¶ CapitulumxV.¶ Secunde partis
ſed non dat̉. qꝛ tꝑs illud eſt reddende rōnis ſed nōexercēde villicatōis Audiamus ergo hec tria ꝟba ſeueri iudicis ⁊ ante iudiciū placemus eū vt nō pereamus Timens aūt villicus de vocatōe in morte velin iudicio ⁊ reddēda rōne. ait intra ſe in ſua cogitatōe. Intra ſe loquit̉ qͥ nullū amicū inuenit cū quo cōfiliari poſſit. Quid faciā qꝛ dn̄s aufert a me villicatōem .i. oīm villaꝝ predictaꝝ cuſtodiā .ſ. tam reꝝ qͣꝫcorꝑis ⁊ anīe. ⁊ hoc erit in morte. Sepe em̄ ꝯtingitꝙ tales timore mortis ducunt̉ ad pm̄am ⁊ ad cogitādū de vita futura. Sic ſꝑ cogitare dꝫ pctōr ẜm IobQuid faciā cū ſurrexerit deus ad iudiciū. ⁊ cū queſierit quid rn̄debo illi. Non ait quid dicā. ſed quidfaciā. qꝛ apud diſtrictū iudicē nō excuſant ꝟba ſuaſoria ſed fcā meritoria Fodere ꝑ pm̄am nō valeo .i.ꝓprio labore ⁊ pm̄a non poſſum de pctīs ſatiſfacere.⁊ ad vitā beatā venire. mendicare ꝑ orōem erubeſcoqꝛ verecundū dꝫ eſſe huius mūdi diuitibꝰ petere ſuffragia ſpūalia ⁊ non rependere in tꝑalibꝰ In alia vita anima non p̄t oꝑari oꝑa quibꝰ adiuuet̉ ad gloriā.Un̄ criẜ. Uita pn̄s hꝫ exerciciū mandatoꝝ. futuraꝟo ſolaciū Si nihil oꝑatus es hic. fruſtra in futuroſperas Itē nec bona ip̄a p̄t ab alijs mēdicādo impetrare qꝛ nō dabit̉ ei Huius ſignū ſunt ꝟgines fatue q̄ petentes oleū a prudentibꝰ ſunt expulſe. ſꝫ necdiues epulo mēdicans guttā aque meruit recipeScio qͥd faciā qꝛ .ſ. anteqͣꝫ tollar ꝑ ſm̄am mortis avillicatōe debita relaxabo debitoribꝰ dn̄i mei. ⁊ diſtribuā eis de facultatibꝰ ip̄ius. vt cū amotus fueroa vllicatōe .ſ. in morte recipiant me in domos ſuas.i. ꝑ eoꝝ merita ⁊ ſuffragia recipiar in vita beata necogar fodere aut mēdicare fruſtra Et in domos pl̓aliter ꝓpter diuerſitatē p̄mioꝝ. qꝛ ibi māſiones multe ſunt In has domos nullus p̄t ingredi niſi ꝑ oſtiūmīe vel ſpūalis vel corꝑalis In cuius ſignū ſalomōin ingreſſu ſancta ſcōꝝ fecit duo oſtia de lignis oliuarū. ꝑ oleum em̄ mīa deſignat̉ Nota ꝙ manſiōes celeſtes ſunt paupeꝝ qꝛ illis date ſunt. paupeꝝ em̄ ſpūeſt regnum celorum Unde ſi diuites illud habere volunt oportet vt a pauperibus emant. Diuītes enimhabent domos in terra. pauperes in celo. libeter ergodiuites recipiāt pauꝑes in domos ſuas in terra. vt apauꝑibus recipiātur in celo. Un̄ aug. Prebe terr⁊ accipe celū. Ubi conſiderandum eſt ꝙ vt ſupra dictū eſt tres ville cōmiſſe ſunt homini .ſ. mūdus. corpus. ⁊ anima. quoꝝ fructus debet diſpēſare ad honorē dei. Corpus nāqꝫ ſuū debet diſtribuere ieiunijs vigilijs ⁊ ceteris laboribꝰ pro deo aſſumptis ⁊ tūc ſanitas fortitudo pulcritudo que ſunt bona corꝑis optime erūt diſpenſate. Si ꝟo corꝑis labores ſuſtinere nō poſſit. dicēs cū hoc villico fodere nō valeo ſaltē bona anime q̄ ſunt amor cognitio ⁊ memoria itadiſtribuat orādo. meditando de lege dn̄i. ⁊ cūctos etiā inimicos amādo vt or̄oibꝰ ſibi recōpenſet̉ qd̓ laboribꝰ efficere nō potuit. Et ſi rurſus orare erubeſcitvtpote qꝛ neſcit. dicēs quēadmodū ⁊ hic villicus dicebat mēdicare erubeſco. qui eī orat mēdicat. qꝛ ſuffragiū petit tūc certe nō reſtat. niſi vt ꝓuideat ſibi taliter de bonis terre ville dn̄i .ſ. d̓ bonis tꝑalibꝰ elemoſinas largiēdo. ꝙ talis diſpēſatō oēꝫ defectū excuſet
