hereditatem et de diuiteDe fratre petente diuidi
ſint de ſpūalibꝰ. Sic ⁊ apoſtoli vt poſſent vacare verbo dei curā tꝑaliū a ſe abiecerunt dicentes Non eſtequū nos derelinq̄re verbū dei ⁊ miniſtrare menſis.Sed heu hodie ꝑſone eccīaſtice litibꝰ ⁊ cauſis eo uſqꝫ occupant̉ vt his ſolūmō vacare videant̉ vtiliorapoſtponentes ⁊ legē dei. auaricia ad hoc tracti ⁊ inuitati. Primo quidē floruit eccīa in ſtrage martiꝝ.ſcd̓o creuit in ꝑſecutōe hereticoꝝ. nunc aūt corruptione falſoꝝ fratꝝ litibꝰ ⁊ inutilibꝰ creſcere non deſinit. qͣꝫuis ergo dn̄s poterat. tamen diuidere nolebatne ſicut multi faciūt ſpūalia ꝓpter tꝑalia intermitteret. ⁊ ne fauere videret̉ auare cupiditati petentis. qͥad circūueniendū frēm hoc petebat. ⁊ quē nō tā iusqͣꝫ res ⁊ amor hn̄di trahebat. quiqꝫ terrena ⁊ nō celeſtia ſapiebat. ſicut terrem inter quos hmōi zelus etꝯtentio diuidende hereditatis eē ſolet. Un̄ ⁊ ex hocꝯſeqn̄r auariciam que a deo ſeꝑat ſtatī reprehendit.⁊ cauere docuit. dicens tā ad turbas qͣꝫ ad diſcipl̓osqꝛ auaricia ꝯmune vitium eſt tam clericoꝝ qͣꝫ laicoꝝtam religioſoꝝ qͣꝫ ſeculariū. tā minoꝝ qͣꝫ maioꝝ. qꝛoēs auaritie ſtudent. Un̄ eos ẜm bedaꝫ. occaſionehuiꝰ ſtulti petitoris aduerſus auaritie peſtē. q̄ radixoīm maloꝝ eſt. p̄ceptis pariter ⁊ exemplis minuereſatagit dicens Cauēte ab oī auaritia .ſ. tam interiori qͣꝫ exteriori. q̄ ꝯſiſtit ī cupida acqͥſitiōe tꝑaliū ⁊ tenaci retentione eoꝝ. Un̄ beda. Dicit aūt ab oī. quianonnulla ſimpliciter ab hoībꝰ geri vident̉ ſed internus arbiter qua intentiōe fiant qꝛ cernit. dijudicat.Uel ẜm cirillū d̓t ab omni .ſ. magna ⁊ parua Quianon in habundantia diuitiaꝝ cuiuſqͣꝫ vita eius eſt..ſ. ſpūalis ꝑ quā ꝯiungit̉ deo. quia non in ſolo paneviuit homo. nec etiam corꝑalis. qꝛ tꝑalis vita diuitiarū multitudine non ꝓtendit̉. īmo frequenter exſolicitudinibꝰ aīaꝝ. ⁊ delicijs corpoꝝ minuit̉. Uitahoīs tꝑalis non ꝯſiſtit in habundantia reꝝ. qꝛ qn̄qꝫplus minuit̉ ⁊ abbreuiat̉ in ꝓſperitate qͣꝫ aduerſitate. Uita em̄ ſpiritualis non ꝯſiſtit in habundantia.imo frequenter ꝑiclitat̉. Und̓ criẜ. Neqꝫ enim aīeſoli. ſed ip̄i corpori ſunt nociue delitie. eo ꝙ ex fortiſit debile. ⁊ ex ſano egrotiuum. ex agili graue. ex formoſo deforme. ex inuene veteroſum. Unde ⁊ ſenecaPoteſt nr̄a ꝓuidentia lāguorē ꝓrogare huic corpuſculo morā. ſi voluptates qͥbus maior pars perit. poterimus regere ⁊ coercere. Hec ſeneca. Propter abundantiā quoqꝫ ⁊ ſuꝑfluitatē ciboꝝ ⁊ potuū. morsplurimū accelerat̉. plures em̄ ex repletōe qͣꝫ attenuatiōe moriunt̉. Un̄ dic̄ ypocras. ꝙ ex plenitudine q̄cunqꝫ egritudines generāt̉ Uite etiā pauꝑū nullusſiruit inſidias. diuites aūt in om̄i loco cibo ⁊ potutiment eas. Un̄ theophil̓. Hoc dicit dn̄s refellens auarorū intentiōes. qui vident̉ coaceruare diuitiasquaſi diu victuri. Sꝫ nūquid te opulentia longeuūefficiet Quid igit̉ manifeſte ſuſtines mala. īcerte tāquietis. Nā dubium eſt an debes attingere ſeniū. cuius gr̄a theſaurizas Et ad deteſtandū auaritiā. ⁊ adſuū ꝓpoſitū declarādū inducit ſil̓itudinē. Und̓ theophl̓. Dicto ꝙ ex affluentia oꝑū nō ꝓtelat̉ vita hūana. ad huius fidem ꝑabolam ſubdit. Hominis cuiuſdā diuitis vberes fructus ager attulit .i. abundātes. ⁊ multoplures qͣꝫ ſolito curſu ꝯſueuit. ⁊ cogita
