¶ Capitulum Lxxxiiii.Secunde partis
⁊ ſic de ceteris Sed quis eſt hic ⁊ laudabimus eumQuāuis em̄ aliqui huius tꝑis viri bona oꝑent̉. dimidij tn̄ oꝑis ſunt. Quia alij largitatis grām ſuntadepti ſꝫ carnis incontinētia ſunt lubrici. Alij verocorꝑe quidē ſunt caſti ſꝫ auaricie eſtibꝰ ſunt cupidi.Alij aūt gratiaꝫ lenitatis hn̄tes. ſed rancore aī ſuntpuſillammes. Alij ꝟo non recordādo iniurias ſuascito ignoſcūt ſed minus caute cor cuſtodiēdo citiusqꝫ iraſcēdo rixas ꝓuocant Alij qd̓ deus ſingulis largiendo donauit. in hoc qͣſi ꝓprio labore acquirentesgloriant̉ Alij corpus in abſtinētia affligūt. ſꝫ ſuꝑbiam auaritiā. inuidiā. ⁊ alia nephanda admittunt.vel detrahendo ꝓximo qͣſi carnes illius cū ſanguinecomedūt. Et ſic in multis hodie qui optimus in eiseſt. eſt qͣſi paliurus ⁊ rectus qͣſi ſpina de ſepe. ¶ Sciendū aūt ꝙ plura ſunt nccāria hoī volenti ꝓficere ⁊in vita ſpūali deo ſeruire. Primū eſt clara ⁊ ꝑfectanoticia ſuoꝝ defectuū ⁊ infirmitatum Scd̓m eſt iramagna ⁊ feruēs ꝯtra ſuas naturales malas inclinationes ⁊ volūtates. Terciū eſt timor magnus quemdebet habere de offenſis hactenus ꝯtra deum factis.Quia nō eſt certus an bene ſatiſfecerit. ⁊ ſi cum deopacem fecerit. Quartū eſt magnus timor ⁊ tremorqui dꝫ eſſe in ip̄o. ne ꝑ ſuā fragilitatem relabat̉ iteꝝin ſimilibꝰ vel maioribꝰ pctīs Quintū eſt fortis diſciplina. aſpera correctio ad regendū quinqꝫ ſenſuscorꝑales ⁊ totū ſuum corpus ſubiugandum in obſequiū iheſu xp̄i. Sextū eſt vitare ꝟtuo ſe oēm ꝑſonaꝫ⁊oēm aliam creaturā que impellit eū non ſolum adpctm̄. ſed etiā ad aliquam imꝑfectionē ſpūalis viteſicut vnuꝫ demonem infernalem. Septimū eſt dulcis ⁊ ꝯtinua recordatio beneficioꝝ dei que hactenuſrecepit. ⁊ quotidie recipit a dn̄o iheſu xp̄o cū gratiarūactiōe. Octauum eſt nocte ⁊ die ſtare in orōne.Ronum eſt ꝙ portet ſuꝑ ſe cruceꝫ xp̄i. que quatuorhꝫ brachia. quorum primum eſt mortificatio mortalium vicioꝝ. ſcd̓m derelictio oīm bonorum tꝑalium. terciū p̄ciſio oīm affectuū carnalium amicorū.quartū ſuijp̄ius ꝯtemptus ⁊ abhominatio ⁊ ānihilatio. ¶ Diſcipuli itaqꝫ ſpūſſctī virtute docti ⁊ illuminati. accenſi ⁊ adiuti. ꝯfortati ⁊ roborati. ꝯſolati⁊ oī gaudio repleti cū pauci eēt ⁊ ſimplices. totūmundū ꝯcuſſerūt ⁊ ꝓ magna ꝑte ſubiecerūt. ꝑtimqꝫꝟbis ignitis. ꝑtim ꝑfectis exemplis. ꝑtim mirandis ꝓdigijs. ꝑ totum mundū eccīam plantaueruntque ⁊ eiuſdem ſpūſſancti ꝟtute purgata illuminataatqꝫ ꝑfecta amabilis facta eſt ſponſo. eiuſqꝫ ꝑanimphis vt ſpecioſa nimis miraqꝫ varietate circūdata.ſathane ꝟo ⁊ angelis eius terribilis vt caſtroꝝ acieſordinata. Profecti quidem ſunt. non tā paſſibꝰ pedum qͣꝫ paſſibꝰ virtutū ẜm ſupra dictū xp̄i mandatum non immediate poſt aſcenſionē. ſꝫ poſt ſpūſſctīacceptionem. nec ſtatim accepto ſpūſancto diuiſiſunt ꝑ mundū. ſed ꝑdurauerunt adhuc circiter duodecim annis in iudea. ⁊ deinde ſolēnis eoruꝫ diuiſiofacta eſt ꝑ orbem vniuerſum. cū eatenus tm̄ in iudeap̄dicaſſent. ſicqꝫ ꝓfecti. ⁊ diuiſi predicauerunt intelligenda. credenda. agenda. ⁊ appetenda. vbiqꝫ perorbem vniuerſum. dn̄o ſine quo nihil facere poterātcooꝑante. hoc eſt ꝟtutē oꝑis mniſtrāte. ⁊ ẜmonem
