Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Secunde partis Capitulum xv.

Nullus gͦ deſperationi nullus locus reſtat excuſatōiſiquidē in oī etate ⁊ in oī hora pctōr ſuſcipit̉. pctōrem̄ quacunqꝫ hora ꝯuerſus fuerit ⁊ ingemuerit vitaviuet ⁊ nō moriet̉ Et qꝛ incerta ē in oībꝰ etatibꝰ cuiuſtibet hora vocatōis ſue. ꝑatus vnuſquiſqꝫ debet eēin bona oꝑatōe. vt ſicut incertus ē ex itus ſic certusſit in bono oꝑe aīmus. ne forte ſi qn̄ p̄t nō vult bonū oꝑari. tūc incipiet velle qn̄ nō erit poſſe Debemꝰgͦ oī die ſic viuere tāqͣꝫ illa die morituri vt ſic reſiduum tꝑis nr̄i poſſimus expectare ſecuri. Un̄ ſeneca.Sic ordinandus ē dies oīs. tanqͣꝫ cogat agonē atqꝫ expleat vitā. Ille btīſſimus ⁊ ſecurus ſui poſſeſſor eſt qui craſtinū ſine ſolicitudine expectat. Intercetera mala hoc hꝫ ſtulticia ꝓpriū ꝙ incipit viuere.Quid ē turpius qͣꝫ ſenex viuere incipiēs. Conſidera qͣꝫ pulcra res ſit ꝯſummare vitā an̄ mortē Deind̓expectare ſecure reliquā ſui tꝑis ꝑtē Nullus em̄ vitam in craſtinū ſpectat Nō em̄ viuūt ſed victuri oīadifferūt Hec ſene. Multū quippe iuuat ad vincēdādelectatōem pctī. recordatio mortis ⁊ finis nr̄i Un̄ſapiens. In oībꝰ oꝑbꝰ tuis memorare nouiſſimatua ⁊ in eternū nō peccabis Et grego. Nil tm̄ ad domandū deſiderioꝝ carnaliū appetitū valet quantuꝫvt vnūſquiſqꝫ mortē penſet. ⁊ berū. Saluberrimū ēremediū redeūdi ad dn̄m hēre pre oculis mortem.Multū etiā iuuat nos deſides ⁊ pigros. ſequi ieſuꝫ⁊ ſtud ioſos aſpicere ſi volumus nō deſides fieri ⁊ pigritari ſꝫ feruere potius ⁊ ꝓficere. inde em̄ exempla⁊ bona multa poterimus reportareOratioOmine ieſu xp̄e ſumme pr̄familias tu meprimo mane in vineam tuā dux iſti. dū mea iuuentute mea ad fidē ⁊ tuū ẜuitiū miſericorditer vocaſti. ⁊ ad laborandū ꝓ denario vite eterne mecū ꝯueniſti. ſed ego miſer tota die vite mee ocioſus ſteti ⁊ negligenter viuendo debitū meum nōfeci. Domine qꝛ bonus es ⁊ miſericors. fac me ſaltem in vndecima hora reſpicere ⁊ dignos fructus penitentie facere. vt apud te mercedem quantulācunqꝫ merear inuenire Amen.De villico iniquitatisXICapitulumEinde ponit ꝑabolam ẜm rem geſtam devillico iniquitatis diffamato apud dominum ſuū ex diſſipatione bonoꝝ ſuorum.qꝛ ea inutiliter in illicitis ꝯſumpſerat ⁊ſuꝑfluis. non timēs offendere dn̄m ſuū Que parabola ſicut ⁊ p̄dicta ſpāliter ꝑtinebat ad diſcipulos.qꝛ officiū villicationis ⁊ ꝑiculū reddende rōnis maxime ꝑtinet ad p̄latos Eſt em̄ villicus ꝓprie gubernator ⁊ cuſtos ville. ſed hic accipit̉ ꝓ yconomo .i.ꝓcuratore ⁊ diſpenſatore. qui .ſ. vniuerſam ſubſtantiā domus diſpenſat. yconomus eſt em̄ tam pecunieqͣꝫ frugū. ⁊ oīm que dn̄s poſſidet diſpenſatorem ſignat. Hic timens amoueri ab officio ⁊ egere. claꝫ fecit mīam cū debitoribꝰⁱ dn̄i ſui. vt cum amouereturreciperent eū in domos ſuas memores ſui beneficij.Et ideo d̓t ꝙ homo quidam erat diues qui habebatvillicuꝫ. ⁊ infra. ⁊ in fine applicat ꝑabolam ad ꝓpo

