Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum. xviSecunde partis

uicē aduerſant̉. ſed ꝯpleto curſu eoꝝ mittunt̉ in terre ſaccū. ⁊ maiores ac de onere pctōꝝ magis graueſdeſcendūt cū diuite in inferni abiſſum Et dixit illi .ſ. diuiti abrahā. Fili .ſ. genere nō imitatiōe. ⁊ vocat eū filiū vt dolor eius augeat̉ de ꝑdita hereditaterecordare ſꝫ melius eēt p̄uidiſſe qꝛ recepiſti bona īvita tua .i. illa q̄ ꝟa ⁊ ſola putaueras eē bona .ſ. tꝑalia q̄ ſepe dant̉ quibuſdā in ſignū d̓ine reprobatōi⁊ hoc ſibi d̓r ad augmentū ſue pene ⁊ īfelicitatis vtcogitet ſtatū p̄terite felicitatis. qꝛ vt d̓t boe. In oīaduerſitate fortune infeliciſſimū ē genus infortunijfuiſſe felicē. ⁊ lazarus ſil̓r mala .ſ. trāſitoria recepitin vita ſua nō mala ẜm eſtimationē ſuā. ſed d̓itis. qͦinopiā ⁊ famē ⁊ egritudinē exiſtimabat mala Et horū recordatio maloꝝ fuit lazaro ꝯſolatōis augmētūUn̄ boe. Dulcior eſt apū mage labor Si malus ora prius ſapor edat Forte diues iſte aliqͥd boni hūitqd̓ felicitas trāſeūtis vite remunerauit. ⁊ lazarusaliqͥd mali qd̓ ignis īopie purgauit Et iō ẜm greg.Si honorē vel d̓itias ſeu aliquid alid̓ exterioris boni vel ꝓſꝑitatis in hoc mundo accipimus ꝑtimeſceredebemus ne nobis ꝓ quorundā noſtroꝝ actuū bonorum recōpenſatōꝫ dn̄s dederit ⁊ a retributōne boniintimi repellat ⁊ ſi pauꝑes forte rep̄henſibiles ꝯſpicimꝰ deſpicere nō dēmus. qꝛ fortaſſe eos caminuspauꝑtatis purgat. Hn̄t iuſti bōa mūdana. ſꝫ in recōpenſatōꝫ meritoꝝ ſuoꝝ nō recipiūt. qꝛ ad eterna ſanctis deſiderijs eſtuantes q̄ adſunt mīma bona reputant. Iniuſti vero oē gaudiū ſuū felicitatē tranſitoriam putantes. exteriora ſola ſumma bona eſtimantUn̄ criẜ. Dixit etiā. recepiſti bona invita tua qͣſi debita. qͣfi dicat. Si quid boni feciſti vnde premiū deberet̉. oīa recepiſti illo mundo epulās ditatus. oblectatus ſucceſſibꝰ ꝓſꝑis. Hic aūt ſi quid mali ꝯmiſitvniuerſa recepit. pauꝑtate. fame ⁊ extreme oppreſſꝰmiſerijs. ⁊ vterqꝫ veſtꝝ huc nudus abſceſſit. hic quidem de pctīs. ꝓpter qd̓ ⁊ ꝯſolatōꝫ ſortit̉. tu ꝟo a iuſticia ꝓpter qd̓ ⁊ immitigabilē perfers penā. Un̄ ſequitur. Nunc aūt hic ꝯſolat̉ .ſ. eterna ꝯſolatione ꝓ modica tribulatōe ⁊ ꝓpter meritū patientie. tu vero cruciaris .ſ. eterno cruciatu ꝓ tꝑali delectatiōe ⁊ ꝓpterdefectū mīe. Vt em̄ d̓t greg. Iuſtū eſt vt in ſe dolorēinueniat. qui relicto ꝟo gaudio in ſe ⁊ in mūdo gaudia vana q̄rebat Un̄ ber. Quātos inqͥt videtis ⁊ ip̄ilazaros eſuriētes nudos egrotos. ⁊ plus de iumētiſveſtris. plus de eoꝝ faleris qͣꝫ de iſtorū miſerijs cogitatis. Sed ad tremendū abrahe iudiciū veniamꝰNō em̄ abrahe ſed dn̄i ſnīa eſt. Memēto inquit filiꝙ recepiſti bona in vita tua ⁊ lazarus ſimil̓r malaNūc aūt hic ꝯſolatur tu ꝟo cruciatis. Heccine cruciatuū cauſa tota eſt ꝙ ī hoc ſeculo bona recepit. Itſa plane neqꝫ em̄ ad hoc nos ꝑadiſo voluptatis aīaduerſio d̓ina eieciſſe videt̉. vt alterū ſibi hic ꝑadiſuꝫadinuētō hūana pararet. ſꝫ vt in cinere ⁊ cilitio miſeriā ſue ſubuerſiōis deploraret. Ceterū ſi ſic cruciādi ſunt. qui in vita ſua bona receperūt. ⁊ hn̄tibꝰ ꝯſolationē preſentē ve repoſitū eſt ſempiternū. quiſnāeoꝝ poterit eſſe finis. ſi ẜm multitudinē ꝯſolationūſuarum dolores apprehenderint animas miſerorumConſeq̄ns em̄ videt̉ vt bona oīa ⁊ oēm ſeculi huius

