et concluſione ſermonisin monte ¶ Capitulum. xl.
fratribꝰ. religionis ſpeciē p̄tendentibꝰ ⁊ hmōi. Moraliter tres falſi ꝓphete ſunt. caro mūdus. diabolus.Ille em̄ d̓r falſus ꝓpheta. qͥ vnū p̄dicit ⁊ p̄mittit. ⁊ aliud eueniēs ſoluit. ſicqꝫ hoīes decipit ⁊ fallit Primusgͦ eſt ꝯcupiſcentia carnalis. ꝓmittēs delectatiōem. ⁊ſoluēs eternā. afflictōem. Secūdus ē cupiditas mūdialis ꝓmittens ſufficientiā. ⁊ ſoluēs finalē inopiaꝫTercius eſt diabolus ſiue ſuꝑbia ſecularis ꝓmittēsexaltatōem. ⁊ ſoluens futurā abiectōem. qꝛ qui ſe exaltat. hūiliabit̉ Pōt etiā hoc exponi de oībꝰ dem oībꝰſe in āgelos lucis. vt iuſtos decipiāt. trāſferētes Un̄d̓t iohan. Nolite credere oī ſpūi. ſed ꝓbate ſpūs anex deo ſint Qui veniūt ad vos .ſ. decipiendos in heſtimētis ouiū .i. ſub ſpē religiōis. in ꝯſpectu hoīm ſil̓esiuſtitie miniſtris. in hītu humili ⁊ orōe ꝓlixa. in ieiumo arto. in elemoſine largitione. in ꝟbis blādis. ceteriſqꝫ religiōis ſignis. qꝛ p̄tendūt ſimplicitatem. ſimulant manſuetudinē. on̄tant hūilitatem. fingūt ſuā adppl̓m humilitatem. hn̄tes ẜm apoſtolū ſpectem pietatis. ꝟtutem aūt eius abnegantes Un̄ ſubiūgit. Intrinſecus aūt .ſ. in corde ⁊ volūtate decipiendi ſunt lupi rapaces qꝛ cū ſpecie ꝟtutis ſint induti. vite tn̄ prauitate ſunt corrupti. ⁊ ideo magis cauendū. ne rapiēdo dilanient vos blanditijs ⁊ ſimulatōibꝰ Un̄ em̄ aitcriẜ. Nulla res ſic exterminat bonū ſicut ſimulatō nāmalū ſub ſpecie boni celatū dū nō ꝯgnoſcit̉. nō cauet̉Ubi hiero. Et de oībꝰ quidē intelligi p̄t. qꝛ aliud habitu ac ſermone ꝓmittūt. aliud oꝑe demōſtrant. Sꝫſpecialiter de heceticis intelligendū eſt. qui videnturꝯtinentia. caſtitate. ieiunio. qͣſi quadā pietatis voſteſe circumdare. intrinſecus ꝟo hn̄tes animum vonenatū. ſimplicium fratꝝ corda decipiunt Hec hiero.Et qꝛ iſti falſi ꝓphete non poſſunt ꝯgnoſci ex apparentia exteriori. ideo on̄dit vnde debeant cognoſci. ſcꝫ afructibꝰ ⁊ oꝑbꝰ Cum em̄ alteri ſint exterius in ꝯuerſatione. alteri interius in affectione. ⁊ ita difficile cognoſcant̉. tn̄ a fructibꝰ eoꝝ .i. oꝑbꝰ cognoſcētis eos.ſ. finaliter. non tn̄ omnibꝰ. licet bona ⁊ laudabilia opera videant̉ alijs. ſed quibuſdā ⁊ maxime ꝑ impatientiā eoꝝ tꝑe ꝑſecutōnis ⁊ aduerſitatis. qꝛ de faciliin tꝑe temptatōis recedūt ⁊ ꝓ ſimulata iuſtitia p̄ſſuras non ſuſtinent Sed vt d̓t auguſti. Ueſtimenta religioſa ſine bonis oꝑbꝰ nō ſolum remedium haberenon potuerūt. ſed etiā iuſtum dei iudicium ſuſtinebūtUt enim d̓t. ſe neca. Malus vbi bonum ſe ſimulattunc peſſimus eſt Igitur vt idē Seneca dicit Quisſis intereſt non quid habearis. ¶ Deinde ꝓbat qd̓propoſuit exemplo ꝑticulari. quia ſpine ⁊ tribuli. acvitis ⁊ ficul nea ꝯgnoſcunt̉ diſtincte ex fructibꝰ diuerſis ergo ⁊ homines Non em̄ colligūt de ſpinis vuasaut de tribulis ficus Ubi criſo. Quod ꝟo d̓t hmōi eſtNihil habent manſuetū. nihil mite. nihil dulce. vſqꝫad pellem ſunt oues. ideoqꝫ facilis eſt cognitō. vt neqꝫ de contingenti dubites Hec criſo. Nomine ſpinepoteſt intelligi carnalis concupiſcentia. que ſemperardet. ⁊ nunqͣꝫ conſumit̉. nomine tribuli ſpiritualismalitia. que plena ē pūctiōibꝰ peccatoꝝ. nomine vueferuor vite actiue. noīe ficus dulcedo vite cōtemplatiue Ex ꝯcupiſcentia ergo carnis non colligit̉ bonaactio. q̄ reqͣiurit corpus ſpiritui obediens ⁊ ſubiectū
