feſtiuitate¶ De ſcenophegia
habere mundi laudem ⁊ voluptatē. ⁊ nullā ferre mūdi moleſtiā. Similes ſunt multi in pn̄ti vita qui ſꝑvolunt habere feſta. ⁊ iō in futuro facient vigiliā. volunt em̄ mō eſſe in comeſatōe ⁊ ebrietate. ac riſu ⁊ vanitate. ⁊ ideo ſꝑ erunt in fame ⁊ fiti ⁊ fletu ⁊ tribulationē. Iſtud aūt feſtū dyabolicū triplici de cā noneſt faciendū. Primo qꝛ hec vita eſt vigilia. ideo debemus ieiunare ⁊ pctā nr̄a plangere vt poſſimus ad feſtū celeſtis patrie ꝑuenire. Unde math. Beati qͥ lugent. ecce vigilia. qm̄ ipſi ꝯſolabunt̉. ecce feſtū. Sꝫvani hoīes volūt hic feſtū facere. ⁊ iō venient ad vigiliā. Un̄ luce. Uevobis qui ſaturati eſtis. ecce feſtuꝫ.qꝛ eſurietis. ecce vigilia. Scd̓o qꝛ iſta vita eſt ex iliū⁊ ſtultus eēt ille ꝑegrinus qͥ in exilio poſitus vellꝫ facere feltū. ſed dꝫ expectare quoaduſqꝫ ad pr̄iam ſuāredeat. pr̄ia aūt nr̄a ē regio celeſtis q̄ nos expectat.⁊ qꝛ pctōres de hoc ex ilio pr̄iam faciūt. iō a pr̄ia celeſti exules ⁊ banniti ſꝑ erunt. Tercio qꝛ iſta vita ē locus laboris. ⁊ ideo ſerui dei ſunt in labore ꝯtinuo. ⁊de labore veniūt ad quietē. vam āt hoīes volūt eſſe inocio. ⁊ iō de ocio veniūt ad laborē. Hic gͦ on̄dit̉ diſcretio ſeu diſtinctio bonoꝝ a malis. tꝑus em̄ gloriemaloꝝ ſemꝑ ē in pn̄ti. vbi dies mali ſunt ⁊ mali florent. tꝑs ꝟo gl̓ie bonoꝝ erit in futuro. qn̄ cū xp̄o regnabūt. ad quā gl̓am ꝑ paſſiōes ⁊ tribulatōes ꝑueniunt. Dicant gͦ deuoti alijs ad ꝯuiuia. ⁊ laſciuias eoſinuitantibꝰ Uos aſcendite ad diē feſiū hūc nos quitilia nō appetimus. nō aſcendimus Nō em̄ dꝫ ſeruus xp̄i in talibꝰ delectari. qꝛ delicatus miles ē. quivult ſimul gaudere cū ſeculo ⁊ regnare cū xp̄o cū dictū ſit. ve his q̄ in bonis ducūt dies ſuos qꝛ in puncto hore deſcendent ad inferni nouiſſima. receperūtem̄ bona invita ſua. Unde aug. Simus recti cordetꝑs glorie nr̄e nōdū venit Dicat̉ amatoribꝰ huius ſeculi. qͣles erāt fr̄es dn̄i Tempus vr̄m ſemꝑ eſt ꝑatūtꝑus nr̄m nondū venit. Audeamus em̄ ⁊ hoc dicere ⁊nos. Et qm̄ corpus dn̄i noſtri iheſu xp̄i ſumus. qm̄membra eius ſumus. qm̄ caput noſtꝝ gratanter agnoſcimus. dicamus ꝓrſus. qm̄ ꝓpter nos ⁊ ip̄e dignatus ē dicere. qn̄ nobis inſultant amatores huiusſeculi dicamus eis. Tempus vr̄m ſemꝑ eſt paratuꝫtꝑs noſtrū nōdū venit. Hec aug. Tēpus etiā diuinūſemꝑ eſt paratū. qꝛ eſt in burſa eoꝝ. ſi em̄ eſt frigusbn̄ ſe induūt. vel aliter calefaciūt. ſi eſt calor. hn̄t domus frigidas. vel ſubuentōes alias. ⁊ ſil̓iter ī alijsdefectibꝰ corpoꝝ. promptū hn̄t remediū. ⁊ iō tꝑs eorū ſemꝑ eſt paratu. pauꝑes ꝟo totū hn̄t ꝯtrariū. ſedaliter erit in alio ſeculo. Hec cū dixiſſet ieſus māſitin galilea. ex rōne ſupra dicta. Poſtqͣꝫ aūt aſcenderunt fratres eius. duobꝰ diebꝰ trāſactis latēter aſcēdit ſine eis Sicut em̄ noluit eſſe in principio feſtiuitatis. ne fratribꝰ ſuis malū ꝑſuadētibꝰ videret̉ fauere. ſic noluit ſe oīno ſubtrahere. nec doctrinā ſalutisobmittere quā venerat docere. Aſcendit gͦ ad diē feſtum. ſed nō ad illū ad quē fratres eius aſcēderunt.nec vt illi .ſ. manifeſte. ⁊ cū magna comitiua. nec vtvideret̉ ab hoībus. ne occaſionē maioris īuidie daret iudeis. qꝛ non cupiebat gloriari tꝑaliter ſed aliqͥd docere ſalubriter. hoīes corrigere. de feſto eternoadmonere. amorē ab hoc ſcl̓o auertere. ſed aſcendit
