Secunde partis¶ Capitulum Lxxx
dixiwobis .ſ. ſacr̄a a xp̄o inſtituta. ⁊ alia ad fineꝫ catholicā ꝑtinētia. ac mores circa dilectōeꝫ dei ⁊ ꝓximi inſtituētia. Preceptū qd̓ dn̄s an̄ paſſionē ſuamdiſcipulis dederat .ſ. ꝙ iudeis p̄dicarēt. ⁊ in viā gētiū nō abirēt ad tꝑs erat certū. qꝛ an̄ xp̄i reſurrectionē fides xp̄i nō erat diuulganda ꝑ orbe vniuerſuꝫ. ⁊poſt reſurrectionē p̄cepit eis vt in oēs gentes irent.⁊ primo docerēt .i. catheꝫ izarēt ⁊ in fide inſtruerēt.de inde fidei ſacr̄o .ſ. baptiſmo intingerēt. qꝛ adultiprius debent inſtrui de his q̄ ad fidē ꝑtinēt qͣꝫ baptiſari. ⁊ id̓o catheciſmus dꝫ baptiſmū p̄cedere. ⁊ tandem poſt doctrinā fidei ⁊ poſt baptiſmū oīa quecūqꝫeēt obſeruanda p̄ciꝑent. Quia vt d̓t iacobꝰ. oꝫ nōtm̄ auditores eē ꝟbi. ſꝫ etiā factores. ⁊ q̄ offenderitin vno factus eſt oīm reus Congruus ordo. prīo em̄auditor in fide eſt docendus. qꝛ niſi prius fidem aīarecipiat nō eſt dandus baptiſmus. qꝛ ſine fide impoſſibile ē placere deo. nec valet baptiſmi mūdatioſi nō qͣꝫtū p̄t bonis oꝑbꝰ inſiſtat qꝛ ſicut corpus ſineſpū mortuū eſt. ita ⁊ fides fine oꝑbꝰ mortua. Igit̉oꝫ oīa ſeruare quecūqꝫ mandauit ip̄e Cui hoc videt̉impoſſibile ſolū teneat ⁊ cuſtodiat caritatē. vn̄ aug.Dilectio fortis res eſt frēs. Uultis videre qͣꝫ fortisdilectio qͥſqͥs ꝓpter aliquā nccītatē nō potuerit implere qd̓ iubet deus amet illum qui implet. ⁊ in illoimplet. Et iteꝝ. Diuinaꝝ ſcripturaꝝ ml̓tiplicē abundantiā latiſſimāqꝫ doctrinā ſine vllo errore ꝯprehendit ⁊ ſine vllo labore cuſtodit. cuius cor plenū eſtcaritate. dicēte apl̓o. Plenitudo aūt legis caritas.Totā magnitudinē d̓i noꝝ eloquioꝝ ſecuta poſſidetcaritas qua deū ꝓximūqꝫ diligimus. Docet em̄ celeſtis vnus medicus nos. ⁊ d̓t. Diliges dn̄m deumtuum ex toto corde tuo ⁊ ex tota anima tua. ⁊ diliges ꝓximum tuum ſicut teipſum. In his duobꝰ preceptis tota lex pendet ⁊ ꝓphete. Si ergo non vacatomnes paginas ſacras perſcrutari. omnia inuolutaſermonū euoluere. oīa ſcripturaꝝ ſecreta penetraretene caritatē vbi pendent oīa Ibi tenebis qd̓ ibi didiciſti tenebis etiam qd̓ non didiciſti. Si em̄ noſticaritatem aliquid noſti vnde ⁊ illud pendet qd̓ fortenon noſti. Et in eo qd̓ in ſcripturis intelligis caritas patet ⁊ in eo quod non intelligis caritas latetIlle itaqꝫ tenet ⁊ quod patet ⁊ quod latet in diuinis ſermonibus qui caritatem tenet in moribus Etiteꝝ. qͣꝫta eſt caritas. que ſi deſit fruſtra habent̉ cetera. ſi aſſit habent̉ oīa. Et iteꝝ. Homo fide ⁊ ſpe ⁊ caritate ſubnixus. ⁊ eas inconcuſſe retinens nō indiget ſcripturis niſi ad alios inſtruendos. Multi ꝑ hectria in ſolitud ine ſine codicibꝰ viuūt. Hec aug. Eſtetiam tm̄ bonū caritas. vt nō tm̄ defectus nr̄os ſuꝑpleat. ſed etiā bona aliena noſtra eſſe faciat. Undegrego. Aliorum bona oꝑa noſtra ſunt. que ſi imitari non poſſumus in alijs amemus ⁊ amantiū fiūt q̄cunqꝫ amant̉ in nobis. Unde ⁊ aug. Penſent inuidi qͣꝫtum bonum eſt caritas. que ſine labore nr̄o aliena bona noſtra facit. Et iteꝝ. ſi amas vnitatē etiaꝫtibi habet quiſquis in illa aliquid habet. tolle inuidiam ⁊ tuū eſt qd̓ habeo. tolle inuidiā ⁊ meum eſt qd̓habes. Liuor ſeꝑat. caritas iungit. Hec augu. Percaritatem quippe eſt homo in ꝑticipio oīm bonorū
