Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum xxii.Secunde partis

cat ſecū ⁊ accedere iuſſit. vt .ſ. qui prius fide eū tetigerat appropinquet ⁊ corꝑe. Sic deberēt facere nr̄iprincipes cū viderēt pauꝑes ꝯquerētes .ſ. ſtare ⁊ᶠ facere vocari ad ſe vt audiret eorū querimonias. facerūtqꝫ eis iuſticiā expedite Et interrogauit eū qͥdvellet. nō ꝙ hoc ignoraret. ſꝫ vt eius ꝯfeſſionē approbaret. ⁊ ẜm Amb. vt ſciremus niſi ꝯfitentē nō poſſeſaluari. ⁊ vt cor eius ad or̄oem excitaret. ⁊ lumē qd̓ex ſua bonitate largiturus ei erat ad ſui petitōnē tribueret. qꝛ nō ſanat inuitos ſed volūtarios Un̄ aug.Qui creauit te fine te nō iuſtificabit te ſine te. Und̓⁊ amb. Uult oēs hoīes ſaluos fieri ſꝫ ſi accedāt adeū. nō em̄ ſic vult vt nolētes ſaluent̉ ſꝫ volētes nō em̄ꝟa ſalus ē ſi nolēti tribuat Itē ẜm cyrillū interrogauit vt ſcirent aſtātes ꝙ nō pecuniā ſed diuinā efficaciā a d̓o petebat. Uide ⁊ hic dn̄i clem̄tiā. qꝛ n̄ dedignatus eſt nō ſolū ſtare ſed ⁊ alloqui ꝑſonā vilem ⁊pauꝑeꝫ. At ille rn̄dēs dixit. Dn̄e vt videā. Ubi miſeriā ⁊ nccītatē ſuā inſinuat. ac remediū ⁊ releuatōnem. nec aliquid aliud preter hoc poſtulat. Voluitergo dn̄s audire ꝯfeſſionē q̄ tn̄ non ignorat mentisintentōꝫ vt cognoſcamus nō niſi ꝯfitentē poſſe ſanari ab infirmitate ſpūs. Un̄ hunc cecū ſaluare noluitqͣꝫdiu clamauit in generali miſerere mei. ſed poſtqͣꝫſpecialiter inſinuauit miſeriā cuius reuelatōem ſibimiſcd̓iter fieri poſtulauit tunc eū ſanauit. Petijt em̄vt videret ⁊ ieſus ꝟbo potentiſſimo quo dixit. fiat ⁊factū eſt. dixit illi. reſpice. Breue verbū ſed in oꝑatōne efficaciſſimū. Et qꝛ in fide credentiuꝫ verbū dn̄ioꝑat̉. iō ſubiungit̉. Fides tua ſaluū te fecit. Ex fideem̄ impetrat̉ ſalus corꝑalis ⁊ ſpūalis ⁊ eternalis Etꝯfeſtim vidit ⁊ ſeq̄bat̉ illū magnificās deū .i. magnūdicens illū. nō magnitudīe molis ſed ꝟtutis Nō ſufficit lumē recepiſſe niſi etiā lumē ſequat̉ ne ambuletin tenebris Ecce gͦ ſignū illuīationis ꝑfecte ⁊ in aīa⁊ in corꝑe. Un̄ ẜm cyxillū pꝫ ꝙ iſte cecus a duplicicecitate liberabat̉ .ſ. corꝑali ⁊ intellcūali. Neqꝫ em̄eum vt deū glorificaſſet niſi vere vidiſſet. Ubi ⁊ theophilus. Grata enim erat aīa ceci in eo ꝙ ſanus effectus ieſum non reliquit. ſed ſecutus eſt euꝫ. Et nonſolū fuit illuutinatus cecus. ſꝫ ⁊ alijs factus ē occaſio glorificandi deū. ⁊ oīs plebs illuminata ē vt diuinū aliqͥd in xp̄o cognoſceret. Un̄ ſequit̉. Et oīsplebs vt vidit dedit laudē deo. glorificādo facta deiꝯgratulādo vtilitati ꝓximi Hoc eī ſibi retinet dn̄sde beneficijs ſuis .ſ. gl̓am Un̄ ait Gloriā meā alterinō dabo. nobis aūt reliquit vtilitatē Et nota ẜmglo. quatuor cās iſtius laudis. Prima eſt ꝓ exauditione clamoris iſtius pauꝑis. Scd̓a ꝓ potētia ⁊ miſericordia illuminātis Tercia ꝓ īpetrato munere lucis Quarta ꝓ merito fidei eius qͥ illuminatus eſt.Scd̓m gre. qꝛ carnales adhuc diſcipuli nō valebātcaꝑe ꝟba miſterij. venit̉ ad miraculū. an̄ eoꝝ oculoſcecus lumē recepit vt eos ad fideꝫ celeſtia facta ſolidarent Et ẜm theophi. Ne inceſſus dn̄i eēt inutilisfecit ceci miraculū hoc documentuꝫ diſcipulis ſuisdans. vt in oībꝰ ſimus ꝓficui ⁊ nihil nobis ocioſuꝫ Miſtice ẜm grego. Cecus a dn̄o illuminatus eſtgenꝰ humanū qd̓ ī ꝑente prīo claritatē ſuꝑne lucisignorans dānatōis ſue tenebras accepit. Hiericho

