Druckschrift 
Sermones de timore divinorum iudicorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

hanc viuere voluerunt proptorhanc et mori dubitaueruntet. xviij. c. eiuſdē. Hec ſūt duo.illa libertas cupiditas laudishumane que ad facta compulere miranda romanos. Non ergo videtur gloria fugiēda quāomnes efferunt miris laudibꝰSed alexander in. ij. et tho. xxiq. cxxxij. dicunt gloria temporalis poteſt appeti ordinatemordinate. Primo modo nulh modo eſt peccatum. namquis cogitat bonum ſuum dignum lande et approbat illudpiens ab alijs laudari. aut ꝓpeſ hiamit nidlp ūt abter diuinum honorem aut propter proximorum ſalutem aūtappetendo appetit contra deum et proximum. nec in gloriafinem conſtituit de ſuperbia etvana gloria reprehendi non poteſt. Inordinate vero gloriā appetitur primo quando quis querit gloriam de eo quod eſt peccatum ſicut luxurioſus de carnālitate. Iracundus devnnidictacōtumelijs et ſimilia. de quibꝰaliqui gloriantur quos rephendit pͣs. dicens. Qud gloriarisin malicia qui potens es in miquitate. Secundo gloriā appetitur mordinate cum eam quisquerit de eo quod habet. puta deſciencia de ſapiēcia de ſanctimonia vite et hmōi. Terrioquādo quis querit gloriam deeo qd̓ non eſt gloria dignuꝫ vtde diuicijs de pulchritudine defortitudine de edificijs de dominijs et quibuſlibet temporalibꝰbonis. fatue quippe homines inhijs gloriantur et vane quia onia iſta fumꝰ et fauilla ſuntſapiens eccīaſtes i. c. pro iſtisdicit. Vanitas vanitatum et omiā vanitas. Criſo. ſuꝑ Ioh̓em̄ſic ſequitur. Hunc verſiculū ſiſaperent qui in potencia verſantur in pariētibus ſuis omnibꝰet veſtibꝰ ſcriberent in domo inforo et in egreſſibꝰ et ante omma in conſciencijs ſuis vt ſemper eum et oculis cernerent etcorde ſentirēt. Quonam eomulte ſunt rerum facies ymaginies falſe que decipuit incautos iſtud oportꝫ cotidie carmeſalutare et in prandijs et ceniset in omnibꝰ cōuentibꝰ libētervnumquemqꝫ ꝓximo ſuo canere a proximo ſuo libenter audire. quia vanitas vanitatū ⁊omnia vanitas. Hec ille. An videmus breui deficiūt omni adicit Iherenias. xl. c. Omniscaro fenum et omnis gloria etꝰquaſi flos fem exiccatum eſt fenum et cecidit flos. Ideo Hugoli. i. de anima inquit. Dic mihivbi ſunt amatores mundi quiante pauca tempora vobiſcumerant. nihil ex eis remanſit niſicineres et vermes homines fuereſicut tu. cōmederunt biberuntriſer̄t duxe in bonis apꝑntibꝰ