feſtiuitate¶ De ſcenophegia
ſaginemur. Nō nos impediat extollētia. nō ſuꝑbiaextollat̉. non nos teneat curioſitas illicita ⁊ reuertata d̓o. nō nros īpediat voluptas carnis a voluptate cordis. Ueniamus ⁊ laginem. Hec aug. Scd̓m criẜ.qͣꝫuis videant̉ rōnabiles excuſantiū occaſiones eſſetn̄ hinc diſcimus; ⁊ ſi nccāria fuerint q̄ detinēt omnibus prima facere ſpūalia. Excuſat quippe oīs quiplus terrena qͣꝫ celeſtiā diligit. etiā ſi ſe ad celeſtia tēdere dicit. Qd̓ hodie clericis ⁊ religioſis mltis obijci pōt. qui curā ⁊ ſolicitudinē tantā hn̄t de terrenis⁊ oībus qͥbus layci occupant̉. vt nulla differētia inter hos ⁊ illos videat̉. Unde grego. Sed ecce īterhec penſare poſſumus Quid ſibi corda nr̄a rūdeantOccultis em̄ fortaſſe ſibi cogitatōibus dicat. Excuſare nolumus. ad illud em̄ ſuꝑne refectiōis ꝯuiuiū⁊ vocari ⁊ venire gratulamur. Loquētes nobis taliamentes nr̄e verū dicūt. ſi nō plus terrena qͣꝫ celeſtiadiligūt ſi nō amplius rebus corꝑalibꝰ qͣꝫ ſpūalibusoccupāt̉. Hec greg. Et reuerſus ẜuus nūciauit hecdn̄o. Predicatores exeūt ad predicationē reuertūt̉ad dei ꝯtemplatōnē nūciāt quid egerūt ꝑ interiorēꝯfeſſionē. Cūc iratus pr̄familias .ſ. xp̄us. cuius familia ſunt om̄s angeli. om̄s electi fideles ꝯtra ſue cene ꝯtemptores. ira nō affectus ſꝫ effectus. qꝛ punitvt iratus. nā ẜm augu. Ira dei eſt vindicta pctī. Etiuſte iraſcit̉ deus de negligencijs hoīm. ꝙ paratā ꝓeis eterne vite cenā cōtemnūt. ⁊ vilibus cibis mentē implent. Iratus inqͣꝫ dixit ſeruo ſuo .ſ. predicatori euāgelico. Exi cito .ſ. ab ocio ſtudij ⁊ ꝯtēplatiōisad publicū actionis ⁊ predicatiōis. in plateas ⁊ vicos ciuitatis. Per vicos ⁊ plateas ciuitatis. que .ſ.clauſurā habent. intelligit̉ vocatio iudeoꝝ. qui clauſi erāt legalibꝰ obſeruātijs. ⁊ quaſi dei ciues vt poteeius lege tenentes. quoꝝ quidā erāt in plateis .i. inlata via ꝓſꝑitatis ⁊ voluptatis. quidā in vicis .i. inanguſtia aduerſitatis ⁊ tribulatōis. vicus em̄ arcioreſt qͣꝫ platea. ⁊ pauꝑes propter defectū gratie ⁊ ꝟtutis ac debiles propter defectū bone oꝑationis. ⁊ cecos propter defectū vere cognitiōis. ⁊ claudos propter defectū recte affectōis ⁊ ītētiōis. hoc eſt hūilesqui ſe tales reputāt ⁊ intrare d̓ſiderāt. introduc huctales em̄ vult dn̄s ad pm̄am vocari. ⁊ ad ſuū ꝯuiuiūintroduci. Nā principibꝰ ⁊ ſacerdotibꝰ ac legiſꝑitiſiudeoꝝ ꝓpter ingratitudinē ⁊ ſuꝑbiā dimiſſis a deo⁊ relictis hūiles ſimplices ⁊ publican illius populi ſunt vocati. vt patꝫ in apl̓is ⁊ pluribꝰ alijs ex decurſu euāgelij. Un̄ greg. Quia gͦ venire ſuꝑbi rennuūt.pauꝑes eligunt̉. qꝛ infirma mūdi elegit deus vt ꝯfūdat fortia. pctōres ſuꝑbi reſpuūt̉. ⁊ pctōres hūileseligunt̉. hos itaqꝫ eligit deus quos deſpicit mūdusqꝛ plerūqꝫ ipſa deſpectio hoīem reuocat ad ſemetipſum. Pauꝑes gͦ debiles. ceci ⁊ claudi vocant̉ ⁊ veniūt qꝛ infirmi quiqꝫ atqꝫ in hoc mūdo deſpecti. plerūqꝫ tanto celerius vocē dei audiūt. quanto in hoc mūdo nō habent vbi delectent̉. Un̄ ⁊ augu. Et qui venerunt niſi mendici. debiles. claudi. ceci. Illi aūt nōvenerūt. diuites ſani. quaſi bene ābulantes. ⁊ acutecernentes multū de ſe preſumētes. ⁊ iō tāto deſperatiores. quāto ſuꝑbiores. Ueniāt mendici. quia illeinuitat qui ꝓpter nos factus eſt pauꝑ cū diues eſſet.