nec de malicia cordis ꝯtemplatio que requirit cor deuotū ⁊ pacificū. qꝛ in maliuolā aīam nō introibit ſapīa quo ad ꝯtemplatiuā. nec hītabit in corꝑe ſubditopeccatis quo ad actiuā q̄ miniſterio corꝑis exercet̉.Deinde ꝯfirmat hoc idē exēplo generali. qꝛ ſicutvna q̄qꝫ arbor ex fructu ſuo cognoſcit̉. ita vnuſquiſqꝫhomo ex fructibꝰ ⁊ operibꝰ ſuis cognoſci p̄t. Ideoqꝫ n̄dixit. a folijs eoꝝ .i. ꝟbis. ſed a fructibꝰ .i. oꝑbꝰ ꝯgnoſcētis eos. Si em̄ verba attēdimus. nō facile boni diſcernunt̉ a malis. ſed qui in verbis nō diſcernunt̉ inoꝑbꝰ ꝯprehendunt̉ ſi fideles ſunt. ſi mites. ſi patientes. ſi humiles. ſi caſti. ſi auariciā oderint ⁊ fil̓ia. queenumerare lonaū eſt. Cognoſcent̉ ergo falſi ꝓphete afructibꝰ ſuis. qm̄ ⁊ ſi aliqn̄ bonū aliqd̓ facere videantur .ſ. elemoſinā. orōem. ⁊ ieiuniū ⁊ hmōi. tn̄ qꝛ vel ꝓlucro vel ꝓ laude faciunt. eoꝝ ſimulatio diu non p̄t celari. qͣꝫuis em̄ inſcrutabile ſit cor hoīs. p̄t tn̄ humanoiudicio maxīe longo tꝑe cognoſciex actibꝰ ⁊ oꝑibusque vocat fructus. qꝛ qͣlis vnuſquiſqꝫ eſt talia d̓t ⁊ operat̉. Unde licet mali ⁊ vitioſi maliciā ſuā oꝑiant aliquo tꝑe ⁊ operent̉ bonū ex genere. tn̄ nō eſt bene poſſibile quin oꝑent̉ qn̄qꝫ ẜm inclinatōeꝫ ſue malicie. Un̄ſe neca. Nemo p̄t diu ferre ꝑſonā fictā. cito in naturāſuā recidunt quibꝰ veritas nō ſubeſt. q̄ aūt ex ſolido naſcunt̉ tꝑe ipſo in melius ꝓficiunt. Detegit̉ etiā errorqn̄qꝫ tꝑalis ꝯmodi temptatōe perſecutionis tꝑe. et ſifingant humilitatē ⁊ bona oꝑa tꝑe ꝓſperitatis cū honorant̉. deteget̉ tn̄ eoꝝ ſuꝑbi a cū aduerſis tangunt̉ ⁊honor ſubtrahit̉ Pn̄t etiam cognoſci qn̄ ꝯſecuti ſuntea ꝓpter que operando laborauerunt. vt dignitates ⁊hmōi. qꝛ ſepe poſtmodū ceſſant oꝑari. Un̄ aug. Quecunqꝫ in factis vel dictis apparere nō potuerūt. temptationibꝰ aperiunt̉. Temptatio aūt duplex eſt. aut inſpe adipiſcendi aliqd̓ ꝯmodū temꝑale. aut in timoreamittendi. Cuꝫ em̄ aliquibꝰ temptationibꝰ ceperinteaipſa illis ſubtrahi vel negari q̄ iſto velamine vel ꝯſecuti ſunt vel ꝯſequi cupiunt. tunc necē eſt vt appareatvtꝝ lupus in ouina pelle ſit an agnus in ſua. hec aug.Inſuper ⁊ in hoc cognoſcunt̉ qꝛ ſimplices opprimunt.maioribꝰ detrahunt. mīma redarguunt. correctiōemimpugnāt. nō faciunt qd̓ dicunt. in dignitatibꝰ ſe iactāt. in bonis inceptis faſtidiūt. in aduerſitatibꝰ murmurant. ⁊ maxīe per impatīam in aduerſitatibꝰ vt ſupra dictū eſt cognoſcunt̉. Ubi nota ꝙ hō non loquit̉ita exp̄ſſe nec itaꝓprie ſicut in lingua ꝓpria. Ęunt aūtaliqͥ qui faciunt ſicut auis in capola que mutat linguam ꝓpriā ⁊ fingit vocem hoīm vel aliaꝝ auiū. ⁊ liꝫ qn̄bene ſit ſibi hoc faciat. tn̄ ſi ali qͥs eā in pede leſerit. velalibi dolorē ſenſerit. vel quicqͣꝫ ꝯtra voluntatē receꝑitſtatim ad vocē ꝓpriam reuertit̉. Sic multi qn̄ ſunt inꝓſperitate. vel qn̄ bene ſit eis mutant vocem ꝓpriā. deūlaudant. adulationibus ſeruiunt. ſed ſi ſint in aliquaaduerſitate vel aliquo modo ledant̉ ſtatim ad linguāꝓpriam .ſ. ingratitudinē. impatīam ⁊ hmōi reuertuntur. ¶ Et bene dixit ꝙ ex fructibꝰ cognoſcunt̉. nā oīsarbor bona .i. hō bonus hn̄s voluntatē bonā fructusbonos .i. oꝑa bona ⁊ vite eterne meritoria facit malaaūt arbor .i. homo hn̄s voluntatem prauā fructus malos .i. opera mala ⁊ demeritoria facit. nā actus interiorvoluntatis cauſa eſt immediata actꝰ exterioris. Et