¶ Capitulū xiii.¶ Secunde partis
rōne poſſibile eſt. Si .ſ. aliū .i. celeſtis regni amoreꝫintra tuū pectus incluſeris Qui em̄ ꝯcupiſcit illiusregni gloriā facile irridebit auariciam. Qui ſel̓ xp̄iſecuus effectus eſt. nō erit māmone famulus. cuiuscerte ę regione ſit dn̄s Itaqꝫ ſoluamus aliqn̄ hos peſſimos artiſſimoſqꝫ nodos Si em̄ inſenſibiles materias nō vincimus quēadmodū incorꝑeas poſſumuſſuꝑare ꝟtutes Hec igit̉ intelligētes fugiamus morbū hūc oīno letalē. ⁊ venenatiſſimos auaricie morſus curemus. hec criẜ. Et qꝛ dn̄s dixit iuuenī ꝙ oīacelinq̄ret ſi ꝑfectus eē vellet petrus ꝓ ſe ⁊ alijs apl̓istn̄dens ait. Ecce nos reliq̄mus oīa. Et qꝛ nō ſuffic̄tm̄ relinq̄re. iungit qd̓ ꝑfectū eſt. ⁊ ſecuti ſumus te.ſequi em̄ xp̄m eſt fidei dilectōe ⁊ deuotōe ip̄m imitari. Ille inqͥt diues neqꝫ oīa dimittere. neqꝫ ſeqͥ te voſuit. cui etiā quid rn̄deris audiuimus. De nobis ātquid dicis qͥ ⁊ oīa reliqͥmus ⁊ oībꝰ oīno poſipoſitiste ſecuti ſumus. Igit̉ fecimus qd̓ iuſſiſti illi. Quidigr̄ erit nobis ⁊ qͥd dabis premij. Adoleſcēti ſua portio maneat mūdus ſcire cupio qui ª noſtra portiodeus Illa em̄ oīa reliq̄rat petrus de qͥbꝰ dictū eſt. vanitas vanitatū ⁊ oīa vanitas Illa aūt oīa retinueratde qͥbꝰ dictuꝫ eſt Deus eſt oīa in oībꝰ. Licet petrusnō oīa imo valde pauca habuerit tn̄ oīa reliquit. qꝛnihil ſibi retinuit. ⁊ volūtatē hn̄di q̄ capax oīm volitoꝝ eſt dimiſit Nemo em̄ oīa hr̄e p̄t. velle aūt p̄t. qꝛvolūtas etiā īpoſſibiliū eſt Licet gͦ eſſet pauꝑ in actutn̄ hēbat multa in potentia. ⁊ qꝛ ꝑ pauꝑtatem volūtariā nō ſolū relinquunt̉ poſſeſſa in actu. ſꝫ ⁊ poſſibilitas acquirēdi ⁊ poſſidendi alia. ⁊ iſta poſſibilitasaliquo mō ſe extendit ad oīa. id̓o ꝯueniēter petrusdixit ꝙ oīa reliquit qꝛ oēm cupiditatē dimiſit. Nōaūt ad iactantiā ſꝫ veridice ⁊ ad nr̄am inſtructiōemloquit̉ petrus vt det fiduciā pauꝑibꝰ. ne ſolos diuites qui diuitias pn̄t relinq̄re eſtimēt ad ꝑfectionisgrāꝫ ꝑuenire. pn̄t nempe ꝑuenire ⁊ pauꝑes qui quehn̄t ſaltē aīm ⁊ affectū hn̄di relinquūt. Maius qͥdēeſt hn̄di voluntatē qͣꝫ ip̄m hr̄e derelinquere Nam vtait auguſti. multis mortuus eſt mundus. ipſi tamenviciſſim mundo mortui non ſunt bona enim ſeculidiligūt. ⁊ tn̄ ip̄a que diligūt minime ꝯſequunt̉. Itēdicit hoc petrus vt diuitū ſuꝑbiam reprimat. ne quiplures diuitias reliquerunt ſuā hūilitatē deſerāt etpauꝑes ꝯtemnāt ac ceteris ꝑfectiores ſe dicāt. Nōem̄ qui plura reliquit ſed qui maioris dilectōis affectu relinq̄ndi oīa xp̄m ꝯſequitur ꝑfectior eſt dicendus. Un̄ putandū ꝙ petrus magis ꝯfidēs de aīo etaffectu ſuo qͣꝫ de qͣꝫtitate ipſaꝝ rerū relictarū. fiducialiter ⁊ ꝯſidenter ait. ecce nos reliquimus oīa. Und̓orig. Et ſi em̄ minima cū fratre reliquit ſed nō minima ſunt eſtimata apud deū ꝯſiderantē. qm̄ ex tantaplenitudine dilectiōis illa mīma reliquerūt vt etiāſi ml̓tas habuiſſent poſſeſſiōes oēs reliquiſſent. Itēdicit hoc petrus nō tm̄ ꝓ ſe ſed ⁊ ꝓ oībꝰ interrogās.quid ergo erit nobis. vt audito premio oēs alliciatad ꝑfectōnē ⁊ xp̄i ſequelā. Un̄ bern̄. Dicit ſymō petrus ad ieſum. Ecce nos reliqͥmus oīa ⁊ ſecuri ſumꝰte. Hec nēpe ſunt ꝟba que ⁊ ꝯtemptū mūdi ī vniuerſo mūdo ⁊ volūtariā ꝑſuaſere homībꝰ pauꝑtatē. hecſunt q̄ monachis clauſtra replēt deẜta anachoretis
