Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ce CO De demoniaco

tur remiſſio peccatoꝝ. qꝛ putat eū immiſericordemvel īiuſtū qꝛ ſicut ex mīa pctā remittit ita ex iuſticiaea impunita nō relinquit Male ergo de iuſticia velmīa ſpūſſancti ſentit qui deſperat vel p̄ſumit Sicutergo morbꝰ incurabilis d̓r. qui directe tollit remedia. ꝑ que expellit̉ morbꝰ ⁊ curat̉ vt cū tollit ꝟtutemnature. vel viriū naturaliū. deus tn̄ qui ē ſuꝑ oīa p̄tcurare eū. ſic peccatum in ſpiritum ſanctū ꝯtemit ⁊excludit illa ꝑque pctm̄ debet curari ⁊ vitari. vt timorē d̓ine iuſticie. ⁊ ſpem venie ⁊ hmōi. ⁊ ſic ex ſuinatura d̓r irremiſſibile. deus tn̄ ſua benignitate omne pctm̄ penitentibꝰ remittit. Un̄ d̓r irremiſſibile.qͣſi de difficili ⁊ vix remiſſibile. De hac materia ſicd̓t aug. Dico caritati vr̄e forte in oībꝰ ſanctis ſcripturis nulla maior q̄ſtio nulla difficilior inuenit. ineo ꝙ ait. qui blaſphemauerit in ſpūmſanctū. nō hꝫremiſſione ineternū. nō quocūqꝫ modo blaſphemauerit. reus erit huius remiſſibilis delicti. ſed modoquodam. quem nos querere atqꝫ intelligere voluit.qui hanc ſententiā veram terribilemqꝫ deproniſit.In ſpū em̄ ſancto quo in vnū dei ppl̓s ꝯgregat̉. eijcitur ſpūs immundus qui in ſeipſum diuiſus d̓r Contra hoc donū gratuitū. ꝯtra iſtam dei grām loquiturcor impenitens Ipſa ergo impenitētia eſt ſpūs blaſphemie. q̄ non remittet̉ neqꝫ in hoc ſcl̓o neqꝫ in futuro. Contra ſpūm em̄ ſcūm quo baptiſant̉. quoꝝ peccata oīa dimittunt̉. ⁊ quā accepit eccleſia. vt cui dimiſerit pctā dimittant̉ ei. verbū valde malū ⁊ nimiſimpiū. ſiue cogitatōe ſiue etiā lingua ſua dicit. quēpatientia dei cum ad pm̄am adducat. ipſe ẜm duriciā cordis ſui ⁊ cor impenitens theſauriſat ſibi irā indie ire ⁊ reuelatōnis iuſti iudicij dei. qͥ reddet vnicuiqꝫ ẜm oꝑa eius. Hec ergo oīno impnīa non hꝫ remiſſionē neqꝫ in hoc ſeculo neqꝫ in futuro. qꝛ penitētia impetrat remiſſionē in hoc ſeculo que valet futuro. ſed iſta impm̄a vel cor impenitens qͣꝫdiuquiſꝫ inhac vita viuit non p̄t iudicari. de nullo em̄ deſperandū eſt qͣꝫdiu patīa dei ad pm̄am adducit. nec de hacvita rapit impiū. qui nō vult mortē impij ſed vt cōuertat̉ ⁊ viuat. Ideo aūt omnē ꝓrſus pctm̄ ⁊ blaſphemia remittet̉ hoībus. qꝛ vbi hoc peccatū non fueritcordis impenitētis ꝯtra ſpiritū ſctm̄. quo ī eccīa peccata ſoluunt̉. cūcta alia dimittunt̉. Quomō autemhoc dimittet̉. quod etiā remiſſionem impedit aliorū. Oīa ergo dimittunt̉ eis. in quibꝰ hoc non eſt qd̓nūqͣꝫ dimittet̉. In quibꝰ aūt eſt. qm̄ hoc nūqͣꝫ dimittitur. nec alia dimittunt̉. qꝛ omniū remiſſio vinculoiſtius impeditur. Iō pctm̄ omne atqꝫ omīs blaſphemia dimittet̉ hoībus in hac ꝯgregatōe. quā in ſpirituſctō ⁊ nō aduerſū ſeip̄m diuiſio ꝯgregat xp̄s. Ip̄ius aūt ſpūs illa blaſphemia. qua vt ſit corde impenitenti huic tanto dono dei. vſqꝫ ad finem vite iſtiusreſiſtatur. nō remittet̉. Unū gͦ ſuffugiū eſt. ne ſit irremiſſibilis blaſphemia. cor īpenitens caueat̉. nec aliter pm̄a ꝓdeſſe credat̉. niſi vt teneat̉ eccīa vbi remiſſio pctōꝝ dat̉. ⁊ ſocietas ſpūs ī pacis vinculo cuſtodit̉. Hec aug. De inde ad reuellendū ⁊ corrigēdūphariſeorū errorem. inducit ſententiā ſub ſil̓itudīearboris. on̄des ꝙ miracula ſua nō ſunt a ꝟtute maligna ⁊ diabolica. ſed a ꝟtute bona ⁊ diuina. Un̄ dicit

