¶ Capitulum xli.¶ Secunde partis
ſeip̄m in cordibꝰ fideliū regnantē. Un̄ beda. Dicitregnū dei intra fideles poſitū. qui em̄ qn̄qꝫ venturuseſt iudex oīm. nūc etiā regnat in cordibꝰ fidelium.Un̄ ⁊ anſel. Qui ꝟe iuſtus eſt. deū in ſe manentē hꝫTemplū em̄ dei ſanctum ē qd̓ eſtis vos vt ait apl̓usSūma igit̉ diligētia ꝯfiderandū eſt. cū qͣꝫta rōne ⁊reuerentia ſenſus nrōs ⁊ mēbra corꝑis nr̄i moneredebemus qͥbꝰ d̓initas ipſa p̄ſidet. Demus igit̉ vt dignū ē tāto inhītatori oē imꝑiū cordis nr̄i. vt nihilei repugnet in nobis. ſꝫ oēs cogitatōes ⁊ voluntatūmotus oīa ꝟba ⁊ vniuerſa oꝑa nr̄a. illius nutū attēdant eius volūtati deſeruiāt ad rectitudīs eius regulam dirigant̉ Sic em̄ ꝟe regnū eius erimus. ⁊ ip̄ein nobis manebit. ⁊ nos in illo manētes bene viuemus. Uos eſtis ait apl̓us corpus xp̄i. ⁊ membra demēbris Serua igit̉ corpus ea dignitate qͣ decet Oculi tui oculi xp̄i ſunt. Nō igit̉ licet tibi oculos xp̄iad aliquas vaītates ꝯſpiciendas dirigere Os tuūos xp̄i eſt. Non gͦ licet tibi os xp̄i. nō dico ad detractōnes non dico ad mendacia. ſed neqꝫ ad ocioſosſermones aperire. qd̓ ad ſolas laudes dei. ad edificatōem ꝓximi debes ꝑatum habere. Sic de ceteris xp̄imēbris tue cuſtodie ꝯmiſſis intellige. hec anſel.Deinde ſubiūgit. Si gͦ dixerint vobis. ecce in deſerto eſt xp̄s .ſ. tanqͣꝫ homo religioſus in loco deſerto qͣſi ſub ſpecie ſcītatis vos deciꝑe volentes. nolite exirea veſtro loco ⁊ ꝓpoſito. ad videndū eū. vel ad ſequendū per operis īmitatōem Et ſi dixerint. ecce in penetralibꝰ eſt ⁊ in locis occultis eſt ſub ſpecie cognitōisdiuinoꝝ archanoꝝ maliciā eius palliantes ⁊ vos deciꝑe volētes nolite credere. Uel ẜm hiero. Si quisꝓmiſerit vobis ꝙ in deſerto gentiliū ⁊ phōꝝ dogmate xp̄us moret̉. aut in hereticoꝝ penetralibꝰ ⁊ occultis ſeu obſcuris ꝯuenticulis que dei pollicent̉ archana nolite credere. Non em̄ deus in ſcd̓o aduentu indeſerto vagabit̉. nec in penetralibꝰ aut in aliquo angulo terre vel in occulto loco ſeu in aliquibꝰ obſcuris latitabit. ſed de celoveniens manifeſte oībꝰ vbiqꝫapparebit. qꝛ licet aduētus xp̄i in carne fuerit occultus. tn̄ aduētus eius ad iudiciū erit ita manifeſtusꝙ nō poterit aliquē latere tanqͣꝫ incognitus. In primo em̄ˡ aduētu venit in hūilitate ⁊ paucis cognitus.⁊ a multis deſpectus ⁊ reprobatus. ſed in ſcd̓o aduētu veniet manifeſtus ⁊ gl̓ioſus in ptāte orbē iudicaturus. Nam vt ait aug. occultū oꝑtebat eū venirevt iudicaret̉. mamfeſtus aūt veniet vt iudicet. q. d.Nolite eis credere. qꝛ dies aduētus mei ita clara erit ꝙ nullus de ea dubitare poterit. ¶ Ad qd̓ ſil̓itudinē fulgoris introducit. Sicut em̄ fulgor ⁊ ſplendorſolis exit ab oriente ⁊ ſubito apparet vbiqꝫ vſqꝫ in occidētē. oculis .ſ. oīm manifeſtus ⁊ nō in vna ꝑte videt̉ ⁊ fulget ſꝫ in oībus. nec annūciāte vel p̄cone indiget. ſꝫ in inſtanti momēto tꝑis in orbē terrarū vniuerſum apparet. ita aduētus filij hoīs ad iudiciū generale erit ſubitus ⁊ choruſcus ⁊ manifeſtus omībꝰ⁊ ita patēs ⁊ clarus ꝙ nullus dubitare poterit. ⁊ n̄hic vel illic ſꝫ ſiml̓ vbiqꝫ ꝓpter effuſionē ⁊ ſplendorēglorie apparebit. Stultū eſt ergo eū credi eē vel querere in ꝑuo loco ⁊ in abſcōdito. qui totius mūdi lumen eſt. Un̄ ⁊ amb. xp̄s ſicut fulgor choruſcās ꝑvni
