Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum Lxxxiiii.Secunde partis

memoriā date legis. ſtatuit eo die ꝑ ānos ſingulosſacrificiū ſibi de frugibꝰ eiuſdē anmi ad altare deferri. Que aūt ſit agni paſcalis īmolatio. que egyptieẜuitutis abſolutō cūctis legentibꝰ liquet. qꝛ vicꝫ paſcha noſtrū īmolatus eſt xp̄us. ⁊ ip̄e ꝟus eſt agnusqui abſtulit pctā mundi. qui ſui ſanguīs precio nosa pctōrum ẜuitute redemit. ſue reſurrectiōis exēplonobis ſpem vite ⁊ ꝑpetue libertatis on̄dit. Quīquageſimo ergo die poſt occiſionē agm data eſt lex deſcēte dn̄o ſuꝑmontē in igne. ⁊ quinquageſimo eqꝫ diepoſt reſurrectionē noſtri redemptoris data eſt gratia ſpūſſ. diſcipulis in cenaculo ꝯſtitutis. Et hic autē altitudo cenaculi. ⁊ ibi cacumē montis. ſublimitatē preceptorū ⁊ donorū indicat celeſtiū. ⁊ quia nemo infimis adhuc deſiderijs inherens d̓inis obtꝑare mandatis vel ſuꝑms poſſit dignus ex iſtere domshec bed̓. Sic ergo ſpūſſ. miſſio fuit in legis dationeprefigurata. ⁊ feſtuꝫ penthecoſtes quod modo ꝑagitur ab eccīa. olim quaſi figuraliter ꝑagebatur a ſinagoga. Quingageſima ergo die poſtqͣꝫ iudei de egypto exierūt decem p̄cepta in mōte Sinaia dn̄o receperūt. ita quinqͣgeſima die poſtqͣꝫ nos fuimus ab infernō liberati receperūt diſcipuli grām ſpūſſctī Iſtd̓etiā p̄figuratū fuit in ſuꝑabūdantia olei qd̓ datū eſtpauꝑcule vidue ꝑ p̄ces helyſei. qui mīa motus ſuꝑpauꝑculaꝫ impetrauit ei a dn̄o olei abūdantiā Perviduam iſtaꝫ deſignat̉ ſancta eccīa. que ablato ſponſo ſuo xp̄o videbat̉ tanqͣꝫ vidua. ſed dn̄s mīa motuſdedit ei olei abūdantiā. hoc ē ſpūſſctī grām ⁊ linguarum intelligentiā Iſtud miraculū de intelligētia linguaꝝ qͣſi ꝑ figuraꝫ deus p̄monſtrauit. in eo ꝙin edificatōne turris babel diuerſas linguas creauitTūc em̄ vnā linguā in diuerſas mutauit. mō vnicuiqꝫ intelligentiam oīm illarum dedit. Nec miraculum iſtud nūc feciſſet ſi diuiſionem linguaꝝ tunc nōp̄miſiſſet. Et ſicut tūc ꝑ linguas ꝯfudit edificantesita modo ꝑ linguas ꝯfudit iudeos qui multum confuſi fuerunt. qn̄ tam grande miraculum audiuerāt.In hac gͦ ſolēnitate laudemus totis viribꝰ dn̄m. exultemus ⁊ letemur in ea. qꝛ inde fructū nō modicūnos qui ad fidem venimus ꝯſecuti ſumus. Non ſolum autē hoībus gaudiū in hac ſolemnitate ꝓuenit.ſed ⁊ beate virginis gaudiū inde crementuꝫ accepit.de qua anſel. ſic ait. Sed ⁊ gaudioꝝ ſuoꝝ magnitudo nō nihil incrementi accepit cū vemente ſuꝑ diſcipulos ſpūſcō mox ad predicatiōem illoꝝ fidem filijſui tanta hoīm multitudo ſuſcepit. Ibi nāqꝫ exceptogaudio qd̓ de ſalute generis humami in iſtoꝝ ꝯuerſion ꝯcipiebat. Intellexit filiū ſuū non fuiſſe gratis.i. fruſtra mortuū. cū tam efficaciter videbat oꝑarifidem mortis eius. etiā in eis qui actores illius extiterant. Genus humanū ad ſalutē vocari videbat. cūius rei gr̄a filiū de ſe incorꝑatum ⁊ in cruce paſſuman̄ intellexerat. Quaꝓpter letabat̉ ꝙ ſpes quā anteꝯceperat iā in remverā tranſibat. Gaudebāt ⁊ gaudent hoīes. qꝛ qd̓ amiſerunt centuplicati p̄cij fenore recipiūt. Corruerūt ſerui reſurgūt frēs ⁊ filij. hecanſel. Et qͣꝫuis p̄cipue ⁊ ſpāliter in ſolēnitatibꝰ. nhilominus tn̄ ſꝑ ⁊ momentis oībus deū laudare debemus. Nam vt dicit grego. Miꝝ eſt ꝙ homo ſemꝑ

