Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum. xii. Secunde partis

ſic miſcd̓ia ſcabiem pctōꝝ abſtergit ⁊ faciē anime dealbat qꝛ ſicut aqua extinguit ignem ita elemoſina extinguit peccatum. ⁊ vt dicit criſoſto. Elemofina illuſtrat aīam ⁊ eam bonaꝫ efficit ⁊ decorā. Septimū ꝯſiliū qd̓ eſt ſimplicitas ꝟborū ſignificat̉ ꝑ iaſpidē. Iaſpis em̄ bonus eſt viridis trāſlucens ⁊ rubeashn̄s venas. ſic ſermo noſter dꝫ eſſe viridis vt ſꝑ aliqͥd boni germīet. qd̓ eſt ꝯͣ vaniloquos. dꝫ eſſe traſparens vt in ꝟbis appareat intētio cordis qd̓ eſt ꝯͣ doloſos ⁊ mendaces. dꝫ etiā hr̄e venas rubeas caritatisad ꝓximū. ad quē ⁊ de quo ē ſermo qd̓ eſt ꝯtra ſuſurratores. detractores. ꝯuīciatores. ⁊ calūnatores.Iteꝫ iaſpis fugat febrē ⁊ ydropiſim ⁊ ſtringit fluxūſanguīs. ſic ſimplicitas ꝟborū fugat febrē iracūdieqꝛ rn̄ſio mollis frāgit irā. curat ydropiſiꝫ auaricie.nā apud mercatores ⁊ alios tꝑalibꝰ lucris inhiāteſꝟboꝝ ſimplicitas reputat̉ fatuitas. ſtrīgit etiā fluxūſanguīs carnalis videlicꝫ ꝯcupīe. que ex ſimulatiscolloquijs ſepe excitat̉ Octauū ꝯſiliū qd̓ eſt vitatio occaſiōis peccati ſignificat̉ ꝑ criſolitū. Criſolitꝰem̄ micat ad ſolem qͣſi ſtella aurea. ⁊ ſi ponit̉ in ignereſilit ab igne. ſic cautela occaſiōis peccādi micat īaīa quaſi ſtella aurea dirigēs hoīem in factis ſuis inſtar ſtelle maris vt ſine offenſiōe peccati ꝑtingat adportū. ⁊ ꝑ hāc cautelā mox vt hō aduertit ſe eſſe inꝑiculo reſilit fugiēdo a tali oportunitate qͣſi ab igneItem criſolitus repellit ſtulticiā ⁊ ꝯfert ſapīam. ſicvitare occaſiōes peccādi eſt magne ſapīe. ſic̄ ecōtrario q̄rere oportunitates peccādi magne ſtulticie eſt. Nonū ꝯſiliū qd̓ eſt rectitudo intentōis ac ſimplicitas finis ſignat ꝑberilluꝫ. Berillus em̄ eſt colorispallidi ⁊ trāſparetis. ⁊ illi optimi ſūt qui maculasinterius non hn̄t. ſic bona oꝑa nr̄a dn̄t eſſe pallida.i. ſpūalia ⁊ trāſparētia. vt videāt̉ ab hoībꝰ ꝓ bonoexēplo ⁊ dei gloria. ⁊ hoc tūc ſoluꝫ eſt laudabile. qn̄intentio eſt pura intus in corde ita ꝙ nō ſint maculeintentiōis ſiniſtre. Item berillus ſi ſit rotūdus ⁊ oꝑponit̉ ſoli ignē accēdit in carbone mortuo. ſic bonūopus ſi ſit bn̄ rotūdatū .i. ex om̄i parte debitis circūſtātijs coequatū ⁊ non obliquatū vel diſtortū a finedebito. ⁊ ſi directe opponat̉ ſoli ita vt tota intētio dirigat̉ ad lumē. tunc accendit carbones mortuos .i.oꝑa nr̄a prius ꝑ pctā mortificata reuiuiſcere facit.vel etiā quia eius ardor accēdit ꝓximos mortuos ꝓpctīs qui eius exēplo accendunt̉ ad pm̄aꝫ. Item bexillus valet ꝯtra ſquinantiā ⁊ glandes. ſic rectitudointentionis valet contra tumefactiones ypocriſis⁊ vane gloriationis. Item berillus valet contra ꝑicula hoſtium ⁊ reddit hominē inuictuꝫ. ſic quia hoſtes noſtri demones nitunt̉ bona oꝑa noſtra viciareꝑ inanē gloriā ⁊ ſuꝑbiam ſpūalem. quia ẜm augu.bonis oꝑibus inſidiant̉ vt ꝑeant. ꝯtra hoc berillusrecte intentionis reddit hoīem inuictū. Item berillus amorē inter ꝯiuges recōciliat. ⁊ certe bona oꝑanoſtra recta intentiōe ſimpl̓r in deū directa recōciliant aīam cū deo ſponſo ſuo Decimū ꝯſiliū qd̓ eſtꝯformitas oꝑm ad doctrinā ſignat̉ ꝑ liguriū. Ligurius eſt lapis qui ſit ex vrina lincis. nā vt plinius dicit. Urina huius aīalis in lapidem dureſcit. Lincicomparatur doctor vel predicator propter acumen