Hec inquit ſunt ꝟba que egiptū ſpoliant ⁊ optimaqueqꝫ eius vaſa diripiūt Hic ſermo viuus ⁊ efficaxꝯuertēs aīas felici emulatiōe ſcītatis ⁊ ꝟitatis promiſſione fidei. Oīa ſane dixerim nō tm̄ poſſeſſiōesſed etiā cupiditates ⁊ eas maxime. Plus em̄ mūdiꝯcupīa qͣꝫ ſubſtātia nocet. Et hec fugiendarū cā diuitiarū precipua eſt. ꝙ autē vix aut nūqͣꝫ ſine amorevaleāt poſſideri Limoſa ſiquidē ⁊ glutinoſa minisnō mō exteriorverū etiā interior ſubſtātia noſtra videt̉. ⁊ facile cor humanū om̄ibꝰ que freq̄ntat adheret. Age ergo qui relinq̄re oīa diſponis te quoqꝫ inter relinq̄nda nūerare memēto. imo vero maxime ⁊principl̓r abnega teip̄m ſi deliberas ſequi eū. qui exinaniuit ꝓpter te ſemetip̄m. Pone grauiſſimā ſarcinā. pone illa quīqꝫ nō hoīm plane iuga ſed boū q̄ tibi inſipiēter emiſti. alioquin ſequi ſponſum ⁊ veniread nuptias ſpiritales. qͥnaria hac preſſus ⁊ oppreſus corꝑis ſenſualitate nō poteris. hec ber ¶ Et rn̄dens dn̄s tāgit triplex premiū qd̓ ꝯſequunt̉ relinq̄ntes oīa ⁊ ſeq̄ntes xp̄m ⁊ ꝑ eandē viā ambulātes ſecūPrimū eſt qꝛ cū dn̄o iudicabūt Un̄ dicit. Amen .i.fideliter dico vobis qͥbuſcūqꝫ fidelibꝰ. ꝙ vos qui dimiſſis om̄ibꝰ terrenis. ſecuti eſtis me imitatōe viuēdi in regeneratōe .i. in iudicio tꝑe regeneratōnis geueris hūani. Due em̄ ſunt regeneratōes Prima aīarū ex aqua ⁊ ſpū in baptiſmo Scd̓a corꝑm in generali reſurrectōe. que quidē reſurrectio d̓r regeneratio vel ſcd̓a generatio. qꝛ terminat̉ ad eſſe acceptumſcd̓ario. cū ſederit filius hoīs ad iudicandū mundūqꝛ ſicut in forma hoīs iudicatus fuit. ita ī forma humana iudicabit. in ſede maieſtatis ſue manifeſtā potētiā on̄dēdo. qui in primo aduētu ſedit in ſede hūilitatis latēdo ⁊ maieſtatē occultādo. ſedebitis ⁊ vosſuꝑ ſedes duodecim iudicātes duodecim tribꝰ iſrl̓.In duodecim apl̓is vniuerſitas ſignificat̉ iudicātiū.ſ. ꝑfectoꝝ qui ꝓpter euāgeliū oīa ſua dimiſerunt. ⁊ſecuti ſunt dn̄ꝫ. in duodecim tribubꝰ vniuerſitas iudicandoꝝ bonoꝝ ⁊ maloꝝ. Ubi gre. Felix pauꝑtasvolūtaria relinq̄ntiū omīa ⁊ ſeq̄ntiū te dn̄e ieſu. Felix plane que tam ſecuros imo glorioſos fac̄ in illoſingulari fragore elemētoꝝ in illo tremēdo examīemeritoꝝ. in illo tāto diſcrimine iudiciorū. hec gre.¶ Et ſciendū ꝙ triplex eſt iudiciū. Eſt em̄ iudiciūprincipalis auctoritatis quo iudicabit tota trinitaſEſt iudiciū ꝓmulgatiōis. quo iudicabit xp̄s hō ſentētiā ꝓferēs. Eſt iudiciū aſſeſſorie dignitatis. quoiudicabūt ſcī ⁊ ꝑfecti in loco eminētiori ſedētes. ſicut aſfeſſores iudicis. iudicabūt ꝟꝟo nō dādo vocē ſꝫaſſenſum. non auctoritate ſed aſſeſſoria dignitate.Quia em̄ cōem ſtatū iuſtoꝝ trāſcēderūt viuēdo ẜuātes nō ſolū precepta q̄ ſunt nccītatis. ſed etiā ꝯſiliaque ſunt ſuꝑerogatōis. iō ſpēalem honorē habebūtin iudicio. Un̄ beda. Iuſta ꝓrſus ⁊ digna retributiovt qui ꝓ xp̄i amore oēm mūdi gloriā ꝯtempſerūt eiaſſocient̉ ī iudicio vt velut aſſeſſores iudici mūdaneꝯuerſatōis aſſiſtāt Et qui ab eius amore nulla ī hocmūdo poterāt rōe diuelli. illuc cū xp̄o ꝑueniāt. vſqꝫad faſtigiū iudiciarie ptātis. hec beda. Eſt etiā iudiciū ꝯparatiōis. quo minus mali iudicabunt magismalos. vt niniuite ſurgent in iudicio ⁊cͣ. Eſt autē et