¶ De nō theſauriſandoin terra
aliqͥs ſolicitet̉ de augmētatiōe ſua. nō p̄t addere adſtaturā ſuā cubitū vnū. Cū igit̉ veſtimētū cōpetat maius vl̓ minus ẜm qͣntitatē corꝑalē. ⁊ quātitas dat̉ eiſine ſollicitudīe ſua. ꝑ ꝯſequēs veſtimētū ꝯueniēs dabit̉ ei ſine ſollicitudīe ſua ſuꝑflua. Scd̓m exēplū ſumit̉ ex eo ꝙ eſt ꝯͣ hoīem .ſ. ex terrenaſcentibꝰ. vt lilijs⁊ herbis. qꝛ ſine ſua ſollicitudine creſcūt. ⁊ ẜm ſuamquātitatē a deo veſtiunt̉ ꝓpter qd̓ dicit. nō laborāt adornandū ſe coloribꝰ. neqꝫ nent .i. filant ad faciendū.ſibi veſtimētū ⁊ tn̄ optime veſtiunt̉ dei ꝓuidētia. tamp̄cioſis coloribꝰ induta. Ip̄e em̄ color oꝑimētū ē florū. qͥ om̄es excellit colores veſtium. ⁊ regale exceditornamētū. Qd̓ ꝓbat. qꝛ ſalomon licet fuerit rex potētiſſimus. tn̄ nō fuit ita bn̄ veſtitus qꝛ licet ars imitet̉naturā. tn̄ oꝑa artis nō aſſequūt̉ ꝑfectōem oꝑū nature. Un̄ hiero. Et reuera qd̓ ſericū q̄ regū purpura. q̄pictura textricū pōt floribꝰ cōparari. Quid ita rubetvt roſa. Quid ita candet vt liliū. Uiole ꝟo purpurānullo modo ſuꝑari murice. ocl̓oꝝ magis qͣꝫ ſermonūiudiciū eſt. Un̄ ⁊ criẜ. Cur ꝟo tāto etiā herbas decoreveſtiuit vt ſuā .ſ. ſapīam demonſtret. ſuꝑabundantiāvirtutis. vt vndiqꝫ eius gloriā dicamꝰ. Non em̄ ſolicelienarrant gl̓iam dei. ſꝫ ⁊ terra. Hec Criẜ. ¶ Et exhoc ꝯcludit ꝙ d̓s ſufficiēter veſtit hoīem abſqꝫ ſolicitudine ſuꝑflua dicēs Si aūt ſenū .i. herbā agri. qd̓ hodie ē .i. in p̄ſenti. ⁊ cras in clibanū mittit̉ .i. in furnomittit̉ ſeu ponit̉. qꝛ ī qͥbuſdā terris loco lignoꝝ vtūt̉ſtipulis ⁊ talibꝰ ad calefaciendū furnū. d̓s ſic pulcre⁊ varijs coloribꝰ et formis veſtit. et venuſtate adornat. quātomagis vos minime fidei .ſ. ſine ſollicitudīeſuꝑflua veſtiet. Quaſi diceret Si de floribꝰ qͥ nati ſūttm̄ modo vt videant̉ ⁊ pereant. tantā d̓s curā gerit.quātomagis de homībꝰ qͥ ad imaginē dei ſunt facti ⁊ad eterna vocati. Uocat aūt eos qui minis ſollicitāt̉modice fidei. qꝛ ex defectu fidei ꝓcedit talis ſollicitudo ſuꝑflua. nō aūt ſollicitudo rationalis ⁊ moderata.ẜm gloſam ſctī non immerito auibꝰ ꝯꝑant̉. qui nihilin mūdo habētes nec laborātes. ſola ꝯtēplatiōe. terrena deſpiciūt celeſtia petūt. iā angelis ſimiles. Ecce ꝙ cōmēdant̉ in ſctīs tria .