ducit ad vitam¶ De arta viā que
tionem ſuoꝝ coniugis etiā ac liberoꝝ abſentiaꝫ toletabiliter patit̉. nō patrie nō caroꝝ mollit̉ affectu. ſꝫdeſiderio ⁊ cupiditate pecunie velut amens agitur. ⁊amore eius incēſus nihil laboris ſentit. nihil dolorisintelligit. Nos ē ꝯtrario qͥ nō pecuniā q̄rimꝰ ſꝫ ſapiētiā. nec tetrā ſꝫ celū petimus. ⁊ ad celi diuitias feſtinamus. qͣs neqꝫ ocl̓us vidit neqꝫ auris audiuit. necincor hoīs aſcēderūt. Hec inqͣꝫ q̄rētes. ⁊ ꝓ his celoip̄i vim parātes inferre. de requie corꝑis ꝑcūctamorUide illis qͣnto miſeriores ſumꝰ ⁊ molliores. Quiddicis. o hō qͥd agis. Celū paras aſcēdere. ⁊ regnū celi inuadere. ⁊ īterrogas neqͣ tibi difficultas occurratin itinere. ne qͥd ī via tibi aſperū accidat aut laborioſuꝫ. ⁊ nō erubeſcis nō pudore oppreſſus. ſub terrā temetip̄m defodis. Si eī oīa tibi mala occurrerēt. Sivniuerſa tibi ꝑicula īminerēt Si cōuitia. Si iniurieSi ignomime. Si calumnie. Si gladiꝰ. Si ignis. ſiferrū. ſi beſtie. ſi p̄cipitia. ſi fames. ſi egritudo. ſi cuncta q̄ dici vl̓ excogitari pn̄t mala ſuꝑ te irruēt. dignuꝫaliqͥd erat vt nō tibi hec oīa ꝓ tantis ⁊ talibꝰ cauſis.ridēda ꝓrſus ⁊ penitꝰ ſꝑnēda viderent̉ Anilis aīe metus hic. ⁊ effemīate. Erit gͦ aliqͥs ita abiectꝰ et ita ī felix ⁊ ita degeneris aī. vt celū cupiēs aſcēdere. d̓ terrene reqͣe cogitet. quān̄ ſolū reqͥrere ſꝫ etiā paratā recipere iudeoꝝ ē Nō video cariſſime ꝙ aliqͥs nr̄m vera⁊ ꝑfecta cupidine celeſtiū teneat̉. Alioquī oīa q̄ vident̉ eſſe grauia. vmbras putaret ⁊ riſum. hec de vialata criẜ. ¶ De via ꝟo arta ſic dicit grego. Arta qͥppebn̄ viuēdi cēſura nō ē ampla via. ſꝫ ſemita in qͣ qͥſqꝫſtudioſe ꝯſtringit̉. qͥ ſub p̄ceptoꝝ cuſtodie ſollicite cōanguſtat̉. An nō qͣi q̄dā anguſtia ītineris ē. in hoc qͥdem mūdo viuere. ſꝫ de mūdi huius ꝯcupiſcētia nilhr̄e. aliena nō appetere ꝓpria nō tenere. laudes mūdideſpicere. ⁊ ꝓ deo opprobria amare. gloriaꝫ fugere. ⁊deſpectū ſequi. adulatores deſpicere. deſpiciētes honorare mala nocētiū ex corde dimittere. ⁊ erga eos dilectōis gr̄am immobilē in corde retinere. Que qͥdeꝫoīa ſemite ſūt ſꝫ magne. qꝛ qͣnta in hac vita ꝓ ip̄a viuēdi cuſtodia anguſte ſunt. tāto ampliꝰ in eterna retributione dilatant̉. Perfecta qͥppe ſcīa ē ⁊ cūcta hecagere. ⁊ de ſuis viribꝰ ſcire ſe nihil poſſe. Un̄ ⁊ iohannes abbas montis ſinai. Attēdamus nobiſipſis. neqn̄ artā ⁊ anguſtā viā ambulare dicimur. amplā ⁊ ſpatioſaꝫ tenentes curramꝰ. artā viā iudicabit tibi ⁊ lucidabit tribulatio vētris. ſtatio ad vigilandū in or̄onibꝰ ꝑ totā noctē. mēſura aq̄ ⁊ panis penuria. ſubſannatiōes. deriſiones. illuſiones. deciſio ꝓpriaꝝ volūtatū ignominiaꝝ poculū. paſſionū ⁊ impulſionū patiētia. ſub deſpectiōe eſſe ſine murmuratōe. violētia iniuriarū. leſus ſuſtinere fortiter. detractōe nō indignari. ꝯtēptus ⁊ vilipēſus nō iraſci. iudicatus hūiliari.Beati poſt dictā viā ingrediētes. quoniā ip̄oꝝ eſt regnū celoꝝ. hec iohānes. Nō aūt te moueat. qꝛ hic d̓ranguſta ē porta ⁊ arta via q̄ ducit ad vitā. ⁊ d̓r. Iugūeī meū ſuaue ⁊ onus meū leue. quia ſicut onus dicit̉leue in ꝯꝑatōe ad mercedē. licet in ſe ſit graue. ſic p̄ſentia incōmoda reſpectu gl̓ie future. Itaqꝫ lata dicipoteſt hec via qꝛ in amore celeſtiū cor dilatat cogitantiū. quoniā nō ſūt ꝯdigne paſſiones huiꝰ tꝑis ad futurā gloriā que reuelabit̉ in nobis. ⁊ anguſta qꝛ amo
