Preterea hymni cantusarcana deoꝝ / miſteiā vtrū elemētoꝝ mortalium hoīm ſimboliseragūtur. errores aut temulenciā. amores. mulieres raptas.viros inſidijs ꝯuolutos milleqꝫhmōi dedecora quomō elemētiˢaccōmodai potuerūt? Aꝑte igͣrex hijs omnibꝰ mirabil̓ gene

roſa phiſiologia nͥl veitatis habere on̄ditur. Sed audi queſo Porphyrius eciā in epiſtolaad anebū quēdam egypciū deiſtis ſcripſit. Cheremo enī inqͥt alij omnes nihil aliud p̄ter viſibilia putat egypcioꝝ racōemad vngue ſecuti. nullos aliosdeos p̄ter erraticas ſtellas ſigͣ orbem replēt obliquū fixaſqꝫſtellas oriri atꝫ occide̓ hijsdicūtur deos exiſtimarunt. qͣrūpartes alie alijs erraticis att̓bute ſunt aſcendētemqͦꝫ particulāac dominos eius quos validosappellāt. quorū noīa ptātesin libris almenichiacis ſcriptaſūt vbi ortus eciam occaſusfuturorū d̓inacio cōtinetur. Vidit enī Cheromolſolē ab egypcijs vt creatorē cultū. nec ignorauit omnia que de Oſiride Iſide dicuntur omneſqꝫ fabulasſacras aūt adſtellas ortusocca ſus earum. Preterea ꝓgreſſus atꝫ r̓greſſus a decremēta cremētaqꝫ lune a ad ſolare curſūad nocturnum hemiſperium autad diurnū aūt ad fluuiū nilūomnino ad res cauſasqꝫ naturales referri. nec vllā de ī corporeis eos viuiſqꝫ ſb̓ſtācijs face̓cionē On̄ noſtraqꝫ oma neſcioquo inſolubili vniculo amotuſtellaꝝ neceſſai̓o dependere arbitrātur. qua neceſſitatē fatu appellāt. Sic oīa ſtell̓ att̓buūt quoſ