eccleſie. ⁊ ex defectu caritatis amittit homo meritūoīm bonoꝝ eccīe. ⁊ etiam boni oꝑis ꝓprij. Et vt d̓ibern. Caritas eſt virtus in qua nec minimū opus reſpuit̉. ſine qua nec maximū acceptat̉ Et breuiter cōcludendo caritas inter virtutes tenet principatū. qꝛfine ipſa ad ꝑfectionis culmen nemo ꝯſcendere valꝫTunc enim homo ꝑfectus eſt qn̄ caritate plenus eſt.¶ Deinde qꝛ magna eis iniunxit. erigens eorū ſenſus ⁊ eos ꝯfortans ait. Et ecce ego vobiſcum ſum ꝓtectione diuine virtutis. cooꝑatione laboris ⁊ operis ac etiā ſacramentali pn̄tia corꝑis omnibꝰ diebꝰvſqꝫ ad ꝯſummatōem ſeculi incluſiue. cum finitis laboribꝰ ⁊ ꝯſummato ſeculo mecū regnabitis. cuiusrei pignus eſt pn̄tia mee deitatis ⁊ gr̄e etiā in pn̄ti.Ex quo pꝫ quanta merces pie ꝯuerſationis quale vepignus future btītudinis etiam in pn̄ti fideles moneat. ⁊ ꝙ vſqꝫ ad finē mundi fides non deficiat quātumcunqꝫ tribulationibꝰ agitet̉ Ac ſi dicat ẜm criẜ.Non excuſetis vos. nec mihi dicatis difficultateminiunctoꝝ negocioꝝ. qꝛ ego vobiſcū ſum qui oīa faciam leuia. hec criẜ. Magna ꝓmiſſio. magnus ⁊ inſuꝑabilis clipeus ſecuritatis. Ego inquit vobiſcū ſumin vobis pugno. vos defendo. nihil timeatis. itē ſecuri. Si em̄ deus ꝓ nobis quis ꝯtra nos. Dicamus gͦIn deo faciemus virtutē. ⁊ ipſe ad nihiluꝫ deducettribulantes nos ⁊ inimicos nroͣs Et ſpecial̓r predicatoribꝰ euangelij ꝓmittit̉ aſſiſtentia dn̄i cum d̓r. ⁊ecce ego vobiſcū ſum .ſ. dirigendo ſermones ad ſalutē audientiū ⁊ meritū veſtꝝ. Scd̓m criẜ. non tm̄ loq̄tur illis qui tunc erant. nec cū illis ſolū d̓t ſe futuruꝫeſſe. ſed ⁊ ꝑ ipſos loquit̉ oībus futuris qui poſt illoscredent cū quibꝰ etiā ſꝑ erit. Non em̄ vſqꝫ ad ꝯſummatiōem ſeculi apl̓i permanſuri erant. ſed ſicut vnicorꝑi loquit̉ fidelibꝰ quibꝰ ꝯiungit̉ vt caput mēbrishec criẜ. Quāuis em̄ dn̄s quo ad pn̄tiam corꝑalē abſceſſurus eſſet a diſciplis. tn̄ per pn̄tiam d̓initatis ⁊ſpūalem influxum ſuoꝝ donoꝝ ⁊ ſue gr̄e pn̄s ſꝑ manet ⁊ manebit cum fidelibꝰ vſqꝫ ad finē ſeculi. Sapiens em̄ ⁊ fidelis nauta nauē non dimittit donec fuerit ad portū applicata. Eccīa vero eſt nauis ⁊ xp̄s ēnauta regens ipſam. qꝛ eā non dimiſit nec dimitterdonec ad portū ꝑadiſi ꝑueniat. Hec eccīa in apocal̓.de celo deſcendere d̓r. qꝛ ẜm aug. celeſtis eſt gr̄a quadeus eā facit. Ubi raba Ex hoc aūt intelligit̉ ꝙ vſqꝫad finē ſeculi nō ſunt defuturi in mundo qui diuinamanſione ⁊ inhītatione ſunt digni. Qd̓ aūt dicit. vſqꝫ ad ꝯſummatōem ſeculi ẜm bedam finitū ꝓ infinito ponit̉. Nam qui in pn̄ti ſeculo manet cuꝫ electiseos ꝓtegendo ⁊ ꝑ occultos inſtinctus ſpūſſancti dirigendo. ipſe cū eis poſt finem ſeculi manebit eos remunerando ⁊ ſine fine ſua pn̄tia ſatiādo. Unde ⁊ leopapa. Qui em̄ aſcendit in celos non deſerit adoptatos. ⁊ ipſe deorſum ꝯfortat ad patīam qui ſurſuꝫ inuitat ad gloriaꝫ. Manebit etiā cum fidelibꝰ in pn̄tiſeculo non ſolū virtual̓r. ſed etiam ꝑ pn̄tiam corꝑalem in eucariſtie ſacr̄o vbi eſt xp̄s totus. ⁊ poſt fineꝫvidebūt eū facie ad faciē luce clarius. Rememorataūt eis vt ait criẜ. ⁊ ꝯſummatōem ſcl̓i vt eos magisattrahat ⁊ ne pn̄tia ſingulariter inſpiciāt ſolū que ſimul cū pn̄ti vita diſſoluunt̉ ſꝫ ⁊ futura bona ⁊ ſine t