viſus intellectus. cuius doctrina prius debet eſſe inſeipſo digeſta ꝑ oꝑatōem ſibi incorꝑata. ⁊ tunc qͣſiex abūdantia vite ſue ſtillare in precioſum liquoreꝫdoctrine ad ꝓfectū alioꝝ. ſed ipſe dꝫ prius id qd̓ purius eſt ſibi incorꝑaſſe. ſicut poſtqͣꝫ id qd̓ purius ē invrina ꝯuerſum eſt in ſbām aliti. extunc liquor vrinalis egredit̉. Unde ſicut malū ſignū eſt in natura qn̄liquor vrinalis indigeſtus ⁊ crudus emittit̉. ſic malum indiciū eſt in moribꝰ qn̄ id qd̓ docet̉ prius oꝑenō implet̉ Itē ligurius ꝯfert ꝯſtipatis ⁊ ventrē ſoluit. ſic cū aliqui pleni malis humoribꝰ pctōꝝ per cōfeſſionē eos erigere neq̄unt ſepe tales ex predicatōeexēplaris viri. cuius vita plus predicat qͣꝫ doctrinaremediū ꝯſequunt̉ Uudecimū ꝯſiliū qd̓ eſt vitatio ſolicitudīs ſignat̉ per lapidē achatē. Achates ēnigri coloris cū albis venis intermixtus In nigro colore deſignat̉ humilitas ⁊ deſpectus mundi. q̄ ſuntin iſtis q̄ a ſolicitudine tꝑaliū ſunt abſtracti. nā ipſimundū deſpiciūt ⁊ a mūdo deſpecti ſunt. Sꝫ in hacvita nō p̄t eſſe oīmoda abſtractio ab oī ſolicitudineſed propter neceſſitates corꝑis parua ſolicitudo ꝑmittit̉ etiam ꝑfectis ⁊ hoc ſignificat̉ ꝑvenas albasintermixtas. Item achates venena fugat. ſitim ſedat. viſuꝫ fouet. ſic vitatō ſolicitudinis venena mūdani cōtagij fugat. nam omnia iſta mūdana venenoſa ſunt ⁊ vix abſqꝫ contagio aīme tractari pn̄t. Itēſolicitudo tꝑalium ſit improuocat. qꝛ multū attrahit ⁊ auarus nō ſatiat̉ ſic̄ qui nūqͣꝫ dicit ſufficit. Sꝫab iſtis .ſ. veneno ⁊ ſiti vitatio ſolicitudinis ꝑ oppoſitū preſeruat. Que etiā fouet viſum intellectualeꝫ.quia qͣꝫtominus diſgregat̉ ad tꝑalia. tanto fortificatur ad ſpūalia Duodecimū ꝯſiliū qd̓ eſt fraternacorreptio ſignificat̉ ꝑ ſardiū. Sardius ē coloris rubei ſꝫ atri ſic̄ terra rubea. Sic fraterna correptio dꝫeſſe rubea ex caritate qua fieri debꝫ. ſꝫ qꝛ caritas iſtaſemꝑ eſt cū dolore ⁊ cōpaſſione propter delictū fratris. ideo rubor ille eſt turbulētus. Item ſardius reſtringit fluxū ſanguīs. ſic correptio fraterna reſtringit fluxibilitatē peccādi. ꝓ qͣꝫto ꝑ hmōi correptōeꝫmulti reſtringūt a peccādo. Itē ſardius accēdit ammum ad gaudiū ⁊ acuit ingeniū. ſic correptio fraterna fratrem bonū expoſt facto facit gaudentē. acuitetiā ingenium qꝛ ſcd̓m apoſtolū omnia que arguun Oratiotur a lumine manifeſtant̉Omine iheſu xp̄e rex meus ⁊ d̓s meus quime creaſti ⁊ redemiſti. ⁊ inſuꝑ ad me regendū nō ſolū p̄cepta dediſti ſꝫ ⁊ ꝯſilia addidiſti. regnum queſo in me cōſtitue ⁊ me rege. Illa bonitas ⁊ caritas tua q̄ te coegit ad creandū ⁊ redimēdū ip̄a cogat ad regendū Quid em̄ ꝓdeſſet qd̓ ꝯpoſuit ⁊ refecit bonitas ⁊ caritas tua. ſi non me regatdextera tua Regegͦ me dn̄e ⁊ regna in me vt te rectore te duce valeā nō ſolum que precipis. ſed ⁊ ea queꝯſulis letus ad implere. Amen.De difficultate et impoſſibilitate intrandi diuitē in regnuꝫ celoꝝ. ⁊ de premio relinquentium omnia ⁊ ſequentium xp̄m Capitulumxiii.