¶ Secunde partis¶ Capitulum xxx.
ſe iactabat ⁊ iuſtificabat. alios accuſabat ⁊ ſe eis p̄ferebat di. Deus grās ago tibi qꝛ nō ſuꝫ ſicut ceterioīm Ieiuno bis in ſabbato .i. in ſeptimana. decimas do oīm q̄ poſſideo Hec aūt ſunt indicia ſuꝑbiequā d̓s a lōge cognoſcit ſꝫ nō ignoſcit De vtraqꝫ ꝑte iuſticie ſe laudat. quaꝝ vna ē declinare a malo. altera facere bonū. De prima ſe laudat di. Non ſumſicut ceteri hoīm. de ſcd̓a di. Ieiuno bis in ſabbato.phariſeus gͦ bn̄ d̓r qͣſi diuiſus. qꝛ geſtu ⁊ hītū ⁊ ꝯuerſatione erat a ceteris diſtinctus Un̄ dicebat. nō ſuꝫſicut ceteri hoīes. ⁊ veꝝ dixit. non quidē in iuſticiaſed in ſuꝑbia Male quippe incepit. debuit eī inciꝑea ſui accuſatiōe. ẜm illud ꝓuer. Iuſtus in principioaccuſator eſt ſui. in medio ſupplicare ⁊ orare. in finegrās agere Sicut ſacerdos facit in miſſa ſua. Primo em̄ accuſat ſe in generali ꝯfeſſione Scd̓o deumſuppliciter dep̄cat̉ multiplici orōne. Ultimo deo regratiat̉. dicendo ite miſſa eſt. vel benedicamus dn̄o⁊ rn̄det̉ deo grās Ip̄e aūt ſe nō accuſauit ſꝫ laudauit. nō deū rogauit ſꝫ laudanti inſultauit. nec grāsagendo dei dona ſꝫ ſua merita penſauit Publice quidem arguere vicia oībꝰ licet. nulli aūt niſi paucis vtad certā ꝑſonā deſcendāt in quo phaxiſeus rep̄henſibilis erat. ẜm bedā. De ꝟbis elati phariſei quibꝰhūiliari meruit. poſſumus ē diuerſo hūilitatis formā qua ſublimemur aſſumere. vt ſicut ille ꝯſideratis ⁊ peioꝝ vicijs ⁊ ſuis ꝟtutibꝰ eſt elatus ad ruināita nos nō noſtra ſolū pigricia ſꝫ ⁊ melioꝝ ꝟtutibꝰinſpectis humiliemur ad gl̓iam ¶ Et publicanushumilis a longe ſtans ꝓpter timorē qͣſi non eēt dignus appropinqͣre. nolebat nec oculos in celū leuareꝓpter pudorē. qꝛ īdicabat ſe indignū pre verecūdiapctōꝝ qͣſi ꝓ pctīs nō audens reſpicere celū. ſꝫ ꝑcutiebat ꝓpter ꝯtritionis dolorē pectus ſuū tanqͣꝫ totiusmali originē dicēs ꝑ humilē ꝯfeſſionē. Deus quioīa potes ꝓpicius eſto mihi pctōri. ecce ſui accuſatō⁊ pura ꝯfeſſio. ⁊ iſta faciūt ad pctōꝝ remiſſionemHec em̄ ſunt indicia hūilitatis quā deus de ꝓpe aſpicit Merito aūt pectus ꝑcutiebat qꝛ ibi peccaueratibi fons ⁊ fouea ⁊ origo mali erat. Ibi em̄ eſt cor bonoꝝ oīm atqꝫ maloꝝ ſecretarium Inde oīa bona ⁊oīa mala ꝓcedūt Hoc ergo publicanus ꝑcutiebat.qꝛ ẜm augu. eſt arguere qd̓ latet in pectore. ⁊ euidenti pulſu occultū pctm̄ caſtigare ac pectus ꝑcutiendoſe de ipſo quodāmodo vindicabat ⁊ dicebat. deusꝓpicius eſto mihi pctōri. Nō attendas huius prauicordis ꝯſilia. dele pctā ⁊ ꝓpicius eſto Nihil in me ēvn̄ tibiplacere ⁊ veniā ꝯſequi debeā. qm̄ corde ⁊ corpore cogitationibꝰ ⁊ oꝑationibꝰ tibi peccaui. Oībꝰiniquior ego ſum ⁊ niſi ꝑ mīam tuā ſaluari nō poſſum Ideoqꝫ ꝓpicius eſto mihi pctōri. Publicanusqͣſi publicus pctōr d̓r Publicam eī dicebant̉ exactores vectigaliū publicoꝝ. ⁊ exactio tributi erat ꝯtralegē. ideo exactores peccatores vocabant̉. Iſte gͦ ſicut humilis appropinquare non audebat vt deus adeū appropīquaret. nō aſpiciebat vt aſpiceret̉ ꝑcutiebat pecus ſuū penas de ſe exigens vt deus ꝑceret. cōfitebat̉ vt deus ignoſceret. ⁊ nō minus ſe accuſabatqꝫ phariſeus ſe iuſtificabat. Sed quo fructu quamercede quia ignouit deus quod ipſe agnouit. ⁊
