¶ Secunde partis huius¶ De confeſſione verefidei quam petrus fecit pro omnibꝰ.CapitulumprimumRima parslibri huius q̄ p̄cedit nullam de paſſiōe mentōeꝫexp̄ſſe facit. Scd̓a veropars que hic ſequit̉. frequēter de paſſione facitmentōnem ⁊ totā ꝯtinetpaſſioneꝫ. ⁊ eoꝝ q̄ vltraQuT IC9 ſunt ſerieꝫ Poſt pͥmiſſaergo venit iēſus tanqͣꝫ ſaluator vbiqꝫ ſumē doctrineſpargens. vbiqꝫ ꝑditos q̄rens. vbiqꝫ penitētes ſaluans. in ꝑtes ⁊ fines ciuitatis. q̄ ceſarea philippivocabat̉ ſed nūc paneas d̓r. Philippus tetrarchafrater herodis ciuitatē illaꝫ renouauit ⁊ ampliauit.⁊ extūc eam ceſareā philippi in memoriā ſui noīs⁊ in honorē tiberij ceſaris qui ei quartam ꝑtē regnidederat appellauit. Et eſt fita in pede montis libanivbi hincinde in decliui latere montis oriuntur duofontes. ior ⁊ dan dicti. qui poſt modicū ad radicem⁊ pedem libani ꝯfluentes efficiūt iordanē. qui poſtlōgos circuitus īgredit̉ mare galilee ꝓpe corozaimciuitatē. Dicit̉ etiā ceſarea philippi ad drām ceſaree paleſtine. vbi cornelius cēturio d̓r hītaſſe Eſt ⁊alia ceſarea metropolis capadocie q̄ ē ī regiōe thurcie In iſta āt ciuitate .ſ. ceſarea philippi ⁊ in ꝯfinibꝰeius hītabat gentiū ppl̓s. ⁊ iō ex hoc ꝙ xp̄s miniſteriū ſue incarnatōis hic reuelare voluit. on̄dit̉ ꝙ fundamentū eccīe in fide gentiū ſit. Hec em̄ ciuitas eſtfenicis regiōis gentiū ⁊ terminus iudee ad ſeptētrionē. ad quā tributū cēſus capitis deferebat̉. ꝓ quoſub ceſare auguſto vniuerſus orbis deſcriptus d̓r Cōgruū āt fuit vt ī loco in quo orbis tributū ſoluit. rexregū ⁊ dn̄s orbis tributū fidei exigeret. qd̓ ſoluit̉ decapite aīe .i. de mēte Et cū eēt ſolus orās in via. īterrogauit diſcipulos ſuos. nō qꝛ dubitaret vel ignoraret ⁊ vt aliqͥd diceret ſꝫ vt eos ꝟitatem inſtrueret ⁊doceret. ⁊ errorē hoīm ꝑ rn̄ſionē diſcipuloꝝ eliminaret. Itē vt eis occaſionē merendi daret. ⁊ nos fideli eoꝝ ꝯfeſſione in fide ſolidaret Itē vt fidē illoꝝꝑ ſeqn̄tem approbatiōem ⁊ ꝓmiſſionem in ip̄is fortius ꝯfirmaret ac drām apl̓oꝝ ⁊ ppl̓oꝝ ꝯfirmādo on̄deret Exploraturus āt fidē diſcipuloꝝ prius vulgiſm̄am inqͥrit. qꝛ ꝯfirmaturus eos in fide prius opiniones ⁊ errores alioꝝ a mētibꝰ eoꝝ remouere voluit. vt de veritate eos melius informaret. Sic doctoreuāgelicus dꝫ errores deſtruere vt melius poſſit veritatē aſtruete. Uolens gͦ dn̄s errores exponi. vt eisexpulſis diſcipuli ꝟitatē ꝓferāt nō vulgi opinioneſꝫ ex dn̄i reuelatiōe interrogauit eos dicēs Quemdicūt hoīes ⁊ turbe vulgares eē filiū hoīs .i. ꝟginisHoc ſoli xp̄o ꝯuenit Adā em̄ fuit filius terre. alij filij hoīꝫ qꝛ ex vtroqꝫ gignūt̉ ꝑente. ſꝫ ſolus xp̄s fuitfiliꝰ vnius hoīs. qꝛ non niſi vnū ꝑentē habuit in ter
