Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Secunde partis Capitulū xiii.

Idens aūt iheſus iuuenē triſtē factuꝫ expauꝑtatis ꝑſuaſione. ⁊ abijſſe occaſionehuius hn̄tis diuitias ingredit̉ ſermoneꝫde auro ſub diuitis noīe. ⁊ vt diſcipulosꝯfirmet in aſſumpta ꝑfectiōe. nec eis graue ſit ꝙ relictis oībꝰ ſecuti ſunt xp̄m on̄dit quō diuitie faciūtdifficultatē ad ꝑfectionē ⁊ regnū ꝯſequendū dicēsAmen dico vobis qꝛ diues difficile intrabit regnūceloꝝ. qd̓ .ſ. eſt pauꝑm. non d̓t impoſſibile ſꝫ difficile. qꝛ difficile eſt d̓itias poſſidere ⁊ nō teneri nimiseaꝝ amore qꝛ vt d̓taugū. Bona terrena diligūt artius adepta qͣꝫ ꝯcupita. aliud eſt em̄ nolle incorꝑareque deſunt alid̓ iā incorꝑata diuellere. illa em̄ velutextranea iaꝫ repudiant̉. iſta velut mēbra p̄ſcindūt̉Et vt d̓t criẜ. Appoſitio diuitiaꝝ maiorē apponit flāmam ⁊ vehementior fit cupido Ubi gͦ difficile ponit̉nō impoſſibilitas p̄tendit̉. ſed raritas demonſtrat̉Difficile em̄ d̓itie habite ꝯtemnunt̉. ⁊ vix aliquisres ſeculi ſine ſeculi vicijs aſſequit̉ Hec em̄ ſunt ſpine ⁊ tribuli qui ſuffocauerūt ſemen dei Quare tutūeſt nec habere nec amare d̓itias. qꝛ vt ait beda. Quihic multiplicādis d̓itijs incūbunt alterius vite gaudia querere ꝯtemnūt. Un̄ hiero. Suꝑflua ē cura derebꝰ corruptibilibꝰ que cū anguſtia ꝓdeunt. adepteꝑuo tꝑe ſubſiſtūt. ſubſiſtentes ſolicitudinē ingerūt.recedentes dolorē faciunt. ⁊ qd̓ peius eſt ingreſſumregni freqn̄ter impediūt Deinde qͣſi impoſſibilehoc on̄dit ⁊ quō d̓itie faciunt impoſſibilitatē ad cōſequendū ꝑfectionē ⁊ regnū celoꝝ di. Facilius eſtcamelū ꝑ foramē acus tranſire qͣꝫ diuitem .ſ. inordinate diuitias amantē intrare in regnū celoꝝ .ſ. portam anguſtā ⁊ artā Uerbū terribile diuitibꝰ quoruꝫnulla bona ſunt in celo. ſicut pauꝑm nulla bona ſūtin mūdo. Un̄ ambro. Nā ideo nudi accedimus adlauacꝝ vt nudi ad celi ianuā ꝓperemus. Qd̓ aūt incongruū ⁊ abſurdū eſt. vt que nudum mater genuitnudū ſuſcepit eccīa diues intrare velit in celū. Hecambro. Ubi attēde ꝙ qn̄ quis vult habere diuitias⁊ nō quidē in eis ꝯfidēdo vel finē ⁊ ſpē ꝯſtituēdo. ſꝫtn̄ vtendo eis afficit̉. ⁊ cū amore citra deū eas poſſidet. ita ꝙ a ꝑfecto amore dei ⁊ libera ſequela xp̄i aliqualiter impedit̉. ſic difficile regnū celoꝝ ingredit̉Sed qn̄ quis ꝯfidit in diuitijs ⁊ in ip̄is finē ⁊ ſpeꝫꝯſtituit. vt inde ſuꝑbiat ⁊ laſciuiat. retinēs eas cupide ⁊ inordinate cū amore ſupra deum. nec ad egenos manus extendēs. ſic impoſſibile eſt eū intrarein regnum celoꝝ. Unde qd̓ d̓t difficile reſpectu diuitis primo modo. d̓t impoſſibile reſpectu diuitisſcd̓o modo Quō ergo plurimi diuites regnū dei intrauerūt. niſi qꝛ deo inſpirante ꝓ nihilo diuitias habuerūt Nūquid dauid in d̓itijs ꝯfidebat. q̄ de ſeip̄ocanens ait. Ego ꝟo egenus ſuꝫ ⁊ pauper Alios quoqꝫ hortat̉ dicens. d̓itie ſi affluant nolite cor apponere Un̄ augu. Diuitem ergo hic appellat cupidū reꝝtꝑalium. ⁊ de talibꝰ ſuꝑbientē. his diuitibꝰ ꝯtrarijſunt pauꝑes ſpū quoꝝ ē regnū celoꝝ Hec aug. Aliud eſt diuitias habere aliud amare Multi hn̄t ⁊ nōamant. multi nō hn̄t ⁊ amant Itē alij hn̄t ⁊ amantalij nec habere nec amare ſe gaudent qui vltimi tutiores ſunt ⁊ cū apl̓o dicere pn̄t. Mih̓i mūdus cruci-

