¶ Capitulum xxxi.Secunde partis
me oculis miſcd̓ie quibꝰ publicanū reſpexiſti vt perveram cordis. oris ⁊ oꝑis humilitatē corā te mererear iuſtificari ⁊ cū hoībꝰ exaltari. Amen.De maledictione ficuinee ⁊ grano frumenti. ⁊ de principe mundi.Capitulum XXXIEquenti aūt die .ſ. feria ſecunda iteꝝ mane ⁊ diluculo exiens ieſus a bethania ⁊ rediens in hieruſalem. eſurijt ẜm ſuſpitionem diſcipuloꝝ eo ꝙ ad arborē acceſſit.Ubi nota morem ſtudioſi operatoris. dum dicit̉ mane reuertiſſe in ciuitatē vt predicaret. ⁊ vt aliquosdeo patri acquireret. Eſurijt aūt non quaſi homo indigens cibum corꝑalem. ſed quaſi deus miſericorshumanam ſalutem. Unde iſta eſuries naturalis nōfuit. qꝛ in ſero precedenti comederat. nec adhuc hora comedendi erat. ſed ſicut maledictio arboris de qͣſubdit̉ figurabat maledictōnem infructuoſi. ſic iſtaeſuries ſignificabat deſideriū chriſti de ſalute populiEt ideo adhuc mane eſurit qui iuſticiā eſurit Et videns iheſus arborē fici inter betphage ⁊ montem oliuēti ſecus viā. acceſſit ad eā ⁊ nullū in ea fructū niſitm̄ folia inueniēs maledixit ei di. Nunqͣꝫ ex te fructus naſcat̉ in ſempiternū ⁊ ſtatim aruit Uenit dn̄sad ficulneā nō cā inueniendi fructus quibꝰ eſuriēsreficeret̉. ſciebat ꝙ in martio tꝑs ficuū non eēt. ſedadiuit ꝓpter miraculū vt apl̓os ad fidem ꝯfirmaret.Un̄ ẜm criẜ. Maledixit dn̄s ficulnee. nō qꝛ fructuꝫin illa nō inuenit. cū nō eēt tꝑs ficuū. ſꝫ diſcipuloꝝgratia vt ꝯſiderēt ⁊ vt diſcerent ꝙ poſſit etiā iudeosꝑſeqn̄tes ficcare ⁊ in momento exterminare. Ideoneqꝫ in alia plāta ſꝫ in oīm humidiſſima miraculūhoc fecit vt ⁊ hinc maius appateat hoc miraculū Adhoc em̄ dn̄s miraculum fecit vt diſcipulos in fide ſolidaret. qꝛ vt ait hiero. dn̄s paſſurus in ppl̓is ⁊ baiulaturus ſcandalū crucis voluit diſcipuloꝝ aīmosſigni anticipatione firmare. Quod etiam in ſignūfinagoge maledicte ⁊ arefacte iheſus fecit. in quafructus iuſticie non inuenit. Abor enim fici eſt ſinagoga propter multitudinē granorū ſub vno cortice.i. hoīm ſubvna lege. ⁊ vna propter vniformitatemritus. qꝛ ſecus viā erat. qꝛ legē hēbat ſed nō in via.qꝛ non credebat in xp̄m qui eſt via ad quā venit perpn̄tiam corꝑalē ⁊ ꝑ doctrinā ſpūalem. Et nihil īuenit in ea licet multū quefierit exemplis. doctrinis.ſignis. ⁊ miraculis. niſi folia .i. v̓ba legis ⁊ traditiones phariſeorū abſqꝫ vllis fructibꝰ. Sancti em̄ habent ⁊ folia ꝟborū ⁊ flores moꝝ ⁊ fructus oꝑm. Pertalem etiā arborē virentē folijs ⁊ carētē fructibuspn̄t intelligi ypoerite ⁊ ſimulati exn̄tes extra viamiuſticie. ⁊ nō in via poſiti ꝑ ſimulationē ꝟtutum. folijs circūdati. ſed a fructu iuſticie alieni. qꝛ exteriorem apparentiā ſanctitatis hn̄tes īterius ſunt vacuiab oꝑibus ꝟitatis ⁊ infructuoſi. ⁊ iō a dn̄o maledicti fiunt aridi ⁊ humore deuotiōis priuati. Un̄ criẜ.Folia ꝟitatis ſunt ſpēs tm̄ modo ſanctitatis in hoīeaut ſine fructu ꝟba religioſa. Quicūqꝫ ergo religioſus .i. arbor rōnalis profitetur ſe eſſe dei ⁊ iuſticiānon operatur. eſt arbor tm̄ modo folia hn̄s ſine fru-
