Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

et concluſione ſermonis

alteri faciat. que ſibi ab altero fieri expectat. penſat nimiꝝ. vt malis bona ⁊ bonis meliora reſpondeat ⁊ exhibeat. Et declarans iſtius p̄cepti p̄coniū ꝯſeqn̄teradiūgit Hoc eſt em̄ lex ⁊ ꝓphete .i. impletio legis naturalis. qꝛ hec lex naturalis ſcripta eſt in corde hoīs⁊ inſita nobis. ꝑ quā qͥd ſit ꝟtus ⁊ vitiū dinoſcimusac impletio legis moſayce ⁊ ꝓphetice p̄dicatōis. qꝛ nihil dictū videt̉ qͣꝫ diliges ꝓximū tuū tanqͣꝫ teip̄m. qd̓tn̄ ex dei dilectōe eſt faciendū. Quaſi diceret. In hocvno implet̉ ⁊ ad hoc tendūt ⁊ ꝓpter hoc ſunt. ⁊ hoc docent lex ⁊ ꝓphete ⁊ oēs ſacre ſcripture. oīa em̄ p̄ceptaordinantia hoīem ad ꝓximū. nō ſunt niſi q̄dam ꝯcluſiones ex iſto principio deriuate Un̄ apl̓us. Qui diligit ꝓximū legē impleuit Ubi ⁊ criẜ. Breui ſermōeoīa q̄ ſaluti ac fidei noſtre erāt nccāria dn̄s ꝯp̄henditvt ea q̄ nobis ab alijs fieri volumus. ipſi quoqꝫ alijsſil̓r faciamus In quo mandato vniuerſa precepta legis ac ꝓphetaꝝ ꝯfiſtere dn̄s aꝑte monſtrauit. dicēdoHoc eſt em̄ lex ⁊ ꝓphete Nam quecunqꝫ lex ⁊ ꝓpheteſparſim in oībꝰ p̄ceperūt ſcripturis. in hoc ꝯpendioſoꝯtinent̉ mandato. qͣſi innumerabiles arboꝝ rami invna radice Qui gͦ ab alijs nobis nō niſi bona ⁊ vtiliafieri volumus. ip̄i quoqꝫ vice gr̄e amoriſqꝫ rependeredebemus vt p̄cepta legis ac ꝓphetaꝝ implentes. retributōem fidei a dn̄o ꝯſeqͣmur Hec criẜ. Iugū em̄ dn̄iſuaue eſt ⁊ onus eius leue. vt in tā breui regula eiuslex ⁊ p̄cepta ad ꝓximū ꝯpleant̉ Naꝫ alio loco de duobꝰ p̄ceptis .ſ. de dilectione dei ⁊ ꝓximi loquens. nōtm̄ ait. lex pendet in his ⁊ ꝓphete. ſed addidit tota lex⁊ oēs ꝓphete. Quod cū hic nō addidit. ſeruauit locūalteri p̄cepto. qd̓ ad dilectōem dei ꝑtinet Quidam tn̄volūt ꝙ ꝯp̄hendat̉ etiam dilectio dei. ſine qua nō implet̉ caritas ꝓximi. qꝛ nec ꝓximus ſine d̓o. nec deusſine ꝓximo diligit̉ Conſidera nūc p̄miſſa dn̄i precepta. ⁊ vide qͣꝫ rarus ſit qui obſeruet ea. Precepti qͥdem affirmatiui hic in euāgelio poſiti .ſ. oīa quecūqꝫvultis vt faciāt vobis hoīes. ⁊ vos facite eis. neſcioſi obſeruator aliquis poſſit hodie reꝑiri Precepti ꝟonegatiui in thobia poſiti .ſ. qd̓ ab alio tibi oderis fierine facias alij. ⁊ ſi ſint oꝑarij. ſunt tn̄ valde pauci. qꝛvt d̓t criſo. nos ecōtrario oīa facimus hominibꝰ queipſi pati nolumus Hoc quippe nō ſolum in ſecularibus. ſed ⁊ in quibuſdam patet religioſis. qui ſepe inꝑſonis ⁊ rebus ſiue vtiles alijs ſubtrahendo. ſiue deinutilibꝰ ſe expediendo fratribꝰ ſuis imuriā faciūt ſicqꝫ in his ⁊ ceteris modis varijs ꝯtra predictum dn̄imādatum id faciunt. qd̓ ipſi pati nollent. nec miꝝ ſiOratioin futuro patientur qd̓ nolent.Omine iheſu chriſte qui docuiſti nos facereoībꝰ mīam. ⁊ non iudicare quemqͣꝫ. da mihiquod doces perficere. vt tibi ꝑ te valeam complacere. hortaris nos vt oremus. ⁊ vtiqꝫ ꝯferre visqui ſemꝑ ꝯmones vt rogeris Peto gͦ qꝛ iubes. quero qꝛ precipis. pulſo qꝛ iniūgis Qui me feciſti petere. ſac acciꝑe. qui dediſti querere. da inuenire. qui docuiſti pulſare. aꝑi pulſanti vt poſſit intrare. A te hēodeſiderare a te habrā impetrare Dona qd̓ offeram. cuſtodi qd̓ exigas. vt velis coronare quod p̄ſtas Amē. De arta via ⁊ concluſione ſermonis.Capitulum XL.