bat pͦ ſolicitudine. qꝛ abundātia diuitiaꝝ inducit ſolicitudinē. ⁊ ꝑ ꝯſequens animi anxietatē. qꝛ nō ſuꝑplent indigentiā. Cogitabat inqͣꝫ intra ſe dicēs. nōextra ſe proferens. ne audiret̉. diues em̄ auarus oēꝫhoīem timet. nam ẜm aug. Uidet diuitē. ⁊ eſtimatpredonē. videt pauꝑem ⁊ ſuſpicat̉ furem. Quid faciā qꝛ nō habeo quo ꝯgregē fructus meos. Anguſtiabat̉ iſte diues ex opulētia infelix in pn̄tibus bonisinfelicior in futuris. ager em̄ ei nō tam redditus qͣꝫgemitus attulit grauiores. ⁊ ſolicitudo nimia creuitei ex auaricia. ⁊ anguſtia. ex ſatietate deſtruā horreamea. ⁊ maiora faciā. Nō oportebat eū horrea dilatare. bn̄ erāt horrea parata .ſ. pauꝑū eſurientiū vētresſed nō meminit ꝯmunis nature. nec ſciebat cogitareniſi de ꝯgregatiōe tꝑali. non de celeſti. cuius horreaſunt pauꝑes xp̄i. Et illud inquit ꝯgregabo. cū econtrario deberet dicere. diſꝑgaꝫ pauꝑibus oīa que nata ſunt mihi .i. ꝓpter me ſolū. vl̓ meo labore. ⁊ bonamea. in quo dic̄ mendaciū. qꝛ ex iniquitate dictū eſtmeū ⁊ tuū. cū omī iure nature eſſent ꝯmunia. Bonaſua reputat tꝑalia. cū tamē hoīs vt homo eſt ſint bona ſpūalia ⁊ nō terrena. Unde grego. Non eſt hoīsterrena poſſeſſio. ſꝫ celeſtis. Et ambro. Nō ſunt bona hoīs. que ſecū ferre nō poteſt. ſola mīa ē comesdefunctorum. Unde dixit quidā philoſophus quide incēdio euaſerat. Ego nihil ꝑdidi bona mea mecū ſunt. animo em̄ illa porto. nō humeris. Bona noſtra bona interna ſunt. Unde ſeneca. Sapiens ītraſe omne bonū terminabit. Et dicit ibidē ſeneca ꝙquidā capta patria. ⁊ liberis amiſſis. cū ex incēdiopublico ſolus ⁊ tamē beatus exiret. interrogāte victo: i. nūquid aliquid ꝑdidiſſet. nihil inquit ꝑdidi.bona mea mecū ſunt. ¶ Et dicā aīme mee .i. aīalitati me. vel mihimetip̄i. ẜm ꝙ totus hō denomīatura parte digniori. Aīa mea hēs multa bona. imo habebat̉ ab eis. poſita .i. repoſita ⁊ cōgregata ad obſetuandū auare. non ad erogandū libere in annos plurimos. Ubi cirillus. Diues igit̉ nō parat ꝑmanentia horrera. ſꝫ caduca. ⁊ qd̓ ſtultius ē vite ſibi traxitlongitudinē. Sed o diues. fructus quidē habes inhorreis. ſed annos plurimos vn̄ poteris obtinere.Hic arguitur habentiū redditus ſibi ſufficiētes rep̄henſibilis detentio. ⁊ collectio ſupͣ ānū eoꝝ q̄ ſingulis ānis redeūt ⁊ innouant̉. Et ſubiūgit. Requieſce.ſ. a labore vbi peſti auaricie peſtem iūgit deſidie. vtnec ꝓ tꝑalibꝰ deū īterpellet ecce ocietas. comede. ecce guloſitas. bibe. ecce ebrietas. epulare ſplēdide ⁊ſuꝑbe. magno deliciaꝝ apꝑatu. vbi p̄dcīs malis etiālaſciuiā ⁊ voluptatē addit. ecce ꝯmeſatiōis celebritas. Hic gͦ exprimunt̉ qͣtuor mala. que euenre ſolētex diuitiarū abundātia. Hec fuit iniquitas zodomeſuꝑbia in epulatiōe. ſaturitas panis in comeſtiōe. ⁊abundātia in ebrietate. ⁊ ociū in requie. Ubi beda.Cui ſimile eſt qd̓ ī eccīaſtico legit̉. eſt qui locupletatur parce agendo. ⁊ hec eſt pars mercedis illius ī eoquod dicit inueni requiē mihi. ⁊ nūc māducabo debonis meis ſolus. ⁊ neſcit ꝙ tempus pretereat. ⁊ relinquat oīa alijs. ẜm eūdē bedā. nō reprehendit̉ iſtediues. ī eo ꝙ terrā coluerit. ⁊ fructus ẜuare volueritſed ꝙ oēm vite ſue fidutiā in ſua abūdātia poſuerit.