Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum. Lxxvii.volente horrea ſua āpliare

ſibi nimis ꝓpicij. ꝯtra ius naturale. in alijs fieri volebant qd̓ ſi nolebāt. dicebant ⁊ nō faciebāt. docebantgrandia. ⁊ nō faciebāt minora Iſti diuerſa ponderahēbant. aliter em̄ facta ꝓpria. ⁊ aliter aliena pōderabant. Ubi theophi. Quotiēs em̄ doctor facit q̄ docꝫalleuiat faſcē. tradens ad exemplū ſeip̄m. Qn̄ veronil agit eoꝝ q̄ docet. tūc graues faſces vident̉ eis qͥdoctrinā ſuſcipiūt vtpote q̄ nec a doctore pn̄t portari. Per iſtos ſignant̉ p̄lati alijs īponentes grauia ⁊magna. ⁊ pauca faciētes aut nulla Un̄ gre. nicenusTales ſunt mō multi iudices ſeueri peccantiū ⁊ debiles agoniſte. intolerabiles legiſlatores ⁊ debilesportitores. nec appropinqͣre volētes. nec palpare vite honeſtatē. quā irremediabil̓r exigūt a ſubiectis. De inde redarguit legiſꝑitos ꝯdēnando eos de ſimulata deuotōne ⁊ falſa religione. qꝛ ob fauorē vulgi captandū. ſiml̓abāt ſe horrere ⁊ ꝯdemnare acta ⁊pctā. ac ꝑfidiā patꝝ ſuoꝝ. monumēta ꝓphetaꝝ quoſocciderūt pr̄es eoꝝ. ꝑ ypocriſim ⁊ nō ex pietate magnifice edificando ⁊ ornando. quaſi de morte innocentiū ꝓphetaꝝ dolentes ⁊ dicentes. ꝙ ſi fuiſſent indiebꝰ pr̄m ſuoꝝ. nō eſſent ſocij in ſanguine ꝓphetaꝝvt viderent̉ iuſtiores pr̄ibꝰ ſuis. q̄ occiderunt illosſꝫ ip̄o oꝑe teſtificabant̉ quantū pr̄ne nequitie ꝯſenſerint. ꝑſeqn̄do xp̄m dn̄m ꝓphetaruꝫ eis ꝓmiſſum ⁊ab ip̄is ꝓphetis p̄nūciatū. defectus alioꝝ videbāt ⁊n̄ ſuos qꝛ vt d̓t hic criẜ. Alter alterius culpā facile ītelligit. ſuā difficile. ẜm lr̄alem ſenſuꝫ hoc faciebātvt viderent̉ horrere crudelitatē pr̄m ſuoꝝ ⁊ fil̓r faciunt q̄ vitia ꝟbis deteſtant̉ vt ab eis immunes ab ignorantibꝰ videant̉ Deinde redarguit legiſꝑitosꝯdēnando eos de praua ⁊ ꝑuerſa ſcripturaꝝ expoſitionē. qꝛ gloriabant̉ ſe hr̄e noticiā legis ⁊ ꝓphetaꝝ.quā xp̄s vocat clauē ſcientie qꝛ ꝑ hanc noticiā potuerūt in fidem ⁊ ꝟitatē xp̄i intrare ſꝫ ip̄i malicia excecati. hanc clauē abſtulerūt. dicta legis ⁊ ꝓphetaꝝ veltrūcando vel ꝑuer ſe intelligendo ⁊ exponēdo. ac xp̄idogmata ⁊ oꝑa denigrando. vt ip̄i ad intellectū veritatis ⁊ fidē nō intrarēt. nec alios q̄ intrare deſiderabant. intrare ꝑmitterēt. qꝛ ꝑuerſitate doctrine ſue ꝓhibebant Clauis gͦ ſcientie eſt auctoritas docendi ꝑquā dꝫ intellectus verus latens interius aꝑiri. ⁊ ipſi ecōtrario claudebāt ꝑuerſe interp̄tando. ⁊ aliosin errorē ducēdo. vt pꝫ circa p̄ceptum de honore parentū. qd̓ ꝑ ſuā euacuabāt doctrinā. ⁊ etiā circa aliaplura dn̄i precepta. ẜm bedam. Oīs etiā doctor quiaud itores quos ꝟbo edificat. exemplo ſcandalizatnec ip̄e regnū dei intrat. nec eos qui poterant intrare ꝑmittit. De premiſſis redargutionibꝰ ſcribaꝝ⁊ phariſeoꝝ habes latius infra feria tercia poſt palmas vbi ponunt̉ multa ſimilia ſed non ſunt eadem.qꝛ diuerſis temporibꝰ dicta. Ultimo exaggeratphariſeoꝝ ⁊ legiſꝑitoꝝ nequitiam ⁊ obſtinationemqui ex ꝟ̓bis xp̄i non fuerūt emendati. ſed magis peioratꝭ. qꝛ cum dominus hec p̄miſſa ad illos diceret.veritate offenſi ceperunt doctorem ꝟitatis perſequi.⁊ doloſe ſibi inſidiari. qꝛ ceperunt grauiter inſiſtereid eſt reſiſtere ac inſtare. ⁊ os eius cōprimere id eſtſermonē eius in pluribꝰ interrumpere ſeu ꝟba oriseius calūniari. de multis inſidiantes ei ⁊ multa ab