in monte Capitulum. xl.T qꝛ multa et admiranda dn̄s preceꝑat. cūctiſqꝫ paſſionibꝰuos eſſe liberos iuſſerat. ne aliquis diceret. qꝛ importabilia ſūt iſta ꝓrſus ac dura. arta via eſtiſta. valde difficilis obſeruatōnis ſunt iſta mandataſubdit monitōem dicens. Contendite gͦ ⁊ ſollicite ſatagite intrare per anguſtā portā non per latā. q. d. ꝙͣuis predicta ſunt difficilia ⁊ anguſta. tamē meritoriaſunt ⁊ introitus ad celeſtia. Et notanter d̓t ꝯtenditeqꝛ regnū celoꝝ vim patit̉ ⁊ violenti rapiunt illd̓. Nōem̄ pōt fieri fine conatu magno ꝙ hō terrenus fiat ciuis in celo. Et hec ꝯtentio eſt bona ⁊ ſctā qualis fuit īlegione thebeoꝝ. inter quos erat de gl̓ioſe mortis acceleratōe ꝯtentio. Sed hodie eſt ꝯtentio de alijs qꝛ d̓maioritate ⁊ excellentia. de ac q̄renda pecunia. de imuria remordenda ⁊ hmōi ſil̓ia. Deinde reddit monitionis dicte rōnem dicens. Ita gͦ intrate per anguſtāportā nō per latā. qꝛ lata eſt porta ⁊ ſpacioſa via q̄ ducit ad perditōem. ⁊ multi ſunt qui intrant ꝑ eā. Anguſta ꝟo eſt porta ⁊ arta via q̄ ducit ad vitā. ⁊ pauci ſuntqͥ inueniunt eā. Porta ingreſſus eſt quo ad incipientes. via ꝓgreſſus eſt quo ad ꝓficientes vel deficiētesEt bene dixit viā anguſtā ⁊ artā. aliam vero latā ⁊ ſpacioſam. nā ieiunate. vigilare. a carnis deſiderijs ⁊ voluptatibꝰ abſtinere. ⁊ ꝓpriā voluntatē non facere. cuinon videt̉ anguſtū ⁊ artū. Atvero delicioſe manducare ⁊ bibere. ceteriſqꝫ carnis d̓ſiderijs ⁊ voluptatibꝰ obedire. ac voluntati ſue in nullo ꝯtradicere cui nō videt̉latū ⁊ ſpacioſuꝫ. Sꝫ heu ꝑ latā viā qͣſi oēs incedimꝰ⁊ de anguſta pauci curamus. Un̄ criẜ. Qui iuſſi ſumꝰper anguſtā portā incedere ꝑ latā ſꝑ incedimus. Et qͥem̄ hoīes ſeculi latā viā ſpacioſamqꝫ gradiant̉ nonvalde miꝝ eſt Eos aūt qui vident̉ ſuſtuliſſe crucē ſuā⁊ ſequi xp̄m per hanc latā ⁊ ſpacioſam velle incederenō tibi ꝓdigiū videat̉. Deniqꝫ monachi cū de monaſterijs reqͥrunt. ⁊ de locis hītationū ꝑcunctanter an̄oīa inquirunt. ſi requies ſit in loco. ſi abundēt oīa. ſiaquaꝝ copiā ꝯfluant. Sed ⁊ ſi de heremo requirant.etiā ibi ante oīa de requie tractant. ⁊ de oportuntatemīſterij corꝑalis. Iā vero ſi ad aliquā diſpenſatiōemvocaueris. aut aliqͥd mīſterij d̓im iniungere volueris.prima ſtatī ſolicitudo eius ⁊ prima ꝟba eius iſta ſuntSi eſt ibi requies quo eundū eſt. ſi inueniant̉ ea q̄ neceſſaria ſunt abūdanter. ſi nihil deſit eoꝝ q̄ lata via etſpacioſa depoſcit. Quid agis o hō. quid loq̄ris. Artam viā ⁊ anguſtā iuſſus es am bulare. vt quid de requie. vt qͥd de abūdantia ꝑcunctaris Per anguſtā ianuā tranſire iuſſus es vt quid amplos requiris ingreſſus. Eſt aliqͥd iſta ꝑmutatōe nequius. ē aliquidiſta ꝑuerſitate deteriꝰ Et quidē qui principibꝰ ſcl̓i mīſtrāt hoꝝ nhil requir̄t. ſed tm̄ ſi lucꝝ hēat aliquid tꝑalis militie eius locꝰ. Quid ſi ſolū eē cognouerint. iānullus refugit̉ labor. nullū ꝑiculū vitat̉. nulla indignitas excuſat̉. ſeruilia etiā ſi ab ingenuo depoſcant̉ oſficia nō negabit. Peregrinatōes quoqꝫ longiſſimasꝑiculoſaſqꝫ nō reſꝑūet. ꝯtumelias. cruciatus. ꝑmutatōes tꝑm feret oīa ſpe lucri. nec timet ne forte ab ip̄amiſerabili ſpe decipiatur ac decidat. nec immaturamperegrinis locis mortem ⁊ ſubitam ꝑtimeſcit. ſeparaR. iiij.