Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ac fiducia orationis Capitulum. xxxix.

uolite iudicare ⁊cͣ. Prohibet dn̄s. ne temere iudicemus vel ꝯdēnemus Mali em̄ hoīes ſepe in malā ꝑtēiudicāt q̄ vident vel audiunt. Boni aūt in bonā ꝑteꝫinterp̄tant̉. ⁊ nō dubitāt quin recte oīa fiāt. deo cūctavel rcē oꝑante vel iuſte ꝑmittente. ⁊ id̓o de oībꝰ luctūfaciūt Ut em̄ ait aug. In tribꝰ ꝯſiſtit ordinatō bonoꝝin eſtimādo bonū de quolibet. in exhibēdo bonū cuitibet. ſuſtinēdo malū ꝓ quolibet Un̄ ⁊ bern̄ Caue alieneꝯuerſatōis eē aut curioſus expoliator. aut temerarius iudex. etiā ſi ꝑperā actū qͥd dep̄hendas. nec ſic iudicēs ꝓximū. magis aūt excuſa Excuſa intentōem ſiopus nō potes. puta ignorātiaꝫ puta ſubreptōeꝫ. puta caſum. ꝙ ſi oēm oīo diſſimulatōem rei certitudorecuſat. ſuade nihilominus ip̄e tibi. ⁊ dicito apud temetip̄m Uehemēs fuit nimis tēptatio Quid de meilla feciſſet ſi accepiſſet in me ſil̓r ptātem. Hec bern̄.De dubijs gͦ iudicare. ⁊ ſuſpectos qͣſi reos ꝯdemnare. penitus repellit a nobis dn̄s Et ideo ſꝑ dubia ſuntin melius interpretanda. ⁊ in dubijs benigniora ſuntp̄ſerēda. Un̄ aug. Hoc loco nihil aliud nobis p̄cipiexiſtimo niſi vt ea ſcā q̄ dubiū eſt quo aīo fiant. in meliorē ꝑtem interp̄tem̄ Sunt em̄ q̄dam facta media q̄ignoramus quo aīo fiant. qꝛ ⁊ bono ⁊ malo fieri pn̄tde qͥbꝰ temerariū eſt iudicare. maxīe vt ꝯdem nemusDuo aūt ſunt. in qͥbꝰ temerariū iudiciū cauere debemus Cū incertū eſt quo aīo qͥd factū ſit. vel incertuꝫeſt qͣlis futurus ſit. qui nūc malus vel bonus apparetNō gͦ rep̄hendamus ea q̄ neſcimus quo aīo fiant. neqꝫ ita rep̄hendamus q̄ mamfeſta ſunt vt de ſperemusſanitatē. ⁊ vitabimus iudiciū de quo nunc d̓r. noliteiudicare ne iudicet̉ de vobis Hec aug. Un̄ ⁊ criẜ. Nōoꝫ exprobrare delictū neqꝫ illū qui pctō aliquo ſit pͥuētus inſolenter obruere. ſꝫ clemēter monere. neqꝫ ꝑſequi iurgio. ſꝫ iuuare ꝯſilio. Nō em̄ illū ſꝫ temetip̄ꝫ ꝓfecto ꝯdēnas. ⁊ facis tibi terribilius eſſe iudiciū. cogiſqꝫ aduerſus te diligētiſſimā fieri etiā de minimisvltionē Vt em̄ diligētius pctā exaīment̉ tua. legemprimus ip̄e poſuiſti. ſeuerius de his q̄ ꝓximus peccauerit iudicando Sūt aūt he diabolice tēptatōis infidie. Nam qui ſeuere diſcutit aliena. nūqͣꝫ ꝓprioꝝ reatuū merebit̉ veniā Et iteꝝ Si nullū nobis alid̓ pctm̄fuiſſet admiſſum. ꝓ hoc ſolo gehenne nos tradi ſatisabūdeqꝫ ſufficeret Quippe q̄ in alioꝝ delictis ſeueri ⁊amariſſimi iudices reſidemus. noſtras aūt trabes oculis infixas ꝓprijs nō videmus. q̄ aliena etiā minima tā ſollicite ꝑſcrutam̄. ⁊ ad ꝯdēnandos ceteros.oē vite nr̄e tꝑus abſumimus. a quo vitio neqꝫ ſeculihoīeꝫ neqꝫ monachoꝝ vllū facile inuenias libeꝝ Heccriẜ. In quo em̄ iudicio .i. ꝓ quali .ſ. iuſto vel iniuſtomiſericordi vel duro iudicaueritis alios. iudicabimia deo. ⁊ in qua menſura menſi fueritis alijs. modo remetiet̉ vobis .ſ. in iudicio .i. iuxta qͣlitatem temeritatis in iudicādo. erit qͣlitas pene. ⁊ ẜm menſuraꝫ praue volūtatis. erit mēſura retributōis in futuro Comminat̉ gͦ duo .ſ. iudiciū ⁊ menſurā. iudiciū refert̉ adculpe ⁊ pene qͣlitatem. menſura ad eaꝝ quātitatē. Etẜm aug. non eſt intelligendū ſi temere nos iudicaueximus. ꝙ temere de nobis deus iudicabit. aut ſi menſura iniqua menſi fuerimus. ꝙ apud deū iniqua mēſura nobis remetiet̉. ſꝫ quoniā temeritas qua punis

