Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum xvii. Secunde partis

mihi feciſtis. Unde greg. Frēs mei ⁊ requiē lazari⁊ penā diuitis cognoſcentes ſolerter agite. culparūveſtraꝝ interceſſores querite. atqꝫ aduocatos vobisin diem iudicij pauꝑes ꝓcurate Cū quoſlibet in hocmundo abiectos aſpicitis etiam ſi qua reprehenſibilia eoꝝ eſſe videant nolite deſpicere. qͥ fortaſſe quosmoꝝ infirmitas vulnerat medicina pauꝑtatis curatQuoꝝ ſi qua ſunt talia que debeant iure reprehendipanē pariter detis ⁊ verbū. panem refectionis cumverbo refecti correptōnis Et duo a nobis alimentaꝑcipiat qui vnū querebat. dum exterius cibo ⁊ interius ſatiat̉ eloquio. pauꝑ ergo cū reprehēſibilis cernit̉ moneri debet ⁊ deſpici non dꝫ. ſi ꝟo rep̄henſionisnihil habet venerari ſummoꝑe debet. Et iteꝝ. neceſſe eſt vt cū nature noſtre ꝯſortes exteriora non habere ꝯſpicimus. qͣꝫ multa deſint nobis interiora bonapenſemus Quatenus ſeſe ſuꝑ inopes cogitatio nr̄anon eleuet cum ſolerter videt qꝛ nos tanto vberiusqͣꝫto interius indigētes ſumꝰ Negant̉ electis in hacvita bona terrena. qꝛ ⁊ egris quibꝰ ſpes viuendi eſtnequaqͣꝫ a medico cūcta que appetūt ꝯcedunt̉ Dant̉aūt reprobis bona q̄ appetūt. qꝛ ⁊ deſꝑatis egris oēqd̓ deſiderāt nō negat̉. Un̄ ⁊ amb Cōtinuus ſucceſſus tꝑaliū eterne reprobatōis eſt indiciū. Un̄ etiaꝫaug. Tu ꝯſolatio ſempiterna q̄ ſolis illis te tribiuſqui ꝯſolationē huius mūdi ꝓ ꝯſolatōe tua ꝯtem nūtNā qui hic ꝯſolant̉ indigni tua ꝯſolatiōe habent̉. ſꝫqͥ hic cruciant̉ a te ꝯſolant̉. ⁊ q̄ ꝑticipant paſſiōibꝰꝑticipāt ꝯſolatōibus Nemo em̄ p̄t in vtroqꝫ, ſeculoꝯſolari. nec poteſt quis hic ⁊ in futuro gaudere. ſedvnā neceſſe eſt ꝑdere qui alteram vult poſſidere. hecaug. Hec igit̉ premiſſa bene ꝯſiderata ⁊ diuitibꝰ ⁊pauꝑibꝰ valde ſunt nccāria. qꝛ ⁊ illis dant timorē ⁊iſtis ꝯſolationē. Audiant hic diuites penas ſuas ⁊pauꝑes gaudia ſua vt illi terreant̉ ⁊ iſti mulceant̉.Sꝫ heu parū hec attēdimus ⁊ meōriā eoꝝ cū ſonitutrāſire ꝑmittimus. Oratio.Omine ieſu xp̄e cū ſim oīno pauꝑ virtutibus. plenus peccatoꝝ vlceribꝰ. mēdicus an̄ianuā tue miſcd̓ie poſitꝰ. cupiēs ſaturari demicis exemploꝝ que cadūt de mēſa diuitum filiorūtuoꝝ qui induunt̉ purpura paſſionū. ⁊ epulant̉ quotidie ſplendide ferculis virtutū. Ueniant canes doctores tui vt lingant vulnera peccatoꝝ meoꝝ vt moriens mundo deporter ab angelis in finum ꝯtēplationis celeſtium. audiam moyſen ⁊ ꝓphetas declinādo a malo ⁊ faciendo bonum vt ex mortuis oꝑbusreſurgens ſperem vitam habere eternam De reſuſcitatione lazariCapitulumxVll.Um aūt eēt iheſus cū diſcipulis tranſiordanem in loco vbi iohānes primū baptiſauerat ꝯtigit lazarū fratrē marie ⁊ marthe infirmari in bethania. que inde ꝑ dietam vel circa diſtabat. Sorores ergo eius curationem fratris ſui deſiderantes miſerūt nuntiū ad iheſum vt ip̄as a dolore ⁊ illū a languore liberaret dicētes. Dn̄e ecce quē amas infirmat̉. Nihil amplius

