nō ſint de numero illoꝝ de quibꝰ dicit āplūs ad tituri. Cōfitetur ſe noſce deum factis autemnegāt cum ſint abhominati etincredibiles et ad om̄ē opus bonū reprobi Si deū eē cognoſcūtdominū omniū vbi eius obediencia et ſuoꝝ obſeruancia mandatoꝝ. Si deū credūt ompotētēet iuſtū vbi timor eius. Si deuꝫſuū benefactore exiſtimant vbilaus et gloria vbi graciaꝝ actioOdānabilis et fatu a multitudo cecitatis. qui dicēdo dn̄e dn̄eſaluos fieri ſe putant. hijs dicit̉Math̓. vij. Non ōnis qui dicitmihi dn̄e dn̄e intrabit in regnūceloꝝ. ſed qui fecerit voluntatēpatris mei qui in celis eſtDe hijs qui plures dicūt eēdeos ad cōuincendū eos vnumtantum eē deumCapitulum ſecundumOntra eos qui plureseē deos dicūt in hoc ſecūdo miſterio virilit̓ inſiſtendum eſt vt plena veramqꝫde deo noticiā habeamꝰ. Nā parū eſſꝫ credere ꝙ ſit deus niſi qd̓ex vnꝰ tantū ſit cōfiteamur. et licet ſimpliciter pureqꝫ hoc ſit accēptandū tamen ad cōuincēdosincredulos ꝓbare intemur ꝙdeꝰ eſt vnꝰ quinqꝫ modisPrimꝰ dr̄ cōtrarioꝝ ſolucōSecūdꝰ ſcriptua̓ꝝ teſtificacōTerciꝰ theologoꝝ racioQuartus gentiliū et ph̓oꝝconfeſſioQn̄tus ydolatrarū ſuꝑſticioDe cognicōe vniꝰ dei ex contrarioꝝ ſolucioneRimus modus quo ꝓbamꝰ ꝙ deus eſt vnusdicitur ꝯtrarioꝝ ſolucoNam qui deos plures eſſe volūtarguūt tripliciter. Primo ſic exiij. dopicoꝝ hēt̉ ꝙ plurā boͣ ſuntmeliora paucioribꝰ. ſꝫ plures dijſūt plura bona. ergo meliꝰ ē eēplures ꝙͣ vnū. Sꝫ ẜm anſelmūOmē qd̓ ē meliꝰ circa deū eſt ponendū. ergo nō eſt pone̓ pluresdeos. Secūdo arguūt. qꝛ apl̓sdicit. i. ad cor. viij. Siquidē ſūtdij multi et dn̄i multi. Tercō arguūt. qꝛ vniūqd̓qꝫ ꝑfectū cū pōtꝓducere ſibi ſimile. ſed diuinaeēnciā eſt ꝑfectiſſima. ergo pōteēnciam ſibi ſimilē ꝓducere ſedeē et poſſe in diuinis idem ſuntẜm dyoniſiū. ergo eēn̄cia diuīaꝓducit aliā eēnciā. et aliā aliaꝫin infinituꝫ Sꝫ ad primū argūmētū reſpōdet Bona. in. x. d. ijꝙ dictum phi. habet veritatemin bono creato et finito quod racione ſue finitatis recipit bonitatis augmentum per addicionem alterius boni. Non aubem
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten