magnam¶ Capitulum. Lxxxi.
bat Quis em̄ eſt panis regni de i. niſi qui d̓t ego ſumpanis viuus qui de celo deſcendi. Foli parare fauces ſed cor Hec aug. Beatus igit̉ qui hūc panē quirefectio aīaꝝ eſt. manducabit in regno dei. videndo.ſ. ⁊ fruēdo. de quo d̓r eccīaſti. Qui edūt me adhuceſurient. nō ꝓpter famis inediā. ſꝫ ꝓpter faſtidij abſentiā Un̄ beda. Panis qͥ māducat̉ in regno dei. nōcorꝑalis intelligendus eſt cibꝰ. ſed ille vtiqꝫ qui ait.ego ſum panis viuus qͥ de celo deſcendi. ſi quis māducauerit ex hoc pane viuet ineternum id eſt ſi quisme incarnationis ſacramento ꝑfecte incorporatus.mee diuine maieſtatis viſione frui meruerit hic ꝑpetua vite immortalis beatitudine gaudebit. HecDęda.¶ OratioOmine iheſu xp̄e manu mīe tue me apprehende ⁊ ꝓtege. ne p̄ualeat in me ydropiſiscarnalis voluptatis vel auaricie aut ſuꝑbie⁊ da mihi vt ꝑ veram cordis oris ⁊ operis humilitatem. in nouiſſimo loco recumbam. minorē me alijsceputādo. ⁊ ꝑ miſericordiā indigentes inuitare nōobmittam. eoꝝ nccītatibꝰ ꝓ poſſe ſuccurrendo Largitor opulentiſſime deus. da mihi miſero panē ceficum qui tuip̄e es manducare in regno dei. ꝓ quopane tibi dn̄e quotidie militamus ꝓ quo tota diemortificamur vt in tua vita viuamus Amen.¶ De inuitatis ad cenā magnā ¶ Ca. LXXXI.T quia nōnulli terrenis. vel voluptatibꝰ mūdi huius dediti.hunc panē de quo dictum ē fidetenus qͣfiodorādo ꝑcipiunt. dulcedinem ꝟo eius attingereveraciter guſtādo faſtidiūt. ideo ad on̄dendū taliūtēporem. celeſtibꝰ epulis non eſſe dignū. ſubiungitdominus ꝑabolam. in qua demonſtrat d̓ine largitatis effſuentiam ⁊ arguit multiplicē iudeoꝝ ingratitudinē. qui pre ceteris gentibꝰ. fuerūt inuitati ad celeſtē beatitudinem primo ꝑ ꝓphetas. ſcd̓o ꝑ ip̄m. tercio ꝑ apoſtolos. ⁊ tn̄ rennuerūt venire ꝑ fideꝫ. ⁊ itavocati ſunt gentiles ¶ Dicit ergo. Homo quidam.i. xp̄us verus homo verus deus. qui d̓r homo ratione veritatis nature humane. quidā rōne ſingularitatis ꝑſone reſpectu alioꝝ. fecit cenam magnā .i. p̄parauit futurā glorie ⁊ vite eterne refectionē. ⁊ celeſtēſeu eternā beatitudinē quam ſanctis aīabꝰ ab eternop̄parauit dn̄s. que vocat̉ cena. eo ꝙ eſt refectio vltima. qꝛ ſicut cena parat̉ declināte die poſt quā nullarefectio ſequit̉. ſic vita eterna dat̉ ꝑ fidem pn̄tis vite vbi nihil aliud expectatur. Item d̓r cena magnaimo ſic maxima. vt eius immenſitas in cor hominis nō poſſit aſcēdere. ⁊ vocauit multos qꝛ vult oēshoīes ſaluos fieri ⁊ beatos Uocauit dn̄s quoſdam ꝑangelos. quoſdā ꝑ patres. quoſdā ꝑ ꝓphetas. quoſdam ꝑ ſeip̄m. quoſdā ꝑ apoſtolos. quoſdam alioꝝp̄dicatoꝝ ꝟbis. quoſdam inſpirationibꝰ interius.quoſdā beneficijs ⁊ ꝓſperis. quoſdaꝫ flagellis ⁊ aduerſis Et miſit ſeruū ſuū .i. predicatorem euangelicū. ⁊ licet plures ſint ſerui. ꝑſonaꝝ. ſtatuū. ⁊ hītuūdiuerſitate. vnū tn̄ debent eſſe fidei ⁊ caritatis vnitate. hora cene .i. vltima etate ⁊ tempore gr̄e. Hora cene eſt finis ſeculi .ſ. vltima etas. nam ⁊ ſi hoīes in
alijs etatibꝰ ad cenā inuitabantur. nullus tn̄ recipiebat̉ ad cenam ſed oēs ad limbū deſcendebāt. dicereinuitatis vt venirent .i. ad veniendū per bona oꝑa ſepreꝑarent. qꝛ iam ꝑata ſunt omnia. Ante aduentuꝫxp̄i nondum erat cena xp̄i ꝑata. qꝛ nullus poterat ingredi vitam eternā. ſed agno xp̄o immolato aꝑtuseſt regni celeſtis aditus. ⁊ tūc miſſi ſunt apoſtoli adquos an̄ fuerant ꝓphete miſſi. Sicut em̄ xp̄s miſſusfuit a pr̄e vt inuitaret ad cenā. ita ipē ſeruos ſuos apl̓os ſuos miſit. ⁊ mittit p̄dicatores vt dicāt nobis.venite ad cenā qꝛ ꝑata ſunt omnia. Conſiſtit aūt illacena in tribꝰ .ſ. in beata viſione diuinaꝝ ꝑſonaꝝ. inſocietate angeloꝝ. ⁊ in ꝯſortio ſctōꝝ. que oīa vt hicd̓r ſunt ꝑata. Et ceperunt ſe ſimul oēs. excuſare. ideſt ꝑ mala oꝑa ſe retrahere. qꝛ plus dilexerūt terrena⁊ corꝑalia qͣꝫ celeſtia ⁊ ſpūalia. Omnes ſe excuſant⁊ ſi non verbo ſaltē cogitatu vel facto. Omnes d̓t. i.ꝓ maiori parte. qꝛ pauci ſaluant̉ reſpectiue. Scd̓mgreg. multi vocant̉ ſed pauciveniunt. qꝛ multi qui ꝑfidem ei ſubijciunt̉. maleviuendo eius ꝯuiuio ꝯtradicunt. Sed ve nobis. qꝛ ẜm eundē grego. Ecce homo diues inuitat ⁊ pauper occurrere feſtinat. ad deiinuitamur ꝯuiuiū ⁊ excuſamus Dn̄s clementer omnes inuitat. ſed qui venire nolunt excuſant. ⁊ ſic eternū ꝯuiuium qd̓ deus nō rogatus ſed gratis offert volentibꝰ ſibi intercludūt. Excuſatio em̄ iſta eſt indiſpoſitio voluntaria. qꝛ alij cadunt in ſuꝑbiā. alij in auariciā. alij in luxuriā. Primi ſignant̉ ꝑ villā emptam videntes Secundi ꝑ iuga boū empta ꝓbantesTercij per vxorē ducentes. ⁊ oēs iſti ad cenā dominicā ſunt inepti. Unde ꝯſeqn̄r excuſantiū cauſe ſubdunt̉ cum d̓r. Primus dixit. Uillam emi ⁊ nccē habeo exire ⁊ videre illā. Ubi notant̉ ſuꝑbi amatoresmundi in quibꝰ eſt ambitio dignitatum ⁊ hmōi. Invilla enim empta dn̄atio notat̉ ⁊ ſuperbia. qꝛ ſuꝑbivolunt alijs dn̄ari. Et alter dixit. Iuga boū em̄i quīqꝫ ⁊ eo ꝓbare illa. Ubi intelliguntur auari ⁊ cupidiquinqꝫ ſenſibꝰ ⁊ terrenis nimis intenti. in quibus eſtcupiditas terrenoꝝ ⁊ mundanoꝝ. ꝑ boues enim quiterrā verſant terrena ſignant̉ Et alius dixit. Uxoreꝫduxi. ⁊ ideo nō poſſum venire. Ubi notant̉ carnales⁊ luxurioſi delicijs carnis dediti in quibꝰ eſt amor voluptatū carnaliū vxor em̄ ad voluptatē carnis ꝑtinetDicit aūt ẜm baſiliū. Nō poſſum venire eo ꝙ intellectus humanus vergens ad hūanas illecebras debilis eſt ad agendū diuina Omnes ergo predicti ſuntindigni cena nuptiaꝝ agni. Unde ſunt ꝟſus iſti Uilla. boues. vxor. cenā clauſere vocatis Mūdus. curacaro. celū clauſere renatis. Ad iſta vero tria vitia reducunt̉ oīa a beatitudine celeſti excludentia. qꝛ vt ait iohannes Omne qd̓ eſt in mūdo. aut eſt ꝯcupiſcētia carnis. aut ꝯcupīa oculoꝝ. aut ſuꝑbia vite Undeaugu. O qui ad cenā deivenitis nolite diligere mundum. neqꝫ ea que in mundo ſunt. Amor reꝝ terrenarum viſcus eſt ſpūalium pennaꝝ. Om̄ oīa q̄ in mundo ſunt ꝯcupīa carnis ſunt. ⁊ ꝯcupiſcentia oculoꝝ ⁊ambitio ſeculi. Concupīa carnis vxorem duxi. concupiſcentia oculoꝝ. quinqꝫ iuga boū emi. ambitioſeculi. villā em̄i. Collamus gͦ de medio excuſatōesvanas ⁊ malas ⁊ veniamus ad cenā. qꝛ intrinſecusT. iiij.