domini¶ De apparitione
etas non in hac. ſed in alia vita quieſcentiū vſqꝫ adtꝑs reſurrectionis oīm. Octaua aūt etas ipſa eſt dies reſurrectōnis fine vllo tꝑis fine beata. Tunc autēnon ſolū circunciſi. ſed omnibꝰ ab eis pctīs abſciſiſmundi ⁊ immaculati eternū nomen ſancti ſuſcipiēt⁊ hereditatē. Qui ergo vana ⁊ mala cogitare vel loqui aut facere nō appetit. iſte interius ⁊ exterius ꝑfecte circūciſus eſt. Paꝝ aūt ꝓdeſt circūciſum eſſe exꝑte vna ⁊ non ex alia. Vt enim ait Pius papa. nihilꝓdeſt homini ieiunare ⁊ orare ⁊ alia religionis bonaagere niſi mens ab iniquitate ⁊ ab obtrectationibuslingua ꝓhibeat̉. Nihil quidem ꝓdeſt .ſ. quantuꝫ advitam eternā. ꝓdeſt em̄ quantū ad tꝑalia Unde ⁊ beda. Nemo ſane cū circūciſionē p̄dicari audierit vnius ſolū membri ꝯtinentiā autumet imꝑari. qͣſi vel afornicatōe tm̄. vel licito mr̄imono tꝑanter vtentemvel virginitate gl̓ioſum exiſtere abſqꝫ aliaꝝ virtutuꝫad iectōne ſufficiat. ⁊ non omniū potius quos cordevel corꝑe geſtamus ſenſuum caſtigatōnem precipitIlle itaqꝫ vera circūciſione mundatus eſt qui obturat aures ſuas ne audiat ſanguinē. ⁊ claudit oculoſſuos ne videat malū q̄ cuſtodit vias ſuas ne delinqͣtin ſingua ſua ⁊ attendit ſibi ne grauet̉ cor eius in crapula ebrietate. qͥ lauat ⁊ inter īnocētes manus ſuas⁊ ab oī viā mala ꝓhibet pedes ſuos q̄ ſuꝑ oīa caſtigat corpus ſuū ⁊ ſeruituti ſubijcit. oīqꝫ cuſtodia ſeruat ſuum corqm̄ ex ipſo vita ꝓcedit Sꝫ ⁊ ip̄a bonaactio ſua. que in abſcondito eſt. circumciſione nonminus indiget. vt cū ieiuno. oro elemoſinam faciogloriam intrinſecus querā. Qua ꝓpter ⁊ apoſtolusabſconditā corde circūciſionē ſedulo ꝯmendat. cuilaus nō ex hoībꝰ ſꝫ ex deo eſt Hec beda. Debemus gͦomne pctm̄ intus ⁊ extra vitare ⁊ ex oī parte ſpiritualiter circumciſi eſſe. ¶ Totiens etiam homo circūcidit̉. quotiens poſt peccatum ad penitentiam reuertitur Hanc aūt circumciſionem precedere oportet octo ſpūales illuminationes diuinaꝝ gratiaruꝫque per octo dies intelligunt̉. ⁊ ſic octauo die circūciſio in anima celebrat̉. videlicet peccatoris ad deūconuerſio peccati recognitio. contritio. confeſſio. ſatiſfactio. peccati deteſtatio. in futurū cautio ⁊ extūcoctauo ſequit̉ impij iuſtificatio. qua gratia infunditur ⁊ pctm̄ expellit. ⁊ in ipſo die octaua .ſ. in iuſtificatiōe īpij celebrat̉ circūciſio in aīa penitētis. Quequidē circūciſio nō eſt aliud qͣꝫ amputatio vitiorumque hꝫ fieri in cultello pm̄e. Sicut em̄ in circūciſione corporali fit amputatio ſuꝑflue carnis. ſic in circūciſionē ſpiritali fit āputatio vicioꝝ ⁊ pctōrū queſola ſunt homini ſuꝑflua. omnia eī alia creata in homine ſunt valde bona. Et niſi iſta circūciſio fiat in anima ip̄a eſt filia ꝑditionis ſcd̓m illud geneẜ. maſculus cuiꝰ p̄pucij caro circūciſa nō fuerit. ꝑibit de ppl̓oſuc ¶ Ite iſti octo dies ſunt octo illuminationes ſpiritus ſeptiſormis in ſeptē ꝟtutibꝰ principalibꝰ. cumꝑſeuerātia finali q̄ eſt octaua. Et qꝛ niſi ꝑ xp̄m peccata nō tolluntur. ipſe eſt em̄ agnus dei qui tollit pctāmūdi Ideo vt d̓īctum eſt circūciſio cultris fiebat petrinis. qꝛ petra erat xp̄s. Hec illa iudeoꝝ circūciſioſignificat. ⁊ ſine hac ſignificatiōe īutilis eſt. Et ideoxp̄s circūciſus eſt vt circumciſionis ſignificationem