vt illius pauꝑtate mendici ditaremur Ueniāt debiles. qꝛ nō ē opus ſans medicus. ſꝫ male habentibꝰUemant claudi qui ei dicant̉. ꝯpone greſſus meosin ſemitis tuis. Uemant ceci qui dicant. illuminaoculos mēos ne vnqͣꝫ obdormiā ī morte. Hec aug.¶ Et ait ſeruus Dn̄e factū eſt vt imꝑaſti .ſ. etiam eomō vt imꝑaſti. ⁊ ſic notat̉ ꝑfecta obediētia .ſ. in oꝑe⁊ in mō ⁊ adhuc locus eſt Quaſi diceret Multos inrroduximus de iudeis. ſed adhuc ē locus vbi recipiant̉ gentiles. Hoc etiā ideo d̓r. qꝛ eccīa plures reciꝑe ſemꝑ eſt parata. Et ait dn̄s ſeruo. Exi cito in vias ⁊ ſepes .i. extra iudeā diſcurrēdo ad gentilē ppl̓mꝑ vias em̄ ⁊ ſepes intelligit̉ vocatio gentiliū. q̄ tāqͣꝫagreſtes in vijs ⁊ ſepibꝰ erant diſꝑfi. ⁊ direptioni hoſtiū expoſiti. in vijs .ſ. mūdane ꝓſperitatis. ⁊ ſepibꝰaduerfitatis. ⁊ ꝯpelle intrare. inſtantia ⁊ īporrunitate p̄dicatōis. vocāt̉ em̄ qui a malo retrahunt̉. feruētibꝰ exhortationibꝰ ꝯpellunt̉ qͥ trahunt̉ duris ꝯminationibꝰ Un̄ iudeos monet vocari ⁊ gētiles ꝯpelli. qꝛiudeis tanqͣꝫ legē. ⁊ ꝓphetas habentibꝰ leuior vocatōdebebat ſufficere. q̄ nō ſufficiebat gentibꝰ vt impleatur domus mea .ſ. celuꝫ ⁊ celeſtis patria. vbi fit eternum ꝯuiuiū debito numero predeſtinatoꝝ. qui nūerus non remanebit inexpletus. Uel ꝯpellunt̉ intrare heretici qui per eccleſiā puniti reſipiſcunt. vel quicunqꝫ alij qui hꝰ mundi aduerſitatibꝰ fracti ad dei amore redeunt. Felix neceſſitas que ad meliora ꝯpellit. Multi em̄ qui in ꝓſꝑitate ⁊ ſecuritate mundo viuunt inſtāte aduerſitate ⁊ ꝑiculo ad deū fugiūt. Un̄criẜ. Multomagis laborioſius eſt in ſecuritate ꝯcupiſcētias vīcere qͣꝫ in ꝑiculo d̓itias poſſe ꝯtemnere.Ipſe em̄ timore ꝑiculi adiuuat aīm. ⁊ facile vincit̉delectatio corꝑalis. Quot em̄ ſunt qui in ſecuritatenō fuerūt ꝯtenti pauꝑes eſſe. ⁊ tn̄ videntes ꝑſecutōꝫmagis ꝯtenti fuerūt bona ſua dimittere qͣꝫ perire Illos tales ſciens deus freqn̄r preſcidit d̓itias eoꝝ vt aſolicitudinibꝰ releuati ſecuriꝰ ⁊ melius ꝑmaneāt d̓oHec criẜ. Liquet ergo vt ait greg. ꝙ alij vocant̉ ⁊ venire ꝯtemnūt. vt qui donū intellectus accipiunt. ſedeundē intellectū oꝑbꝰ non ſequunt̉. alijvocant̉ ⁊ veniūt. qui acceptā intellectus gr̄am oꝑando ꝑficiuntalij intrare ꝯpellunt̉. vt quos eccīa temꝑaliter punit¶ In fine aūt ꝯcludendo ſubiungit. Dico aūt vobiscuius dicere infallibile eſt. ꝙ nemo viroꝝ illorū quivocati ſunt. ⁊ ſe excuſantes venire noluer̄t. guſtabitcenā meā imo nec videbit. ſed ſancti guſtant ⁊ videtetiā in pn̄ti. ẜm illud pſalmi. Guſtate ⁊ videte qm̄ſuauis eſt dn̄s. Implēda eſt em̄ domus dei nūmeropredeſtinatoꝝ. ſꝫ ſuꝑbi pctōres qui vocati venire noluerūt ſeip̄os irrecuꝑabibiter excuſarunt. Hec ſnīadn̄i. vt ait greg. valde timēda eſt. Nemo gͦ venire cōtemnat ne dū vocatus excuſat. cū voluerit intrare nōvaleat. Et certe qͥ nō ītrauerit. famelicus ⁊ inanisa refectiōe d̓ine fruitiōis ⁊ viſiōis remanebit. Ecceqͣꝫ ꝑiculoſum eſt ꝯtemnere īuitationē ieſu xp̄i. taleseī a refectōe eꝰ in pn̄ti ꝑ gr̄aꝫ in futuro ꝑ gl̓aꝫ merēt̉excludi. Hec igit̉ oīa ⁊ ad q̄ vocati ſumus diligēterꝯſideremus. ⁊ pn̄tia deſpiciētes ad futura nos p̄paremus. Un̄ criẜ. Permaneamꝰ igit̉ cuſtodiētes eāquā initio ſuſcepimꝰ dignitatē. ⁊ futura quotidie re