volente horrea ſua āpliare¶ Capitu lum. Lxxvii.
fructuſqꝫ natos. fructus ⁊ ſua bona ꝯputās. nil pauꝑibꝰ erogare ꝯſtituerit. iuxta īperiū dn̄i dicentis qd̓ſuꝑeſt date elemoſinā. ſꝫ ſue in future elemoſine reẜuare ſtuduerit. Sꝫ vt d̓t baſilius Dū in abſconditoloquit̉. eloquia eius examinant̉. vn̄ ſibi rn̄ſa ꝓueniunt ¶ Sequit̉ em̄ Dixit aūt illi deus .i. ꝯtrariū ſuecogitatōi fecit. dicere em̄ dei facere ē. ẜm illd̓ pſal.Ip̄e dixit ⁊ facta ſunt. Stulte qui nō cogitas de deiꝓuidētia ⁊ iuſticia Ubi baſilius Audi ꝯueniens tibiſtulticie nomen quod tibi nullus imponit hominumſed ipſe deus. hac nocte repetent ſcilicet exactores⁊ demones a te animam tuam. tanquam ſuam. ⁊ fibi per peccatum venditam ⁊ obligatam. vt deceterotempus non habeas emendandi. Unde in eccleſiaſtico. nihil iniquius qͣꝫ amare pecuniam. hic em̄ anmam ſuam venalem habet. Ubi beda. Qui multa tibi delitiarum temꝑa promittebas. proxima hac nocto morte prereptus alijs ꝯgregata relinques Heca deo ad homines dicere eſt prauas eius machinationes ſubita animaduerſione compeſcere. Diesenim exitus tanqͣꝫ fur in nocte comprehendit. qn̄ſtultoꝝ animas futura nō premeditantes eijcit. Un̄⁊ gregorius Eadem em̄ nocte ſublatus. qui multafuerat preſtolatus vt .ſ. qui in longum ſibi ſubſidiacolligendo ꝓſpiceret. ſubſequentē diem vel vnumminime videret In nocte aūt ablata eſt anima. quein obſcuritate cordis eſt euulſa. In nocte ablata eſtque ꝯſiderationis lucem habere noluit. vt quod pati poterat preuideret. Hec gregorius Que aūt paraſti. cuius erūt. Quaſi diceret. non erunt tua. qꝛ nonportabis ea tecum. ſolas enim diuitias ꝟtutum portat homo ſecum. Unde criſoſto. Hic em̄ ea deſeresnō ſolū nullum inde ꝑcipiens ꝯmodū. ſꝫ etiam ſarcinam pctōrū portans ſuꝑ humeros ꝓprios. ⁊ quequidem a te ꝯgeſta ſunt. plerūqꝫ in manus inimicorum ꝑuenient. a te ꝟo ſuꝑ his ratio requiret̉. Un̄ ⁊ambroſius. Fruſtra em̄ ꝯgerat opes. qui ſe his neſcit vſurū. Neqꝫ em̄ noſtra ſunt. que nō poſſumus aſferre nobiſcū. Sola ꝟtus comes eſt defunctoꝝ ſolanos ſequit̉ mīa. que tabernacula defunctis acquiriteterna. Hec ambro. Hec queſtio .ſ. que paraſti. cuius erūt potiſſime poteſt fieri ꝑſonis eccleſiaſticisqnō poſſunt relinquere bona eccīe heredibꝰ ſuis. Un̄in Eccleſiaſtico. Unus eſt. ⁊ ſcd̓m non habet. non filium. non fratrem. ⁊ tn̄ laborare nō ceſſat. ⁊ nō ſatiant̉ oculi eius diuitijs. Et applicando ad ꝓpoſitumſubiungit. Sic eſt videlicet ſimiliter ſtultus. ad fimilē finem venturus. ac in nocte ⁊ improuiſe a diuinis iudicijs rapiendus qui ſibi .i. vtilitati priuate theſauriſat .ſ. bona tꝑalia. nō diſtribuens pauꝑibus vt ab eis recipiat̉ in eterna taber nacula. talis eīī morte pauprimus erit qꝛ theſauriſat ⁊ ignorat cuiea ꝯgregabit. an tinee demolienti. an furi effodienti. an hoſti dixipiēti. an igni deuoranti. ⁊ nō ē diuesin deū qꝛ vacuus bonis ſpūalibꝰ. ⁊ ſine theſauro meritoꝝ. cuius expectatio nō eſt dn̄s. nec apud deū eſtſubſtantia eius. In deū nāqꝫ diues ē qui tranſitoriaꝯtemnens pauꝑibꝰ tribuit. cuius expectatio eſt dominꝰ cuius ſubſtantia .i. ꝯſcientia. fides ⁊ poſſeſſioqua ſuſtentatur ⁊ paſcitut eſt apud deum. non in ſac
