Seneca ad Lucillū. Eo ibis quoomnes eūt. quid tibi noui eſt.ad hāc lege natus es hoc pr̄i tuoaccidit hoc mr̄i hoc maioribꝰ hocomnibꝰ ante te Ihero. ad heliodorū ſic ait. xerſes ille potētiſſimꝰ qui ſubuertit mōtes ꝓſtrauit maria cū de ſublimi loco nifinitam hominiū multitudinē ⁊ innumerabilem vidiſſꝫ exercitū fleuiſſe dr̄ eo ꝙ poſt centum ānosnullꝰ eorū quos cernebat ſubuicturus eſſꝫ. O ſi poſſemꝰ in talemaſcendere ſpeculā de qͣ vniu̓ſamterrā ſub nr̄is pedibꝰ cerneremꝰiā tibi oſtenderē tocius mūdi rumā gentes in bello ruentes getibꝰ regna colliſa alios torquerialios necari abſorbi a fluctibusalios ad ſeruitutē trahi hic nup̄cias hic plāctum illos naſci. illos mori alios affluere diuicijs.alios mendicare. et nō ſolū Ferſis exercitū ſed tocius mūdi lp̄ines qui nūc viuūt in ſpatio breui tibi oſtendere morituros Vmicitur ſermo tali rerū magnitudine Aminus eſt omē qd̓ diciturRedeamꝰ ergo ad nos ⁊ quaſiē celo deſcendētes pauliſper nōſtra videamꝰ. Sentis ne obſecro te qn̄ nnifans qn̄ puer qn̄ ſenex factus ſis cōtidie mormmurcotidie cōmutam ⁊ tn̄ eternosnos eē credinius Hec ille Quidigitur eſt hominu vita niſi quida curſus ad mortem O humania miſerīa quid verius vnicuiqꝫdici p̄t ꝙ morte morieris. HincIob .xiij. Homo natus de muliere breui viuens tēpore replet̉ ml̓tis miſerijs. De hoc Seneca adLucillū. Cōtidie morimur cotidie dinimuitur aliqua ꝑs vibeet tūc quoqꝫ dum creſcimꝰ vitadecreſtit in fanciā amiſimus demū puericiā demū adole ſcenciāroſqꝫ ad extremū quicquid tranſit tēꝑis perijt. ⁊ iterū ad eundēdicit. Corpora nr̄a rapiūt̓ fluminū more quicquid vides cū tēꝑecurrit nihil ex hijs que vide mꝰmanet. Hec ille. Et Ouidiꝰ aitTempora labūtur tacitiſqꝫ ſeneſcimus annis. Et Augꝰ. xiij. deciuitate dei. Ex quo enim in illocorpore morituro eſſe cepit numꝙ in eo non agitur vt mors nonveniat. hoc enim agit eius mutabilitas toto tempore vite huius.ſi tamen vitā dicenda eſt vt vematur in mortem. Nemo quippe eſt qui non ei poſt armium fitꝙ ante annum fuit ⁊ cras ꝙͣ hodie et hodie ꝙ heri et paulo poſtꝙ nunc et nunc ꝙ paulo āte ꝓpinquor. Quoniā quicpuid teporis viuitur de ſpacō viuēdi diminuitur ⁊ cotidie fit minꝰ. minuſqꝫ reſtat. vt omno nihil fitaliqͣ iad tēporis vite huiꝰ ꝙ curſus ad mortē ⁊ in fine huiꝰ quivſqꝫ ad mortē ꝓductiora ſpaciatēꝑis agit nō lentiꝰ ꝑgit ſed plꝰ