ad cenam¶ De inuitatis
ſponte. vel nccārio hic vel in futuro. ⁊ q̄ ſe hūiliat volūtarie. non qͥ humiliat̉ qͣſi ex nccītate exaltabit̉ velhic vel in futuro. ⁊ hoc aut in officio. aut in merito.aut in pͥmio Hūiles dicti ſunt ab humo cui ꝓſtratiſūt eo ꝙ nihil īferius ſe. niſi humū reputāt. ⁊ ſeꝯculcandos oībꝰ exhibent. ⁊ ꝓpter hoc exaltari merent̉.⁊ ideo hō q̄ factus eſt de humo hūiliari dꝫ. ⁊ exaltatio nō debet̉ ſibi niſi ꝑ hūilitatis meritū. ⁊ talis hūilitas ducit ad letabundū gaudiū. Un̄ bern̄. Semꝑin corde tuo debes habere ꝙ ſis peccator viliſſimus.⁊ oī dono ⁊ gr̄a dei indignus. nec ad hoc aliquo mōaptus vt deus orōem tuā exaudiat̉. Multū gͦ debemꝰfugere ſuꝑbiam. que nos deriſibiles ⁊ inimicos deo⁊ hoībꝰ ꝯſtituit. ⁊ amplecti humilitatem que nos deſiderabiles ⁊ amicos eiſdem facit. Und̓ criẜ. Ne timeas honore tuo deſtructo fi humiliaueris teipſumIta em̄ magis extollit̉ gloria tua. ita maior efficit̉.Hec regni eſt ianua. Si voluerimus magni apparere. non erimus magni. ſed ⁊ oībꝰ dehonorabilioresQui eī derifibiles ſunt ⁊ oībꝰ inimici. ⁊ ab inimicisfacile captabiles ⁊ immundi. apud deū hi maximeoīm ſunt. Quid aūt huīlibꝰ eſt delectabilius aut beatius cū humiles ⁊ deo ſint deſiderabiles Sed ⁊ ea q̄ab hoībus eſt gloria hī maxime potiunt̉ ⁊ oēs eos velut patres honorant. ſicut frēs ſalutāt. ſicut ꝓpria mēbra amplexant̉. hec criẜ. Et qꝛ dn̄s inſtruxit inuitatos ad humilitatē. nunc inſtruit inuitantes ad miſericordie pietatē. ⁊ ad paupeꝝ ⁊ debiliū potius qͣꝫ adamicoꝝ ⁊ diuitū inuitatōem vt coīa faciant non ꝓpter hoīm fauorem ⁊ vanitatē ſed ꝓpter caritatē ⁊ pauꝝ neceſſitatem. arguens per hoc phariſeos qꝛ faciebant ꝯuiuia non moti pietate. ſed magis cupiditate. intendētes ꝑ hoc ꝯſequi vtilitatē ſeu honorē tꝑalem. Unde dn̄s vt ꝓ refectōe corꝑali rependeret ſpiritualem .ſ. documentū pietatis dicebat ei qui ſe īuitauerat. ⁊ ꝑ hoc etiā alios aſſidentes qui erāt in hocculpabiles arguebat. ¶ Cū facis prandiū aut cenamnoli vocare amicos .i. ꝓpter amiciciā ſecularē. neqꝫfrēs tuos .i. ꝓpter ꝯſanguinitateꝫ. neqꝫ cognatos .i.ꝓpter affinitatē. neqꝫ vicinos .i. ꝓpter familiaritatēneqꝫ diuites .i. propter aliquā vtilitatē ꝯſequendā.Hec determinatio .ſ. diuites oībus predictis videt̉debere ſubintelligi. ⁊ ita frēs ⁊ cognatos amicos ⁊vicinos pauꝑes. ſic̄ ⁊ alios egenos vocare potero.vt eis ſic̄ ⁊ alijs pauꝑibꝰ diſtribuā ꝓ deo. Et ſubdit̉cauſa cū dicit̉. ne forte ⁊ ip̄i reinuitāt te. Hec em̄ eſtꝯſuetudo carnaliū hominū .ſ. reinuitare inuitantesſe ⁊ fiat tibi retributio ab hoīe nō a deo. in pn̄ti nō infuturo. iſta nāqꝫ reinuitatio intelligit̉ cuiuſqꝫ bonitꝑalis recōpenſatio. Unde dicit ambro. ꝙ hoſpitalem remuneraturis eſſe effectus auaricie eſt. Sciendū tamē ꝙ ſi vocent̉ predicti ad ꝯuiuia propter caritatē mutuo nutriendā meritoriū eſt. Si aūt ad laſciuiā vel gulā exercendā. vel ad inanē gl̓aꝫ. peccatū eſt⁊ inuitans ſuſtinebit penā. ſi aūt ad reinuitandū recipit mercedē ſuā. ſi aūt ad beniuolentiā ſeu liberalitatē indifferens eſt. ⁊ poteſt bene fieri. ⁊ male proutad fineꝫ vlteriorē ordinat̉ qui pōt eſſe bonus vl̓ malijs. Un̄ hec inuitatio ꝑmittit̉. niſi de matrimonioxp̄i quod totum debet in vſus pauꝑum expendi ſicut