alium. eadē ipſa te puniet. Unde nō accipit̉ hic equalitas iniquitatis ad iniquitatē. ſed culpe ad penaꝫ. vtqui ꝑ culpā male iudicat. ꝑ penā iuſti d̓im iudicij mala ſuſtineat. ⁊ iuxta menſurā culpe ſit mēſura pene Adhunc etiā ſenſum retorq̄tur illud. Qui gladio .ſ. iniq̄ſnīe iudex quēqꝫ ꝑcuſſerit. gladio d̓ine ſnīe iuſte ferietur ⁊ eterna morte moriet̉ Deinde ponit ſcd̓am ſpēmmīe que ꝯſiſtit in dimittendo cū ſubiungit. Dimittite.ſ. īmurias vobis illatas a ꝓximo ⁊ debita vobis a paupetibꝰ. ⁊ dimittet̉ vobis .ſ. pctm̄ veſtꝝ a deo. cui freqn̄riniuriati eſtis ⁊ debitū qd̓ deo debetis. Et ponit terciāſpēm q̄ ꝯſiſtit in dando cū addit. Daie .ſ. indigētibꝰbeneficia tꝑaſia. ⁊ dabit̉ vobis .ſ. vita eterna. Indiuiſibiles em̄ ſocij ſunt dimittere ⁊ dimitti. ac ſil̓r date ⁊dari. Un̄ aug. Duo ſunt opera mīe q̄ nos liberant. dimittite ⁊ dimittet̉ vobis. date ⁊ dabit̉ vobis Dimittite ⁊ dimittet̉ vobis ad ignoſcendū pertinet. date ⁊ dabit̉ vobis. ad beneficiū preſtandū. Ignoſcivobis vultis. ignoſcite. remittite ⁊ remittet̉ vobis. Acciꝑe vultis. date ⁊ dabit̉ vobis Et ẜm eūdē he ſunt due ale orōnis quibꝰ volat ad deū. ſi illud qd̓ ꝯmittit̉ ignoſcit delinqn̄ti. ⁊ donat egenti. Un̄ ⁊ beda. Dimittere nos iniurias dare bn̄ficia iubet. vt ⁊ nobis pctā dimittant̉.⁊ vita det̉ eterna. Qua ſnīa breui ſed eximia. cuncta q̄latiſſime de ꝯuerſando cū imimicis mandauerat ꝯprehendendo ꝯcludit. Et qꝛ vt ait iaco. iudiciū fine mīafiet ei qui non fecerit mīam. multū nobis infiſtendūeſt circa mīam in ꝓximoꝝ nccītatibus. vt ⁊ nos eā innoſtris nccītatibꝰ reꝑiamus. Ut em̄ ait augꝰ. Unuſquiſqꝫ talem indulgentiā accepturus eſt a deo qualē⁊ ipſe dedit ꝓximo ſuo. Et iteꝝ. Hoc vnū remediū eſtde malis euadendi. vt infirmitatē alioꝝ ferat. ⁊ eioquantū p̄t oꝑitulet̉. qui ſue d̓initus deſiderat ſubueniri. ⁊ dimittat ſicut ſibi vult dimitti. Beati em̄ miſericordes qm̄ ipſoꝝ miſerebit̉ deus Ubi nota exvitiſpaeꝝ ꝙ cū frēs cuiuſdā monaſterij multū abūdarent. etad pauꝑes multū liberales eſſent. tandē elemoſinasdimiſerunt ⁊ ipſi egere ceperunt. Qd̓ cū viro ſctō referrent. ait. Duo ſocij in iſto monaſterio ꝯſueuerunthītare .ſ. Date ⁊ dabit̉ vobis. vos expuliſtis primū. ⁊noluit ſcd̓s remanere. Deinde ex vbertate premij liberales nos facit dn̄s ad bene faciendū ⁊ mīam impēdendū. qꝛ illi quibꝰ ſit dabunt .i. erunt cā quare d̓s dabit nobis premiū. nā per ipſoꝝ interceſſionē ⁊ merita. quibꝰ vel calicē aque frigide dederimus. dabit nobis in eterna beatitudine mercedē ⁊ menſutā bonaꝫ.i. iuſtā qꝛ ẜm meritoꝝ exigentiā. ⁊ ꝯfertā .i. plenamqꝛ ſupra ꝯdignū. ⁊ coagitatā. qꝛ ſupra deſideratum ⁊ſuꝑeffluentē. qꝛ ſupra cogitatū. Uel premium quo remunerat̉ miſericordes deſcribendo dicit menſurā. qꝛvnicuiqꝫ diſtribuit̉ premiū iuxta menſuram meritorum. ⁊ bonam. qꝛ bonū eſt illud beatitudinis premiūimo bonū omnis boni ꝯplectens in ſe quecunqꝫ ſuntbona. ⁊ ꝯfertam .i. plenā. Plena namqꝫ erit aīa celeſti beatitudīe. ita vt nihil eius ſit vacuū a gloria. ⁊ coagitatā .i. firmā. que em̄ firma eſſe volimus coagitamꝰ..i. quaſſamus. ſic premiuꝫ beatoꝝ erit ſtabilitum ⁊ ſecuꝝ. ⁊ ſupereffluentem id eſt abundantem. qꝛ exceditmerita noſtra. dedimus tꝑalia ꝓ eternīs. mūdana ꝓdiuinis. Et dicit in finum. quia ẜm grego. Nihil ſediR. ij.