quaſi in occulto. in hoc cōdeſcēdens fidelibꝰ. qui timore mortis occultandi erant ⁊ ne ſe hoībus on̄dēs.fauorē humanū quereret qꝛ dies feſtus dn̄i nō exterius ſꝫ inter ius. nō facie ſed in mente agit̉. de quo inpſalmo d̓r. qm̄ cogitatio hoīs ꝯfitebitur tibi. ⁊ reliquie cogitatiōis diem feſſū agēt tibi. Sic ergo agediem feſtū. ſi ad tuam feſtiuitatē vis venire iheſum.Qui em̄ agūt in manifeſto. ⁊ vt ab hoībus videant̉receperūt mercedē ſuam. Ubi beda. Miſtice̓ aūt deſignatur ꝙ ſingulis quibuſqꝫ carnalibus humanaꝫgloriā q̄rentibus dn̄s manet in galilea. que interpretat̉ tranſmigratio facta .i. in membris ſuisⁱ que trāſmigrāt de vicijs ad ꝟtutes. ⁊ ī eis ꝓficiūt. Poſtmodū ꝟo dn̄s aſcendit qꝛ membra xp̄i nō huius vite ſꝫeterne gloriā querūt. occulte aūt dn̄s aſcendit quiaomnis gloria eius ab intus .i. de corde puro. ⁊ ꝯſciētia bona. ⁊ fide nō ficta. Hec beda. Nota qꝛ dn̄s docturus miracula. in oībus magnis oꝑbus potentie ⁊ꝟtutis ſue gloriā fugit. nolēs ſocios habere. vel nūcios preambulos vt patet hic ⁊ in pluribus alijs.Quaſi diceret. Quāto maiores hūilia te in oībus.In oꝑibus ꝟo hūil itatis turbā comitē habuit. veniens ad paſſionē ⁊ diſcipulos premiſit. vt ſibi azinā⁊ pullū adducerent. Etiā comeſturus agnū paſcalēpremiſit qui prepararēt locū. ſed hoc fecit in tāti ſacramēti miſteriū. qd̓ nō debet ſumi niſi cuꝫ magna p̄paratiōe ꝟtutum. ⁊ bonoꝝ oꝑū. Iudei ergo ꝯmuniter querebāt eū in die feſto anteqͣꝫ aſcenderet qꝛ nōviderant eū adeſſe cū fratribus ⁊ dicebāt. Ubi eſt ilſe .ſ. talis. ⁊ tantus predicator ⁊ miraculoꝝ oꝑator.Nō nomināt eū noīe proprio. tam querentes eū animo bono. qͣꝫ malo. Quidā em̄ querebāt eū deſiderioaddiſcendi. vt eius doctrinā deuote audirent. alij deſiderio malignādi. vt eū interficerēt. alij vana curioſitate. vt viderent Illi gͦ qui q̄rebant eū ex odio dedignabant̉ eū noīe proprio nominare. qꝛ nomē ſuūfuit eis graue. ſed illi qͥ querebāt eū ex deuotōne nōaudebant eū noīare. vel ita putabant eū famoſum ⁊autenticū. ꝙ non oportebat nomē propriū exprimere. vani aūt non curabāt de ſuo nomīe. Et erat murmur de eo in turba. ⁊ diſſenſio propter ꝯtrarietatē opinionū de eo. quidā em̄ .ſ. qui pia intentiōe q̄rebāteū dicebant qꝛ bonus eſt. approbantes eius doctrinā⁊ miracula. alij autem .ſ. qui mala intentione querebant eū dicebant nō. ſed ſeducit turbas. dicta eiusꝑſeq̄ntes ⁊ oꝑa. Ubi criẜ. Illā quidē eſtimo opinꝰonē multitudinis eſſe. hanc ꝟo principū ⁊ ſacerdotū.Uides vtiqꝫ principatū corruptū. eos aūt qui principatui ſubijciūt̉. ſanos iudicio. Nemo tamē .ſ. illorū qui dicebāt. qꝛ bonus eſt palā loquebat̉ de eo propter mētū iudeoꝝ .ſ. principaliū. ne extra ſynagoga⁊ ꝯgregatōnē fieret alioꝝ. Ex quo patet ꝙ prīcipespopuli illius dicebāt eū ſeductorē. ⁊ maior pars dicebat ꝯͣriū. Seducit turbas clarius ſonabāt ſed bonus eſt preſſius ſuſurrabāt. Ecce qͣꝫtū deprimit̉ veritas ⁊ extollit̉ falſitas. Ouidā erāt ibi formidoloſi⁊ timidi qui in xp̄m credebāt. ſꝫ ꝟitatē dicere nō audebant. ⁊ iō in ꝟitate peccabāt. Tribus em̄ modisſcd̓m criẜ. In ꝟitate quis peccare pōt. aut ꝟitate p̄timore tacendo. aut ip̄am ꝟitatē in mendacium con