¶ Secunde partis¶ Capitulū xxx.
T ſedens ieſus cōtra gazophilatiū .i. diuitiaꝝ repoſitoriū aſpiciebat eos qui mittebant ⁊ ponebant munera ſua .i. oblationes in illud. Erat aūt gazophilatium archa foramē deſuꝑ habens iuxta altare ad dexterā poſita. in qua mittebat̉ ⁊ ſeruabat̉ pecunia pro ſuſtētatōe edificioꝝ templi. ⁊ alijs que erant ad templū etmīſteriū neceſſaria. necnon pauꝑibꝰ ⁊ viduis indenutriendis ac ꝓ ſacerdotibꝰ ⁊ mīſtris. Dicit̉ auteꝫgazophilatium porticus vbi tales arche ⁊ oblatōesſeruabant̉. de quo etiā alubi in euāgelio d̓r. hec locutus eſt ieſus in gazophilatio docēs in templo. Und̓beda. Quia ſermone greco philaxe ſeruare d̓r. ⁊ gaza lingua ꝑſica diuitie vocant̉. gazophilatiū locusappellari ſolet quo diuitie ſeruāt̉. quo noīe ⁊ archāin qua donaria populi ꝯgregabant̉ ad vſus templineceſſarios. ⁊ porticus in quibꝰ ſeruabant̉ appellabant. hec beda. Et cū multi diuites ml̓ta mitterentvidens quēdā viduā pauꝑculaꝫ mittētē erea minuta duo .i. duos nummos ereos. valentes qͣdrātemſeu quartā ꝑtē ſicli .ſ. obolos quīqꝫ. quos cū ſudoribus ad diuturnū victū acquiſierat dixit diſcipulisſuis. ꝙ plus oībꝰ miſiſſet qꝛ miſerat de penuria ſua⁊ ſibi nccāria oīa q̄ habuit ⁊ totū victum ſuū .i. oīanccāria corꝑi ſine quibꝰ nō eſt viuere ſe de cetero intotū ꝯmittēs d̓o Alij ꝟo ex ſuꝑabūdāti ſibi ⁊ ſuꝑfluomiſerūt ꝙ nō debebāt retinere ſꝫ erogare Non d̓t ꝙmiſerūt qd̓ abundat. ſed ex eo qd̓ abundat illis ⁊ exabundāti ad denotandū ꝙ nō dederūt totū ſuꝑfluūſꝫ ꝑtem modicā. Sacerdotes quippe qui erāt auaridocebāt ꝙ ille q̄ plus offerebat in tēplo abſolute loquēdo plus hēat de merito. qd̓ falſum ē qꝛ quātitasmeriti nō accipit̉ ẜm qͣꝫtitatē doni abſolute ſꝫ ꝑꝯꝑationē ⁊ facultatē dātis ⁊ ꝓmptitudinē ſuevo luntatis ⁊ deuotōis Un̄ ẜm doctrinā ſacerdotū multi diuites iactabāt munera multa ⁊ magna. ſꝫ ſcd̓m xp̄iſmam vidua hec pauꝑplus oībꝰ miſit. nō abſolute loquēdo ſed ꝯſiderata facultate ⁊ bona voluntate ſuanon effectu ponderis ſed affectu deuotōis. nō plusin quantitate ſed in caritate. vt dicat̉ plus qꝛ ampliori deſiderio ⁊ feruore. qd̓ em̄ potuit miſit. ⁊ qd̓ nonpotuit defiderauit. Item plus ꝯꝑatione. qꝛ totū dedit. Itē plus dati qͣlitate. qꝛ de ſibi nccārio. Itē plꝰd̓ina acceptatōne. qꝛ xp̄s plus approbauit. Profert̉ergo diuitibꝰ vidua pauꝑcula. qꝛ plus eſt pauꝑi dare modicū qͣꝫ diuiti dare multū. ſicut plus eſt pueroferre pondus ꝑuum qͣꝫ forti viro ferre magnū. ⁊ d̓splus attēdit dantis affectū qͣꝫ donū ⁊ plus ponderatquantitatē deuotōis qͣꝫ muneris. Un̄ hiero. Nō qͣntū ſed ex qͣnto dederis ꝯſiderat d̓s. Et greg. Cor nāqꝫ ⁊ non ſbām penſatd̓s. nec ꝑpendit quantū in eiuſſacrificio. ſed ex quanto ꝓferat̉ Unde etiā criẜ. Nōetiā paucitatē oblati ſed copiā affectus intuitus eſtd̓s. Qd̓ ſi nequis tm̄ offerre ſicut ⁊ vidua. offer ſaltētotū ſuꝑfluū. hec criẜ. Sicut aūt bina minuta q̄ vidua miſit in archā plus oībus muneribꝰ deo placuerunt. ſic amor dei ⁊ ꝓximi oīa vincit. qui ſꝑ in archacordis ſeruari dꝫ. ꝑ duo etiā minuta aīaꝫ ⁊ corpusacciꝑe poſſumus q̄ deuote deo offerre dēmus Uoraliter aūt hec vidua pauꝑ dici poteſt perſona ſimplex
