a duodecimo anno¶ Quid fecit ieſus
reth. in qua ꝟbum caro factū eſt. ⁊ flos oīa vincēsaromata. invtero ꝟginis germinauit. Un̄ ⁊ meritoflos interp̄tat̉. in hoc ſuꝑ om̄s alias ſpeciali gaudetpriuilegio ꝙ ſalutis nr̄e dn̄s in ea principiū ꝓcreauit ⁊ ip̄e p̄terea nutriri ⁊ ꝑentibus ſubijci dignatuseſt. cui pr̄ oīa q̄ ſunt in celo ⁊ ī terrā ſubiecit. ¶ OrōOmine ieſu criſte fili dei viui. qui ꝑ triduūa parētibus tuis dolētibus q̄ſitus. tandē intemplo es inuentus. da mihi miſero te deſiderare. deſiderando q̄rere. querendo inuenire inuemendo amare. amando mala mea redimere redempta nō iterare. Et qui petenti largiris. q̄renti inueniris pulſanti aꝑiris. nō deneges mihi mīmo qd̓ orbus ꝓmittis. Qui ad voluntatē ꝑntū nazareth rediens ⁊ ſubditus eis exiſtens. formā oſtendiſti obedientie. da mihi duro voluntatē propriam frāgere. vtſubiectus ſim tibi. ⁊ ꝓpter te oī hūane creature Amē¶ Quid fecerit dn̄s ieſus ab āno duo decimo vſꝫ adprincipium anni triceſimi. ¶ Capitulū. XVI.Euerſus ergo domīnus ieſus a templo ⁊ hieruſalem cū parētibus ſuis in nazareth. erat vt dictum eſtſubditus illis. Et ibidē cū eis vſqꝫ ad principiumanni triceſimi habitauit. nec in ſcripturis reꝑitur ꝙin toto tꝑe iſto aliquid fecerit quod valde videreturmirabile. Quid legitur meditabimur ip̄m feciſſe.Stetit ne dn̄s ieſus ocioſus tanto tꝑe vt nil faceretdignū ſcriptura ⁊ recitatiōe. Si em̄ feciſſet. cur ſic̄reliqua facta ſua nō ſcriptū fuiſſet. Omnino ſtuporvidetur. Forte iō ſcriptura tacet. ne acta iumioꝝ nimis ſe publicēt. Sꝫ attende hic bn̄. qꝛ patēter poteris videre ꝙ nihil faciēdo fecit magnifica. Nihil eīde factis eius a miſterio vacat. ſed ſicut virtuoſe loq̄bat̉ ⁊ oꝑabat̉ ſic virtuoſe tacebat ⁊ ſe ſubtrahebat.Ccedēdū eſt em̄. ſicit dic̄ doctor gre. ꝙ an̄ ⁊ deincepsabſqꝫ on̄ſione alicuius famoſi ⁊ publici miraculi taliter inter hoīes ꝯuerſatus fuerit. quaſi fuerit vnusex illis donec ad virilem ꝑuenit etatē. Un̄ de ip̄o dic̄iohānes baptiſta Med ius aūt vr̄m ſtetit quē vos neſcitis. Et totū iſtud tempus breuiter ꝯplexus eſt lucas ſub his ꝟbis. qꝛ deſcēdit cū eis ⁊ erat ſubditusillis. Un̄ ⁊ thomas. Medio tꝑe .ſ. a natiuitate vſqꝫad baptiſmū nullū miraculū xp̄s oꝑatus eſt. ſꝫ ꝯformis ꝯuerſatiōis alijs erat. ⁊ ſua ꝟtus ignota oībusexiſtebat. Iō aūt nō fecit miracula medio tꝑe vt nōputaret̉ miſteriū incarnatiōis fantaſma eē. ſi nō ſehabuiſſet. ſicut alij etate infantes. ⁊ iō demōſtrationē ſcīe ⁊ ꝟtutis ſue ad id diſtulit tꝑs īquo alij hoīesſcīa. ⁊ ꝟtute vigere ꝯſueuer̄t. Hec thomas. Magiſter hic ſummus aliqn̄ docturus ꝟtutes ⁊ viā vite cepit a ſua iuuētute oꝑa ꝟtuoſa facere. ſed mō mirabili ⁊ incognito ac retroactis tꝑibus inaudito. videlꝫſe in ꝯſpectu inutilē ⁊ abiectū ⁊ inſipiētē reddēdo.vt deuote ⁊ ſine oī temeraria aſſertiōe cogitari ⁊ meditari pōt. Et cū hac modificatiōe oīa tibi affirmoq̄ ꝑ auctoritatē ſacre ſcpͥture nō ꝓbant̉ ꝓut etiā ſupͣī ꝓlogo recitat̉ Subtrahebat gͦ ſe a ꝯſortio hoīꝫ ⁊ tuml̓tus eoꝝ d̓uitabat crebriſqꝫ or̄oibꝰ ītētus erat. ibatad ſynagogā .i. eccīaꝫ. ⁊ ſtabat ibi multū in or̄oe. po
