Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum Lxxxi Secunde partis

da Reſurrectionē ſuā eternā ⁊ verā multis ⁊ varijsdocumētis ꝑſuadere dignatus eſt ꝓpter edificandaꝫfidē ⁊ fugandā de corde ꝑfidiā. oēmqꝫ dubitatōnemde ſua reſurrectōe tollendā. Un̄ etiā bern̄. Xp̄us d̓rtriplex panis. ſubcinericius in incarnatiōe. reuerſatus in reſurrectōe. triticeus in nude deitatis on̄ſiōePams ſubcinericius eſt deus hō. Nā quid eſt deusniſi vita ⁊ panis. qͥd eſt hō niſi cinis ⁊ puluis. ⁊ qͥdeſt in vna ꝑſona d̓s latēs ⁊ hō patēs niſi panis ſubcinericius Panis gͦ ſubcinericius eſt panis ſub cinere. deus latens ſub hoīe. ⁊ hoc erat xp̄s an̄ reſurrectionem. Panis reuerſatus eſt ecōuerſo hō deus .ſ.poſt reſurrectionē. Prius em̄ qͣſi cinis panē occultauit. poſt vero qͣſi panis cinerē celauit. qn̄ em̄ habuitcorpus glorificatū tūc hūanitas in eo qͣſi celata fuit. Un̄ an̄ paſſioneꝫ hūanitas in eo manifeſta fuit.deitas latebat. ⁊ ideo tūc ꝑ miracula ⁊ p̄dicatiōemdeitatē ꝓbare ⁊ mūdo on̄dere oꝑtebat Poſt reſurrectōnem ꝟo magis ꝓbationi hūanitatis qͣꝫ d̓initatisinſiſtebat. vn̄ tūc viſu. tactu. eſu ⁊ multis alijs argumentis ſeveꝝ hoīem eē approbabat Panis triticeuſſine oī cinere eſt ſine furfure. ſine migmate. ſed de fimila puriſſima. hec ē nuda deitas. Hic panis eſt deus deus Nā deuotioni nō ſufficit ſemel dicere deusvox em̄ deuota ē deus d̓s meus. Hoc faciat mihi deus ⁊ hoc addat. vt ſit deus deus meus. qͥd eī ꝓderitmihi deus ſi nō ſit deus meus. Hec bern̄. Et ſciēdūꝙ nō iniquis hoībꝰ ⁊ mūdi amatoribꝰ ſꝫ ſolis apl̓isalijſqꝫ fidelibꝰ poſt reſurrectōem ſuā ſaluatorē appatuiſſe legimus Neqꝫ eī ꝯueniēs erat vt xp̄s a mortuis reſurgēs. factus iam eternus ⁊ immortalis iniquis hoībꝰ deo mortuis ⁊ a vita que xp̄s eſt ſeꝑatisſe manifeſtaret Un̄ ⁊ an̄ dixerat. adhuc modicum ⁊mundus .ſ. qui mō me videt oculis carnis iā me nōvidet. vos aūt videbitis me. Un̄ theo. De cetero nōꝯuerſabat̉ inter plebem. qꝛ .ſ. poſt reſurrectōeꝫ ꝯuerſatio eius nō erat digna hoībꝰ. ſꝫ diuina magis. qd̓etiā eſt forma reſurrectionis future in qua ſicut angeli ꝯuerſabimur ⁊ filij dei. Hec theo. Manifeſtauitaūt ſe diſcipulis ſuis ⁊ alijs fidelibꝰ vt viuus videretur a viuentibꝰ. Unde d̓t aug. ꝙ qn̄ ſurrexit non eſtviſus niſi a ſuis. Unde ⁊ in actibꝰ. Hunc deus ſuſcitauit tercia die. ⁊ dedit eum manifeſtum fieri nō oīpopulo. ſed teſtibꝰ p̄ordinatis a deo. nobis qui māducauimus ⁊ bibimus cum illo poſtqͣꝫ reſurrexit amortuis Fuit aūt ꝯueniens ꝙ non oībꝰ ſed teſtibustantum preordinatis reſurrectionem ſuam manifeſtaret. qꝛ infima per media reducit in ſuprema. ⁊ iōquoſdam mediatores elegit per quos vniuerſo orbireſurrectio manifeſtari poſſet Sic ergo dominus ꝑdies quadraginta multiformiter apparens diſcipulis. ac edens loquenſqꝫ cū eis. ⁊ argumentis nosilluminauit ad fidem. ⁊ promiſſis erexit ad ſpem.vt ſic tandem donis celitus datis accenderꝫ ad amorem. Et ſcd̓m hieroni. oſtendit immortalitatē mortalibꝰ ad gratiarūactionē debitam. vt inteligamusquid fuerimus. ⁊ ſciamus quid futuri erimus.De miſterio aūt p̄dictaꝝ apparitionū ⁊ duaꝝ ſequētium. ſi d̓t beda. Hac ergo frequētia corporalis ſuemani feſtationis oſtendere voluit dn̄s in omni loco