tecipiētibꝰ ꝯſolationē. nihilominus vniuerſumpe ⁊vniuerſi maneāt cruciatus. At vero ⁊ illud eque exeadē abrahe ſnīa coniciēdū vid̓r. eos qui ꝯtrario ducti ſpū in vita pn̄tia om̄ia bona reſpuūt ⁊ eligūt mala. om̄ia bona dn̄i ⁊ omnē habituros ꝯſolationē Etiterū. Si de penarū diminutione. ſolatiū preberevluero. crudelis ero ⁊ nō miſericors. Quantū enimſubtraham de pena tantū de corona furabor. Tantūminus erit de fructu qͣꝫtum de ſemine ſubtraxero.Renuat ergo ꝯſolari anima noſtra hmōi cōſolatione ſed memor ſit dei ⁊ conſolet̉ in eo. Apud ip̄m nāqꝫ ipſa quoqꝫ tribulatio magna quedam conſolatiopoterit inueniri. hec bern̄. Sic ergo huius vite felicitas diuitē infelicē fecit. quia vt dicit aug. Nihil eſtinfelicius infelicitate peccantiū qua penalis nutrit̉impunitas. ⁊ mala volūtas velut hoſtis interior roboratur. Unde ſene. Breuē tibi formulā dabo. quate mētiaris qua te ꝑfectū eſſe iam ſentias. Tunc habebis tuū bonū cum intelliges infeliciſſimos eſſe felices. Et iterum. Nihil eſt infelicius ⁊ dementiuseo cui nihil vnqͣꝫ euenit aduerſi. nō licuit illi ſe experiri. Et iterum. Te iudico miſerum. quia non fuiſtimiſer tranſiſti ſine adueſario viam. nemo ſcit quidtu poteris nec tu quidē ipſe. Hec ſene. Infelicitasvero huius vite lazarū purgauit ⁊ felicē fecit. Pluribus quippe modis purgamur in iſta vita. Quibuſdam em̄ eſt purgatō cruciatus corꝑis quos eis maliinferūt. aliquibꝰ affiictiōes carnis quas ſibijp̄i perieiunia vigilias ⁊ alios labores ingerūt. quibuſdaꝫvero carorū vel rerum amiſſio. aliquibus dolores vl̓egritudo quibuſdam victus vel veſtitus egeſtas. aliquibꝰ ip̄ius mortis acerbitas Deinde ſubiungitur. Et in his om̄ibus .i. inter hec omnia que petisvnum eſt quod impedit .ſ. ꝙ inter nos ⁊ vos chaosmagnū firmatum eſt .i. diſtantia magna meritoruꝫ⁊ ſtatuum firma eſt rigore diuine iuſticie vt impoſſibilis ſit tranſitus ab vno ſtatu in alium. ideo ſubdit̉vt hi qui volunt hinc trāſire ad vos nō poſſint. neqꝫinde huc tranſmeare. qꝛ anime ſeꝑate ſunt extra ſtatum meriti ⁊ demeriti. Unde criẜ. Uidere poſſumqtrāſire non poſſumus ⁊ nos videmus quod fugimꝰ⁊ vos videtis quod ꝑdidiſtis. ⁊ noſtra gaudia accumulāt veſtra tormēta. ⁊ veſtra tormēta accumulantnoſtra gaudia. hec criẜ. Qd̓ damnati vellent veniread locū electorū. ſi eſſet poſſibile nō eſt dubium. ſedꝙ electi vellent ire ad locū damnatorū nō vid̓r. Un̄eſt dicendū ꝙ nō vellēt ire illuc ad manendū. vellēttn̄ illuc venire ſi eſſet poſſibile ad ꝓpinquos ſuos liberandū. Iſtud tn̄ velle intelligit̉ ẜm volūtatē natural̓ꝯpaſſionis. nō aūt ẜm volūtatē deliberatiuā. in quaꝯformant̉ ſimpliciter d̓ine iuſticie ⁊ diſpoſitōi diuine volūtatis. Foli ergo diuitē imitari in ſuꝑbia vite. qꝛ vt dicit greg. Illic eos a ſorte hūiliū iudex ſeparat. qui ſe hic in ſuꝑbie cornibꝰ exaltant Neqꝫ inꝯcupiſcentia carnis. qꝛ vt dicit idē Greg. Non poſſunt qui hic voluptatibꝰ ſue carnis ſeruiūt illic ī ouium grege numerari. Neqꝫ in ꝯcupiſcētia oculoꝝ qꝛvt idē Grego. teſtat̉. Regnū celorū ꝑcipere nequeunt qui hic toto deſiderio terram querunt. De quaauaricia etiā Criẜ. hoc loco dicit. Ubicūqꝫ abieris