Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Secunde partis Capitulum xxiii.

am pctōri. Illud etiā d̓t xp̄s cuilibet nr̄m. Uult em̄manere in domo ꝯſcīaꝝ nrāꝝ. ⁊ ideo dꝫ p̄parari adeū recipiendū Un̄ de iſta d̓t pͣs. Domū tuam decetſanctitudo dn̄e. Gl̓a em̄ nr̄a hoc eſt teſtimoniū ꝯſcīenr̄e. Bene debet domū ſuā ſpūalem emūdare ⁊ ornare qui vult tm̄ hoſpitē reciꝑe .ſ. regem glorie. quemnec celū nec terra p̄t caꝑe. vt ibi maneat .i. ꝑ grāminhītet. ⁊ nō trāſeat Ubi beda. Qd̓ aūt deſcenderede ſicomoro zacheus ⁊ ſic in domo ſua xp̄o manſiōꝫp̄ꝑare iubet̉. hoc eſt qd̓ apl̓s ait. qꝛ ⁊ ſi cognouimusẜm carnem xp̄m. ſed iā nūc nō nouimus. ſi em̄ mortuus eſt ex infirmitate ſꝫ viuit ex ꝟtute dei. Hec beda Uerba p̄dicta dn̄i iheſu moraliter exponi pn̄tde fideli aīa q̄ domus dei d̓r qꝛ in ea xp̄s ꝑ grām manere dignat̉. ⁊ hoc hodie .i. invita pn̄ti ꝑ gr̄e p̄libatiōem. ac etiā hodie .i. in eternitate ꝑ gl̓ie btām fruitionē Licet aūt xp̄s in qͣlibet fideli aīa hītet ꝑ fidemſpāliter tn̄ ad hoc eligit mentes eleuatas ⁊ abſtractas. Debet aūt aīa talis eē abſtracta tripliciter .ſ.a deſiderio reꝝ tꝑaliū. a voluptate delectationū carnaliū vel ꝯmodi tꝑalis. ⁊ a ſeip̄a ꝑ abdicatōeꝫ ꝓprievolūtatis Per hec em̄ tria abſtrahit̉ aīa ab oī impeditiuo ſalutis. ꝯtra illa tria de quibꝰ d̓r. oē qd̓ eſt inmūdo. aut eſt ꝯcupiſcentia oculoꝝ. aut ꝯcupīa carnis aut ſuꝑbia vite. Hanc triplicē abſtractiōem docuit ſaluator di. Qui vult venire poſt me abneget ſeqͣꝫtū ad terciū. ⁊ tollat crucē ſuā qͣꝫtū ad ẜm. ⁊ ſeqͣt̉me viꝫ relictis oībꝰ qͣꝫtū ad primū. Et hec triplex abſtractio de zacheo cui hec verba dicta ſunt .ſ. in domotua oꝫ me manere p̄t intelligi. Quāuis em̄ prīcipiūeuangelij ip̄m diuitē appellauit. in ꝓceſſu tn̄ eū verūpauperē xp̄i factū eē ꝯmemorat. Nā in eo ꝙ dixitEcce dimidiū bonoꝝ meoruꝫ do pauꝑibꝰ ⁊cͣ. innuitabſtractionem primā .ſ. a rebꝰ tꝑalibꝰ In eo aūt ꝙzacheus aſcēdit in arborē ficomoꝝ. ſignificat̉ abſtractio a ꝯmō tꝑali vel delectatiōe carnali. ſicomorusem̄ eſt ficus fatua. ⁊ deſignat carnalis delectationisduſcedinē q̄ fatua eſt. quā aſcendēs ꝑ hāc abſtractionē ſub pedibꝰ deprimit ⁊ calcat. In hoc aūt ꝙ ipſead vnā dn̄i vocē feſtinās deſcēdit. ⁊ excepit illū gaudens innuit̉ abſtractio ꝓprie volūtatis Et hec tria ſeinuicē ꝑficiunt ita ꝙ alterū ſine alijs ꝑfectū non eſtSi em̄ quis ſit abſtractus a ſolicitudīe tꝑaliū. ⁊ ſicdeditus voluptati carnis nihil valet. ⁊ ſic intelligede alijs ſuo mō. Et feſtinās deſcēdit ⁊ excepit illumgaudēs ⁊ exultās de tāti hoſpitis aduētu Iaꝫ em̄ qꝛdn̄m in cor ſuum ſuſceꝑat zacheus in domo eius dignatus ē ſuſcipi dn̄s In quo ſcō dn̄s innuit ꝙ votisminoꝝ ānuit ⁊ affectus pios ꝓſequit̉ ⁊ ꝑficit Uidehic benignitatē dn̄i. plus em̄ dedit zacheo qͣꝫ ille deſideraſſet qꝛ dedit ei ſeip̄m qd̓ ille petere auſus nō fuiſſet Uide etiā ꝟtutē orōis qꝛ deſideriū magna vox ⁊magna orō eſt. Et id̓o d̓t ꝓpheta. Deſideriū paupeꝝexaudiuit dn̄s Et alubi dn̄s ad moyſen Quid clamas ad me cū ille ore taceret ⁊ tm̄ corde loqueretur.Un̄ aug. Tota vita boni xp̄iani ſanctū deſideriuꝫ eſtQuod aūt deſideras nondū vides. ſed deſiderandocapax efficieris. vt cū venerit quod videas implearis. Hec eſt vita noſtra vt deſiderando exerceamurTm̄ autem nos exercet ſanctū deſideriū qͣꝫtū deſide

