Secunde partis¶ Capitulū Lxxxv.
ter audire. qꝛ vanitas vanitatū ē ⁊ oīa vanitas Heccriẜ. Amorē gͦ reꝝ deficientium ad incorruptibiliatrāſferamus. ⁊ ad ſublimia vocati celeſtibꝰ delectemur. Ut ſctī gaudent inde gaudeamus. hoꝝ d̓itiasꝯcupiſcentes ꝑ bonā emulatōem ad ip̄os tēdamuſCū quibꝰ nobis fuerit ꝯſortiū deuotōnis erit ⁊ cōiodignitatis. Mentē nr̄am ſemꝑ in celis habeamus⁊ ad dn̄m multipharie nos vocantē toto corde ⁊ defiderio tendamus Quia vt ait aug. Exultauit vt gigas ad currendā viā nō em̄ tardauit ſꝫ cucurrit clamans. dictis. factis. morte. vita. deſcenſu. aſcenſuvt redeamus ad eum. ⁊ diſceſſit ab oculis vt redeamus ad cor ⁊ inueniamus eū Ad ip̄m quoqꝫ aſpiciētes ⁊ eū ſemꝑ in corde retinentes pugnemus viriliter. qꝛ tota hec pn̄s vita militia eſt ac ꝯflictus ⁊ pugna. Nā ꝓſꝑa ⁊ aduerſa. feruor ⁊ tepiditas. refectio⁊ inedia. ſopor ⁊ vigilia. ſolicitudo ⁊ pigricia. fletuſ⁊ leticia. quies ⁊ labor. ſalus ⁊ infirmitas. afflictio⁊ voluptas. ⁊ quecūqꝫ in hoc mūdo ſunt pugnāt cōtra nos ⁊ inſidiant̉ nobis Et qꝛ nūqͣꝫ deeſt aduerſarius nobis inſidiando. ſit ſꝑ paratus noſter aīmusreſiſtendo. qꝛ certamē nr̄m breue eſt. p̄miū ꝟo eternū. Nec vnqͣꝫ a pugna ceſſemus. qꝛ qͣꝫtūcunqꝫ vicerimus ſꝑ tn̄ reſtat ꝙ vincamus. Un̄ leo papa. Donet licet ſanctis ſuis quotidianā gratia d̓ina victoriā. nō aufert tn̄ dimicandi materiā. qꝛ ⁊ hocipſumde mīa ꝓtegentis eſt. qui nature mutabili ne de ꝯfecto p̄lio ſuꝑbiret. ſꝑvoluit ſupereſſe ꝙ vinceret. Un̄⁊ criẜ. Sancti ⁊ ſi a carne vinci non pn̄t qͣſi iam ſpicitales tamen ꝑcuti poſſunt quaſi adhuc carnales.Hec criſoſt. Igit̉ quidquid delectamenti vel cruciatus tranſitorij occutrit. ſtatim hoc tanqͣꝫ preteritumreputemus; ⁊ ad id qd̓ ſemper manet mentis oculos dixigamus. Nam oīa que in mundo ſunt velutvmbra velociter trāſeunt. ita vt p̄terita ſunt nec fuiſſe putent̉. Et ideo momentaneū eſt ⁊ cito tranſitqd̓ hic delectat ⁊ cruciat. ſꝫ eternū eſt ⁊ ſine fine manet qd̓ ibi cruciat vel delectat. Nec tn̄ digna facerevel pati hic poſſumus ad ea que ibi ꝯſequi vel euadere ſperamus. Un̄ bern̄. Non ſunt ꝯdigne paſſioneshuius tꝑis ad pctā que ꝯmiſimus. ad beneficia queaccepimus. ad penas inferni quas euaſimus. ad p̄mīa eterna que expectamus. Hec bern̄. Tanta quippe eſt p̄eminentia eterne glorie ad tꝑales ⁊ tranſitorias paſſiones. vt diligens perſpector deberet potius eligere multis annis in fornace ignis ardentisvelle torqueri ⁊ multa mala pati qͣꝫ minimo premioin futuro fibi reſeruato velle priuari. quia labor eſtcum fine ⁊ merces ſine fine. Unde auguſtinus O anima mea ſi quotidie oporteret nos pati tormenta⁊ perferre penas. ſi ipſam gehennaꝫ longo temporetolerare. vt xp̄um in gloria ſua poſſemus videre ⁊ſanctis eius aſſociari. nonne eſſet dignū pati omneqd̓ triſte eſt. vt tanti boni tanteqꝫ glorie ꝑticipes haberemur. Inſidient̉ ergo demones. parēt ſuas temptationes. frangant corpus ieiunia. premant veſtimenta. labores grauent. vigilie exiccent inclametme iſte. inquieret me ille. frigus incuruet. conſcientia murmuret. calor vrat. caput doleat. pectus ard̓atiuflet̉ ſtomachus. palleſcat vultꝭ. īfirmer totus. de