nens ſe in loco viliori ⁊ magis humili. Redibat domū ⁊ cū mr̄e ac nutritio ſuo ſtabat. ⁊ aliqn̄ hos adiuuabat. ꝑtrāſibat eūdo ⁊ redeūdo inter hoīes. ac ſinō inueniret hoīes Mirabant̉ cūcti. cernētes iuuenē tam ſpecioſuꝫ nihil facere. quantū apparebat laude dignū Expectabat ꝙ facerꝫ magnifica ⁊ ꝓbi virioꝑa. Cū em̄ puer erat ꝓficiebat etate ⁊ ſapīa ⁊ gr̄aapud deū ⁊ hoīes Sꝫ ecce creſcēs ⁊ ꝑueniens vſqꝫad viceſimū annū ⁊ etiā vſqꝫ ad viceſimūquintū. ⁊vltra nulla faciebat oꝑa. aliquā ſpēm ꝓbitatis ⁊ virilitatis p̄tendētia Stupebāt vehemēter eū ⁊ deridebāt ⁊ apd̓ oēs ꝯmuniter vilis ⁊ abiectus reputabat̉Qd̓ bn̄ ꝑ ꝓphetā in ꝑſona ip̄ius dcm̄ fuerat Ego ſuꝫꝟmis ⁊ nō hō. obprobrium hoīm ⁊ abiectio plebisOēs videntes me deriſerūt me. locuti ſunt labijs ⁊mouer̄t caput. Reddebat ſe vilē oībꝰ ⁊ abiectū San tibi paꝝ hoc videt̉ Ip̄e quidē nō indigebat. ſedcerte in oꝑbꝰ nr̄is nullū maius aut difficilius reputat̉ Ad altiſſimū gradū ꝑueniſſe videt̉ ac difficilimū. qui ad hoc ꝑuenit vt corde ⁊ aīo vere ⁊ non ficteita ſe vincit ac dn̄at̉ aīo ſuo ⁊ ſuꝑbo carnis ſue ſuꝑcilio. ꝙ nolit alius momēto reportari. ſꝫ vt abiectus ⁊vilis ſꝑm Uſqꝫ quo igit̉ ad hūc gradū ꝑueneris nihil tibi feciſſe videaris Nā cū inveritate iuxta ꝟbūdn̄i oēs ſumus inutiles. et iā cū bn̄fecerimus quouſqꝫ in hoc abiectōis gradu nō ſumus. nōdū inveritate ſtamus. ſꝫ in vanitate ꝯſiſtimus ⁊ ambulamus.Un̄ nō ſeducamus noſmetip̄os. qꝛ ẜm apl̓m. qui ſeexiſtimat aliqͥd eſſe cū nihil ſit ip̄e ſe ſeducit. In oīquidē cura quā ꝓ ſalute tua geris. nō ē vllū officiūvel medicamentū vtilius tibi qͣꝫ teip̄m vituꝑare atqꝫ ꝯtēnere Quicūqꝫ gͦ hoc facit ad iutor tuus eſt. hocagit qd̓ tu agebas aut agere debeas vt ſaluus fieres.Ad eū itaqꝫ qͥ iniuriā tibi fecit priuatū magis te exhibe. ⁊ affabilē. ad eū ꝟo cui tu feciſti. ſupplicē ⁊ erubeſcenteꝫ. Aduerſariū tuū ⁊ eū qͥ tibi moleſtie aliqͥdirrogat. amicū ⁊ adiutorē eſtima. dānum tibi illatū⁊ ꝯtumelias lucꝝ ⁊ ꝓfectū tuū deputa. ⁊ ꝓ his gr̄asdeo ⁊ inferentibꝰ referre nō ceſſa Nā ẜm quēdā humilis gaudet cū deſpicit̉. dolet ſi hōrat̉. gemit in ꝓſperis. exultat in aduerſis. timet ī diuitijs. luget indelicijs. cruciat̉ habūdantia. ⁊ in penuria gloriat̉.laudes ꝯtēnit trāſitorias. ⁊ oī hōre eſtimat ſe indignū abhorret ypocriſim. neſcit ſimulatōeꝫ. ſꝫ diligitꝟitatē. tꝑalia obliuiſcit̉. ⁊ eterna ꝯcupiſcit. neſcitq̄ mūdi ſunt vt celeſtia mereat̉ nunqͣꝫ de ſe p̄ſumereꝯſueuit. vires ſuas vel gr̄as ſi qͣs hꝫ nūqͣꝫ ſibi tribuit. merita ſua nō ſuis viribꝰ vel ſuo ſenſui aſcribit. ſꝫd̓ine clemētie dona hūiliter recognoſcit Idē lateredeſiderat ſi fieri poſſit ſine dāno ꝓximi. ne poſſit velmodico iactātie ſeu elatōis vicio inquinari Quiseſt talis ⁊ laudabimus eū Und̓ ⁊ bern̄. Appetere dhumilitate laudē hūilitatis. nō ē ꝟtus ſꝫ ſubuerſioUerus hūilis vilis vult reputari. nō hūilis p̄dicari. gaudet in ꝯtēptu ſui. hoc ſolo ſane ſuꝑbus ꝙ laudes ꝯtēnit. Hec bern̄. Si gͦ q̄ras. qͣre dn̄s ſic viuebat. rn̄deo tibi. nō qꝛ indigeret. ſꝫ vt nos inſtrueretUn̄ ſi nō diſcimus inexcuſabiles ſumus Abhoīabile eſt prorſus ſi ſe erigit ꝟmiculus ⁊ ꝟmiū eſca futurus vbi ſe humilians abiecit dn̄s maieſtatis ¶ Tt