mandant ei. Sufficit em̄ amāti inſinuare neceſſitatē amici abſqꝫ alicuius petitiōis additamēto ſpēaliQui em̄ ꝓximū in neceſſitate d̓ſerit nec ei ſuccurritamicus eius nō eſt nec eū diligit Un̄ ang. Nō dixerūt. veni ⁊ ſana. non auſe ſunt dicere. ibi iube ⁊ hic fiet. ſꝫ tantū. ecce quē amas infirmat̉. q. d. Sufficitvt noueris nō em̄ amas ⁊ deſeris. Und̓ ⁊ criẜ. Perhoc em̄ ad miſerendū volunt attrahere xp̄m. Iō aūtnō iuerūt ad xp̄m ſed mittūt. qꝛ ꝯfidebant de xp̄o vehementer. ⁊ qꝛ a luctu detinebant̉. ⁊ ẜm Theophi.qꝛ mulieres erant qͣs nō decet de facili domū exire.Magnā aūt ſpē de xp̄o habebant. diligebat em̄ xp̄smarthā actuoſam ⁊ mariā ꝯtemplatiuā que triſteserāt. ⁊ lazarū qͥ in fugura penitētiū lāguebat. quiqꝫei officiū hūanitatis ſepe exhibuerant. Hoc additeuāgeliſta. ad on̄dendū qͣre nō oꝑtuit ꝙ martha etmaria irēt ꝑſonal̓r ad xp̄m qꝛ xp̄us erat familiarislazaro ⁊ eius ſororibꝰ ⁊ ibi freqn̄r veniebat ad hoſpitandū. Un̄ aug. Ille languēs iſte triſtes oēs dilectiHēbant gͦ ſpem qm̄ diligebant̉ ab eo qui erat dolentiū ꝯſolatorlanguētiū ſanator Spūal̓r lazarus qͥinterpretat̉ a deo adiutus. pm̄e ſigmficat vitā. ī dieem̄ ſalutis hoc eſt in die pm̄e qn̄ verus ſol illuxit auxiliat̉ deus ⁊ adinuat. Martha aūt ꝓuocās īterpretatur. que ſignificat vitam actiuā. in qua tam virtutisdelectatione qͣꝫ exempli boni on̄tatiōe ſemꝑ hō admeliora ꝓuocat̉. Maria vero interpretat̉ illuminatrix. ⁊ ſignat vitam ꝯtemplatiuā qua hō illuminat̉ẜm illud apoca. Mulier amicta ſole ⁊ luna ſub pedibus eius. luminare noctis huius vite qd̓ ſplendorēhuius mūdi ſignat. ſub pedibꝰ ꝓijcit. hec tria ſunt q̄dn̄s libenter viſitat .ſ. penitētes. actiuos. ⁊ ꝯtemplatiuos. Penitētes in gr̄a ꝯpunctiōis actiuos in ꝓfectu ꝟtutis. ⁊ ꝯtemplatiuos in puritate ꝟitatis Hicnota ꝙ illi qui xp̄o plus ſunt dilecti. qn̄qꝫ plus īfirmant̉ ⁊ graniora mala ſuſtinēt qͣꝫ alij. Sic̄ em̄ medicus timēs de morbo ꝑiculoſo vt d̓acuta inducit tercianā vt acuta euitet̉. ſic xp̄s īduc̄ īfirmitates corꝑales. vt morbꝰ aīe ꝑiculoſus declinet̉. qꝛ ſumus ꝓmad peccādū ⁊ ad malū faciēdū. Un̄ hugo. Preſciēſdn̄s quoſdā multa poſſe peccare. flagellat eos ne peccēt. qꝛ vtilius ē eis frāgi lāguoribꝰ ad ſalutem qͣꝫ remanere incolumēs ad dānationē. hec hu. Sꝫ attendāt hij qui infirmant̉ vel tribulant̉ vt ſe corrigāt. qꝛille qͥ iacit ſagittā vel lapidē poſt fignū. qͣꝫto iacit freq̄ntius tāto ꝓpinqͥus. ita ꝙ in fine qn̄qꝫ ſignū tangitſic poſt nos qui in mūdo ſic̄ ſagitte fignū ſumꝰ. morſvel deus iacit freqn̄r ꝑ infirmitates ⁊ tribulatiōes.ſꝫ qͣꝫto freq̄ntius iacet poſt nos. tāto directius ⁊ ꝑiculoſius niſi corrigamur. Cū gͦ dn̄s ꝑ nūciū ſororū lazari accepiſſet eū infirmari. dixit. infirmitashec nō eſt ad mortē .i. ad detinēdū eū in morte. ſꝫ ꝓgl̓ia dei .ſ. vt gl̓ificet̉ filius dei ꝑ eā in on̄ſiōe ꝟtutisſue. ⁊ ꝑ reſuſcitationē lazari declaret̉ in xp̄o ꝟitasdeitatis. ⁊ hic erat finis īfirmitatis Et māſit adhucduobꝰ diebꝰ trās iordanē ī eodē loco vbi erat expectādo mortē lazari q̄ in eodē die mortuus fuerat quodn̄s nūciū r̄cepit. Diſtulit ſanare vt poſſit reſuſcitare. Ad maiorē em̄ miracl̓i certitudinē ⁊ euidētiā expectauit vt illiꝰ qͣtriduū ꝯpleret̉ ac mirabilius ⁊ glo