iudeorum¶ Capitulum. Lxxxii.
gna q̄ramus. oīaqꝫ pn̄tia vmbras eē ꝓrſus ac ſomnia iudicemus. Neqꝫ em̄ ſi rex terrenus aliqͥs aſſumēs te pauꝑem ac modicū. repente ſibi adoptaret īfiliū tu iā ad tugurij tui reſpiceres vilitatē. Ita nūcigit̉ nihil pn̄tiuꝫ putes eē p̄cioſum. Lōge quippe maiora ſunt ad q̄ vocatus es capeſſēda Hec criẜ. OrōOmine iheſu xp̄e. qui oēs hoīes volens ſaluos fieri. refectōeꝫ celeſtis beatitudinis omnibꝰ preꝑaſti. ⁊ multos ad eam multis modis vocaſti ne me miſeꝝ excludas ab illa gratia generali quā oībꝰ veniſti imꝑtiri. ⁊ da mihi calcare oēmſuꝑbiam ⁊ ambitionem. auariciā ⁊ cupiditatē ꝯcupiſcentiā carnis ⁊ voluptatē. ne hec vel alia impedientia mihi eternū intercludāt ꝯuiuiuꝫ. ſed qui ſumpauꝑ in gratia ⁊ ꝟtute. ⁊ debilis in bona oꝑatōe. accecus in vera cognitōe. ⁊ claudus in recta affectionemiſericorditer inteoducat in id ipſum Amen¶ De ſcenophegia.Capitulū LXXXII.Oſt hec ambulabat⁊ manebat adhuc iheſus in galilea docēdo in ſynagogis eoꝝ. nō em̄ volebat in iudeam ambulare. qꝛ iudei q̄rebant eū interficere. Licet em̄ poſſet inter eos ſine nocumento eē. voluit tn̄aliqn̄ ante tempus paſſionis ſe ab eis ſubtrahere.primo ratione ſui. quia nondū venerat tempus quovolebat occidi. ſcd̓o ratione noſtri vt nr̄am ꝯſolaret̉infirmitatē. dando nobis exemplū ꝙ poſſumus aliqn̄ declinare ꝑſecutionē. tercio rōne iudeoꝝ. ne manēs in medio eoꝝ magis eos incitaret in odiū Erataūt in ꝓximo dies feltus iudeoꝝ ſcenophegia .i. feſtiuitas tabernaculoꝝ. qn̄ hītant filij iſrl̓ in tabernaculis ſeptē diebꝰ ſub vmbra ramoꝝ. in ſimilitudinē⁊ memoriam tabernaculoꝝ in quibꝰ habitauerūt patres eoꝝ cū educti ex egipto ꝑegrinarent̉ in heremovelut remīſcentes bn̄ficia dn̄i qui erāt dn̄m occiſuri.Et ē ſcenophegia dictio greca ꝯpoſita a ſcenos qd̓ ēvmbra ⁊ phagin qd̓ eſt comedere qꝛ in vmbraculiscomedebant durante illa feſtiuitate. Et celebrabat̉collectis fructibꝰ anni in ſeptēbri menſe ſeptimo qꝛillo tꝑe quo vue erant colligēde. exiuerūt de heremitabernaculis. ⁊ venerunt in terrā ꝓmiſſionis. vn̄ exploratores portauerūt in vecte vuas Et tūc iudei habitabāt in vmbraculis. qꝛ pr̄es eoꝝ ꝑ quad ragintaannos habitabāt in tabernaculis Imminente igt̄ſcenophegia. frēs .i. ꝯſanguinei dn̄i non apl̓i. ſꝫ alijꝓpinqui eius cognatione ex ꝑte ꝟginis marie qꝛ viderūt ip̄m nō eſſe ꝑatum ad aſcendendū. inuitabanteū vt ad diem feſtū in hirl̓m que caput regni eſt a ſcēderet. ibiqꝫ gloriā miraculoꝝ on̄deret ⁊ ſe manifeſtaret. xp̄s em̄ habebat quoſdam cognatos ẜm carnē. qͥmore iudeoꝝ fratres dicebant̉ Et dixerunt ad eumTranſi hinc ⁊ vade in iudeam hoc eſt in hieruſalemiudee metropolim vt ⁊ diſcipuli tui .i. turbe te ſequētes ſeu alie vndecūqꝫ illuc ꝯuenientes. videant opera tua ⁊ miracula Ac ſi ẜm bedam dicant. Tu ſignafacis ⁊ pauci ea vident. Tranſi ergo ad regiam vrbem vbi ſunt principes. vt viſis ſignis laudē ꝯſequaris ab eis. carnales amici gloriā eius querētes. vtillius ꝑticipes fierēt. ⁊ ꝑ miracula eius magnificarē