ctu. Secus viā aūt eſt iuxta mūdū. mūdus em̄ via ēꝯmunis. ꝑ quā oēs trāſeūt qui naſcunt̉. Quicūqꝫergo hō fidelis .i. arbor ratōnalis iuxta mūdū vixerit. nunqͣꝫ pōt in ſe iuſticie fructus tenere. Trā ſeuntes em̄ ⁊ retrā ſeūtes demones vel mīſtri ipſorū ꝑ viam .i. vagātes ꝑ mundū iſtū. excutiunt eos. Sic̄ etgo difficile eſt arborē iuxta viā poſitā fructus ſuosvſqꝫ ad maturitatē ſeruare. ſic difficile eſt virū fidelē iuxta iſtū mundū viuentē. in ramis .i. in actibusſuis iuſticiā immaculatā vſqꝫ ad finem ſeruare. Sivis ergo fructus iuſticie ad finē tenere recede de via⁊ planta te ī loco ſecreto. vt nec mūdus tecū aliqͥdheat ꝯmune. nec tu cū mundo. hec criẜ. ¶ Cū itaqꝫeſuriēs dn̄s ficus q̄ſiuit aliquid aliud ſe q̄rere fignificauit. nō em̄ ficus ſed fidē. neqꝫ fructus arboris ſꝫfructus oꝑis q̄fiuit. Ex hoc ergo ẜm Bed̓. patet ꝙ ficut dn̄s multa dixit in ꝑabolis. ita ⁊ fecit. Cur emꝫin ficū fructū q̄reret cuius tꝑs nondū eſſet. quilibethō ſciret. ⁊ ob id eam eterne ſterilitatis maledictōne dānaret. qꝛ plebē quā docebat ꝟbo terruit facto.ne quis hn̄s folia .i. ꝟba iuſticie ſine fructu oꝑm mereat̉ excidi ⁊ in ignē ꝓijci. Unaqueqꝫ em̄ arbor nonde floribꝰ nō de folijs ſed de fructu ſuo cognoſcitur.Sic vnuſquiſqꝫ hō nō de eſtimatōe fame vel ſermonis pōpa. ſed de ſuarū teſtimomo probat̉ actionumHec aut maledictō ficus maxime nobis timēda eſtqꝛ folia .i. ꝟba nō vertimus in oꝑa. Iaꝫ em̄ ſecurisad radicē poſita eſt. Et ingreſſus ieſus in ciuitatē venit in templū ẜm ſuā ꝯſuetudinē. qꝛ ſemꝑ locū d̓i viſitare ꝯſueuit ⁊ patri exhibere honorē. Erāt aūt gentiles quidā ex his qͥ aſcenderāt in hieruſalē vt adorarēt in die feſto. qꝛ tēplū ꝓ ſui ſcītate in reuerētia agētilibus in circuitu iudeoꝝ erat. ⁊ eius formoſitaſnō tm̄ latinos ⁊ iudeos ſed etiā gētiles trahebat vtde eunucho cādacis regine patebat. Iſti ergo q̄ xp̄imiracula audierāt. iō eū videre ⁊ eiꝰ doctrinā audire volebāt. Et acceſſerūt ad philippū. qꝛ videbāt eūpiū ⁊ manſuetū ⁊ ſe nō reputabāt dignos vt venirētꝑ ſeip̄os. ⁊ rogabāt eū dicentes. Dn̄e volumus iheſum ⁊ ſaluatorē oīm videre. Et ꝯgruenter ad philippū acceſſerūt prius. qꝛ ipſe prius predicauit gētibꝰ.ſ. ſamaritanis In his gentilibꝰ prefigurabat̉ ꝯuerſio gentiū ꝑ predicationē apl̓orū in proximo ſecutura. ⁊ ꝙ gentes mīſterio eorū ad fidem ꝯuerſe deſiderent ieſum glorificatū in patria. Uenit philippus ⁊dixit andree. qꝛ andreas primus xp̄i erat diſcipl̓us⁊ magis familiaris dn̄o qͣꝫ philippus. ⁊ etiā qꝛ philippus ꝑandręā conuerſus fuerat. ⁊ ideo de ꝯſilio ⁊auxilio eius circa hoc agere volebat. In quo dat̉ nobis exemplū omīa faciendi de ꝯſilio maioꝝ. Andreas rurſum ⁊ philippus dixerūt ambo fimul hoc dn̄oieſu tanqͣꝫ ſuꝑiori. ¶ Miſtice philippus qui os lāpadis d̓r. ſignatveritatē. andreas aūt virilis. que duointellectū ⁊ affectum xp̄o adducunt in cōuerſione animarū. ¶ Ieſus ꝟo audiens deuotionem gentiliūqui iam erant diſpoſiti ad credendū. vidensqꝫ eosproperare ad fidem. ⁊ intelligens in eis quodāmodo inchoari gentium ꝯuerſionem. prenunciauit ſuepaſſionis tempus imminere. poſt quam paſſionē immediate gentes erant recipiende dicens. Uenit ho