¶ Secunde partisCapitulum Lxxxi
ne manſura. q. d. Triſtia que ſuſtinebitis ſimul cuꝫpn̄ti vita diſſoluent̉ cum ⁊ totum ſeculū in ꝯſummationē deueniat. bona aūt quibꝰ potiemini ſunt ineternum manſura. hec criſo. Conſidera nunc bene diſcipulos ⁊ ea que mō ſunt eis dicta. qꝛ ſunt valde magnifica. Stant in magna iocunditate cum dn̄o. manifeſtat eis qualiter eſt dn̄s oīm. dat eis mandatū depredicando. ⁊ dat baptiſmi formā. dat ⁊ vigorem ꝑmaximū dum d̓t ꝙ ſꝑ cū eis erit. Et ſtans benignusfamiliariter inter eos predicans ⁊ loquens de regno dei. magna eos iocunditate re pleuit ⁊ leticia inenarrabili Uides quantā ꝯſolatōꝫ dat eis ⁊ quot on̄dit īſignia caritatis Apparet ꝙ iſti dn̄m cū deſiderio⁊ ſolicitudine expectare curauerūt. ⁊ iō leti eū aſpicere meruerūt. Sic ⁊ nos ꝯtingere ſentiremus ſi inexpectando dn̄m ⁊ aduentum eius feruidi ⁊ ſolicitieſſemus. Per iſtos quibꝰ dn̄s in monte thabor predicto apparuit ꝯtemplatiui deſignant̉ qꝛ in hoc monte tranſfiguratus d̓r. ⁊ talibus ipſe freqn̄ter apparerere dignatur. Deinde dominus ab eis diſceſſit. etmore ſolito ad ſanctos patres redijt. Diſcipuli ꝟocuꝫ magno gaudio remanſerunt. ⁊ poſtea in ihrl̓mredierunt.¶ OratioOmine iheſu xp̄e fili dei viui. qui corda diſcipuloꝝ de morte tua dolentiū. tue exhibition pn̄tie gaudio incredibili in monte eisapparens ꝑfudiſti. da mihi miſero vt nūc celſitudinem ꝑfectionis aſcendēs inima ſtudeam deſideriaterrenoꝝ calcare. ⁊ ab infimis voluptatibꝰ ad ſuperna deſideria trāſire. quatenus te merear qn̄qꝫ in alritudine celoꝝ videre Fac etiā dn̄e me oīa que mandaſti ẜuare. ⁊ mane nobiſcū in hoc ſeculo ꝓtegendo⁊ dirigendo. ⁊ poſt finem ſeculi remunerando. ⁊ fine fine tua preſentia ſatiando. Amen.Epilogus apparitionmdomini poſt reſurrectionem.¶ CapitulumLXXXI.Abes igit̉ duodecim apparitiōes poſt dn̄ireſurrectōeꝫ vſqꝫ ad aſcenſionē. abſqꝫ duabus cū aſcenſione proximo dicēdis. ⁊ſic apparitōes. xiiij. fuerūt. de quibus tm̄decē in euāgelio ſcripte ſunt. Poteſt etiam meditari de pluribus. nam ꝟiſimile eſt ꝙ benignus dn̄s ſepe matrem ⁊ diſcipulos ⁊ magdalenam dilectā diſcipulā viſitauit. cōfortās ⁊ exhilarās eos qui ſic vehementer de ſua paſſione ꝯterriti ⁊ cōtriſtati fuerātQuod etiam beatus augu. ſentire videt̉ loquens detemꝑe poſt dn̄i reſurrectōem. Nō om̄ia inquit ſcripta ſunt. Crebra em̄ erat eius cū illis ꝯuerſatō priusqͣꝫ aſcendiſſet in celū. Et forte ipſi ſctī patres maxime abrahaꝫ ⁊ dauid ad quos ſpālis facta fuit ꝓmiſſio filij dei veniebāt cū eo ad videndū illam excellentiſſimā filiā ſuam matrē dn̄i. que pro eis ⁊ om̄ibusgratiā inuenit ⁊ redemptorē genuit. O qͣꝫ libenteream ꝯſpiciebāt. ⁊ qͣꝫ reuerēter ſe eidē inclinabant.⁊ om̄i qua poterāt bn̄dictōe ꝯplebant. qͣꝫuis ip̄i nōviderent̉ ab illis qui corꝑaliter ibi erāt. ¶ Potesetiā hic ꝯſiderare benignitatē. caritatē. ⁊ hūilitatēdm̄i more ſolito que in oībꝰ factis eꝰ relucent ꝙ etiā