libri. Capitulū primumhoīs rōne humilitatis. qd̓ eſt ꝯtra illos qui ſemꝑcolunt ſe a digniori noīare ⁊ maiores ſue ꝑentele tacitis ceteris allegare. Scd̓m hiero. non dicit quē medicunt eſſe hoīes. licet de ſe intelligeret. ne iactāterde ſe querere videret̉. ſed d̓t ẜm criẜ. filiū hoīs qꝛ diſpenſatōem incarnationis credi vult ⁊ in ꝯfeſſiōe diuenire Sil̓r prelati ac doctores magni hoīes deberētinquitere de fama ſua a collateralibꝰ ſuis. qꝛ bonafama doctoris ⁊ preſidentis multū facit ad doctrine⁊ edificatōis fructū. mala ad detrimentū. Un̄ orig.Interrogauit xp̄s diſcipulos vt nos ſꝑ ſcrutemur qͣlis opīo ſit apud hoīes de nobis. vt ſi quid male d̓rde nobis occaſiones illius p̄cidamus. ſi quid āt boni eius occaſiōes augeamus Sꝫ ⁊ diſcipuli ipſoruꝫapl̓oꝝ inſtruunt̉ exēplo vt qualeſcūqꝫ opīones audierint foris de ep̄is ſuis referāt eis In hoc aūt ꝙ dn̄sab apl̓is q̄ſiuit de fide turbaꝝ dedit intelligere ꝙ p̄lati reddituri ſunt rōem de fide ſubditoꝝ Et qꝛ de xp̄oerant varie opīones in ppl̓o. ideo diſcipuli rn̄derūtdicendo ꝙ alij dicerent eū eſſe iohēm bap. qui in vtero mrīs poſitus ſentiebat dn̄i pn̄tiam. ⁊ ꝓpter baptiſmū ⁊ vite eminentiā. cuius opīonis fuit herodēs⁊ ſui ſeqͣces Un̄ theo. Multi nāqꝫ putabant̉ ꝙ iohānes a mortuis ſurrexiſſet ſicut ⁊ herodes credebat. ⁊poſt reſurrectōem ſuā miracula ꝑpetraſſet. Alij vedicerent eū eſſe heliā ꝓpter zelū veritatis quē habuit⁊ ꝓpter potētie euidentiā. qꝛ ignē de celo poſuit ⁊ qꝛad celū raptus credit̉ inde eſſe venturus. Alij hieremiā ꝓ ſcītate. qui ſcīficatus fuit in vtero mrīs. ⁊ ꝓpter patīam in aduerſis ⁊ ꝓpter beneficiū mīe. qꝛ ppl̓ipctā planxit ⁊ lamentatus fuit. Alij aūt vnū de ꝓphetis .ſ. heliſeū ꝓpter excellentiā ſapīe. Habuit em̄ duplicem ſpūm helie. vel qꝛ ſurrexit vnus alius de antiquis ꝓphetis prioribꝰ ⁊ ſic pꝫ diuiſio erroris hīti dieſu a diuerſis. Sic adhuc hodie variant̉ hoīes increndo ſalutē ſiue beatitudinē. vnuſquiſqꝫ em̄ ponit beatitudinē in eo qd̓ diligit ⁊ hoc ꝓ deo colit. qꝛ ſcd̓maug. hoc ab hoīe colit̉ qd̓ pre ceteris diligit. Dein̄exigit a diſcipulis ꝓpriā de ſe ꝯfeſſionē. d. Uos aūtab alijs diſcreti qͥ nō eſtis de turba ſed mei diſcipuliquibꝰ datū eſt noſſe miſteriū regni dei qͥ eſtis lux mūdi quibꝰ oīa q̄cunqꝫ audiui a pt̄e meo nota feci. quēme eē dicitis. q. d. Si alij errāt opīone falſa de mevos tn̄ nō debetis errare qͥ tādiu mecū fuiſtis ⁊ meādoctrinā audiſtis ⁊ miracula tāta vidiſtis. Et rn̄ditpetrus ꝓ oībꝰ .ſ. ꝓ ſe ⁊ ꝓ alijs. qꝛ oēs vnū ſciebāt etidē ſentiebāt. Licꝫ alij apl̓i etiā ſcirent. iſte tn̄ tanqͣꝫſenior ⁊ princeps ⁊ caput alioꝝ fit os totius collegijac p̄ oībꝰ ⁊ ꝓ oībꝰ rn̄dit qui oībꝰ p̄eſſe ⁊ ꝓdeſſe debuit. Ex quo pꝫ ꝙ p̄cipue ad petri ſucceſſorē ꝑtinet certificatio dubitationū de fide ⁊ ꝑtinentibꝰ ad eandēPetrus igr̄ nō a ꝑentibꝰ ſed a patre celeſti edoctusdei filiū ⁊ hoīem videns vtrūqꝫ ꝯplexus eſt. acveritatem d̓ine ⁊ hūane nature .i. veꝝ deū ⁊ hoīem in eodēſuppoſito ꝯfitet̉. di. Tu es xp̄s filius dei viui. q. d. tues xp̄s .i. homo ẜm ꝙ vnctus es oleo gr̄e pre ꝑticipibus tuis. ⁊ ſic ꝯfitet̉ eius humanitatē in qͣ vnctus ēoleo gr̄e p̄ alijs. ⁊ es filius dei. naturalis .ſ. ⁊ nō adoptiuus fic̄ alij. ⁊ ꝑ ꝯn̄s eiuſdē nature cū deo patre.⁊ ſic ꝯfitet̉ eius d̓initatē. ⁊ addit viui .i. incōmuta-