¶ Capitulum xxiii.¶ Secunde partis
ſanguini ſil̓em hꝫ. Unde d̓r ꝙ on̄derunt elephātisſanguinē vue ⁊ mori ad acuēdū eos in p̄lio .ſ. corꝑali. Et iō morus crucē ſignat. cuius fructus ipſe xp̄sd̓r in ea ſuo ſanguine rubricatus. qui ſanguīs nobiſꝑ recordatōem on̄ſus acuit nos in p̄lio ſpūali. Dm̄ca em̄ crux credentes alit vt ficus. ab incredulis irridet̉ vt fatua. qꝛ iudeis eſt ſcandalū. gentibꝰ ꝟo ſtulticia. ſed credentibꝰ ꝟtus dei eſt Hec gͦ arbor in quāpuſillus ſtatura zacheus vt exaltari poſſet aſcēdit arbor fidei ⁊ crucis eſt ad quā multi veniētes ⁊ in eā aſcendētes qͣꝫuis ſtatura ꝑuuli fuiſſent ⁊ nōdū in ſcīa⁊ ꝑfectione multū creuiſſent. inde tn̄ ieſuꝫ videre ⁊cognoſcere meruerūt. Huius arboris frcūs ſanguineus ē. ꝑ quē martires ſignificant̉ qͥ tā firmiter huicarbori inherēt vt potius occidi ⁊ ꝓprio ſanguīe cruētari qͣꝫ a ſua arbore .i. a xp̄i fide ⁊ cruce valeāt ſeꝑariHāc dēmus aſcēdere ꝑ fidē ⁊ meditatōꝫ. al̓r ieſū videre nō poſſumus qꝛ ſtatura puſilli ſumꝰ. Nō eī ſufficiūt nr̄a merita ſine merito paſſiōis crucis xp̄i. hācpuſillus vt exaltari poſſet aſcēdit. dū quilibet hūilis⁊ ꝓprie infirmitatis ꝯſcius terrena relinqn̄do ⁊ prauos actus deſerēdo altioraqꝫ petēs ⁊ in dn̄o ꝯfidēsin ꝟtute crucis gl̓iat̉. clamās cū apl̓o. mihi aūt abſit gl̓ari niſi in cruce dn̄i nr̄i iheſu xp̄i. cui lignuꝫ crucis ē gl̓ia ſalꝰ vita. ⁊ ꝑ hāc laudabilē fatuitatē dn̄mcernere meret̉ Nos eī inquit apl̓s p̄dicamus xp̄mcrucifixū. iudeis qͥdeꝫ ſcādalū. gentibꝰ aūt ſtulticiāEcce ſicomoꝝ aſcende ⁊ tu lignū vbi ꝓ te pependitiheſus ⁊ videbis ihūꝫ Un̄ aug. Apprehēdit zacheusſicomoꝝ. aſcēdit hūilis crucē. paꝝ ē aſcēdat Ne decruce erubeſcat. in fronte illā figat vbi ſedes pudoriſē. Ibi oīno. ibi in quo mēbro erubeſcit̉. ibi figaturvbi nō erubeſcat̉. putas qꝛ irrides ſicomoꝝ. Et ipſeefficit videre ihūm Hec aug. Quicūqꝫ etiā hūiliat̉ꝓpter iheſuꝫ hic infatuat̉ iuxta md̓m. q̄ ſolus tn̄ ſapiēs eſt. qꝛ qd̓ ſtultū eſt hoībꝰ ſapientia ē dei. ⁊ hicdn̄m videre meret̉. Un̄ greg. Si ꝟaciter ſapiēteseē atqꝫ ip̄am ſapīaꝫ ꝯtēplari appetimus ſtultos noshūiliter agnoſcamus. Relinqmus noxiā ſapīam.diſcamus laudabilē fatuitatē Hinc euāgelice hiſtorie ꝟba teſtāt̉ qꝛ zacheꝰ cū videre p̄ turba nihil poſtꝫficomorū arborē aſcēdit vt tranſeūtē dn̄m cerneret.Sycomorus quippe ficus fatua dicit̉. Puſillus itaqꝫ zacheus ſicomoꝝ ſubdit ⁊ dn̄m vidit. qꝛ qui mūdiſtulticiā hūiliter eligūt ip̄i d̓i ſapīam ſublimiter cōtemplant̉. Puſillanimitatē quippe nr̄am ad videndū deū turba p̄pedit. qꝛ infirmitatē hūane mētis neluci ꝟitatis intēdat curarū ſeculariū tumultusˡ p̄mitSed prudēter ſicomorū aſcēdimus ſi prouide eā q̄d̓initus precipit̉ ſtulticiā tenemus. Quid em̄ in hocmūdo ſtultius qͣꝫ amiſſa nō q̄rere. poſſeſſa rapiētibꝰrelaxare. nullā pro acceptis īiurijs iniuriā reddereimo ⁊ adiūctis alijs pacīaꝫ p̄bere. Quaſi em̄ ſicomorū nos aſcēdere dn̄s precipit cū d̓t. Qui aufert quetua ſunt ne repetas. ⁊ turſū. ſi qͥs te ꝑcuſſerit ī dexterā max illā p̄be ei ⁊ alterā. Per ficomoꝝ dn̄s trāſiēscernit̉. qꝛ ꝑ hāc ſapientē ſtulticiā. ⁊ ſi necdū ſolidevt ē iā. tn̄ ꝑ ꝯtēplatōis lumē dei ſapīa qͣſi in trāſituvidet̉. Qui ꝟo in elata ad ꝯſpiciendū deū adhuc cogitationū ſuaꝝ turba depreheſi ſunt ſicomori aborē
