¶ De miſericordia facien
men ſolicitus dicit anxietatē auaricie. que ſemꝑ ē fugienda. hic diſcretionē ꝓuidētie. q̄ de p̄ſentibꝰ nō defuturis eſt habēda. Sit gͦ hodiernus dies de ſe ſollicitus tm̄ modo. ⁊ nō de alio. Sufficit em̄ diei malicia ſua .i. cuilibet tꝑi labor ⁊ fatigatio. calamitas ⁊ cōtritio. dolor ⁊ triſtitia. afflictio ⁊ anguſtia. ſollicitudo⁊ cura. Unde malicia hic d̓r. nō maluꝫ culpe qd̓ agimus. ſed malū pene qd̓ patimur. in ſtatu em̄ innocetie nō indiguiſſet hō tali ſollicitudine. ac ſi dicat. Nōoportet ꝙ labor ⁊ cogitatus ad habendū vite neceſſaria diē p̄ueniat. qꝛ ad hoc ſufficit dies quo neceſſariaſumere oporteat. Cū em̄ ꝓ ſe ſuā habeat ſollicitudinēnō oportet addere aliā. Cur gͦ maliciā malicie. laborēlabori. curā cure ſuꝑaddere velis. Non itaqꝫ ꝓ malignitate ponit̉ hic malicia. ſꝫ ꝓ labore ⁊ miſeria. Sicem̄ dicere ſolemꝰ. ml̓ta mala hodie paſſi ſumꝰ qn̄ aliquo magno labore vel miſeria fatigamur. Un̄ Criẜ.Maliciā ꝟo hic nō malignitatē vocat. ſed miſeriā etlaborē. Sicut em̄ cū alibi dicit. ſi eſt malicia in ciuitate. quā dn̄s nō fecit. nō auaticiā ſignificat ac rapīas.nec taliū quicqͣꝫ aliud om̄i no. ſed eas ꝓfecto plagas.q̄ diuinitus inferūt̉. de quibꝰ rurſus loquit̉ ꝑ ꝓphetāqui facio pacē ⁊ creo malū. Neqꝫ hic em̄ maliciā voluit intelligi. ſꝫ peſtilētias ꝓfecto ⁊ fames. ceteraqꝫhmōi q̄ mala eſſe putant̉ a plurimis. ita hic quoqꝫmalitiā ꝓ afflictiōe poſuit. dicēs ſufficit diei malitiaſua. Nihil em̄ ita dolorē infert aīe vt ſollicitudo ⁊ cura. hec criſo. Itaqꝫ nō labor ⁊ ꝓuidētia damnat̉ ſedmētē p̄focans cura. Et ideo ẜm aug. hoc loco vehemēter cauendū ē. ne cū viderimꝰ aliquē ſeruū dei ꝓuidere. ne iſta neceſſaria ſibi deſint. vel ſibi cōmiſſis. iudicemꝰ eū ꝯtra p̄cepta dn̄i facere. ⁊ de craſtino ſollicitūeē. Nā ⁊ ip̄e dn̄s cui mīſtrabant angeli. ꝓpter exēplū⁊ ad informādā eccl̓iam loculos hr̄e dignatꝰ ē. ne qͦsin hoc ſcādalū pateret̉. Et iteꝝ ſatis apparet dn̄m nōſtrū nō hoc improbare ſi qͥs hūano more iſta ꝓcuret.ſed ſi qͥs ꝓpter iſta deo militet. vt in oꝑbꝰ ſuis nō regnū dei ſꝫ iſtoꝝ acqͥſitōeꝫ ītueat̉. Ad hāc gͦ regulā hoctotū p̄ceptū redigit. vt etiā in iſtoꝝ ꝓuiſiōe regnū deicogitemus. in milicia vero regni dei iſta non cogitemus. ⁊ ſimplici corde tantūmodo propter regnū deidebemꝰ oꝑari bonū ad oēs. nō aūt in hac oꝑatōe velſolū vl̓ cū regno dei mercedē tꝑaliū cogitare. Ita em̄etiā ſi aliqn̄ defuerint. qd̓ plurimūqꝫ ꝓpter exercitationē nr̄am deus ſinit. nō ſolū non debilitant ꝓpoſitūnt̄m ſed etiā examinatū ꝓpoſitū ꝯfirmāt. hec augꝰ.Omīe ieſu xp̄e ſac me nō theſaurizare in terra emolimenta terrenoꝝ. ſed in celo premiameritorū. ⁊ qꝛ nemo poteſt duobꝰ dn̄is ſeruire ꝑ contrarietatē obſequioꝝ. libera me a dominio⁊ ſeruitute mūdi. carnis ⁊ diaboli. vt reſpiciam contēplatōnes celeſtes nō terrenas. adijce ad ſtaturā nature mee cubitum gratie in preſenti ⁊ glorie in futuro. vt ꝯſiderem lilia agri deuotos eccleſie. coopertosvirtutum candore. potius qͣꝫ fenū diuites ſeculi. mittendos in clibanū gehēne. Querā p̄cipue regnū de⁊ iuſticiā eius. vt cū viatico tꝑaliū. per viam virtutūperueniam ad regnū celoꝝ. Amen.¶ De miſcd̓ia faciēda ⁊ n̄ iudicādo ac fiducia or̄ois.¶ Capitulum. XXXIX.
