ſpm̄ amon filij ſui. quoniā diligebat eū qꝛ pͥmogeitus erat ei.O quot ſunt patres qui immoderato amore filios diligētes negl̓igūt illoꝝ vicijs ⁊ paſſionibꝰ obuiare. ob qd̓ et filios qn̄qꝫymo multociēs vitā male videtfinire. Ecce quid amo euenit.certe in cōuiuijs occiſus ē a pueris abſolōis fr̄is ſui ip̄o iubēteDe iniuſticia dauidPartu percatum dauidfuit iniuſticia cͣrta mͥfiboſeth. de quo fit meſio. ij. ℟. xvi. c. et. xix. x. Dicitnico. de lyra. ꝙ adulatores ⁊ detractores ſūt ꝑiculoſi principibꝰqꝛ dauid tam iuſtus et ſanctusverbis ſibe adu̓latoris ⁊ detractoris fuit ita captus et inuolutus ꝙ hereditatem mifiboſethdn̄i ſui eī ꝯceſſit in abſencia mfiboſeth et eo nō audito quodeſt peius. Et poſtꝙͣ audiuit mifiboſeth ſe excuſantem et veraditentem nō retractauit dictuꝫſuum iniuſtū totaliter ſed ſeruū eius peſſimū ſcꝫ ſibam fecitequalem dn̄o dicens. Tu et ſibā diuidite poſſeſſiones. quē tn̄debuit ſuſpendiſſe ꝓpter falſamaccuſacione dn̄i ſui de crimineleſe maieſtatis. Erat mifiboſeth filius ſaul et recedente dauid de iheruſalem cum exercitumifiboſeth remanſit quia eratclaudus. et ſiba ſeruus eius venit ad dauid ⁊ dixit falſe tam.Miſiboſeth remanſit in iheruſalem dicens. Hodie reſtituetmihi dn̄s regnū pris mei ſau.vt notatur. ij. ℟. xvi. c.De vanā gloriā dauidVnitū peccatum dauidfuityana gloriā. Fecitnamqꝫ ſuꝑbe numeraripopulū et iide gloriabat̉. ſicutponitur. i. Paral̓. xxi. c. et. ij. ℟vltimo. c. Ad quā numeracionēfiendā cooꝑatus eſt ſathanDe plaga peſtilencie qua deus puniuit populūCapitulū terciū.Vāuis īſcrutabilia ſintnob̓ iudiciā dei. Verutn̄ ab eo iuſte fieri oīamerito cōfiteri debemꝰ neqꝫ curioſe ē inquirēdū. cur qn̄qꝫ pct̄aq̄ nobis ꝑua vidētur ⁊ minimapuniat et q̄ maxima reputant̉ad tēpꝰ linquat impunita. Cūcta recte moderatur et ordinat̉ſapiencia ſua. Idcirco in hoc imſterio de peſtilencia qua deꝰ populū ꝑcuſſit eo ꝙ illū ſuꝑbe daud niumerauit dicemꝰ. De quaquinqꝫ dubiā ſūt declarandaPrimū vtrum peſtilencia ſitflagellum dei ꝓ peccatis