culis ⁊ inferioribus terre huius. Sed vt dicit grego. Tanto quiſqꝫ minus dolet ꝙ deſunt eterna quanto magis gaudet ꝙ aſſunt temporalia. Unde beda.Si is qui ſibi theſauriſat ⁊ nō eſt in deum diues ſtultus eſt ⁊ in nocte rapiendus. ergo qui vult eſſe in deum diues non ſibi theſauriſet. ſed poſſeſſa pauperibꝰdiſtribuat. ſic enim ſapiens ⁊ filius lucis eſſe merebitur. Unde bene ⁊ pſal. Cum de auaro quolibet diuite premiſiſſet. ſed ⁊ fruſtra ꝯturbat̉. theſauriſat etignorat cui ꝯgregabit ea. mox vbi cordis ſui theſauꝝꝫlocaſſet aperuit dicens. Et nunc que expectatō meanonne dn̄s ⁊ ſubſtantia mea apud te eſt. Hec beda.Per iſtum ergo diuitem intelligit̉ omnis homo cōgregās ⁊ ꝯſeruās bona tꝑalia vt inde ocioſe ⁊ delicioſe viuat. ⁊ frequenter ꝯtingit ꝙ tales ſubito moriunt̉. ⁊ ſic a ꝓpoſito ſuo defraudant̉. Cum iſto enimdiuite multi hodie dicunt apud ſe. Epulare. letare.quieſce. plenus es bonis. vtere letus eis. non curaqualia ſint poſt me temꝑa. fiat tm̄ pax ⁊ fertilitas indiebꝰ meis Sed timeant tales ne ſubito ⁊ improuiſe animā ab eis rapiant demones exactores. Undebene de talibꝰ ⁊ ſimilibꝰ ſic dicit auguſti. Gaudet piſcis quando hamū non videns eſcam deuorat. Sedcum piſcator eum adducere ceperit. viſcera eius torquent̉ primo. deinde ab omni leticia ſua ꝑ ipſam eſcam de qua letatus eſt ad ꝯſumptōnem trahit̉. Sicſunt omnes qui de bonis temporalibus beatos ſe putant. hamum enim acceperunt. ⁊ cum illo vaganturveniet enim tempus vt ſentiant quanta tormenta cūauiditate deuorauerunt. hec augu. Quis intelligēshec in diuitijs ſpem ſuam ponet. cuꝫ ⁊ diuitie tam facile amittant̉. ⁊ homo tam ſubito morit̉ Qui enimiſta bene attēderet de facili ab auaricia caueret. Nāvt aithiero. Facile ꝯtemnit omīa qui ſe cogitat moriturū. Diuitie ergo ſi affluant noli cor apponere. ⁊non affluant. noli ſolicitus ꝓ eis eſſe. ne immundapeſte maculeris auaricie. Nam vt ait ambro. Omnes cupidi. omnes auari gyezi leprā cum diuitijs ſuis poſſident. Et vt dicit criẜ. Qui auaricie ſeruit. ⁊pn̄tibus ꝯpedibus conſtringet̉. ⁊ futuris incendijspreꝑatur Dicit̉ tantum malum eſſe in inferno ꝙ ſꝑſit iant. ⁊ nunqͣꝫ ſatient̉. ⁊ hanc penā auari iam ſuſtinent qui tantā cupiditatē acqͥrendi diuitias hn̄t vtnullo modo ſatientur. Unde dicit Baſilius de iſtodiuite ꝙ horrea quidē creꝑabant pre copia ꝯditoꝝauarus tn̄ animus nequaqͣꝫ implebat̉. Que eſt iſta auiditas hoīm cum ipſius belue modum non habeantTunc enim belue rapiunt qn̄ eſuriunt. parcunt veroprede cum ſaturitatē ſentiunt. Inexplebilis eſt auaricia hoīm. ſemꝑrapit ⁊ nunqͣꝫ ſatiat̉. nec deū timetnec hoīem reueret̉. nec patri parcit. nec mr̄em agnoſcit. non fratri obtemꝑat. non fidem amico ſeruat.viduam opprimit. pupillū inuadit. Que eſt inſaniahec acquirere auꝝ. ⁊ perdere celum. Vt autem dicitpetrus damiam. Auaricia quaſi biceps eſt coluber. vtroqꝫ ꝯſueuit ore mordere. vtroqꝫ peſtifeꝝ virus influere. dum aut aliena res querit̉. aut habita delectabiliter poſſidet̉. Aliena etiam ẜm grego. rapere conuincit̉. qui vltra ſibi neceſſaria retinere ꝓbatur Un̄dicit hic baſilius. An iniuſtus eſt deus inequaliter