Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum xiiii. Secunde partis

calium. delectatōes motuū carnaliū. Portauimusergo pondus. qꝛ iuſticiā ſeruauimus ⁊ nō ſuccubuimus Pōt dici ꝙ iſta murmuratio erit admiratio d̓tanta dei bonitate in ſcōꝝ remuneratōe. Ubi notandū ꝙ duplex eſt murmur .ſ. ꝯqōnis ⁊ admiratōnisNunc vero ſcī non murmurāt tanqͣꝫ de alioꝝ gloriaꝯquerentes. ſed qꝛ vidēt ꝙ deus tā copio ſe remunerat tarde veniētes qͣꝫ ſibi longo tꝑe ſeruiētes qͣſi murmurare dn̄r dei ſuꝑ hoc liberalitatē ⁊ mīam admitātes. qꝛ illi nouiſſimi quaſi ꝓ nihilo ⁊ ſine labore vitam eternā vident̉ acquirere. Dn̄ ⁊ petrus murmurare potuit ꝙ latro citius ipſo ad regnū peruenit.Ubi ſciendū ꝙ iſta retributio iuſta eſt qͣꝫtum ad precedentes. qꝛ dat̉ eis p̄ciū ꝯuentū. ⁊ mīa qͣꝫtum ad ſequentes. qꝛ ꝓ modico labore eqͣlem prioribꝰ accipiunt mercedē. Nō igit̉ iniuſte agit̉ cū primis ſed miſcd̓iter diſpenſat̉ cū vltimis. Munerat primos periuſticiā. extremos ẜm ſui bonitatē. Et eqͣle accipiūtpremiū. vt on̄datur ẜm apl̓m ꝙ nō ex oꝑbꝰ ſaluatiſumus. Itaqꝫ non quottitatē nec quantitatē operūvel laboꝝ ſed potiu scor ⁊ caritatē attendit dn̄s in remunerando qꝛ nō ꝯſiderat qͣꝫtū vel qͣꝫdiuoꝑatus fueris ſꝫ ex qͣꝫto Hinc etiā colligit̉ ꝙ ſera pm̄a ſi fueritra nec tollit gr̄am nec diminuit Et licet poſtremieqͣliter remunerent̉ cū primis. nō tn̄ ſtulte differasꝯuerti. vel bn̄ oꝑari vſqꝫ ad vndecimā horā ⁊ vltimū tꝑis ne tūc minis oneratus pctīs hn̄s cor impenitēs exouerari nō poſſis. vel ſi penitēs ad multā ꝓpctīs ſatiſfactionē tenearis Si tn̄ vſqꝫ ad vndecimū diſtuliſti bn̄ viuere. nec tūc deſidie ſed magis qͣꝫprius exercitationi aīe intēde Un̄ tullius. Senibꝰlabores corꝑis minuendi exercitatiōes aīe argēdevident̉ ⁊ ita nihil magis cauendū eſt ſenectuti ne lāguori deſidieqꝫ ſuccedat Moraliter iſti murmurātes figurā tenent quorundā clauſtraliū. qui eo ꝙ diutius fuerūt in clauſtro murmurāt ſi eis p̄ponant̉ iuniores vel ꝑificent̉. Un̄ docent̉ hic ſemores clauſtrales non debere murmurare ſi videant aliquos iumores eis equari vel etiā in officijs preferri ⁊ plus honorari. Item datur hic documentum ꝙ religioſinō dn̄t facere ꝯꝑatiōes ſui ad alios. quaſi ip̄i plusſeruiāt deo qͣꝫ ſeculares. qꝛ ſepe videmus ꝙ quidaꝫſeculariū equant̉ meritis quorūdam religioſoꝝ. veletiā eos excedunt ꝑ meritū. At ille rn̄dens vni eorūdixit. qd̓ aūt vni dixit om̄ibus dixit. Uel vni. qꝛ vna⁊ equalis erat om̄ibꝰ occaſio murmurandi. Amicenō facio tibi iniuriā qꝛ iniuria nō hꝫ locū vbi eſt mera gr̄a. ⁊ iō ſi facit ⁊ dat gr̄am vni. non facit iniuriāalteri. Nōne ex denario ⁊ pro mercede ꝯueniſti mecū a principio Tolle qd̓ tuū eſt. q. d. paratus ſum tibi reddere mercedē tuā. ⁊ vade intra in gaudiū dn̄itui. An nō lꝫ mihi qd̓ volo facere. q. d. ſic qꝛ volūtasdei nullo mō diſtorta eſſe pōt. Un̄ ſignāter dicit qd̓volo. qꝛ em̄ vult ideo licitū. nos qꝛ licitū ideo volumus. Et vt non ſolū licita ſed etiam benignitate plena on̄datur voluntas d̓ina. addit An oculus tuus .i.conſideratio tua nequam eſt ⁊ inequalis. qꝛ ego bonus ſum .ſ. ex natura bonitatis mee abundāter ꝯmunicās. Un̄ dicit nequā. nō propter culpā ſed ꝓpterꝯſideratōis ineqͣlitatē. qꝛ illa admiratio ꝓcedit ex

