Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Secunde partis Capitulum xxxi.

ra vt clarificet̉ filius hoīs. qͣſi diceret. iudei noluntcredere quos primū volui lucrificare. plenitudo gentiū creditura eſt qꝛ veniūt gentes ad credendū quibꝰfilius eſt clarificandus In paſſione quippe ſua fuitfilius clarificatus ꝑ ſigna oſtenſa. fuit etiā glorificatus in ſua reſurrectiōe ⁊ aſcenſione Itēqꝫ in gentiūꝯuerſionē qꝛ deitatē eius ꝯfitent̉ vbiqꝫ Ueꝝ tn̄ ꝑcōgruū on̄dit exemplū ꝙ mors eius debeat p̄uenire cōuerſionē gentiliū di Niſi granū frumēti cadēsin terrā mortuū fuerit ip̄m ſolū manet. qꝛ non facitfructus multiplicatiōem niſi ꝑ ſui correptionē .i. niſi ego moriar fructus ꝯuerſionis gentiū non ſequet̉Si aūt mortuū fuerit multū fructū affert .i. me mortuo ꝑ hūanitatē. multiplicabit̉ fides ꝑ gentiū ꝯuerſione. ac ſi expreſſe dixiſſet. Iſti gentiles qui mō volunt venire ad me ꝑ pm̄am corꝑaleꝫ. poſt mortē meāvenient ad me ꝑ fidem Ip̄e em̄ erat granū iaciendūin corde terre ꝑ paſſionis humilitatē. vn̄ meſſis copioſa debebat exurgere. Paſſio quippe xp̄i multumattulit fructū .ſ. fructū remiſſionis pctōꝝ. fructū cōuerſionis gentiū. fructū gl̓ie regni celoꝝ Et ꝙ xp̄usſe ꝯꝑauit grano frumenti. mos eſt eccīe de hoc grano .ſ. tritico tm̄ ꝯfici corpus xp̄i Moraliter hō interra cadit qn̄ ꝑ hūilitatē ſe deprimit ſꝫ eā non cooperit qn̄ vult hūilitatē maīfeſtari ⁊ nō occultari ⁊ talis hūilitas nō fructificat. ſꝫ qn̄ talis hūilis vult ꝙhumilitas lateat tūc fructificat Ad hoc em̄ ꝙ granufrumenti fructificet nō ſufficit ꝙ in terrā cadat ſedoꝫ ꝙ agricola ip̄m cooꝑiat. Predicit etiā xp̄s ſuaꝫpaſſionē ⁊ eius fructū. vt videntes morientē nō iōꝑdant fidem ⁊ ex paſſione nō terreant̉ ſꝫ magis imitent̉. qm̄ oportuit nos imitari eū qui reliquit nobisexempla vt ſequamur ipſum Un̄ ꝯn̄r diſcipulos ⁊oēs ex hortat̉. ad paſſionis ſue ſectanda veſtigia di.Qui amat aīam .i. vitā ſuā .ſ. in hoc mūdo ⁊ ad bona mūdana ⁊ carnis deſideria volendo ſibi hmōi delectabilia vt mūdo viuat ⁊ nō deo vel eā cū neceſſe ēꝓ deo nō ponendo. ꝑdet eam .ſ. in vita eterna ⁊ qͣꝫtum ad bona eterna poſſidenda. Et ꝑ ꝯtrariū. quiodit aīam .i. vitā in hoc mūdo. denegando ſibi bonapn̄tia ⁊ ſuſtinēdo mala. vel etiā cū neceſſe eſt ponendo ꝓ deo. in vitā eternā cuſtodit eā .i. viuet eternaliter cū eo Ubi aug. Si male amaueris tunc odiſti. ſibn̄ oderis tūc amaſti Felices qui oderunt cuſtodiendo ne ꝑdant amādo Et ꝙ debeamus ip̄m imitariin paſſione on̄dit ꝑ rōnem. inducēs exemplū de ſevt ſicut ip̄e fecit. ita ⁊ nos ſi opus fuerit faciamus ⁊d̓t. Si quis mihi mīſtrat hoc eſt noīe ⁊ affectu. q̄riteē meus miniſter. me ſequat̉ .i. me imitet̉. ſequi em̄imitari ē. q. d. rōnabile ē ꝙ miniſter ſequat̉ dn̄m. ſiqͥs me nō ſequit̉ nō mihi mīſtrat. qꝛ ẜm criſo. oꝫ eūqui mīſtrat ſequi eū cui mīſtrat Oportet gͦ diſcipulos xp̄i qui ei mīſtrant. ſequi xp̄m ꝑ mortē ſi opoerit. ⁊ ꝑ bona oꝑa imitādo ip̄m Illi quippe xp̄o miniſtrāt. qui nō ſua ſed q̄ iheſu xp̄i querūt. ⁊ quecūqꝫbona ſiue ī tꝑalibꝰ ſiue in ſpūalibꝰ ꝓpter deū faciūtMīſtrant aūt xp̄o ep̄i ⁊ clerici inqͣꝫtū eius ſacr̄a fidelibꝰ diſpenſant Un̄ apl̓us Sic nos exiſtimet hō vtminiſtros xp̄i ⁊ diſpenſatores miniſteriorum deiIteꝫ quilibet fideles in quocunqꝫ ordine conſtituti