corꝑis ⁊ anime. Ieiuniū em̄ qd̓ diſtribuit bona corporis ⁊ oratō que diſtribuit bona aīe atꝫ elemoſinaque diſtribuit bona mūdi ſunt oꝑa qͥbus hētur vitaeterna. Cōuocatis itaqꝫ ſingulis ſeorſum his ab illis debitoribus dn̄i ſui. qꝛ religioſi ⁊ pauꝑes qͣꝫtūcūqꝫ iuſti. ſunt debitores dei. fec̄ circa eos mīam de bonis tꝑalibus ſibi traditis ad diſpēſandū dans ipſisoleū ⁊ triticū. oleū quippe cōpaſſiōis; ⁊ triticū ſubuentōis. Ad hoc ergo tendit iſta ꝑabola. vt ſicut dedit de bonis dn̄i oleū ⁊ triticū. ſic ⁊ nos demus pauꝑibus de bonis a deo nobis traditis. oleū ꝯpaſſiōisinterioris. ⁊ triticū ſubuentōis exterioris qꝛ bonorū nobis datorū nō dn̄i ſed tm̄ diſpēſatores ſumus.In hoc aūt ꝙ plus dedit de oleo qͣꝫ de tritico ſignificat̉ ꝙ plus debemus cōꝑati affectu qͣꝫ poſſumus ſubuenire effectu. ¶ Et laudauit dn̄s villici. non dn̄soīm. villicū iniquitatis .i. villicū iniquū. non ꝙ aduerſus eū fraudulēter ſed pro ſe prudeter. ẜm prudētiam huius ſeculi. non tn̄ bene vel meritorie egiſſet.non em̄ laudauit eū de fraude quā fecit ſed de prudētia ⁊ ingenio. quo ſibi futurū proſpexit. eſt nāqꝫ prudentia quedā ſibi impoſterū ꝓuidētia. Sic diuiteshuius mūdi nō ſunt laudabiles de deceptione in illicitis actibus. ſed de hoc ꝙ prudēter ſe ꝯuertunt addiſtribuendū bona in pijs oꝑibus. vt ꝑ hoc prouideant ſibi in futurū. qꝛ ẜm ambr. Sola mīa eſt comesdefunctoꝝ. Cui etiā prudentiſſime nō ſolū dn̄s villici. ſed etiā dn̄s omniū applaudere videt̉. ſubiugēsad quid hāc ſil̓itudinē dederit. Quia inquit filij huius ſeculi ⁊ tenebrarū .i. hoīes tꝑalibus intēti ⁊ amatores mūdi. prudētiores ſunt filijs lucis in generatione ſua carnali .i. in ſecularibus ad que vident̉ geniti .i. magis aſtuti ⁊ feruidi ſunt in carnalibꝰ ⁊ tꝑalibus negocijs agendis qͣꝫ filij lucis ⁊ vite eterne .i.hoīes ſpūalibus deputatī ⁊ amatores celeſtiū ſint inſpūalibꝰ negocijs exercēdis. Prudētiores ſunt illiin malo qͣꝫ iſti in bono. Uix eī inueniunt̉ aliqui quitantā prudentiā ⁊ curam hn̄t in acquirendis boniseternis ⁊ ꝑmanētibus quantā calliditatē ⁊ ſolicitudinem iſti hn̄t in acquirēdis bonis tꝑalibus ⁊ fugitiuis. Pro his em̄ die noctuqꝫ vigilāt anguſtianturlaborāt. ⁊ modis omībus tales diuitias coaceruarenō ceſſant. Sicut bubo ⁊ catius clarius vidēt de nocte qͣꝫ hō. nō ad legendū lrās ſed ad capiendum mures. ſic filij ſeculi acutius vidēt qͣꝫ filij lucis. nō adſciendū legē d̓i ſed ad acquirendū bona mundi. Audiāt hec filij lucis ⁊ a filijs tenebrarū .ſ. huius ſeculivinci erubeſcāt. Ideo em̄ hec ſcripta ſunt vt audiendo prudētiores fiāt. nō aūt vt iniquitatis villicū imitando fraudē vel iniuſticiā in aliquo agant. Ubi beda. Audiāt ſapiētes huius ſeculi vt ſtultā ſapīam deſerere. ⁊ ſapientē dei ſtulticiā diſcere queāt. qͣꝫti eorū ſapīaꝫ d̓ina equitas eſtimauerit quos nō vere prudentes ſed in generatiōe ſua prudentes eſſe ꝯmemorat. Iuxta hoc qd̓ alibi d̓r. Ue qui ſapientes eſtis inoculis veſtris ⁊ corā vobiſmetip̄is prudentes. Necnō ⁊ amatores vite eterne filios lucis appellando nōaliud eos qui ſapiētes ſunt vt mala faciāt. bene antēfacere neſcierūt qͣꝫ filios eſſe tenebrarū arguit. filijaūt lucis ⁊ filij huius ſeculi vocant̉. qūo filij regni ⁊