ꝯparatiōe d̓ine iuſticie magis qͣꝫ eius mīe infinite.Ubi greg. Stulta eſt qō hoīs ꝯtra dei bonitatē. Cōquerendū quidē eſſꝫ ſi nō daret qd̓ deberet. nō ſi datqd̓ non debet. Unde ⁊ criẜ. De eius dato nemo iuſtemurmurat qui amplius dat qͣꝫ homo deſiderat. Ultimo ꝯcludēs ꝑabolā. d. Sic .ſ. vt on̄ſuꝫ eſt erūt nouiſſimi primi ⁊ primi nouiſſimi. vt nulla ſit differētia tꝑis cauſa. Sepe em̄ illi qui ad pm̄am tarde veniunt citius renumerant̉ qͣꝫ illi qͥ tempeſtiue veniūt. qꝛcitius de corꝑe exeūt. vel ſepe illi qui tarde ad pm̄aꝫveniūt tꝑe. precedūt alios in feruore ſicut in itinereꝯſueuit. vt qui tardius exierūt velocitate morā ꝯpiſant. Uel illi qui ſunt nouiſſimi in oculis ſuis ſuntprimi in oculis dei. vel illi qui nouiſſimi iudicio hominū. ſepe ſunt primi iudicio dei. qꝛ deus non ꝯſidecat exteriora hoīs ſed interiora cordis. Quamuisaūt audieris in parabola om̄s accepiſſe ſingulos denarios. nō tamē putes oēs ad fidē vocatos vitā eternā accepturos. Un̄ addit̉ ſnīa valde metuēda Ꝙ l̓tiem̄ de primis. de tercijs. ſextis. nonis. ⁊ nouiſſimiſſunt vocati .ſ. ad fidē ⁊ meritū. ſed de his oībꝰ panciſunt electi ad btītud inis premiū ⁊ regnū. Multi ſūtde eccīa militante. qui nō erūt de eccīa triūphante.In quo paucos on̄dit eos eſſe qui ſaluant̉ ad ꝯꝑationē eoꝝqui ꝑ ſingulas horas vocant̉. qꝛ ẜm greg. adfidē plures vemūt. plures eccīe ꝑietes implent ſedad celeſte regnū pauci ꝑducunt̉. Hoc figurat̉ de filiis iſrael quoꝝ multi ad terrā ꝓmiſſiōis fuerūt vc catiſed pauci ad intrandū fuerūt electi. Et ſil̓r de gedeone qui plutes ad bellandū vocauit ſed pautos elegitquos ſecū duxit. qꝛ lata eſt via ⁊ ſpacioſa porta q̄ ducit ad ꝑditionem ⁊ multi ſunt qui intrāt ꝑ eam. ſſedarta eſt via ⁊ anguſta porta que ducit ad vitā. ⁊ pauci ſunt qui intrant ꝑ eā Dupl̓r aūt vocat nos deꝰIn pn̄ti ad laborē. in futuro ad requiē. Un̄ neceſſeeſt vt quicūqꝫ futurā remunerationē deſiderat. pn̄tēnō refugiat laborē. qꝛ illi qui pro deo fideliter ſuſcipiūt laborē. feliciter ꝑuenient ad remunerationemqn̄ audient deū dicentē. Uenite ad me om̄s qui laboratis ⁊ onerati eſtis ⁊ ego reficiā vos. Et tanto maiorem remunerationē accipient. quāto maiorē laborē ſuſtinēt. qꝛ teſte apl̓o. Unuſquiſqꝫ mercedē ẜꝫ laborē ſuū accipiet. oēs ergo qꝛ vocati ſumus nouimꝰvtrū vero electi adhuc ignoramus Et iō tanto ſolicitiores eſſe debemus in bono oꝑe quanto inexcuſabiles nos eſſe ſcimus devocatiōe. Un̄ greg. Duo ergoſunt q̄ ſolicite pēſare debemus. Primū eſt vt de ſe qͥſqꝫ minime preſumat. qꝛ ⁊ ſi iam ad fidem vocatus ſitvtrū ꝑhenm regno dignus ſit neſcit. Scd̓m ꝟo eſt vtvnuſquiſqꝫ ꝓximū quē iacere fortaſſe in vicijs ꝯſpicit deſꝑare nō audeat. qꝛ diuine mīe diuitias ignorat. Quid em̄ ſit hodie aſpicimus ſed quid cras futurus ſit vnuſquiſqꝫ neſcimus. Plerūqꝫ ⁊ qui poſt noſvenire cernit̉ ꝑ agilitatem nos boni oꝑis antecedit.Et vix eū cras ſequimur quē hod ie preire videbamꝰUn̄ ⁊ criẜ. Hec parabola poſita eſt vt qui tarde ꝯuertunt̉ nō deſperēt ſed auidiores fiant. qm̄ in hac viranon eſt ita ſera pm̄a quin ſi corde perfecto fiat poſſittanto ſeruore procedere vt mereatur multis prioribus nō feruētibus in premio anteferri. hec criſoſto.