aut facite arborē bonā ⁊ fructū eius bonū. aut facitearborē malā ⁊ fructū eius malū. Loquit̉ vuigariter.facite .i. dicite. ẜm ꝙ d̓r iſte facit bonum .i. dicit Arbor aūt hic accipit̉ principiū ipſoꝝ oꝑum ⁊ fructusiſpa oꝑa. Inter arborē ꝟo ⁊ fructu ſemꝑ eſt ſimilitudo. quia arbor bona ſemꝑ fructū bonuꝫ. ⁊ arbor mala fructū maluꝫ producit. ergo qꝛ oꝑa miraculoſa q̄xp̄us faciebat nō erāt mala ⁊ vana. ſicut que fiunt arte magica. ſed erāt bona ⁊ ſalubria ꝯcludit ꝙ principiū ꝑ quod talia faciebat erat ſanctū ⁊ bonū. Quaſidiceret. Cōſiderate fructū arboris bone ⁊ fructū arboris male. vt ex fructu cognoſcatis vtrum ſit bonaan mala. qꝛ ex fructu arbor cognoſcit̉ Sil̓iter ꝯfiderate opus actoris. vtrū ſit bonū an maluꝫ. qꝛ opusbonū ꝓcedit a bono principio. ⁊ malū a malo ⁊ ſicex bonitate oꝑū que ego faciopoteſtis ꝑpendere ꝙ ꝟtus ꝑ quā ego facio. nō eſt mala ſed bona ⁊ ex oꝑbꝰque fiunt ꝑ artem magicā. cū ſint mala ⁊ vana poteſtis ꝑpendere. que fiunt virtute maligna. opus ergoeijciendo demonia cū ſit bonū non eſt a malo principio. quale eſt demoniū. ſed a bono principio. qd̓ eſtſpūſſctūs. Malegͦ dicitis. qꝛ ego ī beelzebub eijciodemonia. Ubi augꝰ. In hoc admonuit nos dn̄s vtbone arbores ſimus. ⁊ bonos fructus hr̄e poſſimusUbi em̄ ait. Facite arborē bonā ⁊ fructū eius bonūeſt preceptū ſalubre cui obedientia neceſſaria eſt. ꝙaūt dic̄. facite arborē malā. ⁊ fructū eius malū. nō ēp̄ceptū vt faciatis. ſꝫ monitio vt caueatis Hec aug. Deinde quaſi explanādo ⁊ optādo dictā ſil̓ilitudinē phariſeis. on̄dit falſitatis eoꝝ radicē. radix eniꝫiſta erat inuidia ⁊ odiū. qꝛ licet phariſei ⁊ legiſperiti primo cognouerūt xp̄ꝫ. tn̄ qꝛ cepit reprehēdere vitia eoꝝ iō ꝯceperūt odiū ⁊ inuidiā ꝯtra ip̄ꝫ. ex quibꝰexcecati ceciderūt a prima noticia in errorē. quia talia ꝑuertunt iudiciū rōnis rectū. ⁊ extūc incepoīa facta eius interpretari in malū. ad defamanduꝫipſuꝫ. On̄dit ergo illos eſſe malā arborē ex mala radice. ⁊ malos fructus dare. cū in ītentiōe cordis eorū malitia abundat inuidie dicens. Progenies ſcugenimīa viꝑarū .i. venenati filij venenatoꝝ iudeoruꝫqꝛ venenū inuidie ex vr̄is ꝑntibꝰ traxiſtis. qui ꝑſecuti ſunt ꝓphetas ex inuidia. ⁊ vos ex eadē rōne ꝑſequimini me prēm xp̄m ⁊ matrē eccīam. qūo poteſtis bona loqui cū ſitis mali. Quaſi dicerꝫ. Nō poteſtis deme bona loqui inuidia prohibēte. cū em̄ ſitis arbormala. nō poteritis fructū bonū facere. vtilia quideꝫalijs poſſunt loqͥ. ſꝫ nō meritoria ſibi. Ubi criẜ. Nōpoteſt fieri vt alia germina ꝓducant̉. niſi qͣlis fueritradix in terra. Uoluntas em̄ hoīm radix eſt. ꝟba aūt⁊ oꝑa fructus ſunt volūtatis Iō quale cor vnuſquiſqꝫ habuerit. talia ⁊ ꝟba loquit̉ ⁊ oꝑa fac̄. Hec criẜ.Et ideo ſubdit̉. Ex abundantia em̄ cordis os loquitur. qꝛ ꝟbum exterius eſt ſignificatiuū interioris cōceptus. Quaſi diceret. Corveſtrū plenū eſt veneno.⁊ eructuat de pleno. Aperte aūt totū intellige .ſ. perlocutionē oris. locutionē cordis ⁊ locutionē operisPer oris em̄ locutionē vmuerſa que actu vel cogitatu vel ẜmone de corde ꝓferunt̉ dn̄s ſignificat. Naꝫ ꝟbum ꝓ facto qn̄qꝫ poni ſolet. Un̄ yſaias de ezechia.Non fuit ꝟbum quod non on̄deret eis .i. res digna