tur carnale ꝯſiliū dabāt quo ſaluator nr̄ mūdi gl̓amacqͥreret ⁊ ſuū nomen longius dilataret. ideoqꝫ nonin occulto ⁊ abicondito. ſꝫ palā ⁊ in ꝯuentu multoꝝmiracula dn̄m ieſum facere ammonebant. Eit nāqꝫꝓpriū inanis gl̓a cupidoꝝ vt quicqͥd gl̓ioſum ſuū velſuoꝝ extiterit on̄dat̉ in publico. neqꝫ em̄ frēs .i. conſanguinei eius humanā ⁊ mūdanā gl̓am reqͥrentesfideliter credebant in eū eſtimantes eū vane glorioſum ⁊ glorie hoīm amatorē ⁊ cupidū. Facis inquiūtmiracula ſed in abſcondito. innoteſce ⁊ appare hoībus vt laudari poſſis ab omnibꝰ. Putabant enim ꝙlaus ⁊ fauor mūdi eſſet fructus virtutū ⁊ miraculoꝝſuoꝝ. Et qꝛ ſuggerebant ei malū .ſ. gl̓am mundanāq̄rere. ideo recuſauit ⁊ eis nō acquieuit. vt daret nobis exemplū non q̄rendi gloriā hmōi dicens. Tꝑsmeū .i. glorie mee mamfeſtande nondū aduenit. qꝛpoſt reſurrectōem manifeſtanda erit. tꝑs aūt veſtꝝ .ſ.mūdane glorie. quo ⁊ mūdi laude hoīmqꝫ fauore etvana gl̓a decipiamini ſꝑ eſt ꝑatum .i. mundi gloriaquā affectatis ⁊ q̄ritis. ſꝑ eſt ꝑata vobis. Ea em̄ queoībus horis mūdus exhibet queritis .ſ. honores. diuitias ⁊ delicias. ⁊ ideo ſicut vos tꝑi parati eſtis. itatꝑs ꝑatum eſt vobis. Mundam ergo habent tꝑs glorie ꝑatum. qꝛ eadē amant q̄ mundus. ⁊ mūdo ꝯſentiunt. ⁊ ideo qd̓ querunt ſꝑ inueniunt. ſancti ꝟo qui q̄runt gloriā ſpūalem non habent hic tꝑus ꝑatum. qꝛvituꝑant que mūdus amat. ⁊ mundū ꝯtemnūt. Etideo d̓t. Non p̄t mundus .i. mundan odiſſe vos. qꝛcū mundo ꝯuenitis ⁊ de amatoribꝰ eius eſtis. ⁊ ſimiliū in voluntate ⁊ voto ⁊ oꝑe non eſt odiū. ſꝫ amor ⁊amicicia. Unde criẜ. Qualiter eos mūdus odit quieadē cū mundo volunt ⁊ ꝓ eo ſtudent. Me autē ⁊ meos odit ꝓpter diſſimilitudinē que eſt in volūtate voto⁊ oꝑe. qꝛ oꝑa eius mala nō approbamus ſed magisredarguimus Sicut āt due glorie. ita ⁊ diuerſa ſuntfeſta. mundani enim hn̄t feſta tꝑalia .ſ. gaudere. epulari ⁊ hmōi delicias exteriores. ſancti vero hn̄t feſtaſpūalia que ꝯſiſtunt in delectationibꝰ ſpūs. ⁊ id̓o bene ſubdit. Uos qui gl̓am mūdi ⁊ feſta gaudioꝝ mundanoꝝ q̄ritis. aſcendite ad diem feſtū hunc. in quovideri ⁊ videre in vanitate ⁊ ꝯcupīa vultis. id eſt adfeſtum leticie tꝑalis. vbi laus humana ⁊ voluptasquerit̉. vbi carnalia gaudia extendunt̉. ego qui talibus nō delector nō aſcendā .ſ. vobiſcū ad diē feſtumiſtū ⁊ hoc modo ſicut vos vultis .ſ. querēs gloriā. qꝛtꝑs meū .i. glorie mee ẜm humanitatē ad quā ꝑueniendū eſt impleta prius humilitate nōdū eſt impletum. nō em̄ niſi impleta humilitate paſſionis ſequit̉tꝑs gl̓ie ⁊ immortalitatis Uel vos aſcendite ad dieꝫfeſtū hunc .i. ad principiū ſolēnitatis huiꝰ. qꝛ iudetmagis vacabāt epulis ⁊ leticie in principio feſti qͣꝫin fine. ego aūt nō aſcendā ad diē feſtū iſtū .ſ. primūqꝛ tꝑs meū nondū eſt impletum. Tꝑs em̄ aptum doctrine veritatis ꝓpter quā ſaluator venerat nō erat ſicin principio ſolēnitatis ꝓpter predicta ſicut circa finem. qꝛ tunc ꝑatiores ſunt oēs ad doctrinā. Dicendo aūt vos aſcendite non ꝯſuluit nec p̄cepit. nec eosad talia inuitat. ſed predicit ⁊ p̄mittit ⁊ on̄dit qͥd ipſi q̄rebant qui mundana adhuc tm̄ ſapiebāt. Iſti ſꝑvolebant eſſe in feſto ⁊ nō invigilia. qui ſꝑvolebant