aūt īterpreat̉ luna que dū mēſtruis momētis decreſcit defectū noſtre mortalitatis deſignat. Dū igit̉ cōditor noſter appropinquat hiericho. cecus ad lumēredit. qꝛ dū d̓initas defectū nr̄e carnis ſuſcepit. hūanū genus lumen qd̓ amiſerat recepit. Qui eterne lucis claritatē neſcit. cęcus ē. Si aūt iā in redemptorē redit qui dixit ego ſum via iuxta viā ſedet. Si vero credit ⁊ exorat vt eternū lumē recipiat iuxta viaꝫſedet ⁊ mēdicat. Quiſquis gͦ cecitatis ſue tenebrasagnoſcit. quiſquis hoc qd̓ ſibi deeſt lumē eternitatisintelligit clamet medullis cordibꝰ. clamet ⁊ vocibꝰcordis dicēs Ieſu fili dauid miſerere mei. Illi aūtqui ieſum veniētē precedūt ⁊ cecū increpāt deſignātcarnaliū deſiderioꝝ turbas. tumultuſqꝫ vicioꝝ. quepriuſqͣꝫ ieſus ad cor noſtrū veniat. cogitatōem nr̄amdiſſipant. ⁊ voces cordis in or̄oe ꝑturbāt. ne iheſusad cor illuminādū accedat. Sic̄ eī turba cecū impedit ne lumē corꝑale recipiat. ſic ſpūaliter turba fantaſiarū ⁊ cogitatōnū freq̄nter impediūt ne lumē gr̄erecipiāt. Sed in eo ꝙ cecus quē turba increpat magis clamat dat̉ nobis exemplū ꝙ qͣꝫto plura nobisoccurrūt impedimēta. tantomagis eſt clamandū. ⁊qͣꝫto grauiori tumultū cogitationū p̄mimur. tantoor̄oi attētius eſt inſiſtendū. Und̓ hiero. Cōminant̉aūt multi ei vt taceat. qꝛ pctā ⁊ demonia ꝯpeſcūt clamorē pauꝑis Sꝫ ille magis clamabat. qꝛ graueſcēte bello. manꝰ ad lapidē adiutorij hoc ē ihm̄ nazarenū cū clamore leuāde ſunt. Un̄ ⁊ cirillus. Increpabāt eū vt taceret. ſꝫ ꝑ inhibitōes hmōi nō impediebat̉ eius audacia. Nouit em̄ fides om̄ibꝰ repugnare⁊ ī oīa triūphare. Utile ē eī ꝓ cultū d̓ino pudorē deponere Nā ſi cauſa pecunie ſunt impudētes nōnulliqͣre pro aīe ſalute nō decet bonā induere impudentiā. Sꝫ cū cecus primo clamaret ieſus trāſire d̓r. cūaūt multomagis clamaret ſtat ieſus qꝛ cū adhuc turbas fantaſmatū in or̄oe patimur iheſum aliqͣtenustrā ſeuntē ſentimus. cū vero or̄oni vehementer inſiſtimus deus in corde figit̉. ⁊ lux amiſſa reꝑat̉ Ex quodocemur ꝙ ſi in or̄oe primo ſenſerimus ieſum nos qͣſi ꝑtrā ſeuntē poſt paululū inſtāter ꝑſeuerātes ſentiemus nobiſcū ſtantē. Interrogat̉ aut cecū quid velitvt eū ad orādū excitet. qꝛ peti vult hoc qd̓ ⁊ nos petete ⁊ ſe ꝯcedere p̄noſcit. Pius em̄ dn̄s ſua dona gratuita nr̄a vult eē merita. nec vult bonū nr̄m inuitū ⁊coactū ſed ſpontaneū ⁊ volūtariū. ⁊ quod nobis ſpōte lagit̉ vult nr̄is petitōibus tribuere Et iō qͣꝫuis ſciat quid nobis neceſſe ſit anteqͣꝫ petamus. importune tn̄ nos ad petēdū inuitat dicēs. petite aūt ⁊ accipietis. querite ⁊ inuenietis. pulſate ⁊ aꝑiet̉ vobis.In ceci aūt petitiōe diſcimus qꝛ in orōe nō aurū nōargētū. nō fugitiuos honores. nō lōgitur nā vitā. nōvindictā inimicorū. non aliqd̓ tꝑale. ſed ineffabilelumē querere debemus. hoc eſt vt ip̄m qui illuminatoēm hoīem venientē in hunc mundū videre poſſimꝰiuxta quod ipſe ammonet dicēs. Querite primū regnū dei ⁊ iuſticiā eius; ⁊ hec om̄ia adijcient̉ vobisAd illud lumē aūt videndū ꝓfecto via fides eſt qꝛ fides eū faluū fecit. Uidens aūt ꝯfeſtim preeūtē ihm̄ſequitur. qn̄ quis bonū qd̓ intelligit intuitu eiꝰ oꝑatur ⁊ eū imitat̉. Quanto ergo quiſqꝫ plus a deo illu