nobis ꝯmēdaret Sic̄ em̄ nobis eſt natus. nobis baptizatus ⁊ paſſus. ita ⁊ nobis nō ſibi eſt circūciſus.Spūalem ergo circūciſionē ſignificatā ꝑ corporalēhabere ſtudeamus. vt illā ſpiritualē. que in octauareſurrectiōis in nobis futura eſt ab omni corruptione culpe ⁊ pene ꝯſequi mereamur. Tres itaqꝫ ꝯſtateſſe circūciſiones. vna eſt ſacramentū .ſ. circūciſioque eſt in corꝑe. due ꝟo ſunt res illius ſacramenti.videlicꝫ circuciſio a pctō que quotidie eſt in anima⁊ circūciſio a pctō. ⁊ ab omni pena pctī que in reſur¶ Oratio.rectiōe erit in anima ⁊ corꝑe.Eſu clemēs qui de virgine natus ſublege circūcidi voluiſti. circūcide ieſu miſericors cogitationes ꝟba ⁊ oꝑa ſerui tui. vt nil tue voluntati contrariū cogitando loq̄ndo oꝑando ꝑagā⁊ in ſenſu ſit mihi cogitatus dei. ⁊ omnis narratiomea in preceptis altiſſimi ⁊ in oꝑibus mādatoꝝ tuorū dirigant̉ om̄s actus mei. Ecce dn̄e coram te ſuntcor meū lingua mea. ſenſus ⁊ membra. conātur quidē. ſꝫ ꝑ ſe nō pn̄t. Factu quod ipſa nō pn̄t. ⁊ ꝑfice ībonis deſideriū mei peccatoris. qui ꝯſueuiſti deſiderium ſuum dare iuſtis Amen.¶ De apparitione domini. ¶ Capitulum. XI.Ertiādecimaⁱ verodie puer ieſus manifeſtauit ſe gentibus.id eſt magis qui erant gētiles. Prophetatum quippe ſeu vaticinatum fuerat per balaā prophetam gentilium. ꝙ oriretur ſtella ex iacob ⁊ conſurgeret homo de iſrl̓. vbi on̄dit̉ ꝙ ortus noue ſtelleapparētis. erat ſignū xp̄i naſcentis. Iſti ergo videntes nouam ſtellā. cognouerūt ꝑ inſpirationē d̓inamꝙ illa erat que ꝑ balaā predicta fuerat. ⁊ ideo ſtatiꝫmouerunt ſe de locis ſuis. vt ad venerandū pueꝝ natum venirēt Iſti a balaā genus duxerāt. ⁊ nō minusfidei qͣꝫ generis ſucceſſores ⁊ heredes erāt. vn̄ nō amagica arte. ſed a magnitudine ſcīe vocati ſunt magi quaſi in ſapiētia magni. ⁊ erāt in ſcīa aſtroꝝ ꝑiti.Quos em̄ hebrei ſcribas greci philoſophos. latiniſapientes hos ꝑſe magos appellant. Et iō erant magi. non malefici. ſed ſapiētes primitie fidei noſtre.Qui iō etiā reges dicti ſunt. qꝛ illo tꝑe philoſophi⁊ ſapiētes regnare cōſueuerūt. Un̄ de tiquorū tꝑmfelicitate Seneca dicit. Sūma felicitas erat gentium. in quibus nō poterat potētior eſſe niſi meliorillo ergo ſeculo quod aureū ꝑhibetur. officiuꝫ eratimꝑare nō regnare. Paruꝫ erat regi ſine arte ⁊ ſinedifficultate. ſibi inuenire aliquod receptaculū. Un̄de quodā philoſopho tunc regente ſtatim ſubiungitDyogenes dedalus. cū vidiſſet pueruꝫ caua manuaquā bibentē fregit ꝓtinus exēptū e perula caliceꝫ.hac obiurgatione ſui. Quādiu hō ſtultus ſuꝑuacuas ſarcinas habui. Qui ſe ꝯplicuit in dolio. ⁊ in eocubitauit. Hec ſeneca. O quantū diſtat inter rectores huius tꝑis ⁊ illius. qꝛ nūc omīa illis ꝯtraria .ſ.diuitias honores ⁊ delicias querūt ⁊ iō in futuro forte peius gētibꝰ hēbunt Et venerūt magi ab oriente.i. a partibꝰ que reſpectu hieruſalē ſunt verſus oriētem vt ẜm criẜ. vnde dies naſcit̉ inde procederet fidei initium. qꝛ fides lumen eſt animarum. Et ſcd̓m