¶ Secunde partis¶ Capitulum. xvi
philargios ⁊ auaros punitos videbis ⁊ nūc quidēaudiēt. chaos eſt inter nos ⁊ vos. tūc aūt. ite maledicti in ignem eternū qui ꝑatus eſt diabolo ⁊ angelis eius. ⁊ vbiqꝫ abactos eos aliqͥs videbit. ⁊ nuſqͣꝫlocū hn̄tes qͣꝫ in gehenna. Que itaqꝫ recte fidei nobis eſt vtilitas ad ſalutē. hec cū audierimus. Illic ēſtridor dentiū ⁊ tenebre exteriores ⁊ ignis paratus.hic aūt ſunt īimicicie. accuſatōnes. detractiōes. ꝑicula. ſolicitudines. inſidie. ⁊ ab oībꝰ odio haberi ētiā ab his qͥ vident̉ adulari Philargium deniqꝫ vniuerſi ſil̓ ꝯtriſtant. ⁊ improperiū vltimū eſt auaritia.Si em̄ pecunias deſpicere non ſuſtinet. quō ſuꝑabitvnqͣꝫ ꝯcupiſcentiā ⁊ glorie inſaniā ⁊ furorē ⁊ iram.Hec criẜ. ¶ Poſtqͣꝫ ergo vt d̓t greg. ardenti diuitide ſe ſpes tollit̉. eius aīmus ad ꝓpinquos quos reliquerat recurrit. Un̄ ſequit̉. Rogo ergo te pater vtmittas eum in domum patris mei. Habeo em̄ quinqꝫ fratres vt teſtet̉ illis ne ⁊ ipſi veniant in locū hūctormentoꝝ. Nō dixit hoc caritate ductus quā antemortē non habuit nec poſtea acquiſiuit. ſed timoreẜuili ne in ipſoꝝ ꝯſortio eius pena augeret̉. qꝛ fuerat eis occaſio peccandi. tū rōne diuitiaꝝ quas eisdimiſerat ad abuſum. tū exemplo male vite qd̓ eisdederat ad ſequendū Unde grego. Qua in re notādum ē ardenti diuiti quāta ſupplicia cumulant̉. Adpenam nāqꝫ ſuā ei cognitio ſeruat̉. ⁊ memoria. Cognouit em̄ lazarū quē deſpexit. ⁊ fratꝝ ſuoꝝ meminit quos reliquit. Vt em̄ peccatores in ſupplicio amplius puniant̉ ⁊ eoꝝ vident gloriam quos ꝯtempſerunt. ⁊ de illoruꝫ pena torquent̉. quos inutiliter amauerūt. Petenti aūt diuiti vt lazarus mitteret̉ ababrahā ꝓtinus reſpondet̉. Habēt moyſen qui docuit moralia ⁊ agenda. ⁊ ꝓphetas qui docuerūt miſtica⁊ credenda ⁊ iſta ſufficiunt ad ſalutē. ideo ſequituraudiant illos Ex hoc pꝫ ꝙ iſte diues ⁊ fratres eiuserant de gente iudeoꝝ qꝛ gentiles nō habebāt doctrinam moyſi ⁊ ꝓphetaꝝ Ut em̄ d̓t criſo. vocat hic moyſen ⁊ ꝓphetas ſcripta moſaica ⁊ ꝓphetica Sed vt d̓tgreg. qui dei ꝟba deſpexerat hec audire non poſſe ſuos ſequaces eſtimabat. Unde ſequit̉. Et ille dixitNon pater abraham ſed ſi quis ex mortuis ierit adeos penitentiam agent In quo implicat ꝙ extra penitentiam erant ꝑꝯſequens in via veniendi ad infermnͥ tormenta Quaſi diceret Plus credēt mortuo qͣꝫſcripture. moti ex nuncio ſic mirabiliter eis apparēte. Sed mox diuiti ſententia veraci reſpondet̉. Simōiſen qui fuit tante auctoritatis. ⁊ ꝓphetas qui fuerunt tāne ſanctitatis non audiūt auditu interiori.neqꝫ ſi quis ex mortuis reſurrexerit credent ei Hocpatuit per effectum. qꝛ lazaro reſurgenti ⁊ xp̄o teſtimonium ꝑhibenti non crediderūt ſed magis eū occidere voluerunt Similiter nec xp̄o reſurgenti crediderunt. ſed magis falſo ſuaſerunt ip̄m non reſurrexiſſe ⁊ corpus a diſcipulis ſuis furatū fuiſſe. Und̓greg. Quia ſi ꝟba legis deſpiciūt redemptoris precepta qui ex mortuis reſurrexerit quanto difficiliora ſunt. tāto hec difficilius īplebūt Ubi ⁊ criẜ. Conſidera ꝙ quiſqꝫ mortuus ſeruus eſt. quecūqꝫ vero dicunt ſcripture dicit dominus Un̄ ⁊ ſi reſurgat mortuus. ⁊ ſi celitus deſcēderet āgelus oībꝰ magis ſūt