ſ. pauꝑtas volūtaria qꝛnihil habētes. ꝯtemplatōis quies. ſiue ocioſitas ſancta. qꝛ nō laborantes. mētis eleuatio ad ſuꝑna. quiaeterna petūt. Per volatilia gͦ celi intelligi pn̄t viri cōtemplatiui. qͥ nō ſerunt neqꝫ metūt neqꝫ ꝯgregant inhorrea ſe negocijs ſecularibꝰ implicādo. ⁊ dn̄s ꝓ eisſollicitat̉ neceſſaria mīſtrando. Per lilia ꝟo agri intelligi pn̄t vere caſti. qꝛ ꝓpter candorē mūditie ⁊ ꝓpterodoreꝫ ꝟtutis in quibꝰ creſcūt nō tā ſuo labore qͣꝫ deidono. qͥ ꝯſiderādi ſunt ad laudādū ⁊ imitādū. ⁊ incremēto bone actiōis. ⁊ ī quiete ſancte ꝯtēplatiōis ⁊ indecore honeſte ꝯuerſatiōis. Ex his gͦ īſtructi nō diffidamꝰ de ncc̄arijs. qꝛ tꝑe oportūo d̓s ꝓuidebit nobisd̓ illis. ſi tn̄ ea q̄ p̄cepit faciamꝰ Si eī de tꝑalibꝰ diffidimus. quō eterna ſꝑabimus. Fides famē nō timetModica fides. q̄ nec de minimo certa ē nedū eternaſperet. Qui ītelligit qͥd ē hō. nō deſperat de deo. qͥ aūtdeſperat de d̓o neſcit qͥd ē hō. qꝛ d̓s in hoīe ⁊ hō ī d̓o.De creatore deſperat. q̄ in creaturis ſpem pōit. Igit̉vt ait anſhel. nō te futuri tꝑis ſterilitas terreat n̄ future famis timor mentē tuā deijciat. ſꝫ ex ip̄o tota fidu-
cia tua pēdeat q̄ aues paſcit ⁊ ſilia veſtit. Ip̄e ſit horreuꝫ tuū. ip̄e apotheca. ip̄e marſupiū tuū. ip̄e diuicie tueip̄e delitie tue. ſolus ſit tibi oīa in oībꝰ. Et poīt hic dominus teia bona. q̄ deus homī dedit .ſ. aīaꝫ. corpus ⁊res. Aīa dꝫ ſubijci ſuꝑiori .ſ. d̓o ſibi obediēdo. ⁊ corpꝰſuo ſuꝑiori .i. aīe ſibi obtemꝑādo. ⁊ res ſuis ſuꝑioribꝰ.ſ. deo ut pauꝑibꝰ diſtribuāt̉ ⁊ aīe ut diſcrete diliganỉ⁊ corꝑi ūt ſibi nccāria miniſtrent̉ Sꝫ iſtū ordinē ꝑuertūt diuites. qͥ nō ſubijciūt̉ deo. qꝛ pauꝑibꝰ nhil tribuūtnec aīe qꝛ res im q̄ diligūt. nec corꝑi. qꝛ illd̓ fatue efficiūt. Deīde ad inculcādū artius qd̓ ſupra dictū eſt repetens ſubiūgit Nolite ergo ſolliciti eſſe dicentes. q̄dmanducabimuſ. aut quid bibemus. aut quo oꝑiemurScd̓m criſo. ꝙ dicit̉ nolite ſolliciti eſſe. nō ideꝫ eſt qd̓nolite oꝑari. ſꝫ nolite rebus mundan̉s mente affligi.contigit em̄ aliqueꝫ oꝑāteꝫ nihil ſoliicitū eſſe Et ẜꝫ eūdem. ſi ꝓ neceſſarijs non oportet eſſe ſollicitos. qͣ pena digni erūt. qui ꝓ ſuꝑfluis nō dormiūt ⁊ aliena rapiunt. Nolite inqͣꝫ de his ſolliciti eſſe. Hec eī omnia .