rīa noſtra amputauerimus ab amore ſcl̓i. hec aug.Et videntes phariſei ⁊ alij malignantes iudei ꝙ intrauerat domū publicam. murmurabant dicētes qꝛad hoīem pctōrem diuertiſſet. Iſti aūt peccabāt dupliciter .ſ. falſe iudicando de zacheo. qꝛ iā pctōr nōerat ſed vere penitens. Et ſil̓r de xp̄o. qꝛ nō miꝝ eratſi diuertebat ad eū quē iuſtificauerat. qꝛ cor penitentis eſt xp̄i diuerſoriū vbi paſca manducat. Itrōnabiliter etiā murmurabant. qꝛ nullus p̄t rōnabilitermurmurare ſi medicꝰ dignat̉ egrotū viſitare. Stāsaūt zacheus ad obediendū dn̄o ꝓmptus. nō titubāsꝓpter alioꝝ murmuratōem ⁊ detractōem. ſicut multi qui ad modicū verbū alioꝝ bonū deſerunt iam inchoatū dixit ad dn̄m. Ecce dimidiū bonoꝝ mēoruꝫdo pauperibꝰ ⁊ ſi quid aliquē defraudaui reddo quadruplū .ſ. de dimidio reſiduo qd̓ adhuc retineo Lexem̄ in aliquibꝰ p̄cepit reſtituere duplū. in aliquibꝰquadruplū. in aliquibꝰ quintuplū. ⁊ iō ꝑ hoc ꝙ hicreſtitutō media exprimit̉ alie due extreme intelligūtur. Ex hoc aūt ꝙ dimidiū bonoꝝ ſuoꝝ dedit pauperibꝰ pꝫ ꝙ nō oīa bona ſua erant male acq̄ſita. qꝛ deillis nō poſſet fieri elemoſina. Sicut aūt zacheus dixit do pauꝑibꝰ ⁊ reddo qͣdruplū. ſic dn̄t facere volētes dare elemoſinā vel reddere male acquiſita dicentes. do vel reddo. nō dabo vel reddā. ſeu in teſtamento meo ponā. Ubi beda. Et hec eſt ſapiens illa ſtulticia quā de ſicomoro publicanus qͣſi fructū vite legerat. parta vicꝫ reddere. ꝓpria relnq̄re. viſibilia ꝯtēnere ꝓ inuiſibilibꝰ. etiā mori deſiderare. ſeip̄m abnegare. ⁊ eius qui necdū videbat̉ dn̄i veſtigia ſequiꝯcupiſcere. hec beda. Conſpice igit̉ dn̄m ⁊ diſcipulos cū illis pctōribꝰ comedētes ac familiariter ⁊ domeſtice ꝯuerſantes vt eos ad ſe attraherēt ⁊ de pctōribꝰ iuſtos facerent. Et qꝛ iudei murmurabāt ꝙ adhoīem pctōrem diuertiſſet ⁊ cū eo maneret vt ipſoꝝeſtimatōem ⁊ murmur redarguat ⁊ ꝯpeſcat quem intus curauerat etiā a culpa ſanatū annūciat. di. qꝛ hodie ſalus huic domui fcā eſt. ⁊ oī egritudine. oī morbo. oī vitioꝝ ꝯtagione fugata ſanata eſt. ⁊ tota interius ⁊ exterius ſcīficata. qꝛ ꝑ dn̄i ingreſſum facta ēzacheo ſalus. ⁊ qui fuerat pctōr per dn̄i redemptōeꝫē iuſtificatus ⁊ ſalutē ꝯſecutus. qꝛ ſuſcepto medicoſaluus factus eſt ab auaricia ⁊ oī morbo Ubi theop̄.Ip̄m zacheū ſignat aſſecutū fuiſſe ſalutē. per domūhabitatorē deſignans. ſequit̉ em̄. eo ꝙ ⁊ ip̄e ſit filiusabrahe. nō em̄ vocaſſet abrahe filiū inaīatam fabricāhec theoph. Uel eo ꝙ ⁊ ipſe qui hꝰ domus hītator ēiā nō publicanus ſit ſed filius abrahe factus .ſ. nonnatus .i. nō ẜm carnē ſed ẜm fidē. non genere ſed fide ⁊ opeꝝ imitatōe. Abrahe nāqꝫ filij ſunt quicunqꝫabrahā imitant̉ ⁊ oꝑa abrahe faciunt. zacheus quippe ſicut ⁊ abrahā in fide creuit. ⁊ abrahā quideꝫ angelos. zacheus vero angeloꝝ dn̄m hoſpitio ſuſcepitUn̄ beda. Filius abrahe d̓r zacheus nō qꝛ de eius ſtirpe generatus. ſed qꝛ eius eſt fidē imitatus. vt ſicutabrahā terrā. cognatōem domū ⁊ patriā ob ſpem future hereditatis dn̄o iubente deſeruit. ita ⁊ ille ꝙ theſauꝝ in celis acquireret bona ſua pauꝑibꝰ partiēdoreliquit. Et pulcre d̓t. ⁊ ipſe. vt nō ſolū eos qui iuſtiſti ꝑſeuerāt. ſꝫ ⁊ eos qui ab iniuſticia reſipiſcūt ad fi