uerſum mundū lumīs ſui globos ſpargit. Et iō necin deſertis vagat̉ nec aliquibꝰ locis claudit̉. qꝛ celū⁊ terrā ego cōpleo dicit dn̄s. Sed luce fulgoris fulget vt in illa nocte reſurrectōnis gloriā videre poſſimus. Et vt dicit Criẜ. ſicut fulgur ẜm qualitatē fulgoris ſui nō digne aſpicit̉. ſic ⁊ cū venerit xp̄us ẜmmenſurā glorie eius nō poterūt eū ſufficienter aſpicere. ¶ Et ſicut iam inſtruxit diſcipulos de mō apparitōis ſue. qꝛ ſicut fulgor manifeſte veniet. ſic nūcꝯn̄r inſtruit eos de loco in quo futurus eſt. Un̄ ſubiūgit. Ubicūqꝫ fuerit corpus .i. xp̄s in hūanitate qꝛiudicabit in forma humana .ſ. glorioſa. ibi ꝯgregabunt̉ ⁊ aquile .i. ſancti occurrētes obuiā chriſto adiudiciū veniēti quibꝰ innouata eſt iuuētus vt aquileXp̄s d̓r corpus ad denotandū carnis veritatē ⁊ oſtēſionis ſpēꝫ. in qua videbit eū omīs oculus. electi v.ro dn̄r aquile propter reſurrectōis innouatōnē ⁊ viſiōis ſubtilitatē. qua ſolē iuſticie irreuerberatis oculis videbimus. q. d. ẜm Cri. Dū in glorioſo corpore aduenerit filius hoīs nō oportet in angelis eſtimare eū eſſe. qꝛ tanta erit obſeq̄ntiū ſibi ſanctoꝝ multitudo. vt vnicuiqꝫ pateat ꝙ ip̄e eſt xp̄s dn̄s caput totius eccīe ⁊ ſuꝑ oēm principatū ⁊ virtutē. ⁊ ſuꝑ omne qd̓ noīat̉ in hoc ſeculo ⁊ futuro. ꝑ aquilas em̄ ml̓titudinē angelorū ⁊ ſanctoꝝ vniuerſorū on̄dit. Id̓oem̄ ſancti aquilis aſſimilant̉. qꝛ ſicut filij aquilaruꝫad ſolē probant̉. vt ſiquidē recto aſpectu intēderepotuerint ꝯͣ radios ſolis. intelligant̉ eſſe legitimi. ſiaūt nō potuerint cognoſcant̉ adulterim. ſic ⁊ filij d̓iad xp̄i iuſticiā probant̉. Si em̄ potuerint pleno corde iuſticie eꝰ ꝟba ſuſciꝑe intelligunt̉ eſſe legitimi. ſiaūt nō potuer int̓ cognoſcūt̉ de diabolo eſſe nati. heccriẜ. Quia ergo aduētus xp̄i erit ita publicus ⁊ manifeſtus ⁊ qͣꝫtum ad modū ⁊ qͣꝫtum ad locū. id̓o ip̄enō indiget preconibus ⁊ nuncijs talibus qui vobisannūcient dicētes. hic vel illic eſt xp̄s. Igit̉ nolitetalibus credere.¶ Oratio.Omine ieſu xp̄e pie da mihi viſis mūdi abhominationibꝰ ⁊ ſeuientibꝰ tribulatiōibusad montes ⁊ culmīa ꝟtutū fugere ⁊ ī celeſtibus ꝯuerſando. d̓ ſpūali ſublimitate ad carnalia defideria. ⁊ actus priſtine ꝯuerſatōis mūdane nō deſcendere vel me inclinare ⁊ in anteriora me extendēdo. ⁊ pro fructu bonoꝝ oꝑm laborādo. ī poſteriora⁊ ad tꝑalia quibꝰ me exui nō reſpicere. Da etiā mihi vt nullis ſeductoribꝰ credens regnū gr̄e qd̓ intranos p̄t eſſe querā ⁊ ad regnū gl̓e ꝑueniā Amen.De remediis contra ſpirituales nouiſſimi temporis temptatiōes ⁊ exercicio¶ Capitulum XLI.mentis in deum.T quia vt dictū eſt ante aduentū dn̄i venient multi pſeudo xp̄i ⁊ p̄ſeudo ꝓphete .i. fimulati ⁊ falſi. ⁊ ſeducet multos. qui ante videbant̉ etiam ꝑfecti. ideo hic ꝯn̄r ponunt̉ aliqua remedia ꝯtra quoſdā temptatiōes ſpūales. que iſto temꝑe abundāt ad probandū ⁊ purgādum electos. que in cordibꝰ quorūdam ſeminant̉ adiabolo ⁊ preꝑant locū antixp̄o. Dupl̓r aūt veniūtpredicte temptationes. primo ꝑ ſuggeſtionē ⁊ illu