deū nō laudat. qꝛ quelibet creatura ad deū laudādūnos īuitat. Ad hoc aūt nobis valde eſt nccāria ſpirituſſcī gratia. Un̄ ber. ſi quis torpet de dei laude. certiſſimū hꝫ in ſe experimētū ꝙ nō habeat in ſe ſpm̄ſ.qꝛ vbi ſpūſſ. inhabitat laudē dei excitat. Inuocātesergo ſpm̄ſ. ſemꝑ laudemus deū. ad hoc em̄ facti ſumus vt deū ſine fine laudemus. ſic̄ ſuꝑm ciues ſemꝑdeū laudāt ⁊ ꝯtinue. vbi ſꝑ ſunt dies leticie. ⁊ uūqͣꝫdeeſt ſolēnitas ⁊ gratiarūactio ⁊ vox laudis Scriptū eſt em̄. Beati qui habitant in domo tua dn̄e. in ſecula ſeculorū laudabūt te. Hoc maxime veri monachi faciūt. qui die ac nocte pſallūt. Und̓ hiet̄. Ꝙonachi dn̄t hr̄e puritatē martirū ſiquidē ⁊ ip̄i martires ſunt. Quod em̄ faciūt angeli in celis. hoc monachi pſallētes die ac nocte faciūt in terris. hec hier̄.Et maxime aſſimilat nos celeſtibꝰ qͣꝫuis adhuc interris ꝑegrini ſimus. Un̄ bern̄. Nihil ita ꝓprie quēdam terris repn̄tat celeſtis habitatōnis ſtatū fic̄ alacritas laudantiū deū. dicente ſcriptura. Beati quihabitant in domo tua dn̄e. in ſecula ſeculorū laudabūt te. hec Bern̄. Feſtinemus igit̉ ⁊ nos ingredi inillam requiē vbi tanta ſuꝑabundat indeſinēter leticia ⁊ ad patriā noſtrā totis conatibus ſuſpiremus.Meſti in ſeculo. qꝛ ꝑegrinamur a dn̄o. qui em̄ nonꝑegrinat̉ a corpore ſuo ꝑegrinat̉ a domino. Multoaūt melius eſt diſſolui a corꝑe ⁊ adherere deo. Odiamus ergo huius miſeri ⁊ putridi corꝑis noſtri ꝯꝑagem ⁊ ei curaꝫ in deſiderijs nō faciamus. quod hicnos detinet carceratos ⁊ ꝑegrinos a tāto bono. qꝛẜm apl̓m. qͣꝫdiu in hoc corꝑe ſumus ꝑegrinamur adn̄o. dicamuſqꝫ cū eodē apl̓o. cupio diſſolui ⁊ eſſecum chriſto. Et iterū. Infelix ego homo. quis me liberabit de corꝑe mortis huius. Deſideremus eiusdiſſolutionem ⁊ eā ꝯtinue a dn̄o poſtulemus. quia ꝑnos eam ꝯſequi non valemus. Et interim ſaltē moriamur mūdo ⁊ pompis ac ꝯcupiſcentijs eius. ⁊ abſtrahamus nos corde forti ⁊ ꝑſeuerāti ab his rebuscaducis ⁊ a miſerijs. breuibus ⁊ leuibus harū rerūviſibiliū ſolaciunculis que animas noſtras vicijs inficiunt ⁊ ꝟtutes a nobis excludūt. qꝛ ẜm greg. ꝯcupiſcens viſibilia inuiſibiles ꝟtutes amittit. Et ẜm criſoſto. nulla res ſic prepedit ꝟtutem ſicut volūtas corꝑalis. Unde ⁊ leo papa. Hoc maxime interiora homīs corrūpit quod exteriora delectat. ⁊ tanto rōnalis aīma purgatior quāto fuerit ſubſtantia carnis alflictior. Et breuiter vt ait Augu. cetera creatura vileſcat. vt ſolus creator in corde dulceſcat. Nam ẜm apoſtolū. vanitati creatura ſubiecta ē. ⁊ iō amatoresſuos facit vanos ⁊ ml̓tos decipit incautos. O qͣꝫ felix. quē miſera mūdi vanitas non ſeduxit. que nuncprecipue multis illudit. Und̓ criẜ. Semꝑ quidemſed nūc precipue ꝯpetenter dicit̉. vanitas vanitatū⁊ om̄ia vanitas. Hūc verficulū ſi ſaperēt qui in potētia ꝟſant̉. in parietibꝰ om̄ibꝰ ⁊ veſtibꝰ ſuis ſcriberētin domo. in ianuis. in ingreſſu. ⁊ ante om̄ia in ꝯſcientijs ſuis. vt ſemꝑ eū oculis cernerēt ⁊ corde ſentirēt. Quoniā quidā multe ſunt facies multe ymagines falſe que decipiūt incautos. Iſtud oꝫ quotidieſalutare carmē ⁊ in prādijs ⁊ in cenis ⁊ in oīm ꝯuētu vnūquemqꝫ ꝓximo ſuo canere. a ꝓximo ſuo liben