ſ.ad victū ⁊ veſtitū ꝑtinentia. gentes .i. gentiles inquirōt. cū ſollicitudīe nimia ⁊ vitioſa q̄ diuinā ꝓuidētiācirca actus hūanos negātes. circa talia immoderateſollicitāt̉. quoꝝ vid̓licꝫ erga p̄ſentē vitā. ſtudiū oē ꝯſumit̉. qͥbꝰ nulla ꝓrſus cura eſt futuroꝝ. nec ꝯfidētia d̓ꝓmiſſiōe eternoꝝ Uel hec oīa gētes .i. hoīes mūdancū ſollicitudīe immod̓rata ⁊ minia inqͥrūt. qꝛ magisbona p̄ſentia qͣꝫ futura q̄rūt. ⁊ iō tal̓ ſollicitudo faciteos infidelibꝰ ſil̓es. Quid eī amplius hꝫ fidel̓ a gētilicuius īfidelitas aīmū ſollicitat ⁊ curis huius vite fatigat. Sꝫ heu ml̓ti ex nobis ea que mūdi lunt magis qͣꝫgentes inquirunt Uos ergo hec querere nō eſt neceſſequerere inqͣꝫ cū ſollicitudine. Scit em̄ pater veſter qͥviſcera nō claudit bonis filijs. quia his oībꝰ īdigetisſcꝫ in via neceſſarijs. ſine his em̄ neqꝫ viuere neqꝫ d̓oſeruire poteſtis que vtiqꝫ ip̄e dat. niſi infidelitas veſtraauertat. Quia nō eſt pater ꝑiuſ. qui nō tribuit neceſſaria filijs indigentiā ſibi notam patientibꝰ Et quia pater eſt. vult. ⁊ quia celeſtis. poteſt. ſi aūt poteſt ⁊ vult.ſine dubio donabit qd̓ nobis expediat ad ſaluteꝫ. Un̄raba. Quis rex militibꝰ deuotis. debitā nō ꝓcurat alimoniā. Quis dn̄s famul̓ ſuis n̄ miſtrat cibaria. quispr̄ nō dat filijs alimētū. Un̄ ⁊ criſo. Nō dixit nouit deus. ſꝫ nouit pr̄ vr̄. ut eos in maiorē ſpē ducat. Si em̄pr̄ eſt. ⁊ pater tal̓ nō poterit d̓ſpicere filios in vltimismalis. cū vtiqꝫ neqꝫ hoīes patres exn̄tes hec ſuſtineātEſt eī omnino clarū ꝙ d̓us naturā ip̄aꝫ nouit. ⁊ eiuscreator exiſtit. qͦqꝫ illā talē formādo creādo creauit. īdigētiā quoqꝫ eius magis p̄ſpiciat qͣꝫ tuip̄e. qͥ eiuſmodi neceſſitatibꝰ coartaris. Nā ipſi vtiqꝫ ſic placuit uthanc indigentiā natura pateret̉. Nequaqͣꝫ erit ergoꝯtrarius in his quibꝰ ei opus eſſe decreuit. neceſſariarum eā rerū ꝑceptione fraudabit. hec criſo. Un̄ etiāaug. Scit celeſtis medicus quid nobis daturus eſt adcōſolatōeꝫ. quid ve ſubtracturus ſit ad exercitationē.nō em̄ homo iumento ſuo cibaria ſubtrahit ſine cauſaSi ergo ſcitut dictū eſt. ⁊ vult quia pater. ⁊ poteſt qꝛomnipotenſ. ergo nec ē timendū quin ꝓuideat nobishec aug. ¶ Notandū aūt ꝙ ex pluribꝰ cauſis aliquando patimur penuriā in vite neceſſarijs Prīa eſt ex merito peccatoꝝ noſtroꝝ. Secūda eſt cauſa exercēde vir