digne fide ſcripture. Nam angeloꝝ dn̄s viuorum ⁊mortuoꝝ iudex eas inſtituit. hec criẜ. Hec ergo p̄miſſa ꝯſiderātes toleremus ea que tꝑaliter moleſtāt⁊ refrenemus nos ab his que tꝑaliter delectant. Utetiam d̓t hiero. Miſerie delicijs ⁊ delicie miſerijsꝯmutant̉ ⁊ in noſtro arbitrio eſt vel diuitē ſequi vellazaꝝ. Unde ⁊ criẜ. Si qn̄ egrotamus. ſi pauperesſumus. ſi frigore ꝯficimur. ſi hoſpitiū nō habemusletemur ⁊ gaudeamus. lazaꝝ cogitemus. accipiamus mala in vita noſtra. ⁊ diuitis nos tormenta terreant. ⁊ pauperis exempla ꝓuocent. Deprecemurdn̄m vt latronē ⁊ iſtū lazaꝝ pauꝑem imitemur. Sꝫꝑſecutio venerit imitetur latrone. ſi pax fuerit imitetur lazaꝝ. Et egeſtas ꝓpter xp̄um bene tolerata facitmartiriū. Et iteꝝ. Sed dicēs. Non eſt aliquis quihic ⁊ illic venia perfruat̉. hoc quidē difficile eſt ⁊ denumero impoſſibiliū. Nā ⁊ ſi pauꝑtas non vrgeat.vrget tn̄ ambitio. Si egritudo nō ſtimulet. ira inflāmat. Si temptatōes non impetant. emergunt ſepecogitatōes imque. Nō eſt aūt ꝑuus labor iracundiārefrenare. ꝯpeſcere illicita deſideria. on̄tationes ſedare. deſpectōem remittere. vitā aſperā ducere. Talia vero nō agentē impoſſibile eſt ſaluari. hec criſoſt.Si ergo tꝑales miſerie terrēt. aut delicie delectanteterne tibi in mentē veniāt ⁊ ocnlis tuis occurrāt vtſic facilius tꝑales miſerias ꝑferre ⁊ eternas euadereac tꝑales delicias fugere ⁊ eternas ꝯſequi merearisUn̄ greg. Si bonū diligit̉ mens in bonis melioribꝰ.i. celeſtibꝰ delectet̉. Si malū metuit̉ mala aīe eterna ꝓponant̉. vt dum illic eſſe ꝯſpicit ⁊ amplius qd̓diligat. ⁊ amplius qd̓ pertimeſcat hic oīno non adhereat. Unde ⁊ auguſ. In pn̄ti vita ⁊ delicie tꝑalesdulces ſunt. ⁊ tꝑales tribulatōes amare ſunt. Sedquis non bibat tribulationis poculū metuens igneꝫgehennalem. Et quis non ꝯtemnat dulcedinē ſeculiinhiās bonis vite eterne. Et iteꝝ. Si forte temptātfluctus ꝯcupiſcentie intuearis quod ꝓmiſit deus. ⁊dulcedo ꝓmiſſoꝝ facit te ꝯtemptorem dulcedinumſeculi. Pro eo quod ꝓmiſit deus ꝯtemns temporalem felicitatem. ꝓmiſit requiem. patere moleſtiamminat̉ ignem ꝯtemne tꝑales dolores. hec aug. Und̓etiam criẜ. Mala carnalia ideo a deo creata ſunt nōvt timeantur. ſed vt per eoꝝ timorem mala ſpūaliamagis timeant̉. Bona carnalia ideo creata ſunt vtper hmōi bona carnalia intelligant̉ ſpūalia. ⁊ magis diligant̉. hec criẜ. Vt aūt temꝑales felicitates⁊ voluptates melius ꝯtemnas cogita cariſſime ⁊ vide quid beatitudinis ſiue in ſpe ſiue in re felicitatespreterite ⁊ voluptates in te effecerint. ⁊ ſic iudica defuturis Pro his em̄ omnibꝰ nō niſi tormentū remanebit ⁊ luctus Unde in apoca. Quantū glorificauitſe ⁊ in delicijs fuit. tantū date illi tormentū ⁊ luctū.Requiē ergo lazari ⁊ penā diuitis ꝯſiderantes pauꝑes nō deſpiciamus. nec imimici oculo aſpiciamusſed vt patronos ⁊ aduocatos in die iudicij ipſos honoremus ⁊ eoꝝ indigētijs ꝓ viribꝰ ſuccurramꝰ īmodn̄atorem oīm nudū circūeuntē ⁊ ianuas ex ianuistranſmutantē ⁊ ſꝑ ad exitus ſtantē. ⁊ manus extendentē deſpicivel honorari in eis certiſſime ſciamusIpſe em̄ d̓t. Quicquid vni ex mīmis meis feciſtisd. iiij.