Primo ex eius dagnitateSecundo ex eius veritate.Tercio ex eius ꝓfunditabe.Quarto ex eius vtilitateꝘ ſcriptura ſacra eſt excellentiſſima racione deiAimo ſiquidē intelligere poſſumus ſublimitatem et excellenciam ſcripture ſancte ex eius dignitateEſt .n. incōꝑabiliter dignior onibꝰ ſciencijs ⁊ ſcripturis eo ꝙeſt de digniore ſubiecto ſcilicetaltiſſimo deo. vnde Auguſtinꝰlibro. viij. de ciuitate dei. capitulo primo. Theologia inquitlimabūtint in pieſt ſermo vel racio de deo. neqꝫobſtat. quia Ariſtoteles dicitprimo poſteriorum. ꝙ in qualibet ſciencia oportet ſupponereſubiectū qͥd eſt. et Daniaſcenꝰdicit. In deo quid eſt dicere inpoſſibile eſt quare nec deus ſubariectum ſic eſſe poterit ſcriptureia nupllumſancte et theologie Quoniamvt inquit Thomas prima ꝑteq i. articulo. vij. in reſponſione ad primū argū. licet de deonon poſſumus ſcire quid ſit. vtimur tamen effectu eius vel nature vel gracie loco diffinicionisad ea que de deo in ſcriptura ſatra conſiderantur. Ipſa igiturſcriptura a principiovſqꝫ ad finem p̄dicat mirabilia facta deiEc quo illi cōparari nō valēt cūcta que a gramaticis rethoribꝰdyaleticis ph̓is geonietas inificis medicis aſtrologis poetiset iuriſconſultibus fuere cōſcripta. Berſantur om̄a illa circa infima hec et mortalia vilia atqꝫterrena hec decenter omniū ſcienciarum regina mentē hōinisad deum cognoſcendū diligendūqꝫ ſubleuat neqꝫ de aduentuenee in Ytaliam canit. vt Virgilius qui dicit. Arma virumqꝫcano. troye qui pͥmꝰ ab oris ⁊cͣ.Nec ad bella ciuilia inuitat deplorandā. Sicut et Lucanus q̄ait. Cor duba me genuit. rapuit nero prelia dixi. Que geſſerepares. hinc ſocer inde gener.Bella per emachios plꝰ ꝙ ciuilia campos Iuſqꝫ datum ſcelericaminus populumqꝫ potentemIn ſua victrici conuerſū viſceradextra et reliqua. Non de hijsminimis ſcriptura curat. ſed dedeo creatore celi et terre diſſeritde illius ꝓuidēciā bonitateqꝫ iuſticia. ceteriſqꝫ ꝑfectionibꝰ diuinis claro ſermōe loquit̉ Verutamē pleriqꝫ dubitare ſolēt. curhec ſcriptura magͣlia dei deproniens. rudi ac ſimplici ſtilo eſtaīotata: Et quidā abſolutereſpōdere ſolēt ꝙ eloquēcia inuulis ē ymo et dānoſa q̄ bonisviris vti mimme licet̉ Ad eoꝝāt robur aſſumūt verba Lactacij qui li. v. diuinaꝝ inſtitucionū ait. Hec in pͥmis ca eſt. curapud ſapiētes ⁊ doctos ac pr̄icipes hꝰ ſeculi ſcripturā ſācta fide