ficiat in dolore vita mea ⁊ anni mei in gemitibus. ingrediat̉ putredo in oſſibꝰ meis ⁊ ſubter me ſcateat.ut requieſcam in die tribulationis ⁊ aſcendā ad populū accinctū noſtꝝ. Unde ⁊ criẜ. Oīa agamus vtnon a gloria excidamus. Nequaqͣꝫ erit difficile ſi voluerimus. nequaqͣꝫ oneroſum ſi attenderimus. Siem̄ ſuſtinuerimus ⁊ ꝯregnabimus. Quid eſt ſi ſuſtinuerimus. ſi tribulatōes ferimus. ſi ꝑſecutōes. ſi artam ambulauerimus viam. arta em̄ via eſt ⁊ laborioſa. optione vero noſtra leuior fit ſpe futuroꝝ. Tranſponamus igit̉ oculos in celū. ⁊ ſꝑ illa ymaginemur⁊ videamus. Si em̄ in illis ſꝑ ꝯſeruabimur. nō a voluptuoſis que hic ſunt patiemur. quid neqꝫ triſtia vtgrauia portabimus. hec ⁊ his ſil̓ia deridebimus. ⁊nihil nos neqꝫ ſubijcere neqꝫ eleuare poterit ſoluꝫ ſideſideriū illuc tenderimus. ſi ad amorē illū aſpiciemus. Et quid dico. qm̄ non dolebimus in pn̄tibusperſutijs. Neqꝫ em̄ videre ea putabimus de reliquoTalis enim eſt amor ſpūalis. Eos deniqꝫ qui nō pn̄tes ſunt nobiſcum ſed abſunt diligunt̉. ac per vnamquamqꝫ ymaginamur diē. magna em̄ amoris tyrannis ab omnibꝰ em̄ deſiſtit. ⁊ ei qui diligit̉ alligat animam. Si ita xp̄m amauerimus omnia que hic ſuntvmbra. omnia ymago videbunt̉ ⁊ ſomnium. Et dicemus ⁊ nos. Quis nos ſeꝑabit ab amore xp̄i. Tribulatio vel artatio. Non dixit pecunie vel diuitie velpulcritudo. hec em̄ valde vilia ⁊ deriſibilia ſunt. ſedque videbant̉ eſſe grauia poſuit. fames. ꝑſecutōes.mortes. deinde illa quidē ⁊ hec vt nihil exn̄tia expuit. Hec igit̉ oīa excogitantes ⁊ voluptatē voluptatiꝯparantes. eligamus que meliora ſunt vt ⁊ futurisfruamur bonis. hec criſo.Oratio.Heſu largitor donoꝝ oīm qui in ignis ſpecie ſuper diſcipulos tuos miſiſti ſpūmſcumprecor ⁊ obſecro pijſſime vt hec dona que diſcipuli tui de tua ſumpſerunt largitate licet indignꝰſumam ad ſalutem meam te largiente. ⁊ mitte ſupernos ſeruos tuos ſpūm tue caritatis. dilectōnis ⁊ pacis. qui corda noſtra viſitet. a vitijs purget. virtutibus illuſtret. in vinculo dilectōnis aſtringat ſuminetue cognitionis illuſtret. ⁊ ardore tue dilectionis inflammet. condona nobis peccata. ⁊ dona vitam eternam. Amen.De laude diuina.Capitulum LXXXTT qꝛ dictum eſt de laude diuina qua ſemper deum laudare debemus idcirco conſequenter de ea aliquantulum latius videamus. Immenſa quippe creatoris ⁊ conditoris tul beneficia que tibi o anima mea ab eo cumte ex nihilo creauit ⁊ ꝯdidit collocata ſunt. ad debitum ꝯtinue dilectionis ac gratiarumactionis ⁊ laudis iugiter reddendum te aſtringunt. Ad hoc em̄ cūnon eſſes. ſola ⁊ gratuita bonitate illius creata ⁊ adſimilitudinem dei facta es vt eum diligendo ſemꝑ ⁊ſine fine collaudes. Unde anſel. Euigila aīma meaeuigila. adhere diuinis bonis. intende ſempiternistꝑalibus derelictis Conſidera in ipſo creationis exordio quid ſublimitatis quid dignitatis ꝯditor tibi