qui mandata ſeruant xp̄i. Unde apl̓s. In oībꝰ exhibeamus nos ſicut dei mīſtros Uiniſtrat eī xp̄o vnuſquiſqꝫ monendo. docendo. corripiendo. beniuolentiāelemofinā ⁊ cetera mīe oꝑa impendēdo. Et ſubiungit huius ſequele brauiū ſeu premiū. qꝛ ſi quis xp̄odigne mīſtrauerit ⁊ ip̄m ſecutus fuerit erit vbi xp̄seſt. Et certe magnū eſt premiū eſſe cū xp̄o. ſine quonuſqͣꝫ eſt bene ⁊ cū quo nuſqͣꝫ eſt male. Et deinde manifeſtius hoc d̓t. Nā qui mīſtrauerit xp̄o mandatisſuis obediendo. ip̄m ſeqn̄do ⁊ veſtigia eius imitandohic honorabit̉ a pr̄e celeſti .ſ. vt ſit cū filio eius. noneqͣlis d̓initati ſed ꝯſociatus eternitati. Et certe magnus honor eſt ꝙ hō miſer efficiat̉ btūs exheredatusheres dei. coheres aūt xp̄i. Beatus ille quē d̓s honorificabit. ille em̄ ditabit̉ illis bonis q̄ nec oculus viditnec auris audiuit. nec in cor hoīs aſcēdit que preꝑauit d̓s diligentibꝰ ſe. Honor em̄ dat̉ hoī ab alijs hoībus in vita pn̄ti in teſtimoniū ꝟtutis. ſed honor dat̉hoībus a deo in gl̓a celeſti in premiū virtutis. Od̓smeus mīa mea auctor ⁊ dator oīm virtutū da nobiſnūc in eis exercitiū ꝯtinuū. ⁊ tandē ꝓ eis premiumſempiternū Et qꝛ diſcipulos hortatus fuerat ad tolerantiā mortis exēplo ſui quē ſeq̄ndū ꝓpoſuit. ꝯn̄rꝯfortat eos vt nō turbent̉ ⁊ retrahant̉ ꝓpter infirmitatē nature. qꝛ recta rō nō obſtante turbatōe aīe ẜmpaſſiones ꝑtis ſenſitiue dirigit eā in bonas ⁊ ꝟtuoſas operatōes vt velit fortis ſuſtinere mortē ⁊ quēcūqꝫ ꝯtraria ꝓpter deū ⁊ bonū virtutis. Sic em̄ in xp̄ofuit ꝙ nō obſtante turbatōe ſenſualitatis paſſus eſtqd̓ recta rō ſuadebat. Un̄ ait. Nunc aīa mea ſenſualis turbata eſt .i. affecta eſt qͣꝫtum ad ſenſitiuā paſſionibꝰ timoris ⁊ triſticie ac naturali hortore qui tn̄ eſtde volūtate. Aīa em̄ hic accipit̉ ꝓ ſenſualitate .i. proappetitu ſenſitiuo in quo ſunt paſſiones. nō āt rōneAc ſi dicat. Rōvos turbet vel retrahat ſenſualitas.turbatio a recta ⁊ debita oꝑatōe. qꝛ etiā aīa mea turbata eſt imminēte paſſione. ⁊ tn̄ hoc nō obſtāte mori eligo obediens pr̄i ꝓveſtra ſalutē. Quia em̄ hortatus fuerat alios imitari mortē ſuā. ne forte aliquisei diceret. ſecure potes mortem ſubire. qꝛ nihil maliſentis. ideo ꝯtrariū voluit on̄dere per talē turbationem. ⁊ per ꝯn̄s non eſſe recedendū ab eius imitatōne ꝓpter naturalē horrorē. Nā ſi nullā paſſiōem ſenſiſſet in aīa. non fuiſſet ſufficiens exemplū hoībusad mortē ſuſtinendā. Hmōi aūt paſſiones aliter fuerunt in xp̄o ⁊ aliter ſunt in nobis In nobis eī ſuntex nccītate. inqͣꝫtum quaſi ab extrinſeco ꝯmouemur⁊ afficimur. in xp̄o non fuerūt ex nccītate ſed ex imperio rōnis ad on̄dendū humane nature veritatē. etad dandū nobis exemplū nō recuſandi mortē. ⁊ admerendū noſtram redemptōem. cū in eo nulla paſſio fuerit niſi quā ipſe volūtarie ꝯcitauit. Nā intātūinferiores vires erāt ſubdite rōni ī xp̄o ꝙ nihil alid̓agere ⁊ pati poterāt. niſi qd̓ rō volebat. que permiſitagere aīe ⁊ viribꝰ inferioribꝰ que ꝓpria erāt. ſic gͦ turbata eſt aīa xp̄i. ꝙ nec ſupra rōnem nec ꝯtra. ſed ẜmrōnis ordinē turbatio in ea fuerit. Deinde volenson̄dere ꝙ nō venit voluntatē infirme carnis ſed volūtatē patris facere ait. Et quid dicā in hac ⁊ de hacturbatōe. Non dicit quid faciam. quia ſciebat quidg. iij.