¶ Capitulum. xxxviij.ſed in celo
tutis. Tercia eſt ex importunitate nr̄e auaritie. nimianāqꝫ ſollicitudo ne deficiāt nccāria facit vt aliqn̄ defic iāt Quarta eſt hūana ſuꝑfluitas. dignū eſt em̄ quiſuꝑflua q̄rimus vt aliqn̄ nccārijs careamus Quintaeſt abuſus tꝑaliū. q̄ em̄ creatura dei abutit̉. dignū eſtvt aliqn̄ ad nccītatem ei tollat̉ Sexta ē ingratitudodignū em̄ eſt ꝙ bn̄ficijs dei priuet̉. qui ingratus exiſtit Septima cā eſt vt credamus deū nobis p̄bere tꝑalia. ⁊ nō eē a nobis vel ex debito nobis tribui a d̓o. eaem̄ ſubtrahendo on̄dit ꝙ ip̄e ſit dn̄s. Prohibet gͦ dn̄sſollicitudinē diffidētie ⁊ timorē ſꝫ ꝑmittit ſollicitudinē ꝓuidētie ⁊ laborē Prohibet ſollicitudinē deordinatā ⁊ ſuꝑfluā ꝑ quā īpediūt̉ ⁊ poſt ponūt̉ bona ſpūalia. ſꝫ ꝑmittit ſollicitudinē moderatā ⁊ nccāriam ẜmregulā rōis recte. cū ſit ꝑs prudentie. aliter ſeq̄ret̉ ꝙhō tēptaret deū ſi expectaret ab eo oīa nccāria. obmittendo qd̓ dꝫ fieri circa hec via hūana Igit̉ cū duplexpoſſit eſſe amor reꝝ tꝑaliū .ſ. reſpectu ſuꝑflui vel reſpectu nccārij. ꝯtra primū ꝓhibet dn̄s theſaurizatōnemꝯtra ſcd̓m ꝓhibet p̄focantē ſollicitudinem. Ubi notandū ꝙ triplex ē ſollicitudo Prima eſt nature q̄ vrius labor ⁊ cura d̓r ꝓuidētie. q̄ hoīm ne deū temꝑtetꝯcedit̉ vt tn̄ deus oībꝰ p̄ferat̉ Und̓ ⁊ ade dictū eſt. inlabore ⁊ ſudore vultus tui veſceris pane tuo. ⁊ dn̄mloculos habuiſſe pꝫ ex euāgelio. Scd̓a eſt culpe. q̄ ꝯſiſtit in quātitate reꝝ. cū ſupra nccītateꝫ acqͥrunt̉ ⁊ hācſollicitudinē ꝑit ⁊ comitat̉ auaritia. in qͣlitate etiā ⁊lauticia reꝝ quā comitat̉ luxuria. in nimis quoqꝫ anxia nccārioꝝ ꝓuiſiōe. ex qͣ ſequit̉ ſpūaliū negligētia⁊ hec ſollicitudo oīno ꝓhibet̉ qꝛ vitioſa iudicat̉. Tercia eſt q̄ ꝯſiſtit in oꝑbꝰ iuſticie ⁊ ꝓximi ꝯpaſſiōe. Un̄apl̓us. Inſtantia mea quotidiana ⁊ ſolicitudo oīumeccleſiaꝝ Hec ſolicitudo p̄cipit̉ qꝛ ad caritateꝫ ꝑtinere dinoſcit̉. Prima eſt tolerabilis. ſcd̓a vituꝑabilistercia ꝯmēdabilis. Tandē ꝯcludit de quo debꝫ hōeſſe ſollicitus qꝛ de eternis nō de terrenis Et īplicathic triplex bonū .ſ. celeſte. ſpūale. ⁊ tꝑale. Primū eſtbonū gl̓ie. ſcd̓m gr̄e. terciū fortune. Primū eſt maximū. ſcd̓m minus. terciū minimuꝫ. Ideo primū debeteſſe in intentōe ſicut p̄mium. ſcd̓m in oꝑatōne tanqͣꝫmeritū. terciuꝫ in adiectōe tanqͣꝫ ſuſtentamentū. Itainquit nolite eſſe ſolliciti circa tꝑalia querenda. ſedprimū intentōe ⁊ affectōne ac p̄cipue pre oībꝰ alijs ⁊principaliter tanqͣꝫ btītudinem omniū actionū ⁊ vltimū finem qui eſt ꝑ ſe appetibile. querite regnuꝫ dei i.vitā eternā ⁊ celeſtia bona. ⁊ ne ſit error in querendoſcd̓o tanqͣꝫ rectam viam. ⁊ id ꝑ qd̓ meret̉ obtineri regnū dei. q̄rite iuſticiam dei ſeqn̄do eius p̄cepta etiaꝫiuſticie oꝑa. ⁊ tercio ad vite neceſſaria vobis hec omma .ſ. tꝑalia quoꝝ vniuerſitatē in tribꝰ poſuit .ſ. in cibo. potū. ⁊ veſtimento. adijcient̉ .ſ. vobis cooꝑantibꝰ⁊ collaborantibꝰ ac ſollicitudinem modo hn̄tibꝰ. qꝛſicut ꝓpter mala oꝑa fructus terre ſubducit̉. ſic ꝓpterbona oꝑa addicit̉ Ueruntamen ſi pn̄tia ſubtrahunt̉ad exercitationem eſt ⁊ ꝓbationem. ac etiaꝫ penitusſubtracta. martirij ꝓmerent̉ coronā. ſi ꝟo dantur adꝯſolatōem eſt ⁊ gratiaꝝ actionē. qꝛ diligentibꝰ deuꝫomnia cooꝑant̉ in bonum. ſcit em̄ medicus celeſtisquid magis expediat nobis Igit̉ quia primum relatiue dicitur ad ſecundū. patet ꝙ non excludit ſollici-