fixus eſt ⁊ ego mundo. Unde quidam phūs ait. Liꝫinter diuitias eſſe pauperem. Nec maior eſt ille quiſic vtit̉ fictilibꝰ ſicut argento. nec minor ille qui ſicargento ſicut fictilibꝰ vtitur. vel facilius hic minusſignificat poſitiuo ſui cōtrarij .i. minus difficile eſt.Poteſt em̄ deus facere vt tranſeat camelus per foramen acus nullo obſtante. auaꝝ vero qui hic noīe diuitis intelligit̉ ponere in gloriā ⁊ ſi p̄t de potētia. nōtn̄ de iuſticia que reclamat. Oꝫ em̄ auaꝝ amorē opūdimittere ſi vult ad vitā intrare. Uel camelus nonp̄t intrare ꝑ foramen acus niſi diuidat̉ ꝑ multas partes minutas. qd̓ eſt facilius qͣꝫ diuitē in diuitijs ꝯfidentē ⁊ ꝑ amorē eis inherente intrare in regnū celorum. qꝛ illud eſt aliquo mō poſſibile iſtud impoſſibile. Uel vt d̓r quedā porta erat ihrl̓m q̄ dicebat̉ acusꝑ cuius foramē nō niſi depoſito onere ⁊ flexis genibꝰpoterat intrare camelus. ſic ⁊ nec diues ꝑ viā artaꝫp̄t intrare in regnū celoꝝ niſi depoſitis diuitijs vel ꝑabiectōem eas relinqn̄do. vel ſaltē per ſubiectōnemeas nō amando Uel ꝑ camelū cuius vnicū ⁊ ſingulare officiū eſt onera portare hi intelligunt̉ qui pctōꝝpondere pregrauant̉ Facilius eſt ergo camelū .i. aliquē valde pctōrem tranſire ꝑ foramenacus .i. ꝑ artam ⁊ anguſtā viā que ducit ad vitā. qͣꝫ diuitē cupidum intrare in regnū celoꝝ. qꝛ ille facilius a pctīsqͣꝫ iſte a diuitiaꝝ ſpe ſeꝑari p̄t. Qd̓ aūt noīe diuitisauaꝝ ſignificaſſet hinc pꝫ. qꝛ diſcipuli inopes ⁊ pauꝑes hec audientes ⁊ iam hoībꝰ ꝯpatiētes. affectuqꝫcaritatis ſalutē illoꝝ zelantes querūt admirando dicentes. Quis ergo poterit ſaluus eſſe cū pene omēscupiant diuites fieri. Intellexerunt enim ẜm aug.oēs qui diuitias cupiunt vel amant etiā ſi nō habeātvel adipiſci neq̄ant in diuitū numero deputari ⁊ ſicmulti ſunt diuites ⁊ pauci pauꝑes Plures em̄ rebꝰſunt pauꝑes qͣꝫ diuites. ⁊ ita plures ſaluari poſſentſi de poſſeſſoribꝰ opū dixiſſet. Hoc aūt dicebant. qꝛpauci ſunt qui diuitias nō diligant vel appetant. Ieſus aūt aſpiciens illos oculo modeſto. ⁊ māſuetudoclementie ſue ſeueritatē ſententie temꝑat ⁊ timidāeoꝝ mentē mitigat. ⁊ eos ꝯſolans ait. Apud hoīesquoꝝ .ſ. eſt per ſe cadere non per ſe ſurgere. hoc impoſſibile eſt vt per ſe a ſuis cupiditatibꝰ ꝯuertant̉.⁊ ſaluent̉. qꝛ nō pn̄t ad hoc attingere ex ꝟtute ꝓpriaſed ſolū ex gr̄a diuina. apud deū aūt oīa ſunt poſſibilia qui per grām p̄t affectū a d̓itijs ſeꝑare. ⁊ hoīema cupiditate terrenoꝝ ad caritatē celeſtiū ꝯuertere.Unde nō eſt hoc ſic intelligendū ꝙ diues cū ſua cupiditate ⁊ ſuperbia in regnuꝫ dei ſit intraturus. ſedpoſſibile eſt deo vt a cupiditate ⁊ ſuperbia ad caritatem ⁊ humilitatē ꝯuertat̉ ⁊ ſic intret. Compoſitā deus nō facit. diuiſam facit. Ubi criẜ. Neqꝫ etiaꝫ hocideo d̓r vt reſupinus iaceas ⁊ ſic ab impoſſibilibꝰ abſtineas. ſꝫ vt magnitudinē iuſticie ꝯſiderās infileasdeū rogās Fugiamus gͦ peſſimā auariciā q̄ nos terreaffigit. noſqꝫ intrare in regnū celoꝝ ⁊ ſaluari nō permittit. Un̄ criẜ. Quid igit̉ tota mente auidi d̓itijsinhiamus qn̄ quidē nos iſte in celū euehere nō pn̄t.rege celoꝝ inclamāte nobis atqꝫ dicēte. qꝛ difficileſit nos cū diuitijs d̓ine illius hītationis intrare veſtibulū ſi nō impendimus oīa Et qua naͣm hoc inquis