ꝯfirmante ſequentibꝰ ſignis vt in virtute noīs Ieſuxp̄i imꝑarent oībus creaturis ⁊ morbis. Nā vt predicatōnis eoꝝ doctrina credibilis fieret. ⁊ firma adhibita ſunt ſigna ⁊ miracula. ſermo em̄ qui ſuꝑ naturam ⁊ rōnem eſt. nō niſi fignis ꝯfirmari p̄t. Un̄ grePreceptū obīa ſequit̉. obīam ſigna comitant̉. Sicut vero tunc ꝯfirmata eſt predicatio ſignis. ita nuncquemlibet predicatorē ſermonē ꝯfirmare otꝫ ſignisbone oꝑationis Unde theop̄. Sciendū aūt eſt ⁊ hocꝙ nunc ſermo per oꝑa ꝯfirmat̉ ſicut in apl̓is tūc oꝑaꝯfirmabant ſermonem ſequentibꝰ fignis Fiat aūt oxpē vt noſtri ſermones quos de virtute dicimus peroꝑa ꝯfirment̉ ⁊ actus. vt tandē ſimus ꝑfecti. te cooperante in oībus verbis ⁊ operibꝰ. qꝛ te decet ⁊ ẜmonum ⁊ opeꝝ gloria cū ſis virtus dei ⁊ ſapīa in ſeculaſeculoꝝ. hec theo. Et tunc impleta eſt ꝓphetia que aitIn oēm terram exiuit ſonus eoꝝ ⁊ in fines orbis terre verba eoꝝ. Seminauit quidē igneus ac ſanctificꝰſpūs in apl̓oꝝ corda ſermones ⁊ vt ſapiens ad inuētor duodecim tibias fidei in organo poſitas nouo flatu impleuit. diuerſiſqꝫ ſpūalibꝰ currens in fiſtulis apoſtolicis. cunctis verba dn̄ice virtutis ſparſit. oēsgentes delectabilē inuitauit ad ſonū ⁊ trinitatis predicauit miſteriū. Igit̉ effectus ⁊ fructus non modicus ex hoc ſubſecutus on̄dit qͣꝫ magna veneratiōe ſitdigna ſolemnitas hod ierna. Unde grego. Penſatefrēs cariſſimi poſt incarnatōem vnigeniti filij dei qͣlis ſit hodierna ſolemnitas de aduentu ſpūſſctī. Sicut em̄ illa ita quoqꝫ ⁊ hec eſt honorabilis In illa q̄ꝑpe deus in ſe ꝑmanens ſuſcepit hoīem. in iſta vero homines venientē deſuꝑ ſuſceperunt deū. In illa deusnatural̓r factus eſt homo. in iſta hoīes facti ſunt peradoptōem dij Penſate qͣnta ſit iſta ſolemnitas habere in cordis hoſpitio dei aduentū. Tergat quoqꝫ ſordes praui oꝑis qui deo preꝑat domū mētis. hec gre¶ Et notandū ꝙ nō ſtatim poſt aſcenſionē. ſꝫ poſt. x.dies miſit ſpūmſcūm primo vt apl̓i ieiunijs ⁊ orōnibus ſe aptos eius aduetui preꝑarent. ſcd̓o ꝙ hi ſ. ſ.perciꝑent qui. x. p̄cepta explerent. Miſit aūt quinqͣgeſimo die a reſutrōne. vt ſicut ppl̓s iudeoꝝ poſt liberatōem ſuā ab egipto quinqͣgeſimo die accepit legētimoris. ita ppl̓s fideliū poſt liberatōem ſuā a mūdoquinquageſimo die acciꝑet legē amoris. In iubiloetiā .i. quinquageſimo anno recepit ppl̓s iudeoruꝫ libertatē amiſſam ⁊ hereditatē. ita hac die recepit populus xp̄ianus libertatē amiſſaꝫ ⁊ ꝑadiſi hereditatē.Dies ergo penthecoſtes erat apud iudeos celebris.qꝛ tunc deſcendit dn̄s ſuꝑ montē finay in flāma ignis ⁊ cunctis audientibꝰ dedit legē eis. Ita quinqͣgeſimo die a paſca ſpūſſcūs in monte ſyon ſuꝑ diſcipulos in linguis igneis deſcendit ⁊ legē nouam gratie ſpūalis eoꝝ mentibꝰ impreſſit. Un̄ beda. Hec mmiꝝ ſolēnitas non tm̄ cariſmatibꝰ ꝯſecrata eſt euangelicis. veꝝ etiā legalibꝰ iā olim eſt p̄ſignata miſterijs ac dn̄o iubente ꝑ oēs annos ſacris obẜuata cerimonijs Liberati q̄ppe ab egiptiaca ẜuitute filij iſrl̓ ꝑimmolatōꝫ agm paſcalis exier̄t in deſertū vt venirētad terrā repromiſſionis ꝑueneruntqꝫ ad montem finay ⁊ deſcendēs dn̄s in igne ſuꝑ montē quinqͣgeſiādie paſce ꝑacta. legis decalogū eis diſpōſuit. atqꝫ in