iuſtificatus inde receſſit. vn̄ ſequitur. Amen .i. veredico vobis. deſcēdit .ſ. de domo dei. hic. ſcꝫ publ̓icanus iuſtificatus .i. de impio ꝑ grām factus iuſtus indomū ſuā ab illo. i. pluſqͣꝫ ille. vel ab illo. i. pre illo.remanente in fecibꝰ ſuis. ⁊ merito magis qͣꝫ ille. qꝛhēbat ille iuſticiā ſuā preſumptā. hic verā. ille apuoſe de oꝑibꝰ. hic vero apud deū ex fide iuſtificatus eſtIlle em̄ ſuꝑbe de bonis gloriabat̉. hic humiliter ꝯfitebat̉ mala. Sed ẜm aug. melior eſt in malis factishumilis ꝯfeſſio qͣꝫ in bonis ſuꝑba gloriatio. Et hiceſt argumentū ꝙ melior eſt pctor humilis qͣꝫ iuſtusſuperbꝰ. qꝛ eo ipſo ꝙ pctōr ſe humiliat iā nō ē pctōr⁊ iuſtus eo ipſo ꝙ ſuꝑbit iā nō eſt iuſtus. Un̄ augu.Enumeratōni meritoꝝ prefert̉ ꝯfeſſio pctōꝝ. ꝓpterqd̓ d̓r Gaudiū eſt angelis dei ſuꝑ vno pctōre pm̄amagente qͣꝫ ſuꝑ. xcix. iuſtis qui non indigent pm̄a .i.qui nō reputant ſe indigere illa. In quo miro modoreprimit̉ ſuꝑbia humana vt non de ſuis meritis hoīnes preſumāt. Ubi beda. Quantā venie fiduciā digne penitentibꝰ prebet ꝙ publicanus qui reatū ſue nequicie ꝑfecte cognouit. fleuit ꝯfeſſus eſt ⁊ ſi iniuſtusad templū venit iuſtificatus a tēplo redijt. Ubi ⁊ ambro. Introduxit phariſeū ⁊ publicanū in tēplo orātes ⁊ docuit etiā ſi bona cetera hēat ꝙ magis ſuꝑbꝰoffendat qͣꝫ huīlis qui nulla virtutū dote ſubnixꝰ ſitStuduit em̄ dyabolus ſupplātare bonis oꝑbꝰ intētos quantū laborauit phariſeus ille ne raꝑet alienane iniuſtus eēt. ne adulteraret. ne peccaret ſicut publicanus vt bis in ſabbato ieiunaret. vt decimas daret oīm q̄ acquireret. Quis noſtꝝ hec fecit. Aduertithoc dyabolus ⁊ ꝑfodit eū vlcere graui vt mente carnis inflatus. in eo in quo laudabilis fore credereturibi reprehēſibilior iudicaret̉. hec amb. Hic ergo on̄dit̉ non ex operibꝰ eſſe gloriandū. ſed humiliter ingr̄a ꝯfidendū Unde baſilius Cum acceſſeris ad precandū dn̄m ꝓſterne te humiliter in ꝯſpctū eius. necpoſtules quicqͣꝫ quafi ex gr̄a meritoꝝ tuoꝝ Et ſi eſt tibi ꝯſcīa alicuius boni oꝑis cela illā vt te ſilentiū agēte multipl̓r reſtituat̉ a dn̄o. Et pctā tua cito ꝓduc inmediū vt deleat ea d̓s cū ꝯfeſſus fueris ea. nō tu iuſtifices orans. ne ſicut phariſeus ille exeas ꝯdemnatus. Memento publicani vt ita ſicut ille veniā delictoꝝ tuoꝝ inuenias. hec baſilius Ubi ⁊ criẜ. Geminas aurigas ⁊ duas bigas in ſtadio poſitas ſermo p̄ſens ꝓponit. In altera quidē iuſticiā cū ſuperbia. inaltera pctm̄ ⁊ humilitatē. Et vides bigā pctī ſuꝑare iuſticiā non ꝓprijs viribꝰ. ſed humilitatis ꝯiucteIllā vero deuictā non fragilitate iuſticie. ſed mole ⁊tumore ſuꝑbie. Nā ſicut humilitas ꝑ ſui eminentiāpctī pondus ſuꝑat ⁊ ſaliens attingit deū. ſic ſuꝑbiaob ſui molē de facili iuſticiā deprimit. Si ergo pl̓afacta ſtrennue geras. putas aūt te poſſe preſumere.tota caruiſti orōne. Si vero mille feras in ꝯſcientiafaſces reatuū. ⁊ hoc ſolū de te credas ꝙ es infimusoīm. multā obtinebis ante deū fiduciā. Hec igit̉ faſtus inflatio ab ipſis celis p̄t deprimere nō cauentē.humilitas ꝟo ⁊ ab ipſa abiſſo reatuū homīem ſublimare. Hec em̄ pre phariſeo publicanū ſaluauit. latronē an̄ apl̓os in ꝑadiſum duxit. illa ꝟo incorꝑeaꝫingreſſa ē ptātē. Ceteꝝ ſi iuxta delicta hūilitas tam