dā et non iudicandoOſt hec nos dominꝰhortatur ad miſericordiam circa proximūfaciendam. dicens. Eſtote miſericordesſicut ⁊ pater veſter miſericors eſt. Deus eī releuat miſerias noſtras non expectando aliquid a nobis ſꝫ ꝓuā bonitatē. ſic nos debemus moueri ad teleuādam mileriā ꝓximi. non ꝓpter noſtrum ꝯmodum etemolimentum ſed propter illiꝰ ſalutem ⁊ diuine bonitatis amorē. qui em̄ ꝓpter ſuūꝯmodū vel emolimētū ꝓximo ꝯſulit vel bn̄ facit. nō vtiqꝫ caritate hoc facit. qꝛ nō illius quē dꝫ tāqͣꝫ ſeip̄m diligere. ſed ſuā vtilitatē q̄rit. vult nos dn̄s patrē imitari in mīa. qꝛ nosmiſeri ml̓tū indigemus. nō in potētia quā ſuꝑbꝰ appetēs dyabolꝰ ī īfernū ē d̓tractꝰ. n̄ in ſapīa quā hō appetens paradiſuꝫ ꝑdidit. immortalitatis ſpoliatus gloria. Magnum ergo p̄coniū pietatis animabꝰ noſtrisimprimit. que nos deo ꝯformes reddit. Naturale eſtoībꝰ animalibꝰ eiuſdē ſpēi adinuicem miſericordiaꝫſeruare. multomagis homo ad imaginem dei ꝯditusdebꝫ alter alteri tanqͣꝫ coimagimi ſue ꝯꝑati ⁊ vnus alterius miſeriā cordis aſſumere velut ſuā. ⁊ in hoc cōſiſtit ratio mīe. De pietatis operibꝰ ſic dicit hiero. Nōmemini me legiſſe mala morte mortuū. qͥ libēter oꝑapietatis exercuit. hꝫ eī ml̓tos īterceſſoreſ. ⁊ īpoſſibileē ml̓toꝝ p̄ces n̄ exaudiri. Dein̄ poīt tres ſpēs mīe. qͣꝫp̄ma cōſiſtit in nō iudicādo. De multis em̄ incertumeſt quo animo fiant. cū poſſint ſimplici corde fieri aptduplici. ⁊ ideo bene ſubiungitur. Nolite iudicare .ſ.iniuſte ⁊ temerarie d̓ proximo. ⁊ nō iudicabimini .i. n̄incurretis peccatum ꝑ qd̓ ſitis digni a deo iudicari. etſi forte ex humana fragilitate ꝯtingat ſuſpicioſe iudicare. nolite tn̄ cōdemnare .i. alique dignum ꝯdemnatione dicere. ⁊ nō cōdemnabimim .ſ. a deo ꝓ hoc. peccato. quia aliquis eſt hodie peſſimus. q̄ forte eras eritbonus. Circa iſtud ſciendū. ꝙ iudiciū vno modo eſtactus iuſticie ꝑtinens ad iudicem ſecularem vel eccleſiaſticū. ⁊ de hoc nō loquit̉ hic. Alio mō accipit̉ iudicium prout aliquibꝰ ſignis aliquis iudicat de ꝓximomale. ⁊ hoc ꝓhibet hic. dicēs. nolite iudicare. Poteſtaūt aliquis maluꝫ iudicare de ꝓximo multipliciter.Uno mō ex euidentia facti. ut cū aliquis iudicat aliquē homicidam. qꝛ vidit eū interficere hominē. ⁊ hocnullū eſt pctm̄. Alio mō ex ſignis euidētibꝰ. ut ſi aliqͥsiudicet aliquē fornicatorē. qꝛ vidit eū nudū cū nud aſolū cū ſola. ⁊ hoc ſil̓r nullum eſt pctm̄. Tercio modoex ſignis leuibꝰ. Et in hoc iudicio eſt triplex gradus.Primus eſt qn̄ ex leuibꝰ ſignis incipit aliqͥs dubitated̓ fr̄is bonitate. ⁊ hoc pctm̄ veniale eſt. qꝛ ꝓcedit ex humana īfirmitate. ⁊ hoc nō vocat̉ ꝓprie iudiciū. ſed fuſpicio. Secūdus gradus eſt qn̄ ex talibꝰ ſignis ſirmiter tenet in animo ꝙ frater ſit malus. ⁊ hoc ꝓprie dicitur iudiciuꝫ. quia iudicium importat firmam ſentetiam. ⁊ hoc eſt peccatum mortale. ſi maluꝫ qd̓ iudicātde fratre ex leuibꝰ ſigmis ſit de genere peccati mortalisquia eſt contra caritatē. Tercius gradus eſt qn̄ ex ſeuibus fignis. non ſolum predicto modo iudicat ſꝫ etiāꝫprocedit ad punitōꝫ fratris ſicut de facto. ⁊ hoc ē gͦrauius. quia nō ſolū eſt cōtra caritatē. ſed etiam contraiuſticie equitatem. ⁊ de talibꝰ intelligit̉ verbū p̄dictuꝫ