ſe bonoꝝ deſiderijs pn̄tem eſſe diuinitus. Apparuitnāqꝫ ad monumentū lugentibꝰ feminis. adeſt ⁊ nobis eius abſentie recordatōne ſalubriter ꝯtriſtatis.Occurrit reuertentibꝰ a monumento. vt agnita reſurrōnis gaudia predicarēt. adeſt ⁊ nobis duꝫ bonaque nouimus ꝓximis fideliter annūciare gaudemqApparuit in fractōe panis his qui ſe ꝑegrinū eſſe putantes ad hoſpitiū vocauerunt. adeſt nobis cū ꝑegrinis ⁊ pauperibꝰ quecūqꝫ poſſumus bona libenter impendimus. adeſt ⁊ nobis in fractiōe panis cū ſact̄mcorꝑis eius viꝫ panis ⁊ vim caſta ⁊ ſimplici ꝯſcīa ſumimus Apparuit ī abdito de ſua reſurrōne loqn̄tibꝰad eſt ⁊ nobis qui mō eius dono idē agimus. adeſt ⁊nobis ſꝑ cū ab extrinſecis oꝑbꝰ ad tꝑs vacantes deeius gr̄a locuturi ꝯuenimus Apparuit cū foribꝰ clauſis intus iudeoꝝ metu reſiderent. Apparuit cū minorato eodē metu aꝑtis euꝫ greſſibꝰ in montis verticeq̄rerent. Affuit quondā ꝯfortaturus ſuo ſpū eccīamcū ab infidelibꝰ premeret̉. ⁊ ad publicū venire ac dilatare ꝓhiberet̉. adeſt eidē ⁊ nunc cū inclinato ad fidem culmine regali terror quięuit ꝑſecutōis. ⁊ oīsmundi ſublimitas apl̓icis eſt ſubſtrata veſtigijs. Apparuit piſcatoribꝰ. eoſqꝫ apparens d̓inis adiuuit bn̄ficijs. adeſt ⁊ nobis cū nccāria vite tꝑalis recta intētione curamus iuſtiſqꝫ noſtris laboribꝰ ſubſidiū adiungit ſue pietatis. Apparuit recūbentibꝰ. adeſt ⁊ nobis cū iuxta apl̓i monita ſiue manducamus ſiue bibimus ſiue aliud qͥd agimus. oīa in gloriā dei facimus. Apparuit prīo in iudea. deinde in galilea. poſthec in iudea rurſum die quo aſcendit in celū. aderateccīe cū primo ſolius iudee terminis clauderet̉. adeſt mō cū iudeis ob culpā perfidie derelictis trāſmigrauit ad gentes ⁊ aderit in futuro cū ante finem ſeculi reuertet̉ ad iudeā. ⁊ ſicut apl̓s ait. intrante gentiū plenitudīe. ſic oīs iſrl̓ ſaluus erit. Nouiſſiē illisapparuit aſcendens in celū. aderit ⁊ nobis vt eū poſtmortē ad celos ſequi mereamur. ſi ante mortē eū inbethaniaꝫ vnde aſcendit .i. in domū obedientie ſequicuramus. Ipſe etem̄ celū aſcenſurus bethaniā venitqꝛ ſicut apl̓s ait. factus eſt obediens vſqꝫ ad mortemmor. aūt cru. ꝓpter qd̓ ⁊ d̓s euꝫ exaltauit. Uenimusibidē ⁊ nos ſi qd̓ ille monet agimus. qd̓ ꝓmiſit intēdimus. Eſto fidelis ait vſqꝫ ad mortē ⁊ dabo tibi coronā vite. Fit quoqꝫ ipſius gr̄a largiente. vt qui nobiſcū vſqꝫ ad vite huius terminum manet. poſt hancnos vitā ad videnda ſecū celeſtis vite premia ſubleuet. hec beda Sicut ergo quadrageſimā. ſic ⁊ quinquageſimā xp̄s nobis ſacrauit. ⁊ nos vtraqꝫ ſolēnitate miſtice inſtituit. de quibꝰ ſil̓ beda ſic ait. Utrāqꝫſane hanc ſolemnitatē hoc eſt quadrageſime ⁊ quinqͣgeſime nō quorūlibet hoīm. ſed ipſius dn̄i ac ſaluatoris noſtri prima nobis ſanxit aucͣtas. quadrageſime viꝫ in eo ꝙ diebꝰ ac noctibꝰ. xl. ieiunauit in deẜto. victaqꝫ verſutia temptatoris mīſterijs fruebaturangelicis. vt ſuo nos informaret exemplo. qꝛ ꝑ maceratōem carnis aduerſarij ſpūalis machinas euitare ⁊ ad angeloꝝ debeamus ꝯſortiū peruenire Porroquinquageſime nobis gaudia in eo ſeruanda monſtrauit. ꝙ poſt reſurrōnem ſeipſum diſcipulis viuū