nō inuenerūt. hec gre. Ubi ⁊ theopl̓. Sꝫ facile hoceſt ad moralē vtilitatē retorq̄re. Quiſquis em̄ pluribus in malicia preeſt paruus eſt ſtatura ſpūali. ⁊ nōp̄t videre ieſum pre turba. Nam pplexus a paſſionibus ⁊ ſecularibꝰ rebus nō aſpicit ieſum ambulātē.i. in nobis oꝑantē nullū opus eius ꝯgnoſcēs Aſcēdit aūt ſuꝑ ficomorū .i. ſuꝑ voluptatis dulcedinē q̄ſignificat̉ ꝑ ficū deprimēs eam. ⁊ ſic ſublimior factꝰvidet ⁊ videt̉ a xp̄o. hec theopl̓. Per ſicomorū etiaꝫp̄t intelligi teligio. qꝛ latim ficomorū celſaꝫ noīantē eī procerior ⁊ altior moro ⁊ hꝫ fructus ſubdulcesqui nūqͣꝫ ad maturitatē ꝑueniūt. Sic ſtatus religionis eſt altior ⁊ ꝓcerior. qꝛ in ꝯtemplatōe ꝯſiſtit ⁊ ſtatum mūdi trāſcendit. Habet etiā fructus ſubdulceſfructus .ſ. abſtinentiaꝝ. vigiliaꝝ. ieiuniorū ⁊ hmōiqui licet de ſe ſint duri ⁊ aſꝑi. tn̄ ſunt ſubdulces. qꝛſuſtinent̉ amore dulcedinis ꝑadiſi ⁊ nunqͣꝫ in maturitatē ꝑueniūt. qꝛ fructus maturi ſunt dulciores. ⁊ꝟa religio d̓ mūdana dulcedine nō curat. Sed ſicomorus ficus fatua d̓r qꝛ ad lr̄am ingrediēs religionē fatuus reputat̉. vn̄ p̄t dicere illud amos. Armētarius ego ſum villicās ſicomoros Iſiā arboremz acheus puſillus hūilis .ſ. religioſus aſcēdit vt vidcatieſum .ſ. vt lucret̉ vitā eternā que in viſione dei cōſiſtit. ſed qꝛ paruus alte nō p̄t aſcendere ſine ſcala velgradibꝰ iō ſunt tres gradus in ſcala religiōis. vnꝰeſt abrenūciatio proprie volūtatis ꝑ votū obediētie.ſcd̓us eſt abrenūtiatio ꝓprietatis exterioris. ꝑ votūpauꝑtatis. tercius eſt promiſſio ꝑpetue caſtiatis ꝑvotū ꝯtinentie. Et iſtos tres gradus tres alij graduſex ꝑte ip̄ius aſcēdētis precedūt. primus eſt ꝯtēptusterrenorū. ſcd̓s obliuio generis. tercius odiū mundi. Et iſta tria fuerūt dicta abrahe a dn̄o. Egrederede terra. ecce gradū primū. ⁊ de cognatiōe tua. eccegradum ſcd̓m. ⁊ de domo patris tui. ecce gradū terciū ⁊ veni in terrā quā monſtrauero tibi .i. in religionē. Hij ſunt tres gradus quibꝰ aſcēdebat̉ ad thronūſalomōis. Iſte thronus eſt religio in qͣ dn̄s reſidettanqͣꝫ in throno ⁊ cathedra ſpāli. Un̄ ⁊ petrus rauēnas vocat religionē ꝑadiſum. q̄ propria māſio dei ēdicēs. Iuxta ſentētiā cordis mei ſi ꝑadiſus in hacvita pn̄ti eſt. aut in clauſtro aut in ſcolis eſt. qͥcquidem̄ extra hec duo eſt plenū eſt anxietate. inquietudine. amaritudine. formidine. ſolicitudine ⁊ dolore.¶ Et cū ieſus veniſſet ad locū vbi erat ſicomorus ſuſpiciēs vdit zacheū nō tantū viſu corꝑis. ſed ⁊ reſpectu pietatis approbās illius deuotionē ⁊ deſideriumBonū fuit ei videre xp̄m. ſed melius videria xp̄o.Ubi beda. Uidit ieſus vidētē ſe. qꝛ elegit eligētē ſe⁊ amauit amantē. Hūc ſane ordinē ꝓficiendi hoc ēſuꝑ fidem dn̄ice incarnatōis ad cognitōnē d̓initatiſꝑueniendi. quaſi ficomorū ieſu faciem ſpeculādi doctor egregius on̄dit cū ait. Non em̄ iudicaui me ſcire aliquid inter vos niſi xp̄mieſum ⁊ hunc crucifixūhec beda. Agnoſcens ergo ⁊ acceptans ieſus deſiderium zachei eum vt deſcēderet vocauit dicēs. Iacheefeſtinās deſcende. qꝛ hodie in domo tua oportet memanere. In domo quidē materiali ꝓpter reſctōꝫ xp̄i⁊ diſcipuloꝝ ſuoꝝ. ⁊ ad on̄dendū benignitatē pctōriīuertēti. ⁊ ī domo ꝯſcīe ſpūali ꝑ gr̄e īfuſionē nccāri