eo inſidioſe querentes vt eum terrerent ⁊ ſtupefacerent. qꝛ ꝯturbati minus preuident. ⁊ ſic ex varijs q̄ſitis ⁊ abiectis aliquid calūniabile de ore eius extraherent. ⁊ in ꝟbis eū caꝑent vt accuſare eum poſſent.Doctrina ergo veritatis fiebant deteriores qui indedebuerant fieri meliores. Un̄ beda. qͣꝫ vera ꝑfidie ſimulatōis ⁊ impietatis ſue crimina audierint ipſi teſtant̉ qui tanto intonante turbine nō ipſi reſpicere.ſed doctorē veritatis inſidijs moliunt̉ aggredi.Omine ieſuxpēda mihi an̄ pran­ Orōdiū ſpūale .ſ. ante ꝑceptōem ſancte euchariſtie per ꝯfeſſionē puram ſpūaliter baptiſari⁊ lauari vt ab inimicoꝝ inſidijs ⁊ accuſationibꝰ te ꝓtegente valeam liberari. Da mihi vitare omnē ypocriſim ⁊ ſimulatōem. omnem arrogantiā ⁊ ambitionem. ne peccem in te vel in ꝓximum meū per mendacem vſurpatōem perfectionis. ꝑ excellentiā ſingularitatis. per temeritatē iniuſti iudicij. vel ꝑprauitatēcuiuſcūqꝫ mendacij. ne cū phariſeis in vanitate ꝑticipem. ſed te veritate me ducente. ꝑ te viā ad te vitāmiſcd̓iter perueniam. Amen. De fratre petente hereditatē. ⁊ de diuite volenteborrea ampliare.Capitulū LXXVIIAUidam autē de turba cognoſcens ieſum eſſe iuſtum dixit eiQagiſter dic fratri meo vt mecum diuirtus qͣꝫ bonum ⁊dat hereditatem. Non fuit iſte exqͣꝫ iocundum habitare fratres in vnum. Inconuenienter aūt petebat. quia nec tempus nec locus erat. ⁊chriſtus tꝑalibus non intēdebat. imo ea ꝯtemneredocebat. qui etiam tm̄ colligere ⁊ non diſpergere venerat. ⁊ ideo reſpondit dicens. Homo ſi carnalis ⁊terrenus. humū ſapiens ⁊ ẜm hoīem ambulans. qͥsme ꝯſtituit iudicem .ſ. litium. aut diuiſorem .ſ. facultatum ſuꝑvos .ſ. qui frēs eſtis. inter quos nō iudexſed pietas debet eſſe ſequeſtra. quaſi diceret. Nō ſuꝫmiſſus ſiue ꝯſtitutus ad iudicium terrenaꝝ poſſeſſionum ſed celeſtiū. Non ſum diſſenſionis deus ſꝫ collectionis ⁊ pacis ⁊ vnitatis. qui ven hoīes pacificare cū deo ⁊ angelis. ⁊ vt multi cor vnū ⁊ aīam vnamhabeant. non vt diuidant̉ ꝑ diuerſa. ſed vt colligantur ⁊ habeant oīa ꝯmunia. nec ſit aliquis egēs interillos. ſed diuidat̉ ſingulis ꝓut vnicuiqꝫ opus fueritIlle qui non colligit mecū eſt fraternitatis diuiſor ⁊diſfenſionis autor. Ubi beda. Qui mgr̄o ſuꝑne pacis gaudia ꝯmendanti terrene diuiſionis vult ingetere moleſtiā. merito homo vocat̉. ẜm illud. Cuꝫ ſitinter vos zeluū ⁊ ꝯtentio. non ne hoīes eſtis Ubi ambro. Bene ergo terrena declinat qui ꝓpter d̓ina deſcēderat. Rec iudex dignat̉ eſſe litiū ⁊ arbiter facultatum. viuoꝝ hn̄s mortuorumqꝫ iudiciū ⁊ arbitriummeritoꝝ. Nō ſolū ergo qͥd petas ſed a quo poſtulesintuendū eſt. Nec maioribꝰ intento aīo putas minoribꝰ obſtrependū. Un̄ non immerito refutat̉ hic frter. qui diſpēſatorē celeſtiū geſtiebat corruptibilibꝰoccupare. hec ambro. Per hoc ꝙ xp̄s noluit ſe intromittere de diuiſione hereditatis terrene on̄t ꝙ predicatores euangelij ⁊ ſpūalibꝰ dediti non dn̄t ſe intromittere de negocijs ſecl̓aribꝰ. ob que minus ſolicitiS. iiij.