ſitū di. ⁊ ego vobis dico ⁊cͣ. Sil̓r em̄ homo quidam.i. ipē deus ꝓ nobis humanatus. diues. qꝛ gloria ⁊diuitie in domo eius. hꝫ villicū .i. diſpenſatorē. cuitradidit bona ad diſpenſandū. Huius ergo dn̄i. ſcꝫxp̄i triplex eſt villicus .ſ. in ſpūalibꝰ p̄latus. in tꝑalibꝰ princeps terrenus. in vtriſqꝫ quilibet xp̄ianus.Quilibet em̄ hō eſt villicus dei. cui triplex villa cōmiſſa eſt gubernanda qui fructus cuiuſlibet ville prudenter debet diſpenſare. Prima villa eſt md̓s iſte cuius fructus ſunt bona temꝑalia. q̄ quilibet cuſtodire dꝫ ne mali rapiāt ⁊ vt ſibi ꝯmiſſa ſeruis dn̄i ſui diſtribuat. Scd̓a villa eſt corpus ꝓpriū. qd̓ eſt cuſtodiendū ne qn̄ ingrediat̉ mors ad aīaꝫ ꝑ portas ſenſuūBona etiā ipſius corꝑis vt ſanitas. fortitudo ⁊cͣ. addei ſeruitiū ⁊ honorē ſunt diſpenſanda. Tercia villaeſt aīa. q̄ a prauis cogitationibꝰ eſt cuſtodienda. cuius oēs ꝟtutes dn̄t diſtribui ad cognitōem ⁊ honorē⁊ amorē dei. Et hic .ſ. triplex predictus villicus diſfamatus eſt apud illū .ſ. deū. qꝛ nhil latet eū. quaſidiſſipaſſet bona ipſius male eis vtēdo .ſ. res tꝑalesin illicitis ⁊ ſuꝑfluis expēdendo corpus ſuū voluptatibꝰ dando. aīam immūdis cogitatōnibꝰ implendo.Et bene d̓t ipſius. qꝛ bona nr̄a dei ſunt aucͣte ſed nr̄aſunt vtilitate. Fit aūt hec diffamatio vel accuſatio remorſu ꝯſcīaꝝ. vel euidentia opeꝝ. vel ꝑ angelos quinobis mīſtrant ⁊ oīa oꝑa nr̄a deo renunciāt. Et vocauit illū .ſ. inſpirationibꝰ interioribꝰ. predicationibꝰ exterioribꝰ. euidentibꝰ bn̄ficijs. multiplicibuſflagellis ⁊ incutiēdo timorē eterne dānatōis. ⁊ aitilli eū ante mortē corripiēdo ⁊ monendo. qͥd hoc audio dete bonoꝝ diſpenſatore. redde rōem villicatōnis tue. ⁊ dū viuis cogita qͣliter debes oꝑari. Oꝫ em̄reddere rōnem aūt in vita aut poſt mortē. Iā em̄ vl̓tra .ſ. a tꝑe mortis tue nō poteris villicare. nec quicqͣꝫ boni agere. Tunc em̄ nō poterit quis deo ſatiſfacere de rebꝰ ꝑ elemoſinas nec de corꝑe ꝑ ieiuma necde aīa ꝑ orōes Tria verba d̓t hic xp̄s pctōri magneanguſtie ⁊ anxietatis. que ſi ꝯtinue inſonarent auribus noſtris nullo mō peccaremus. Primū eſt rigide rep̄henſionis cū d̓r. Quid hoc audio de te ſic ditato gratiaꝝ muneribꝰ. ſic p̄uento benedictionibꝰ. diſſiꝑatore reꝝ meaꝝ tibi ꝯmiſſaꝝ Quid hoc audio clamorē de terra reſonantē tam horribilia ſcelera. tamantiqͣ vitia qui tanta bona diſſipaſti. qꝛ tꝑalia maleexpendiſti. corpus inqͥnaſti. ⁊ aīam pctīs inuateraſti. Scd̓m verbū eſt anxij timoris cū ſubdit̉ Redderōem villicationis tue. Overbū ſtrictū. o verbū anxiū. overbū duꝝ diſcuſſionis diſtricte tunc faciendeqn̄ exiget̉ a nobis rō de occultis cordiū cogitatōibꝰde ocioſis ſermonibꝰ. de noſtris operibꝰ. tunc apertierunt libri celeſtes. tunc aꝑtus erit liber ꝯſcīe ī quoleget memoria quicqͥd homo cogitauit dixit ⁊ fecit.tunc examinabunt̉ oīa ⁊ tunc diſcutiet̉ de tota vitanoſtra. Terciū verbū eſt amari doloris cū addit̉. Iānon poteris villicare. In futura em̄ vira tollit̉ oīsvillicatio hoīm. ita vt vlterius nec bene nec male ocari poſſit. Magnus igit̉ eſt dolor aīe. qn̄ ꝓximante hora mortis audit ſibi dici ꝙ vlterius nō poſſit villicare. Puto ꝙ totū mundū daret vt ſibi ꝯcederet̉ſpaciū vnius hore quo peniteret ⁊ aliquid boni agerꝫ