carens diuitijs ⁊ ſcripturarū noticia. que tn̄ apuddeū plus meret̉ or̄oibus ⁊ vita qͣꝫ potētes in tꝑalibꝰ⁊ magna ſcīa. Un̄ cū Aug. legiſſꝫ vitā pauli ſimplicis dixit. Simplices ⁊ indocti rapiūt celū ⁊ noscū literis noſtris demergimur in infernū. Iſta quoqꝫ vidua ſignat cuiuſlibet fidelis aīam. que nūc debetſe reputare viduā qͣꝫdiu eſt ab amplexibꝰ ſponſi ſuixp̄i ſeꝑata. ⁊ ſicut vidua ducit ſemꝑ vitā ſalubrē etinduit veſtes viduitatis ſue. ſic aīa deuota debet eſſein luctu pm̄e ⁊ corꝑe ⁊ mēte in hūilitate. Hec debetofferre xp̄o duo minuta .ſ. affectū ꝯpaſſiōis verbi ⁊facti. ⁊ qn̄qꝫ verbū ꝯpaſſiuū bn̄ valꝫ factū ⁊ qn̄qꝫ melius eſt qͣꝫ datū. Unde theopl̓. vidua iſta aīa hoīs ērelinquēs ſathanā cui fuerat adiūcta. que mittit intempli erario duo minuta. carnē .ſ. ⁊ mentē. carnēquidem ꝑ abſtinentiā. mentē vero ꝑ hūilitatē. vtſic audire valeat ꝙ totū victū ſuū poſuit. nihil d̓ ſuorelinquēs mūdo. Ubi ⁊ beda. Hic nobis locus moraliter quidē intimat qͣꝫ ſit acceptabile deo quicqͥdbono animo attulerimus. Iuxta vero leges allegorice diuites iudeos deſignāt de iuſticia legis elatos.vidua pauꝑ eccīe ſimplicitatem defignat. que rectepauꝑcula vocat̉. qꝛ vel ſuꝑbie ſpm̄ vel ꝯcupīas tꝑalium. vel pctā tanqͣꝫ mūdi diuitias abijcit. Uidua ꝟoqꝛ vir eius pro ea mortē ꝑtulit. hec ī gazophilatiūera mittit duo minuta. qꝛ ī ꝯſpectu d̓ine maieſtatiscū dilectōe dei ⁊ proximi ſeu fidei or̄oniſqꝫ muneradefert. que ꝯſiderata proprie fragilitatis minuta. ſꝫmerito pie deuotōis accepta cūctis ſuꝑborū iudeorū oꝑibus preſtāt. Ex abūdantia ſibi iudeus mittitin munera dei. qui de iuſticia ſua p̄ſumēs. hec apudſe orat. quaſi nō apud deū. deus gr̄as ago tibi. qꝛ nōſum fic̄ ceteri hoīm raptores iniuſti. Oēm aūt victūſuū eccīa in dei munera mittit. qꝛ om̄e qd̓ viuit nonſui meriti ſed dei eſſe numeris intelligit. d. Deus ꝓpicius eſto mihi pctōri. hec beda. ¶ Dixit aūt tūc ieſus ⁊ ad quoſdā quaſi ſingulares ⁊ ſe alijs preponētes qui in ſe ꝯfidebant. ⁊ de proprijs meritis preſumebāt tanqͣꝫ iuſti ꝓ oꝑbꝰ ſuis exterioribꝰ. ⁊ aſꝑnabant̉ ceteros tanqͣꝫ iniuſtos. ⁊ ſic dupl̓r ſuꝑbiebāt..ſ. quia de meritis ꝯfidebant. ⁊ qꝛ ceteros deſpiciebant ⁊ iō iuſti nō erāt. qꝛ hūilitatē ſine qͣ nullus iuſtus eſt nō hēbant ꝑabolā d̓ phariſeo apparēte iuſto⁊ publicano pctōre publico aſcendentibꝰ in tēplū⁊ orantibꝰ. In templū aſcēdebāt qꝛ templū in altoſitū erat. ⁊ aſcenſus xv. gradus hēbat vt orarēt. qͥahic eſt finis debitus eūdi ad eccīam .ſ. ad orādū nōad ꝯfabulandū. nō ad vanitates videndū. Phariſeus quippe loquebat̉ dn̄s. qui inde phariſei .i. diuiſidn̄r. qꝛ apparētes iuſti ſe pre ceteris meliores eē putabāt. His aūt vnū phariſeū dn̄s oppoſuit. in quo qͣſi in ſpeculo ceteri quales erāt videre potuiſſent. Etfortaſſe idem ipſe pn̄s ibi erat de quo dn̄s iſta dicebat. Ubi theopl̓. Cauſa igit̉ ꝯfidentiū in ſe nō autētotū attribuētiū deo. ſed ob hoc ceteros ꝯtemnētiūꝑabolam proponit. on̄dens ꝙ iuſticia qͣꝫuis hoīemapproximet deo ſi tn̄ aſſumat ſuꝑbiā. ad infimū deijcit hoīem. Eſt aūt ſuꝑbia dei ꝯteptus. Quotiēs em̄aliquis nō deo ſed ſibi aſcribit bona que facit. quideſt aliud qͣꝫ dei negatio. hec. theo. Phariſeus ſuꝑbꝰ