tē terre noꝝ anguſtat. ⁊ a terrenis hoīeꝫ alienat. Un̄ ẜꝫcriſo. Axta eſt via ⁊ anguſta ⁊ mhilomiꝰ leuis ac facilis. qꝛ cūcta aſꝑa vite huius ꝑtrāſeūt ⁊ qꝛ ad bonūfinē .ſ. ad vitā ꝑueniūt. Tēꝑale fudoꝝ ⁊ ꝑpetuū coronatoꝝ. Et qꝛ pͥus ſunt laboroſa q̄ tranſeunt. ⁊ poſteagl̓ioſa q̄ ꝑmanēt. maximū p̄t laboꝝ eſſe ſolatiū. Igit̉⁊ ſi in ſe difficile ſit qd̓ iubemur. tn̄ faciēdū ē ut ad gloriā ꝑuenire mereamur. Qui eī nō ꝯꝑatit̉. nō ꝯregnabit. nec coronabit̉ niſi qͥ legitime certauerit Et iteꝝ. ſiqͥs viā laborioſaꝫ exiſtimat. ſuā deſidiā accuſat. Si eīnautis pelagi fluctus. ſi tempeſtates atqꝫ hyems agricoliſ. ſi vulnera cedeſqꝫ militibꝰ. ſi grauiſſimi ictꝰ plageqꝫ pugilibꝰ. leues vident̉ ⁊ tollerabiles ſunt ꝓpterſpem tꝑalium. ac pereūtium ꝯmodoꝝ. tantomagis cūcelū preparat in premio. mhil ex p̄ſentibꝰ aſperitatibus debet ſentiri. Nec aſpicias ꝙ via ē aſpera. ſꝫ quoducit. nec alia quia lata eſt ſed vbi deſinit. Hec criſo.¶ Quō aūt dn̄i p̄cepta nobis nō difficilia ⁊ oneroſaſed magis facilia ⁊ leuia eſſe videant̉. docꝫ adhuc idēCriſo. dicens. His ergo que dicta ſunt ne vltra īobediētiā ꝯtentōe foueamꝰ. maxīe cū p̄mia ⁊ voluptateꝫin ſe ⁊ vtilitatem habeāt ip̄a p̄cepta. Que ſi moleſta ⁊oneroſa pleriſqꝫ ⁊ īgentis cuiuſdā vident̉ laboris. intellige ꝓpter xp̄m te illa ſuſcepiſſe faciēda. ⁊ qd̓ videt̉eſſe triſte. iocūdiſſimū iudicabis Si eī cogitatōe hācſꝑ habuerimꝰ nihil experimur oneroſuꝫ. ſꝫ ex diuerſopl̓imā vndiqꝫ capiemus voluptatē. Si qͥdē labor ipſe nō āplius labor apparebit. ſꝫ qͣntomagis ītēdit̉ tanto dulcior ⁊ voluptuoſior fiet. Qn̄ igit̉ cupiditas pecuniaꝝ alioꝝqꝫ obſederit ꝯſuetudo vitioꝝ. ip̄e ad aīaꝫ tuam loq̄re. Triſtaris qꝛ te corꝑis voluptate defraudo.ſꝫ letare potiꝰ. qꝛ celoꝝ tibi regna ꝓuideo Nō eī ꝓpterhoīeꝫ. ſꝫ ꝓpter deū iſtud oꝑaris. Paululū igit̉ expecta⁊ videbis qͣꝫ ſit ꝯmodū grāde ꝑatū. Diſce pn̄tis vitepondera magnanimiter ſuſtinere. ⁊ ineffabili apud d̓um fiducia ac liberalitate gaudebis. Si em̄ iſta ſemꝑnoſtre inculcemus aīe. celeriter ab oībꝰ illam vitijsſubtrahemus Unū illud a te. ac ſolū requixit deus. utaduerſus hoſtem veras immicitias pro honore regis⁊ tua ſalute ſuſcipias. Itaqꝫ ſi ei iſtud obtuleris. ōniā bellū ip̄e ꝯficiet. Ita etiā illa q̄ importabilia nūc putamus. facilia prorſus ac leuia. amabiliaqꝫ ducemusQuād in eī ī vitijs ꝑmanemus. aſperā atꝫ difficilē ⁊oīno arduā opinamur eē ꝟtutē. ip̄a ꝟo vitia deſiderabilia ꝓrſus ac dulcia. Sin aūt vel breui illa tꝑe deſetamꝰ. tūc ⁊ hec horribilia ⁊ turpia. ⁊ ꝟtus d̓lectabilisapparebit ac facil̓. Hec āt ex illis abūde valemus addiſcere. q̄ vitā ſuā facta in meliꝰ ꝯuerſiōe mutauerūt.Hec criſo. Un̄ d̓t ⁊ Seneca. Quedā non qꝛ difficiliaſunt n̄ audemus ſꝫ nō audemꝰ difficilia ſunt. ¶ Et qꝛdixit paucos eē qui inueniūt anguſtā portaꝫ. ⁊ artā viam. ne heretici ⁊ ꝑuerſi homines falſitatem apparētiavirtutū palliantes ⁊ ſe plurimūqꝫ paucitate ꝯmēdātes. ſe nomine paucitatis ſupponāt. ⁊ ſimplices ī viadei ambulātes decipiant ſtatim ſubiecit. dicēs Attendite .i. attēte ⁊ diligēter cauete a falſis prophetis. Un̄Hilatius. Quia paucoꝝ ē inuenire artā viā. fraudulentiam eoꝝ qui ſe eam īuenire mentiunt̉ exponit. neab illa nos impediant Attendite inqͣꝫ a falſis prophetis .i. a d̓ceptoribꝰ hereticiſ. ſimulatis ypocritis. falſis