deſtructionem ciuitatis iheruſaleꝫ vbi vigebat diuinꝰ cultꝰ dequo ip̄e erat zelātiſſimꝰ Quarereputans peccatum patris ſuuꝫnuncios miſit dicens. Peccauirecede a me et omnē quod impoſueris mihi feram. Prudenterin hoc egit. vt dicit Aug. xvi. deciuitate dei ca. ij. In omnibꝰ fere gentibus quodammodo voxnature iſta ꝑſonuit vt ſubmūgari victoribꝰ mallent quibꝰ cōtingit vniti ꝙ bellita omnifariavaſtacōne deleri. Indixit itaqꝫrex aſſiriorum ezechie trecentatalenta argenti et trignita auriDeditqꝫ ezechias omne argentum quod repertuꝫ fuerat in domo domini et in theſauris regiſEt cuꝫ nō ſufficeret cōfregit valuas templi dei et laminas aureas quas ipſe affixerat ad decoreet dedit eas regi aſſiriorum. Dicit incol̓. de lyra ꝙ ex hoc accipitur argumentū ꝙ principes īneceſſitate ꝓ cōſeruacōe reipublice pn̄t acciꝑe de theſauris eccieNam vt dicitur. xij. q iij. c. AuꝝAurum habet eccīa non vt ſeruet ſed vt eroget. Scd̓ꝫ vero magiſtruꝫ in hyſtoriā. accepta pecunia rex aſſiriorum ſub pacto īpace dinittendi regnum ezechie infideliter agens ꝑactū nōſeruauit. ſed miſit exercitum etnuncios in iheruſalem ad terredum ezechiam vt territus red-deret ciuitatem et populus trāſferretur in aſſirios ⁊ cultus dn̄ide iheruſaleꝫ auferretur. Quodnullo modo ezechias fecit ſꝫ reſtitit. Et cōuocās populū exhortatus fuit ad defendendum tēplum ſanctū et gentē. Quiavero in hoc capitulo de regno aſfiriorum fit menſio. ideo de illocōſideremus triaPrimo originemSecundo dilatacione inTercio terminacionemDe regno et monarchia aſſirioꝝ et pͥmo de ortu eiusNimo cōſideremus regin aſſiriorum originemDicit magiſter in hiſtotia ſuper geneſim poſt capitulūde morte abrahe. Exortuꝫ eſt regnum aſſiriorum viceſimoquinto anno Paruch proaui abraheſub belo. Qd̓ quidem intelligendum eſt quantum ad regnimicium. Nam belus primus intrauit aſſiriam ⁊ parum obtinuit in ea ſed eo mortuo filius eiꝰminus. vt refert Iuſtinus ⁊ horoſius totam aſſiriam occupauit. et in regione affiriorum edificauit cuitatem quam miniue̓nominauit arnio regni fui quādrageſimonono. Quinquagnita autem annis bella finiti misnitulit. Qui duꝫ deficientē a ſe