de teſtamento mihi ꝯmiſſo ad faciendū elemofinā.nō poſſum in alios vſus expendere quicqͣꝫ Sed cūfacis cōuiuiū motus pietate. voca pauꝑes cēſu. quinō habent de ſuo ad viuēdū. ⁊ debiles conatu qui potentiā nō habent ad laborādū. ⁊ claudos greſſu. quiire nequeūt ad mendicandū. ⁊ cecos viſu. qut nō vident ad aliquod artificiū oꝑandū. ⁊ beatus eris ſcꝫin pn̄ti beatitudine ſpei. ⁊ ī futuro btītudine rei. qꝛiniutati nō habent retribuere tibi. et iō deū nūqͣꝫ obliuiſcentē habebis debitorē. pietas em̄ ad omnia vtilis ē. promiſſionē hn̄s vite que nūc eſt ⁊ future Ubicriẜ. Non ergo turbemur cū nō recipimus beneſicijrecōpenſationē. ſed cū recipimus. Qm̄ ſi receperimus nō amplius recipiemus illic. ſꝫ ſi minime retribuit hō. tūc tibi deus retribuet. Und̓ ſequit̉. Retribuet̉ em̄ tibi .ſ. a dn̄o in reſurrectiōe iuſtorū. Scd̓mbedā. Et ſi om̄s reſurgāt. ſingulariter tamen ⁊ quaſipropria nō immerito reſurrectō iuſtorū d̓r. qui in eaimmutādi ſunt. ⁊ ſe beatos eſſe futuros nō dubitātUbi grego. niſſenus Nō ergo negligas iacētes. qͣfinullo ſint digni. Cogita quid ſint. ⁊ precioſitatē eorū inuenies. Saluatoris induerūt ymaginē. futurorū bonoꝝ heredes. regni clauigeri. accuſatores ⁊ excuſatores ydonei. nō loq̄ntes. ſed inſpecti a iudice.Ubi ⁊ criẜ. Deceret ergo eos ſurſuꝫ in ſolario ſuſciꝑe. Si nō placet ſaltem deorſum. vbi ſunt ſubiugalia ⁊ famuli xp̄m ſuſcipias. fiat ſaltē pauꝑ edituus.Ubi eſt elemoſina. nō audet intrare diabolus. Et ſiſecū ꝯſedeas mitte ei de menſa fercula. Et iterū. Sꝫdicis Immūdus eſt pauꝑ ⁊ ſordidus. Laua eū ⁊ factecū in menſa ſedere. Si veſtes ſordidas hꝫ. mundūindumentū exhibeas. xp̄us accedit ꝑ eū. ⁊ tu friuolaloq̄ris. Hec criẜ. Moraliter cū facis ꝯuiuiū .i. cūaccedis ad or̄oem vt reficiaris pane lachrimaꝝ. ⁊ īebrieris vino ꝯpūctiōis noli inuitare amicos .i. noli orare tm̄ ꝓ amicis ⁊ ꝯſanguineis tuis. ⁊ ꝓ diuitibus .i. ꝓ iuſtis qui ſunt diuites in ꝟtutibꝰ. ſed ꝓ inimicis ⁊ pctōribus qui vere pauꝑes ſunt. Un̄ ſubdit.Sed voca pauꝑes .i. aſſocia in tua or̄one pctōres ⁊ſubdiuidit in tria genera pctōꝝ dicens. debiles .i.peccātes ex infirmitate. claudos .i. peccantes ex malicia .ſ. qui hn̄t pedem intellectus ſanū. ſed pedē affectus infirmū. ⁊ cecos .i. peccātes ex ignorātia. Predicator etiā ꝟbi diuini facit ſpūale ꝯuiuiuꝫ. ſed ſi facit hoc ꝓpter honoris. vel lucri tꝑalis ꝯſecutionē nōhabebit a deo mercedē. ſi ꝟo facit propter animarūſalutē. recipiet cū iuſtis vitā eternā ¶ Ex eo autē ꝙdn̄s hic ait retribuet̉ in reſurrectione iuſtoꝝ quidaꝫde ſimul diſcūbentibꝰ rudis ⁊ carnalis. motus ꝟbisxp̄i. credidit ꝙ reſurrectio futura eſſet ad vitā cibiscorꝑalibꝰ indigentē. ⁊ ꝙ xp̄s promitteret eſcas corꝑales in regno celoꝝ. ⁊ dixit ei. Btūs eſt qui māducat panē in regno dei. Un̄ cirillus. Homo iſte aīalis erat. nō diligenter ꝑcipiens ea que xp̄s ꝓtuleratputauit em̄ corꝑeas eſſe remūeratiōes ſanctoꝝ. Sꝫquidā dicūt ꝙ ꝑpaneꝫ iſte intelligebat beatitudinēverā. que ꝯſiſtit in viſione ⁊ fruitōe deitatis xp̄i principaliter. ⁊ hūanitatis ſecūdario. qui vocat ſe panevite. Und̓ aug. Uel qua ſi in longinqua iſte ſuſpirabat. ⁊ panis iſte .ſ. quē deſiderabat ante illū diſcūbe