poſtqͣꝫ glorioſe vicerat ⁊ reſurrexerat. peregrinariadhuc ꝑ dies quadraginta voluit vt ſuos diſcipuloſcōfirmaret ⁊ roboraret. Digne nāqꝫ poſt tot annoꝝcurricula. poſt tot labores ⁊ afflictōes. poſt tā crudelē ignominioſam ⁊ acerbā mortem poterat triūphator ad ſuā gloriā remeare. ⁊ apl̓os ꝑ ſuos angelosꝯfortare pro ſuo nutu ⁊ ꝯfirmare. ſꝫ hoc nō patiebatur caritas ſua. ꝑſonaliter voluit cōuerſari cū eis. ⁊ꝟitatē reſurrectōis ml̓tis ꝯprobauit argumētis .i.ſenſibilibꝰ ⁊ euidētiſſimis fignis. multa in corꝑe ꝓprio on̄dens p̄ter naturā corꝑis īmortalis. vt ſic ꝟitatē reſurrectōis aſtrueret. ⁊ ab apl̓is eoꝝqꝫ poſteriſoēm om̄ino cām heſitatiōis amoueret. In corꝑe. em̄ꝓprio cicatrices on̄dit. cū tn̄ a natura corꝑis īmorialis penitus aliena ſit om̄is deformitas cicatricis Comedit cū eis ⁊ bibit. cū tn̄ corpus ſpūale ciborū alimonia mīme indigeret. Sed ſciendū eſt cibos a domīo an̄ mortē ſumptos in eius alimoniā ceſſiſſe. qꝛillos in ſe ꝯuertit. poſt reſurrectōnē ꝟo ſumptos nullā ei alimoniā prebuiſſe. qꝛ illos in ſe non ꝯuertit cūhaberet corpus gl̓ificatū ⁊ incorruptibile. ſed moxſpūali eius ꝟtute ſumptos fic̄ abſumit̉ aqua miſſa īigne. aliter abſorbet aquā terra fitiēs. aliter exiccatradius ſolis calēs. Illa abſorbet ⁊ in ſe trahit indigentia. iſte exiecat ⁊ ꝯſumit potētia. Māducauit ergo dn̄s poſt reſurrectōꝫ ptāte nō ncc̄itate. vt eo mōreſurectōem ſuā ⁊ vitā verā nō imaginariā on̄deretSi nō on̄deret̉ ꝟitas reſurrectōis ꝑditus eſſet fructus paſſiōis Un̄ augu. Et de ſaluatore quidē fidesxp̄iana nō ambiguit quin poſt reſurrectōm in carneſpūali ſed tn̄ ꝟa cibū ⁊ potū cū diſcipulis ſumpſeritnō alimētorū indigētia. ſꝫ ea qͣ ⁊ hoc poterat ptāte.nō em̄ edēdi ⁊ bidendi talibꝰ corꝑibus aufert̉ ptāsſed egeſtas. qm̄ certo ⁊ inuiolabili munere īmortalitatis induent̉. vt nō niſi velint poſſibilitate nō neceſſitate veſcant̉ hec aug. ¶ Preter hec argumēta lucas ſcribēs hiſtoriā actuū apl̓oꝝ ponit ⁊ alia. Fuit eīargumētū ꝟe reſurrectōis. ꝙ ꝑ dies .xl. multiformiter apꝑuit eis loquēs de regno dei. Nō eſt intelligēdū ꝙ fingulis quadraginta diebꝰ apꝑuit eis. ſed ꝙinfra numeroꝝ tot dieꝝ pluries apꝑuit exhibēdo ſeoculis videndū ⁊ manibꝰ palpādū. cū eis ꝯmedēdo⁊ bibēdo ſic̄ ante ꝯſueuerat. vt reſurrectom ſuā pluribꝰ mōis on̄deret. Sed ad demōſtrandū gl̓am ſuereſurrectōis. nō decebat eū cū illis vt prius ꝯuerſari ꝯtinue ne putaret̉ ad vitā mortalē reſurrexiſſe. Facto ergo interuallo apꝑebat diſcipulis ⁊ nō ꝯuerſabat̉ ꝯtinue cū eis. vt on̄derꝫ ſe reſurrexiſſe ad īmortalē vitā ab hoībus huius vite ſeꝑatā. Itaqꝫ nō ſtatim poſt reſurrectionē aſcēdit vt multipliciter reſurrectōem probaret ⁊ diſcipulos ꝯſolādo refoueret.⁊ vt nr̄am informaret patiētiā. qꝛ debemus eqͣnimiter expectare mercedē noſtrā. vn̄ ſic̄ fuerūt qͣdraginta hore mortis eiꝰ .ſ. qͣtuor ꝑaſceues veſꝑtine. ⁊ triginta ſex. ij. noxiū ⁊ vnius diei. ita quadraginta diebus cū eis cōuerſatus eſt poſt reſurrectionē. qꝛ d̓inaꝯſolatio excedit hūanā triſticiā. Pro eis fecit hoc⁊ pro nobis. ſed nō aduertimus. Dilexit ⁊ diligitſic vehemēter ⁊ nō diligit̉. cū tn̄ ad talē ⁊ tantū ignēnō ſolū calefieri. ſed etiā ardere deremus. Unde be