tudinem oīno circa nccāria vite. ſed on̄dit ꝙ principal̓r debemus ſolicitari de ſpūalibꝰ ⁊ ſcd̓ario de tꝑalibus. que tꝑalia adijcient̉ nobis .i. ꝯſequent̉ ſine vllonr̄o impedimento. ne cū iſta q̄rimus illic auertamur.aut ne duos fines ꝯſtituamus. Nam ẜm aug. cū dixitPrimū querite regnū dei. ſignificauit tꝑale poſteriusq̄rendū. non tꝑe ſed dignitate. Illud tanqͣꝫ bonū. hoctanqͣꝫ nccāriū ꝓpter illud bonū. Hoc eſt primū q̄rereregnū dei ⁊ poſterius tꝑale .i. hoc priore loco ponere.⁊ illud poſteriore .ſ. vt ideo queramus tꝑale vt habeamus regnū dei ⁊ nō ecōuerſo. Aꝑte em̄ on̄dit nō tꝑalia ſic eſſe appetenda vt propter ipſa benefacere debeamus. licet ſint nccāria. ſed quecūqꝫ facimus ꝓpter regnū dei facere inſtituimur. Ergo cū aliquid boni oꝑamur. nō tꝑalia ſed eterna cogitemus. ⁊ primū intentione ⁊ affectōe regnū dei queramus. Sancti primitiui quefierunt primū regnū dei. ⁊ iō deus adiecit eisregnū mundi .ſ. tꝑe ꝯſtātim. Sed hod ie a multis primo ⁊ precipue querit̉ regnū mūdi magis qͣꝫ dei ⁊ magis ſoliciti ſunt ꝓ terris ⁊ diuitijs. qͣꝫ ꝓ animabꝰ ⁊ eccleſijs. ⁊ iōtimendū eſt eis ne cū regno mundi amittant regnū dei ¶ Deinde vetat cogitare de craſti nō ⁊futuro. d. Nolite gͦ ſoliciti eſſe in craſtinū .i. in futuꝝſolicitudinē .ſ. futuro tꝑi debitā inordinate preoccupando. ⁊ curā que incūbit diei craſtino in die hodiernū anticipando. De pn̄tibꝰ ergo vt ait hiero. ꝯceſſitbere eſſe ſolicitos qui futura ꝓhibet cogitare. Sufficit em̄ nobis pn̄tis tꝑis cogitatio. futura que incertaſunt relinqͣmus deo. Ubi petrus cantor. ſupra ꝓhibuit ſolicitudinē vitioſam de pn̄tibꝰ. q̄ .ſ. ſunt vnius anni. ſemel em̄ in anno ſerimus. metimus ⁊ colligimusUnde ⁊ pn̄tia quaſi dicunt̉. hic aūt ꝓhibet ſolicitudinem de futuris vt de his q̄ poſt annū veniunt De hisem̄ q̄ ꝓcurat d̓ina ordinatio nō ꝯuenit ſolicitari. Sigͦ ꝓuidentia tua vltra annū extendit̉. iā in vitioſamſolicitudinē vertit̉. vt abbatis qui vſqꝫ in terciū annūreſeruauit annonā. Cuiuſmodi hoīes modo reputamus ſapientes. cū tn̄ veniant ꝯtra dn̄i ꝓhibitū qui cōcedit tm̄ curam pn̄tium. Tales etiā de deo diffidunt⁊ ob hoc miſerrimi ſunt. hec petrus. Un̄ ⁊ criẜ. Qd̓ ātdictū eſt. nolite cogitare de craſtino. ſcio ego nec audire aliquē. nec oīno ſeruare. Cuꝫ em̄ neqꝫ orare ꝓ hisiubeamur. nos oē ſtudium erga hec expendimus ⁊ dehis ſingulis cogitando ꝯſumimur. Sed quantaꝫ inhis que ad corpus ſunt curā on̄dimus. tantā in ſpūalibꝰ habemus incuriā. īmo longe etiā maiorē. hec criſo. Non vult aūt dn̄s de futuro nos eſſe ſolicitos tanqͣꝫ certi de futura vita ſimus. qꝛ neqꝫ de pn̄ti certi ⁊ ſecuri ſumus. Un̄ anſel. Puta te quotidie morituꝝ ⁊ d̓craſtinō nō cogitabis Un̄ ⁊ ſeneca. Oīs dies ſicut vltima eſt ordinanda. Sufficit gͦ nobis pn̄tis cogitatōtꝑis. futuroꝝ curā que incerta eſt relinqͣmus. Craſtinus em̄ dies ſolicitus erit ſibijpſi .i. ipē affert ſolicitudinem ſuam ſecū. qꝛ tempus futuꝝ habebit ſollicitudinē ſuam ſibi ꝯgruam ⁊ debitā. ſicut pꝫ ꝙ ex variatōne tꝑis occurrunt varia fienda. de quibꝰ ſufficit tuncſolicitari. cū denerit eoꝝ hora. ac ſi dicat. Cū futurus dies aduenerit de ipſo curabitis ⁊ nō ante. ſicut em̄ hodiernā ſolicitudīeꝫ nō interdico. ita nec craſtinā poſtqͣꝫ craſtinꝰ dies aduenerit. Et ẜꝫ hoc ī predcīs hoc no